Foto bij 037

In the end,
when our eyes
find their infinite
darkness,
you will know
that our bodies
were tiny universes,
and I loved you with
a thousand seas.
-Christopher Poindexter

Lily-Rose Harper


Ik kreunde zachtjes, terwijl hij zijn lippen lui tegen die van mij bewoog en zijn heupen langzaam tegen de mijne rolde. Zijn vingers waren verstrengeld in mijn haar -de zorgvuldig gemaakte krullen alweer in de war door hem, zijn andere hand rond mijn bovenbeen, het op zijn plaats rond zijn sterke middel houdend. Hij had mijn witte kous naar beneden geduwd, zodat hij zijn ruwe vingertoppen in mijn gevoelige huid kon drukken.
Ik wist niet hoe hij er altijd in leek te slagen me in deze positie onder hem te krijgen, maar ik gaf er niet om. Hij liet me te goed voelen. Ik liet mijn ene hand rond zijn nek liggen en greep met de andere zijn zachte bruine haar vast.
"Harry." mompelde ik tegen zijn mond. Ervaren als hij was, duwde hij mijn benen zonder aarzeling open en liet zijn volledige hand omhoog glijden, tot aan mijn lies, zodat ik mijn heupen verlangend omhoog duwde en mijn gezicht draaide. Onmiddellijk drukte hij zijn zachte lippen tegen mijn nek, en zijn ruwe vingers tegen mijn meest gevoelige plekje, over de dunne witte stof van mijn broekje. Ik kreunde en liet mijn ogen dichtvallen, mijn rug krommend, terwijl ik mijn beide handen in zijn warrige haar liet glijden. Hij richtte zijn gezicht op en gromde mijn naam verlangend. Ik spreidde mijn benen verder. Genietend trok ik mijn neus op en boorde mijn tanden in mijn onderlip, maar snel greep ik zijn pols beet toen hij de stof van mijn broekje opzij wilde duwen.
"Waag het niet." snauwde hij. Ik duwde zijn hand toch tegen mijn zin weg en keek hem teleurgesteld aan.
"Ik heb geen tijd. Ik moet binnen twintig minuten vertrekken naar school en ik heb de leerstof voor vandaag nog niet bekeken." Hij zuchtte diep en zette zijn beide handen naast mijn hoofd, terwijl ik mijn grijze jurkje naar beneden duwde.
"Fuck off, Lily." mompelde hij, al boog hij wel voorover en drukte een korte tedere kus op mijn lippen. Ik giechelde tegen zijn mond en gleed met mijn handen langs zijn zijden naar beneden, tot op de naakte huid van zijn heupen. Hij draaide ons om en liet toe dat ik schrijlings op zijn schoot ging zitten, terwijl hij bleef liggen en zijn ogen over me heen liet glijden.
Met een gesmoorde kreun keek hij naar hoe ik de rand mijn witte kous optrok; het kanten boordje verdween onder de rand van mijn wijd uitlopende jurkje.
"Fuck, je ziet er zo fucking mooi uit vandaag." mompelde hij. Hij bewoog wat onder me en greep mijn heupen, zodat hij me subtiel over zijn kruis kon schuren. Ik beet op mijn lip, maar hield hem toch tegen. Kwaad keek hij in mijn ogen, in een tevergeefse poging me te intimideren. Ik schudde langzaam mijn hoofd. Met een zucht duwde hij zich rechtop, zodat hij zijn armen rond me heen kon slaan.
"Zo fucking jong en schattig." Hij nam het zwarte strikje ter hoogte van mijn decolleté tussen zijn lange vingers.
"Damn it, baby." vloekte hij. Ik keek hem aan en aaide met mijn duim over zijn jukbeen. Hij was tien minuten geleden pas wakker geworden, en hij zag er nog steeds wat slaperig uit, op de meest vertederende manier. Zijn krullen waren wild en warrig, zijn blik was nog onoplettend en suf, en zijn huid zalig warm. Ik was al een uur geleden opgestaan, zodat ik me had kunnen voorbereiden op vandaag en klaarmaken voor mijn lessen. Hij was er toch in geslaagd me weer in zijn bed te krijgen, onweerstaanbaar als hij was.
Teder kuste hij me, zijn handen op mijn bovenbenen. Ik opende mijn mond gewillig voor hem, ook al wist ik dat ik geen tijd had voor romantische momenten tussen zijn lakens. Hij liet één van mijn krullen door zijn vingers glijden en trok zich met een smakje los.
"Ik hou hiervan." mompelde hij, doelend op mijn kapsel; zijn stem was nog hees en schor.
"Ja?" lachte ik. Hij knikte en wilde me weer kussen, maar ik duwde hem achteruit en klom van zijn schoot, tot zowel mijn als zijn teleurstelling.
"Kan je vandaag niet thuis blijven, Lil?" smeekte hij, terwijl hij in enkel zijn boxer in bed bleef zitten en nog steeds wat slaapdronken naar me keek. Hij greep mijn hand en dwong me me naar hem om te draaien toen ik rechtop ging staan.
"Ik ben donderdag ook al niet gegaan." zei ik met een zucht, beschaamd terugdenkend aan mijn dronken toestand op het campusfeestje. Hij fronste en drukte zachte kusjes op mijn onderarm.
"Ik heb het gevoel dat ik je de voorbije drie dagen amper heb gezien. Je zat de hele tijd te studeren." klaagde hij gesmoord tegen mijn bleke huid. Ik beet op mijn lip en streelde met mijn vrije hand door zijn haar.
"Omdat ik achter zat op planning." beargumenteerde ik. Hij reageerde niet, maar keek vanonder zijn wimpers naar me op. God, hij was prachtig... De mooiste jongen ter wereld.
"Gooi je planning weg, dan heb je dat probleem niet." mompelde hij uiteindelijk na enkele seconden. Verafschuwd staarde ik naar hem, terwijl hij speels grijnsde en er voor een seconde haast jongensachtig uitzag. Mijn hart miste een slag, en smoorverliefd bestudeerde ik hem.
Ik legde mijn handen op zijn schouders en boog voorover, zodat ik hem nog een laatste kus kon geven. Hij maakte een goedkeurend geluidje en greep mijn middel, maar liet zijn handen onmiddellijk naar onderen glijden en drukte zijn vingers in de zachte huid net onder mijn billen, boven de rand van mijn kousen.
Ik ontspande in zijn greep, al trok ik me toch met een gekwelde zucht los toen hij me intenser kuste en zijn tong in mijn mond duwde.
"Ik ga te laat zijn." zei ik, zijn protest negerend. Het verbaasde me dat de passie en het verlangen tussen ons zo groot was, dat het na dagen en onze inmiddels ontelbare gedeelde kussen nog steeds niet te stillen leek. Wat als mijn ondraaglijke aantrekking tot hem nooit meer af zou nemen? Het idee alleen al liet de smeulende hitte in mijn onderbuik in alle hevigheid oplaaien. Ik wilde hem -zijn vingertoppen op mijn huid, zijn lippen op mijn lichaam, zijn hitte tegen de mijne; zijn alles. Meer dan wat dan ook ter wereld. En mijn onzedige fantasieën naar hem leken me met de dag meer in hun grip te houden.
Ik wandelde naar mijn bagage, nu al spijt krijgend van mijn beslissing naar de les te gaan in de plaats van de hele ochtend bij hem te blijven en hem met me te laten doen wat hij wilde.
"Hoe laat ben je klaar met je les?" vroeg hij. Ik keek naar hem terwijl ik, zittend op de grond, mijn zwarte laqué schoenen aantrok en de veters knoopte.
"Om half één." Hij leunde tegen zijn hoofdeinde en hield de vlam van zijn zwarte aansteker tegen het puntje van de sigaret tussen zijn volle roze lippen.
"Hmmm, dan zie ik je nog voor ik ga trainen." prevelde hij gesmoord, voor hij een lange trek nam en zijn ogen ook op mij richtte. Ik knikte en kon mijn glimlach niet onderdrukken. Hij blies de rook uit, zijn hoofd gekanteld, en zuchtte ontspannen.
"Ik kan nog steeds komen vanavond. Toch?" vroeg ik, terwijl ik recht ging staan. Hij keek me met een diepe frons aan.
"Als je echt wilt." mompelde hij. Ik knikte vrolijk.
Ik had gisteren zo lang gezeurd dat ik wilde leren boksen, dat hij uiteindelijk gefrustreerd had toegezegd, en me had beloofd dat ik vanavond naar de fitness mocht komen wanneer hij klaar was met de training. Hij schudde zijn hoofd en nam nog een trek. Ik wist dat ik hem had overtuigd door te beargumenteren dat ik me zo beter kon verdedigen wanneer Finn me ooit opnieuw lastig viel, maar besefte even goed als ik dat het enkel een excuus was geweest om mijn zin te krijgen.
"Ik weet nu al dat je vreselijk zal zijn." grijnsde hij. Beledigd keek ik hem aan, ook al wist ik dat hij gelijk had.
Ik trok mijn lange zwarte blazer aan en gooide mijn krullen op mijn rug, terwijl hij opstond en zich uitrekte, zijn sigaret nonchalant bungelend uit zijn mondhoek. Verlangend liet ik mijn ogen over zijn praktisch naakte lichaam glijden, maar fronste toen ik me focuste op zijn verwondingen en de grote blauwe plek op zijn kaaklijn. Ik had deze ochtend in zijn kasten gekeken, maar hij had niets waarmee hij zich kon verzorgen. Ik maakte een mentale nota om na mijn lessen zalf voor hem te halen in de apotheek. Hij slenterde naar me toe en raapte mijn tas van de grond.
"Dankjewel." glimlachte ik, toen hij het me aanreikte. Ik hing het over mijn schouder en haalde mijn studieboek uit. Hij wierp er een verveelde blik op.
"Fuck, ik ben blij dat ik niet meer studeer." mompelde hij. De rook verliet zijn mond in ongelijke wolkjes. Hij nam hoofdschuddend een nieuwe trek en liet zijn groene ogen nog eens over me heen glijden. Ik wist dat hij loog, maar ik zweeg en ging op mijn tippen staan, zodat ik een snelle kus op zijn wang kon drukken.
"Tot vanmiddag, Haz." zei ik nog, voor ik me van hem afwendde en wegliep. Bij de deur draaide ik me een laatste keer om. Hij keek me aan, maar onderdrukte snel zijn haast gelukzalige glimlach toen hij merkte dat ik mijn ogen geamuseerd op hem richtte.
"Maak dat je wegkomt." snauwde hij met een grijns rond zijn mond. Giechelend verliet ik zijn kamer.

"Hebben jullie iets tegen blauwe plekken?" vroeg ik vriendelijk aan de man achter de balie in de apotheek. Hij glimlachte en draaide zich om.
"Een ogenblikje." Ik knikte dankbaar en draaide me zuchtend om naar Keith naast me.
"Bedankt dat ik je nota's mag lenen." Hij grijnsde en wuifde het weg.
"Ik had al een vermoeden dat je donderdag niet zou komen na die nacht, dus ik heb extra goede aantekeningen gemaakt." Ik bloosde lichtjes, maar kruiste mijn armen toen.
"Waarom was je er vrijdag niet?" vroeg ik nieuwsgierig. Hij zweeg en keek me moeilijk aan.
"Het is oké als je het niet wilt zeggen." zei ik snel, terwijl mijn wangen roze kleurden. Hij schudde aarzelend zijn hoofd.
"Dat is het niet." Hij zweeg kort, maar vervolgde toen verslagen: "Het was Emily. Ze wilde afspreken met me." Ik verbleekte.
"Oh? Wat had ze te zeggen?" mompelde ik, terwijl ik zenuwachtig met mijn vingers speelde. Hij glimlachte ongemakkelijk.
"Niet heel erg veel over jou, als je daarmee inzit. Ze zei dat de ruzie haar niet veel kon schelen." Sceptisch keek ik hem aan, maar hij haalde enkel zijn schouders op in een onwetend gebaar.
"Waarom wilde ze dan afspreken?" vroeg ik, net toen de man terugkwam en me een tube zalf toonde.
"Bedankt." glimlachte ik. Snel rekende ik af, nam afscheid, en vertrok toen met Keith uit de apotheek. Het was wat warmer buiten dan de voorbije dagen, en ik genoot toen ik de aangename gouden stralen op mijn gezicht voelde. Nog enkele dagen en de zon zou er niet meer in slagen boven de hoge gebouwen in New York te rijzen.
"Dus?" drong ik aan. Keith stak zijn handen in zijn jaszakken en haalde zijn schouders op.
"Ze zei dat ze iemand nieuws heeft leren kennen. Een jongen." Ik snoof schamper.
"Een jongen? Wanneer?"
"Een week geleden ongeveer." Ik schudde mijn hoofd en stak de tube in mijn tas, voor ik mijn armen kruiste en hem met een opgetrokken wenkbrauw aankeek.
"Vreemd dat ze woensdagavond dan nog niet over Harry heen leek te zijn." mompelde ik. Hij negeerde mijn opmerking, maar knikte in de plaats daarvan naar mijn zwarte tas.
"Is dat voor hem? Die zalf?" Ik slikte en bloosde.
"Ja, hij... Hij had gisteren een wedstrijd in The Bronx." mompelde ik. Keith grijnsde en humde.
"Weet ik. Enkelen uit mijn Oosterse Culturen-klas zijn gegaan. Blijkbaar was het gestoord. Wie het ook is dat die wedstrijden organiseert, hij laat Harry altijd vechten tegen boksers die minstens twee gewichtsklassen boven hem uitsteken." Hij haalde zijn schouders op en vervolgde: "Hij wint toch nog altijd." Ik hoorde de bewondering in zijn stem, maar ik snoof enkel verafschuwd.
Finn. Natuurlijk maakte hij Harry het graag zo moeilijk mogelijk.
"Dus... Jullie zijn samen?" raadde hij. Onmiddellijk werden mijn ogen groter.
"Harry en ik? God, nee!" zei ik snel. Verrast staarde hij me aan. Ik zuchtte diep en schuifelde met de tip van mijn schoen heen en weer op de stoep.
"Harry doet niet aan relaties. Het kan nooit iets worden tussen ons. Hij houdt de situatie liever zoals ze nu is." lachte ik humorloos.
"Maar dat wil je wel? Een relatie?" vroeg Keith. Ik haalde mijn schouders op.
"Op dit moment wil ik enkel Harry. De rest los ik later wel op." zei ik zachtjes, goed beseffend hoe wanhopig en dom ik klonk. Keith fronste en ving mijn blik met die van hem.
"Ik ken je nog niet lang, maar ik weet dat je op lange termijn meer wilt dan dat, Rose. Laat hem niet met je spelen, oké?" Ik slikte en knikte langzaam. Hij glimlachte lief.
"Hey, zit er niet mee in. Wie weet groeit er toch nog iets uit wat jullie nu hebben? Ik heb hem bezig gezien met je en hij leek opmerkelijk veel om je te geven. En van wat ik al gehoord heb over hem, is dat nogal zeldzaam." Ik slikte en kauwde nadenkend op mijn onderlip.
"Ja... Wel, wees voorzichtig met wat je hoort over hem." gaf ik enkel als antwoord, voor ik een glimlach forceerde en naar de straat knikte.
"Ik moet gaan. Zie ik je morgen?" vroeg ik. Hij glimlachte en zette een stap achteruit.
"Natuurlijk. Tot morgen." antwoordde hij, waarna hij nog eens zwaaide, zich toen omdraaide en vertrok. Ik hield de eerste taxi die ik zag tegen.
De rit naar de loft ging moeizaam door het vele verkeer in de stad, en ongeduldig tikte ik met mijn vingers op mijn knie. God, hoe wanhopig was ik dat ik niet slechts vijf minuten langer kon wachten tot ik Harry weer zag?
Toen ik tien minuten later de chauffeur betaalde en de wagen uitstapte, zag ik tot mijn ontzetting Jim uit onze loft lopen. Zijn gezicht stond op onweer.
"Jim!" riep ik. Ik sloeg het portier dicht en haastte me naar de gespierde man even verder, die zich verrast omdraaide en zuchtte toen hij mij zag.
"Lily! Fuck... Rose! Rose, sorry." Hij fronste. Ik lachte en hield voor hem halt.
"Dat is oké. Harry is hier niet." humde ik. Met een zwakke glimlach kruiste hij zijn brede getatoeëerde armen voor zijn borstkas. Zijn jas hing losjes over zijn schouders.
"Wat deed je boven?" vroeg ik nieuwsgierig.
"Harry op andere gedachten brengen. Die wedstrijd tegen Finn is gekkenwerk." mompelde hij. Hoopvol keek ik in zijn donkere ogen.
"Is het je gelukt?" Hij stelde me teleur toen hij met een spottende blik zijn hoofd schudde.
"Niet dat ik het had verwacht. Hij zei dat jij er ook tegen bent. Als het jou al niet lukt hem te overtuigen, zal ik er zeker niet in slagen. Hij is behoorlijk zeker van zijn stuk." Ik beet op mijn lip en kruiste mijn enkels.
"Ik denk dat je me te hoog inschat. Zo goed luistert hij niet naar me." lachte ik ademloos, maar toen slikte ik en stak een krul achter mijn oor.
"Misschien moeten we het hem gewoon laten doen en hopen dat hij wint." zei ik dommig. Jim keek me een tel onderzoekend aan.
"Ja, misschien." mompelde hij uiteindelijk.
"Denk je dat hij kan winnen?" vroeg ik, bang voor het antwoord. Tot mijn opluchting knikte Jim.
"Ja. Vijftig procent kans dat hij wint, vijftig dat hij verliest. Maar ik vrees dat Finn het evenzeer beseft en voorzorgsmaatregelen zal nemen om zijn eigen kansen te vergroten. Hij is tot alles in staat." Ik schudde mijn hoofd wanhopig.
"Waarom is Harry zo koppig?" zuchtte ik diep. Jim grinnikte.
"Ik zou me niet al te veel vragen stellen bij de motieven van die jongen. Hij doet toch altijd wat hij zelf wilt." Ik knikte langzaam en tuitte mijn lippen.
"Hij wil dit per se doen, Rose. Voor jou." knikte hij. Sprakeloos staarde ik in Jims ogen.
"Voor mij? Oh, ik... Ik denk dat hij vooral van Finn verlost wil zijn. Als hij me niet had bedreigd, had Harry het waarschijnlijk ook gedaan." stotterde ik.
"Geen idee. Misschien wel. Maar hij lijkt wel heel vastberaden er alles aan te doen om je veilig te houden." Ik slikte en beet radeloos op mijn onderlip.
"Ik... Sorry... Ik weet dat je je beste bokser misschien verliest door mij, ik..."
"Rose, stop." onderbrak hij me direct glimlachend.
"Harry is aan het veranderen. Op een positieve manier. Hij lacht meer, hij lijkt relaxter. Gelukkiger. Daar kan ik je enkel voor bedanken."
"Je ziet verandering?" vroeg ik ontsteld. Hij humde.
"Door zijn gevoelens voor jou. Ik zie dat hij ertegen probeert te vechten, maar je betekent de wereld voor hem. Geef het nog wat tijd en ik weet zeker dat hij zich volledig zal openstellen voor je, oké? Hij heeft je nodig." Ik duizelde.
Harry had me nodig? Dat dacht ik niet...
"Je zou trouwens beter naar binnen gaan. Hij vroeg zich daarnet al af waar je bleef." grinnikte hij. Verward keek ik op, maar forceerde toen een glimlach en knikte.
"Dan zie ik je later wel nog." zwaaide ik onhandig.
"Vanavond, toch?" vroeg hij nieuwsgierig, waarna hij met een knipoog verduidelijkte: "Harry zei me dat je bokstips wilt." Ik werd rood.
"Oh... Eh, ja. Als... Als dat geen probleem is?" Hij schoot in de lach en schudde zijn hoofd.
"Helemaal niet. Ik heb respect voor iedereen die vrijwillig met hem in een boksring wil staan." grapte hij. Ik voelde mijn mondhoeken evenzeer omhoog krullen.
"Dan zie ik je straks. Oh, en Rose?" vroeg hij nog, vlak voor hij wegliep. Vragend keek ik in zijn donkere ogen.
"Sorry voor donderdagmiddag, oké? Het was niet de bedoeling dat je het zo te weten zou komen." Ik fronste.
"Dat hij verliefd op je is, bedoel ik." Ik glimlachte kort en haalde mijn schouders op.
"Maakt niet uit." wuifde ik het weg. Hij knikte nog eens opgelucht, maar nam toen definitief afscheid en vertrok. Ik bleef hem nog een tel nakijken, zuchtend nadenkend over zijn woorden. Jim had mijn effect op Harry altijd al te hoog ingeschat.
Ik draaide me uiteindelijk om en rende binnen de trappen op, te ongeduldig om op de lift te wachten. Ik kon me voorstellen dat Harry humeurig was na de confrontatie met zijn trainer, en te laat komen zou zeker niet helpen.
Ademloos klopte ik op de voordeur. Haast meteen deed hij open.
"Waar bleef je?" gromde hij, zoals ik had verwacht. Ik zuchtte diep en volgde hem naar binnen. Aarzelend sloot ik de deur en bleef er met mijn rug tegen staan, de klink achter me in mijn hand. Hij was duidelijk gefrustreerd.
"Ik kwam Jim net tegen." zei ik voorzichtig. Hij snoof.
"Harry..."
"Doe zelfs geen moeite. Ik doe de wedstrijd, punt." Ik zuchtte.
"Ik weet het." mompelde ik. Hij trok de koelkast ruw open en haalde een flesje water uit, voor hij hem weer hard dichtsloeg. Ik kromp in elkaar.
Ik liet mijn ogen over hem heen glijden. Hij droeg een zwarte jeans en donkergrijze T-shirt, even casual en kleurloos als anders. Hij leek zo kwaad, zo donker... Geïntimideerd kauwde ik op mijn lip en staarde naar zijn afgetrapte sneakers, terwijl hij naar me toe wandelde en vlak voor me stilhield.
"Is iedereen weg?" vroeg ik zacht. Hij zette zijn hand naast mijn hoofd en boog over me heen.
"Ik denk het. Ik heb nog niemand anders gezien." antwoordde hij. Ik keek langzaam naar hem op en zag dat hij me fronsend bestudeerde.
"Je bent niet enkel te laat door Jim." mompelde hij. Ik schudde mijn hoofd.
"Ik heb zalf gekocht. Voor je blauwe plekken." Hij trok zijn wenkbrauw spottend op. Precies de reactie die ik had verwacht. Met een zucht haalde ik de tube uit mijn tas, maar hij grinnikte enkel en schudde zijn hoofd.
"Hou je zalf maar." prevelde hij. Hij draaide zich om en slenterde van me weg.
"Harry!" protesteerde ik. Hij wandelde naar de eettafel en keek me geamuseerd aan, voor hij zijn armen kruiste en met zijn achterste achteruit op de rand leunde, zijn lange benen voor hem uit strekkend en zijn enkels kruisend. Ik zou het niet opgeven. Met een waarschuwende blik in mijn ogen volgde ik hem.
"Je moet jezelf beter verzorgen." zei ik. Hij reageerde niet en wilde zijn pakje sigaretten al van het tafelblad nemen, maar snel griste ik ze weg voor zijn ogen. Hij zuchtte en richtte zijn gefrustreerde blik op mij, duidelijk niet onder de indruk.
"Alsjeblieft?" Met grote, onschuldige ogen keek ik hem aan; ik wist heel goed dat hij er niet immuun voor was. Hij tuitte zijn lippen en liet zijn blik over me heen glijden.
"Nee." zei hij uiteindelijk.
"Als je de zalf gebruikt, dan krijg je..." Ik dacht een hele tijd na, en geamuseerd flitsten zijn ogen tussen die van mij. Plots lachte ik.
"Dan krijg je een kus." onderhandelde ik. Hij rolde slechts met zijn ogen en greep mijn polsen. Met een korte ruk aan mijn armen viel ik tegen zijn sterke lichaam, en nog voor ik had kunnen registreren wat er gebeurde, had hij zijn lippen ruw op die van mij gedrukt.
"Mooi geprobeerd." humde hij. Ik duwde hem fronsend achteruit en ging weer rechtop staan, zijn sigaretten nog steeds in mijn hand.
"Misschien kan je mijn sigaretten teruggeven?" vroeg hij. Hij zag onze interactie duidelijk als een spelletje, en grijnzend likte hij over zijn lippen, terwijl hij uitdagend in mijn ogen staarde. Ik zuchtte verslagen en stak ze naar hem uit. Grinnikend gooide hij het pakje naast zich, maar nam toen mijn handen en trok me deze keer voorzichtig en teder naar zich toe. Zijn humeur leek op slag verdwenen te zijn.
"Als jij het voor me doet. Hmm? Wat denk je daarvan, baby? Is dat een goede deal?" humde hij. Hij stak met zijn beide handen mijn krullen achter mijn oren en hield mijn gezicht daarna tussen zijn twee grote palmen. Ik knikte langzaam en glimlachte lichtjes.
"Perfect." fluisterde ik. Tevreden knikte hij.
Met een zucht nam hij mijn heupen en draaide ons om, zodat hij me op tafel kon tillen. Ik glimlachte en beet zachtjes op mijn lip. Het was opmerkelijk hoe hij altijd de controle over iemand anders en over elke situatie wilde hebben. Hij negeerde mijn blik en trok zijn T-shirt met een verslagen zucht over zijn hoofd. Ik slikte. Bewonderend liet ik mijn ogen over zijn lichaam glijden. Ik kon mezelf niet inhouden toen ik mijn hand uitstak en met mijn vingertoppen over zijn gehavende huid vol verwondingen en littekens streelde, van zijn borstbeen tot aan zijn onderbuik. Hij zette een stap naar me toe en grijnsde.
Blozend keek ik naar hem op en legde mijn hand vlak op zijn buik, recht op de zwarte vlinder. Ik verbrak ons oogcontact weer en inspecteerde de inkt op zijn lichaam. Gefascineerd liet ik mijn vingertop langs de tekeningen glijden.
"Waarom heb je er zoveel?" vroeg ik. Hij haalde zijn schouders op.
"Waarom vraag je dat? Vind je ze niet mooi?" beantwoordde hij met een nieuwe vraag.
"Jawel! Jawel, heel mooi." glimlachte ik. Hij likte over zijn lippen en humde zacht. Plots leek ik te ontwaken uit mijn dagdroom en kuchte met rode wangen. Hij grinnikte terwijl ik de tube opende. Voorzichtig begon ik de blauwe plekken op zijn lichaam in te smeren. De hele tijd hield hij zijn ogen op mij gericht.
Hij gaf geen krimp.
"Doet het pijn?" vroeg ik na minuten van stilte. Hij schudde zijn hoofd.
Na afloop schroefde ik de dop weer op de tube en trok hij zijn wijde grijze T-shirt opnieuw aan.
"Nog iets, mevrouw de dokter?" spotte hij. Met een glimlach keek ik in zijn mooie ogen.
Hij boog voorover en kuste me teder, zijn handen op mijn bovenbenen. Ik legde de zalf naast me en greep zijn krullen vast, terwijl ik ontspande en mijn lippen tuitte.
"Dankjewel." humde hij tegen mijn mond, voor hij mijn middel greep. Ik leunde achteruit op mijn handen en beet zacht op mijn lip toen hij de kus met een sensueel geluidje verbrak. Met een binnensmondse vloek bestudeerde hij me.
Verlangend haakte ik mijn vingers achter de bovenrand van zijn T-shirt en trok hem naar me toe, smachtend naar zijn kus. Gewillig drukte hij zijn zachte roze lippen opnieuw op die van mij, en sloeg zijn ene arm rond mijn middel. De andere hand legde hij op mijn wang, zijn vingertoppen in mijn nek en zijn duim strelend over mijn jukbeen.
"Harry." snakte ik geschrokken naar adem tegen zijn mond, toen hij me moeiteloos meer naar de rand van de tafel trok en ik mijn handen snel op zijn borstkas moest plaatsen om mijn evenwicht niet te verliezen op het houten blad. Hij kantelde zijn hoofd en duwde mijn lippen open met die van hem. Onmiddellijk ontspande ik en liet hem mijn benen rond zijn smalle heupen krullen, zodat hij zijn ruwe vingers in mijn huid kon drukken. Met mijn handen rond zijn nek ging ik volledig op in de gepassioneerde kus die hij leidde, zachtjes kreunend toen hij zijn handen onder mijn jurk liet verdwijnen.
Een kuch liet ons echter opschrikken, en onmiddellijk verbrak ik het contact tussen onze lippen met een ontzet piepje, zodat ik naar de deur kon kijken.
"Emily?" vroeg ik ademloos en ongelovig, toen ik haar met een ontevreden trek rond haar mond in de deuropening zag staan.
"En Louis?" vervolgde ik, toen ik vlak achter haar onze huisgenoot zag staan, zijn ogen samengeknepen en zijn armen gekruist.
Wat deed ze hier? En waarom was Louis bij haar?
"What the fuck." gromde Harry. Kort keek hij mij aan, een frons prominent tussen zijn donkere wenkbrauwen. Met grote onthutste ogen blikte ik terug.
"Sorry dat we storen." zei het bruinharige meisje schamper.
"Wat doe jij hier?" vroeg ik niet-begrijpend en geschokt, terwijl Harry zijn handen langzaam vanonder mijn jurk haalde en op mijn knieën liet rusten. Ik begreep niet waarom hij er geen problemen mee leek te hebben affectie voor me te tonen, nu zowel Emily als Louis ons allebei priemend bestudeerden. Met een blos op mijn wangen bleef ik haar aanstaren.
Ik maakte een ontzet geluidje toen Louis zijn arm plots rond haar schouders sloeg, en een kus op de zijkant van haar hoofd gaf.
"Ik bezoek mijn vriend. Als dat oké is voor jou, tenminste." spotte ze.
"Vriend?" snoof Harry schamper, terwijl hij me van tafel tilde en neerzette. Ze knarste met haar tanden en keek ons met een vuile blik aan.
"Louis is de jongen waarover je het had met Keith?" vroeg ik verward.
"Is dat zo moeilijk te geloven?" snauwde onze huisgenoot geïrriteerd. Met grote ogen keek ik hem aan.
"Kalmeer. Ze heeft je niets misdaan." sneerde Harry geïrriteerd, terwijl hij Louis duister aankeek. Ik zag hem lichtjes ineen krimpen onder Harry's ijzige blik. Onmiddellijk rechtte hij zijn schouders echter weer en snoof.
"Dus... Gaan we je hier geregeld zien?" vroeg Harry op spottende koele toon aan Emily, die haar armen voor haar borstkas kruiste en haar kin in de lucht stak, al kon ze niet verbergen dat Harry haar afschrikte en zenuwachtig maakte.
"Waarschijnlijk." Met een snerpende lach zette Harry zijn grote handen op zijn sterke heupen.
"Waarschijnlijk? Hoe lang zijn jullie al samen? Twee dagen? Tenzij je er akkoord mee bent dat hij een goeie week geleden nog een ander lag te neuken in zijn bed terwijl jullie al een relatie hadden?" Beschaamd schuifelde Louis met zijn voet, maar Emily keek hem met een vurige blik aan.
"Sinds we samen zijn heeft Louis met niemand anders geslapen. Kan jij hetzelfde zeggen?" Ze richtte haar aandacht op mij.
"Ik had je nooit gezien als een meisje dat een jongen graag deelt met anderen." wierp ze me venijnig toe. Ik slikte en speelde met rode wangen met de rand van mijn blazer, te beschaamd om naar Harry te kijken.
"Harry en ik zijn niet samen." mompelde ik enkel. Ik voelde zijn groene ogen op mijn huid branden.
"Dan is het extra triestig dat je je door hem laat gebruiken. Heel klassevol, je benen spreiden voor iemand die zich niet eens aan je wil binden." katte ze.
"Fuck off. Of ben je vergeten dat je nog geen twee weken geleden zelf als een goedkope slet achter me aan liep, smekend om geneukt te worden?" gromde Harry kwaad.
"Je had er geen probleem mee me te neuken, of wel?" riep ze nu haast. Ik haalde diep adem en slikte nerveus, terwijl ik een voorzichtige blik op Louis wierp. Onmiddellijk wendde hij zijn ogen met lichtroze wangen van me af toen hij merkte dat ik naar hem keek.
"Je was wanhopig en gemakkelijk genoeg." blafte Harry terug. Met een diepe frons kauwde ik op mijn onderlip en leunde tegen de tafel achter me.
"Is dat waarom je je tijd verspilt met haar? Omdat ze ook wanhopig en gemakkelijk is?" gilde Emily nu buiten zinnen van woede.
"Je denkt dat je zo fucking speciaal bent, toch? Met je fake onschuldige act? Je bent fucking gestoord als je denkt dat je beter bent dan Lily! Je komt niet eens in haar buurt, op geen enkel fucking vlak!" brulde Harry. Snel greep ik zijn pols, bang dat de situatie elk moment uit de hand kon lopen, maar hij rukte zich ruw los en bleef woedend in haar bruine ogen staren.
"Ik denk dat we beter weer vertrekken, babe. Je bent duidelijk niet welkom." snauwde haar 'vriend' kwaad.
"Duidelijk niet." gromde Harry. Louis wilde haar arm al nemen, maar ze schudde haar hoofd en keek me met een felle blik aan.
"Eigenlijk wil ik Rose spreken. Onder vier ogen." zei ze op kille toon. Fronsend keek ik haar aan.
"Mij?" vroeg ik kleintjes. Ze humde.
"Nu ik samen ben met Louis ga ik hier geregeld zijn. Het heeft geen zin elkaar te haten, toch? Dat maakt alles zoveel ongemakkelijker." Ik slikte en keek Harry naast me kort aan.
"Ik weet dat je onze ruzie wil uitpraten, Rose." zei ze op poeslieve toon. Ik beet aarzelend op mijn onderlip, maar haalde toen mijn schouders op en wandelde langzaam naar haar toe.
"We kunnen op de gang even praten." stelde ik twijfelend voor. Ze knikte goedkeurend en wierp me een neppe glimlach toe.
"Ik kom straks terug." zei ze tegen Louis, voor ze met haar nepwimpers knipperde en hem een kleffe kus op de lippen gaf. Verafschuwd keek ik de twee aan, maar volgde haar toen wel met een laatste verwilderde blik op Harry naar buiten.
Ik sloot de voordeur argwanend en zag hoe ze zich naar me omdraaide, haar glimlach zeemzoet.
"Rose, ik denk echt..."
"Ik weet wat je aan het doen bent." onderbrak ik haar. Ze trok haar wenkbrauw nep-onschuldig op.
"Je probeert dichterbij Harry te komen, toch?" raadde ik.
"Nonsens! Ik ben enkel geïnteresseerd in Louis, oké? Harry is verleden tijd." verdedigde ze zichzelf. Ik kneep mijn ogen tot spleetjes en bedacht me dat iets dat er nooit was geweest ook geen verleden tijd kon zijn. Wat ze hadden gehad was eenmalig en had nooit iets betekend voor hem. Krampachtig bleef ik mezelf hieraan herinneren, voor ik haar opnieuw aanviel en iets deed waar ik spijt van zou krijgen.
Ik kende haar inmiddels goed genoeg om te weten hoe dit alles in elkaar zat. Keith had me verteld dat ze hem ongeveer een week geleden had ontmoet, precies rond de tijd dat mijn huisgenoten gaan feesten waren in de club, en op dezelfde avond dat ik naar de receptie in de galerij was gegaan. Waarschijnlijk waren ze elkaar toevallig tegengekomen, en had Emily haar kans geroken zich via Louis een weg in Harry's leven te banen. Je hoefde geen groot licht te zijn om haar plannetje door te hebben, en ze was een idioot als ze dacht dat ze me kon voorliegen.
"Ik hoop het maar." mompelde ik.
"Waarom zo territoriaal, Rose? Ik dacht dat jullie niets hebben?" daagde ze me uit. Ik kruiste mijn armen voor mijn borstkas, maar zei niets. Het waren haar zaken niet.
"Hoe ver ben je al gegaan met hem?" vroeg ze plots.
"Waarom stel je zoveel vragen over ons als je niet meer geïnteresseerd in hem bent?" kaatste ik de bal koeltjes terug. Haar neppe glimlach verdween, en even keek ze me met getuite lippen aan, gefrustreerd en betrapt, voor ze haar mondhoeken opnieuw omhoog liet krullen en een grijns forceerde.
"Gewoon, interesse. Vrienden stellen vragen aan elkaar, weet je."
"Zijn we dan vrienden?" reageerde ik sceptisch. Ze rolde met haar ogen en pulkte verveeld aan haar fake nagels.
"Je hebt me duidelijk laten merken dat je niets meer met me te maken wilt hebben. En nu ben je samen met Louis, wat trouwens wel heel toevallig is, en wil je weer contact met me?" Met een diepe zucht keek ik haar aan, haar knappe gezicht op de meest irritante manier intimiderend om naar te kijken.
Hoe moest ik me hierover voelen? Harry had met haar geslapen -twee keer, en ze was prachtig. Ondanks haar rotkarakter was ze -zeker voor wat Harry zocht in een meisje, een verleiding voor hem op veel manieren: zelfzeker, ervaren, mooi, sexy.
En wat was ik? Preuts en verlegen en jong en onwetend. Wat als hij plots besefte dat hij toch een zwak voor haar had?
Onzeker keek ik haar aan. Ze leek het te merken, want arrogant en minachtend liet ze haar ogen over me heen glijden.
"Luister. Aangezien ik Louis en mij echt een kans wil geven, ga ik hier de komende weken vaak zijn. Ik begrijp niet waarom je vijandig zou willen doen, als het zoveel aangenamer is gewoon weer vrienden te worden en alles te vergeven."
"Ik vertrouw je niet." zei ik simpel. Ze zuchtte diep en tikte met de hak van haar pump op de grond.
"Waarom niet? Omdat Harry tot me aangetrokken is?" Met grote ogen keek ik haar aan, verontwaardigd en ontzet.
"Aangetrokken tot je?" herhaalde ik, en nog voor ik mezelf had kunnen tegenhouden, vervolgde ik kwaad: "Dat je bereid was met hem te slapen en hem voor één nacht met je hebt laten doen wat hij wilde, betekent niet dat hij interesse in je heeft." Ze trok haar wenkbrauw op.
"Hij heeft me twee keer gehad, of was je dat even vergeten?" Ik snoof en schudde mijn hoofd.
"Nee, maar ben jij vergeten dat hij zich de tweede keer mij inbeeldde?" Ze verbleekte en keek snel naar beneden. Na een diepe zucht blikte ze weer omhoog in mijn ogen. Ik walgde van haar zielige pruillipje.
"Ik ben heel gelukkig met Louis, maar de passie tussen mij en Harry was overduidelijk, Rose. Ik weet zeker dat hij er nog steeds is." Ze was me aan het uitdagen, en ik wilde haar het genoegen niet geven aan haar toe te geven door mijn geduld te verliezen.
"Wel, als je heel gelukkig bent met Louis, dan is er geen reden voor je om je druk te maken om jouw en Harry's passie, of wel?" snauwde ik kwaad. Ze beet op haar onderlip en haalde haar schouders op.
"Nee, het is gewoon..." Ze kreunde gekweld en keek kort naar het plafond, terwijl ze gesmoord vervolgde: "Hij was zo goed met zijn vingers, god." Mijn handen trilden naast mijn lichaam; woedend balde ik ze tot vuisten. Ik moest me inhouden.
"En ik weet dat hij valt op..." Ze bestudeerde me schamper.
"Op preutse, onschuldige meisjes die hem niets kunnen bieden." Ik knarste furieus met mijn tanden en spande mijn spieren op, in de hoop dat ik mezelf er op die manier van zou kunnen weerhouden haar iets aan te doen.
"God mag weten waarom, maar ik kan zijn wat hij zoekt in iemand."
"En Louis dan?" snauwde ik. Ze beet op haar lip en haalde haar schouders op.
"Lijk ik dan niet braaf en trouw? Hmmm? In een relatie met één van zijn vrienden?" Ze keek me uitdagend aan en liet haar wijsvinger langzaam langs haar onderlip glijden, voor ze eraan toevoegde: "Ik zou uit je doppen kijken, Rose. Wie weet word ik wel concurrentie."
"Je gebruikt Louis gewoon." zei ik walgend. Ze snoof enkel en kruiste haar slanke armen voor haar borstkas.
"Wat? Ga jij het hem zeggen? Ik vraag me af wie hij zal geloven." spotte ze. Ik trilde uit pure woede.
"Ik denk dat je beter vertrekt." zei ik razend. Ze glimlachte geniepig, maar nog voor ze iets anders had kunnen zeggen, werd de voordeur met een ruk geopend en stormde Louis naar buiten.
"Kom, we gaan." snauwde hij naar Emily, zonder me een blik waardig te keuren. Verbluft keek ik toe hoe ze even ontzet in zijn ogen keek, maar zich toen wel liet meetrekken naar de trap. Ze wierp een laatste blik op me over haar schouder en wiebelde veelzeggend met haar wenkbrauw.
"Trut." mompelde ik woedend, mijn handen nog steeds naast mijn lichaam gebald.
Toen ik me omdraaide en naar binnen keek, zag ik hoe Harry woest voorover gebogen bij de eettafel stond, zijn handen rond de leuning van de stoel geklemd, zijn knokkels wit. Blijkbaar was hun gesprek even rampzalig geëindigd...

--
Wat denken jullie dat Louis tegen Harry gezegd heeft?
Binnen enkele dagen volgt normaal het volgende hoofdstukje!!
Dikke kus!
xxx

Reacties (6)

  • GossipGirl21

    Goed geschreven. Heel mooi verhaal hoor.

    9 maanden geleden
  • JoTOMLINSON

    Omg, dit is zoooo intens!
    Je schrijft geweldig!

    1 jaar geleden
  • FollowYourDream

    Ik.ben.verslaafd.aan.deze.story.!
    Echt, lieve schat! Je schrijft zo adembenemend goed, je bouwt de spanning uitstekend op, de conversaties zijn interessant en geweldig en damn. Je bent een toptalent.

    Mag ik Emily even een klap geven? Echt! Wat een bitch is me dat seg! Verdomme, die denkt echt dat ze het van het is! (En daar kan ik niet tegen. Ik ben 100% TeamLily!!!)
    En ze gebruikt Louis gewoon. Arme Louis.. Ik hoop echt dat hij het snel doorheeft en haar snel de deur uit gooit! (En anders doe ik het wel even (: )
    Ik ben wel benieuwd wat hij tegen Harry heeft gezegd. Ofwel heeft hij Emily zitten verdedigen (ik hoop het niet) of anders heeft hij gezegd dat hij uit Lily haar buurt moet blijven omdat Harry niet goed genoeg is voor haar..

    En het is zo schattig en lief dat Lily zalf koopt voor Harry!
    En zijn reactie daarop! Ik smolt!(H)
    Ik ben trouwens benieuwd hoe Lily het in de boksringen gaat doen (:

    Ik smacht naar meer (:
    (En eindelijk reageer ik eens op tijd. Waarvoor vakantie al wel niet goed is)

    Dikke kus terug!
    Xxx

    1 jaar geleden
  • FearlessFire

    Ik had haar uit het raam van de loft geduwd, maar dat telt zeker als moord :/

    1 jaar geleden
  • Manonxxx

    I f*cking hate Emily!

    And i f*cking love this story! Hihi

    Snel verder?! Xx

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen