Foto bij •• Hoofdstuk 2.11


'Ja,' bevestigde Hak Ilses vraag, 'ik heb de rol van Axel.' Ilse en Sam keken elkaar aan met glinsterende ogen van plezier. Sam glimlachte naar haar, wat was dit een prachtig begin van de dag. Alhoewel ze nu wel echt naar huis wilde gaan om dat ontbijt te halen.
'En?' vroeg Ilse zodra Sam en zij ontsnapt waren aan de jongen door om hem heen te lopen, de andere kant op, richting Sams huis.
'Wat?' Sam keek haar niet-begrijpend aan.
'Hak!' Ilse glimlachte breed, 'Hij heeft de rol!'
'Het is zo geweldig...' Sam keek dromerig voor zich uit en besefte zich niet eens dat ze zojuist had bevestigd tegen Ilse dat ze Hak wel degelijk leuk vond, maar zoveel maakte het ook niet uit, haar vriendin had het sowieso wel doorgehad.
'Zie je wel! Je vindt hem dus echt leuk!' Ilse sprong op van plezier, en versnelde haar pas zo snel dat ze -aangezien ze er toch al bijna waren bij het huis- bijna tegen de voordeur van Sams huis aanliep. Sam opende de deur en gooide hem open, zodat ze beide toegang kregen tot het huis. Sam schreeuwde een begroeting naar iedereen die in het huis aanwezig zou kunnen zijn, maar er was schijnbaar niemand, want niemand antwoordde. Ze haalde opgelucht adem, het was fijn dat het huis nu hun domein was, dan zouden ze tenminste rustig kunnen ontbijten zonder ondervraagd te worden, immers had Sam nog steeds een wond in haar zij, had ze geen schone kleren aangedaan en zagen ze -Ilse en Sam- er dus beide nog uit alsof ze waren gaan kamperen in plaats van gewoon logeren. Afgezien van de kleerscheuren en de schrammen en de kleine wonden, zagen ze er nog redelijk netjes gekleed uit, maar het was zeker niet te ontkennen dat ze iets hadden uitgespookt. Daarbij, waarschijnlijk zouden ze niet genoeg tijd hebben om nog naar Ilses sleutels te gaan zoeken en zouden ze moeten bekennen dat Ilse ze (alweer) was kwijt geraakt. En zelfs al zouden ze het niet hoeven opbiechten tegen Ilses ouders maar tegen die van Sam, zoveel verschil zou het niet maken.
Sam pakte wat brood en beleg en beide namen ze plaats aan de keukentafel, zodat ze eindelijk rustig zouden kunnen ontbijten.
Zodra ze klaar waren stond Sam op en liep naar de telefoon. Ze hadden dan wel van Hak gehoord dat ze door waren, maar ze wilde toch zelf graag nog eens horen of het wel echt waar was. Ze zag dan wel geen reden waarom het niet waar zou zijn, maar ze wilde toch bevestiging zodat ze hun droom echt niet meer uit het oog konden verliezen. Bovendien was er vast en zeker nuttige informatie te horen, zoals wanneer de eerste repetitie zou zijn of wanneer ze dat te horen zouden krijgen, bijvoorbeeld. Ze wist nu al dat ze Ilse zou moeten leren om überhaupt iets van de tekst in te sturen, maar ze gaf toe, haar vriendin kon best goed improviseren en ze had best veel van Cassianes karakter in zich, waarom zou ze haar niet vertrouwen en geloven dat ze alles niet helemaal volledig zou verpesten, maar dat haar repetitie nou in de buurt zou komen van goed? Dat betekende niet dat ze haar niet zou dwingen wat te gaan leren, want dat zou ze zeker wel, in hoeverre ze haar vriendin nog kon redden van haar uitstelgedrag en haar luiheid, deed ze dat door haar te commanderen en haar te bedreigen, zodat ze tenminste nog iets nuttigs zou uitvoeren, wat in de meeste gevallen wel hielp. Al was het wel zo dat Ilse haar motivatie nooit lang volhield en als snel weer opgaf, veel sneller dan goed zou zijn, wat haar goede en productieve gedrag dan wel weer een beetje overstemde, maar ze leerde tenminste iets en ze kwam iets verder, daar ging het om. Sam zou nooit tevreden zijn met iets anders dan haar optimale resultaten, ook al zou ze het zonder misschien ook wel redden.
De voicemail die was ingesproken schalde door het verlaten huis en zowel Sam als Ilse luisterde aandachtig naar hoe een stem hen vertelde dat ze door waren en de eerste bijeenkomst de aankomende vrijdag zou zijn.
Zodra de stem was weggestorven en het bericht was afgelopen, zuchtte Ilse ongeduldig.
'Maar vrijdag duurt zolang!' verzuchtte ze, waarna ze haar handen dramatisch in de lucht gooide en zich liet vallen op een stoel, alsof het allemaal zo tragisch en zwaar was dat ze er maar voor moest gaan zitten. Sam knikte triest.
'Het is wel verbazend dat ze zo snel zijn met de rollen verdelen,' merkte ze op.
'Maar waarom stellen ze die bijeenkomst dan zolang uit! Niemand kan toch zolang wachten!' Sam haalde haar schouders op.
'Zodat mensen hun tekst kunnen leren,' ze keek haar vriendin streng aan, 'in tegenstelling tot jou zijn er wel mensen die hun tekst instuderen.'
'Het is niet nodig!' verdedigde Ilse zich, 'Ik heb de audities toch ook gehaald door improvisatie!' Sam keek haar vriendin geërgerd aan, ze had al verwacht dat haar vriendin er op terug zou komen, maar ze vond nog altijd dat het niet heel erg nodig was, ze begreep nu ook wel dat ze puur geluk had ondervonden door wat tekst et verzinnen die toevallig veel in de buurt zat van de originele tekst of ze was zo goed in de rol van Cassiane beoefenen dat ze daardoor alsnog de rol had gekregen, maar ze wist zeker dat het geen pluspunt was dat ze improviseerde.
'Niemand volgt het nog als jij alles improviseert, dan kan niemand zijn of haar tekst nog correct spelen, omdat jij er een zooitje van maakt,' wees ze haar terecht.
'Nou en! Zo erg verander ik het nou ook weer niet.'
'Je hebt geen idee waar het stuk wel degelijk overgaat, ofwel?' Sam sloeg een drastische toon aan om Ilse duidelijk te maken dat het nergens opsloeg dat ze zich zo gedroeg.
'Jawel hoor,' was ze nou trots? 'en ik lees het nog wel een keer door, ooit.'
'Ooit? Het is vrijdag al!'
'Dat weet ik,' antwoordde Ilse zelfverzekerd, 'ik lees het donderdag wel een keer door!' Ze keek vol vertrouwen om zich heen, alsof daar ergens de tekst te vinden was, omdat ze toevallig zo goed bezig was dat ze nu alvast de tekst kon doorlezen zodat ze er donderdag maar vanaf kon zijn.
'Eén keer is niet genoeg.'
'Jawel hoor, op school leer ik meestal niet of maar één keer van te voren, en dan haal ik meestal ook gewoon hoge cijfers!'
'Maar hier krijg je toch geen stof over tijdens de les? Je moet zo meteen beginnen met leren!'
'Ik kan de tekst prima improviseren, dat werkt altijd!' Ilse klonk overtuigd, maar Sam trapte er niet in en bleef koppig bij haar standpunt. Wat dacht kind wel niet? Dat alles zo simpel was om het maar één keer door te lezen en dan alles meteen in haar hoofd te hebben? Ze kende zichzelf toch? De ene keer doorlezen zou er waarschijnlijk nooit van komen, ze vond wel weer ergens een excuus om het niet te hoeven door te lezen, om wat voor reden ook. Ze verzon altijd excuses voor alles wat ze uitstelde, maar Sam was nooit zo stom om het te geloven, en waarom zou ze ook? Al had ze een goed excuus, ze zou en moest het leren, hoeveel ze ook te doen had. Ze had haar vriendin van af het begin af aan al gewaarschuwd voor als ze de rollen zouden krijgen, voor het leerwerk en haar straffen en strengheid die er waren zodra ze het niet zou leren. Want totale improvisatie zou het nog wel eens kunnen verpesten, helemaal als Ilse het dan nodig zou vinden om met een of ander excuus te komen die alles alleen nog maar erger maakte.
'Je bent toch wel van plan je wat in te spannen?' de beschuldiging in haar stem was duidelijk te horen, maar na al die keren dat ze zo was aangesproken, leek het Ilse niet meer zoveel te doen en bleef ze koppig haar hoofd schudden als teken dat ook zij volhield bij haar standpunt.
'Eén keer doorlezen is genoeg inspanning,' besloot ze dan ook.
'NEE. GA LEREN. WEL NU METEEN. NÚ.' Ilse keek Sam aan, die haar tekst van onder haar jas vandaan haalde -Ilse vroeg niet waarom ze haar tekst mee had genomen en ook niet waarom onder haar jas, want waarschijnlijk had ze wel door dat Sam zich had voorbereid op zo een geval als nu- en gooide het onder haar neus. Ilse zuchtte en bromde, maar ze boog zich wel over de tekst. Sam glimlachte tevreden. Het was haar weer gelukt om haar vriendin te laten gehoorzamen, wat maar beter was. Nu ze de rollen hadden, moesten ze er ook vol voor gaan.

Reacties (1)

  • Samanthablaze

    Nu vraag ik me heel erg af wie Claude (ghehehe) en Xavier en Izzy en Jude en Nathan en Paolo spelenxD

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen