Wat begon als een doodnormale droom, eindigde in een nachtmerrie. Ik had al onheil aangevoeld zodra mijn moeder in beeld kwam. Ik hoorde een stem mijn naam roepen en hoe ik op en neer geschud werd, maar om de een of andere reden kwam ik niet uit de nachtmerrie. Mijn moeder leek degene die me op en neer schudde en vervloekte me ondertussen. Haar ogen stonden enorm afwezig en haar ademhaling rook naar rum. Toen ze eenmaal haar hand omhoog hief om uit te halen op mijn wang, kromp ik ineen. Ik kon geen kant meer uit. De hand nam een flinke zwaai door de lucht en belandde zo op mijn wang. Op dat moment schoten mijn ogen in werkelijkheid open en vloog ik overeind. Terwijl ik mijn hand automatisch naar mijn wang bracht staarde ik Louis ietwat vragend aan.
Louis keek mij ook verward aan. Toen hij eenmaal wat door begon te vragen, wou ik in eerste instantie geen antwoord geven.
Ik had hem echter beloofd wat meer open te zijn over mijn leven. Ik praatte er liever niet over, maar Louis verdiende de waarheid. Het zou onze relatie alleen maar bevorderen waarschijnlijk. Ik besloot maar in het kort te vertellen over de thuissituatie van vroeger. Louis leek het hele verhaal totaal niet aan te zien komen. Hij keek me nogal verbaasd aan en wist uiteindelijk niet wat hij moest zeggen. Dat vond ik eigenlijk ook niet heel vreemd. Het enige dat ik nog echt kon wensen was dat we gewoon gingen slapen en dat Louis me knuffelde. Dat lag heerlijk en was vast ook wel wat kalmerend. Louis leek daar totaal geen probleem van te maken en knipperde al snel het licht uit en nam me in zijn armen. Ik vleide me fatsoenlijk tegen hem aan en sloot mijn ogen. Ik kon niet echt zeggen dat ik met diezelfde geruste mindset in slaap probeerde de komen dan de voorgaande keer. Ergens in mijn achterhoofd was ik bang dat de nachtmerrie verder ging. Misschien begon er een nieuwe zich af te spelen, die veel erger bleek dan de voorgaande. Terwijl ik mezelf nogal onrustig aan het maken was, realiseerde ik me dat ik zo nooit meer in slaap ging komen. Het was helaas niet iets waar ik me heel gemakkelijk overheen kon zetten. Misschien was het juist wel beter om even wakker te blijven en te kalmeren. Ik opende mijn ogen weer en staarde in de duisternis. Ik lag tegen Louis' borst dus er was sowieso weinig te zien. Terwijl ik me een heel klein beetje verplaatste, voelde ik zijn armen weer om mijn middel. Als je een tijdje in dezelfde houding gelegen had, voelde je het niet meer zo goed. Louis liet een hele zachte kreun horen. Hij sliep waarschijnlijk al bijna. Het was bij Louis dan ook nergens echt duidelijk aan te merken.
Ik had regelmatig van Jessica te horen gekregen dat ik op zijn tijd snurkte. Ik kon er dan ook weinig aan doen, dus druk maakte ik me daar niet echt om. Ik had er per slot van rekening nooit klachten over gekregen.
Ik vleide me nog wat dichter tegen Louis aan, zo dicht als überhaupt maar mogelijk was. "Lou?" fluisterde ik zachtjes.
"Hm?" kreunde hij zachtjes.
"Slaap je?" vroeg ik lekker onnozel.
"Hm-hm" was zijn suffe bevestigende antwoord. Ik voelde me om de een of andere reden alleen. Ik had de behoefte aan frisse lucht. Ik wou even iets heel anders aan mijn hoofd hebben. Ik kon toch niet fatsoenlijk in slaap komen momenteel. Voorzichtig haalde ik Louis' arm van mijn middel en kwam toen overeind. Gezien ik niet erg veel aan een reactie kreeg, ging ik er maar van uit dat hij sliep. Voorzichtig sloop ik de slaapkamer uit en opende ik de deur naar de overkapping achter het huis. Ik liet me zakken op een stoel en staarde naar de zee. Het ruisen van de wind en de golven bracht me enigszins tot rust. Als ik er de materialen voor had gehad, had ik nu een kunststuk gemaakt. Ik sloot even mijn ogen en snoof de frisse lucht op. Ja, dit voelde beter.

Reacties (2)

  • EvaSalvatore

    ikke ook:(wil Harry blij zien!

    2 jaar geleden
  • Smexy

    Ik vind dit sneu ):

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen