Het was half 4 toen we in New York aan kwamen. Eerder was dan ook niet te regelen geweest. Terwijl ik regelde dat er een taxi kwam die ons naar de stad kon brengen, vroeg ik Louis waar hij zijn ouders wou ontmoeten.
"Ik denk central park of zoiets, dan kunnen we daarna altijd nog ergens anders naartoe lopen" was Louis' antwoord.
Ik knikte en liet het de taxichauffeur weten. Louis probeerde ondertussen weer contact te zoeken met zijn ouders.
"Wil je trouwens dat ik gewoon naar huis ga?" vroeg ik hem maar, gezien dat niet echt duidelijk uitgesproken was. Ik kon me wel voorstellen dat Louis nog niet toe was aan gelijk uit de kast komen.
Louis schudde zijn hoofd "van mij mag je gewoon met mij mee komen. Ik kan je beter gelijk voorstellen aan ze. Ik denk niet dat mijn ouders erg hevig zullen reageren op een andere geaardheid".
Ik glimlachte tevreden "dat klinkt als een fijne familie. Ik zou niet weten hoe dat bij mij was gegaan. Gemma weet het, maar mijn ouders had ik echt niet in kunnen schatten".
"Heb je je moeder nog gesproken de laatste tijd?" vroeg Louis me plotseling. Ik schrok zelfs ietwat van de vraag.
Het antwoord was echter nee. "Ik heb mijn moeder al niet meer gezien of gesproken sinds het overlijden van mijn vader zo'n 5 jaar geleden. Ze was op de begrafenis aanwezig, maar ik kan niet zeggen dat ik er veel aan had. Ze was volgens mij niet nuchter en ontliep zowel mij als Gemma een beetje".
Louis zuchtte zachtjes "Dat zal dan wel best lastig zijn, ja. Maar ik neem aan dat je ook geen contact wil met haar?"
Ik schudde mijn hoofd "Niet per se nee. Wie weet wat er op een dag zal gebeuren.. Maar op het moment heb ik niet de meest positieve associaties met haar".
"Wat nu als zij ineens een bericht stuurde dat ze hier in New York stond?" vroeg Louis vervolgens.
"Ik weet niet of ik dan naar haar toe was gegaan. Maar dat zal sowieso niet snel gebeuren, gezien ik niet eens met zekerheid kan zeggen dat zij weet dat ik in New York woon".
Louis zuchtte zachtjes "wow, dat kan ik me echt niet voorstellen dat het zo zou gaan bij ons in de familie".
Ik haalde mijn schouders onverschillig op "ik ben er wel gewend aan geraakt". Dit was dan ook wat ik normaal gesproken zou zeggen om geen medelijden te wekken. Maar goed, ik wist diep van binnen ook wel dat ik op deze manier niet gelukkig was.
Verderop kwam een taxi de bocht om rijden. Ik hield netjes de deur van de taxi voor Louis open en stapte toen zelf ook in. Ik moest zeggen dat ik normaal gesproken de voorkeur gaf aan mijn eigen auto. Helaas was dat deze keer geen optie, gezien Gemma ons naar het vliegveld gebracht had met haar auto.
"Heb jij nog iets van Gemma gehoord overigens?" vroeg ik Louis. Ik ging er wel van uit dat hij haar nummer had, gezien ze samen die verrassing geregeld hadden.
Louis nam zijn telefoon uit zijn broekzak en opende een sms gesprek, waarna hij me de telefoon overhandigde.
Gemma had hem bedankt voor de verrassing en was in de veronderstelling dat de verrassing wel geslaagd was. Dat viel dan ook niet te ontkennen.
Vervolgens volgde een foto van Louis waarop ik in zijn armen lag met gesloten ogen. Ik keek hem gniffelend en hoofdschuddend aan "heel schattig hoor".
Louis keek mee naar de foto "nou... het is best schattig".
"Laten we deze in het plakboek plakken" zei ik droog. Louis keek me fronsend aan "ik moet zeggen dat ik het best wel beangstigend zou vinden wanneer jij een plakboek met zulke foto's onderhield".
Ik begon te lachen "ik ben niet echt een type dat een plakboek zal onderhouden. Ik kon vroeger al geen dagboek bijhouden omdat ik dat altijd vergat, laat staan een plakboek".
We praatte nog zo'n kwartiertje over families en hoe we het aan gingen pakken zodra we Louis' ouders onder ogen kwamen. Toen we eenmaal aan gekomen waren bij central park en uit de taxi stapte, voelde ik ergens toch wel een paar zenuwen. Wat zouden ze van me denken? Ik had een simpele blouse en skinny jeans aan met mijn boots. Louis keek om zich heen of hij zijn ouders zag, en drukte toen een kusje op mijn lippen "nog eentje, voordat we naar ze toe gaan".
Ik gaf hem een kusje terug "ik kan nu al niet wachten totdat het weer toegestaan is". Louis gaf me een knipoog en liep toen voor me uit, central park binnen.

Reacties (2)

  • Smexy

    Oeh spannend!

    4 jaar geleden
  • EvaSalvatore

    I need more! Ben heel zielig want val over alles deze week:(en ik ben ontzettend nieuwschierig hoe de ouders van lou gaan reageren hihi

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen