Foto bij Zelfmoord

Ik ben absoluut geen fan of dat soort shit van Justin Bieber. Dus beter ga je dat niet vragen. Maar ik kreeg van Anoniem persoon een pb om een verhaal te maken over Justin bieber en heb dus allen even de naam van het jongens personage veranderd en de foto bij gewerkt
XXX Xindrie

En heb ik ervoor gezorgd dat hij toch beroemd wordt.
Het tweede deel is door mij gemaakt en ik hoop dat juliie het wat vinden. Ik heb geschreven vanaf de vier dagen om zijn.

xxxx Juliaaaa

En we weten dat deze story is gepauzeerd maar we (Alleen Xindrie dan) hadden weer inspiratie, dus is er weer een SA

27 december 2016

Ik loop over straat en kijk naar beneden. Ik heb alleen een handtas bij me en daar zitten 3 setjes kleren, toiletspullen, een handdoek, mijn dagboek, een OV en 500 euro. Maar meer niet, ik heb mijn telefoon op mijn kamer laten liggen, want ik weet dat ze me gaan bellen. Ik heb er gewoon geen zin meer in, geen zin om nog meer mensen lastig te vallen of om nog een dag het gezeur van iedereen aan te horen en al helemaal geen zin om verder te leven. Toch ga ik nog voor vier dagen, als ze dan nog niet hebben afgevraagd waar ik ben en me begonnen te zoeken, zullen ze me ook nooit meer vinden of in elk geval niet meer levend. Ik kom bij een straat met rijtjes huizen en dat doet me denken aan mijn zielige jeugd ook al is dat zielige niet afgelopen. Ik kom bij een bushalte kijk naar het bus schema en zie in het hoekje de tijd
18:31
Ik ga zitten en na een minuten komt er iemand naast me zitten. Hij vraagt:Hey meissie, Welke bus moet jij hier nemen? Ik kijk op en vind het al raar dat hij me meissie noemt aangezien ik er niet tegen kan als mensen me zonder reden zo noemen. Ik kijk om en zie een jongen van ongeveer 20 jaar zitten en kijk weer even naar het bus schema en zie dat de bussen die er om half zeven stonden dus al voorbij zijn gereden. Ik kijk weer naar de klok
18:47
Ik zeg om niet te lang te wachten met antwoord geven: Ik neem de volgende. Hij zegt: Jij moet dus ook naar de buitenwijken van deze stad. Ik knik en bedenk dan dat niemand me daar zou gaan zoeken en ik dus sneller dood ben. Weg van alle ellende.
Ik zie dat de jongen zijn mond open doet en zegt: Hoe heet je?/i]. Ik antwoordt gewoon en zeg:
Jolie
Ik Justin. Hoe oud ben je?
Ben 18 en jij
Ik 19, Wist je dat Jolie in het Frans schoonheid en mooi betekent?
Ik schud mijn hoofd en Justin grinnikt en dan komt de bus.

Ik stap uit wanneer Justin uitstapt en loop naar een van de vele loopbruggen en ga eronder zitten en trek mijn benen naar mijn buik en Justin komt naar me toe lopen die even de andere kant op liep en zegt: Ga je niet naar huis? Ik schud mijn hoofd en ik wordt opgetild door Justin en hij brengt me ergens naar toe. Even denk ik dat hij me meeneemt om me te mishandelen of te verkrachten, maar dan niet meer als ik net onder zijn hemd de tekst zie getatoeëerd:
I will never leave anyone.

Vier dagen later

Ik lig in het bed van Justin. Ik doe dit al vier dagen lang en ik sta vandaag voor de laatst keer op en dan word ik nooit meer wakker, maar toch waren dit de vier mooiste dagen van mijn hele leven.
Ik kijk op de digitale klok.
14.48
Ik heb dus blijkbaar lang uitgeslapen.
Door Justin zou ik willen doorleven, maar mijn besluit staat vast: Ik maak vandaag een eind aan mijn leven. Ik kruip voorzichtig het bed uit om Justin -die op een matras naast het bed ligt- niet wakker te maken. Ik zet mijn eerste voet vlak naast die van hem en zie dat zijn ogen openspringen, missie niet geslaagd. Hij zorgt ervoor dat ik struikel als ik mijn volgende stap zet en val naast hem op mijn rug. Ik begin te lachen en hij gaat ongemakkelijk op mijn bovenbenen zitten met een been aan elk van mijn zijde, zodat ik niet kan vluchten. Hij kijkt me aan met een grote grijns en begint me dan te kietelen over mijn romp en gier het uit van het lachen en roep:Stohop!!!! Na een tijdje stopt hij wel en buigt voorover waardoor zijn neus bijna tegen die van mij aan komt en hij zegtDan geef je maar snel een kus voordat ik doorga. Zijn grijns wordt nog breder en ik druk een snelle kus op zijn lippen zodat hij stopt en ik weg kan gaan.
Ik loop naar zijn badkamer en ga mijn tanden poetsen en stap onder de douche. Ik pak uit mijn tas een handdoek en droog me af en trek mijn laatst setje kleren aan.
Een roze blouse met een wit hemdje eronder en een rokje en een panty. Ik loop weer de kamer van Justin binnen en ga voor een van zijn vele spiegels staan om mijn lange haren te kammen. Je merkt duidelijk dat hij graag naar zichzelf kijkt. Justin ligt nog steeds op het matras, maar nu heeft hij kleren aan. Een rode met blauw en wit geruite overhemd en een spijkerbroek.
Ik loop naar de voordeur en doe mijn paar schoenen aan. Justin komt naast me staan en ik merk dat hij nu een rode pet opheeft en zijn schoenen aandoet.
Ik zeg tegen hem dat hij gewoon hier kan blijven, maar hij wil per se met me naar de stad
Ik loop de deur uit en hij wil volgen, maar ik houd hem tegen. Hij hoeft niet te zien hoe ik zelfmoord ga plegen. Ik loop naar mijn tas en haal van de 500 euro -die ik heb meegenomen- 5 briefjes eraf en geef ze aan Justin. De andere helft stop ik in mijn zak. Ik zeg hem: .Neem het geld van me aan als cadeau, maar waag het niet me te volgen, oké? Hij knikt en ik ga het huis uit en ik ren naar een van de riviertjes en ga op de kader zitten. Als het gaat schemeren en het rustig begint te worden, leg ik alles wat ik bij me had in een doosje dat waterbestendig is. Dat zijn mijn dagboek en de 250 euro die ik nog over heb. Ik maak het kleine doosje vast aan mijn rokje en laat me dan langzaam van de kader glijden. Als ik op nog het puntje zit, geeft ik een ruk aan de kader, waardoor ik mezelf helemaal heb bevrijd van het land en voel ik even niks. Nog geen tel later beland ik in het water en voel ik dat ik naar beneden wordt getrokken.
Alles wordt zwart tot ik een klein wit visje zie en dan sluit ik mijn ogen. Ik voel twee handen en dan herinner ik niks meer.

Vier jaren later

Dit gebeurde er toen ik 18 was en mijn grote liefde die mij mijn leven weer terug gaf. Door zijn redding ben ik nu beroemd met mijn stem en hij ook. Ik ben blij dat ik er een eind aan wou maken, maar hij zegt dat ik het zonder hem het ook zou kunnen. Maar door mijn zelfmoordpoging lig ik nu naast mijn vriendje, met zijn arm die me nooit meer alleen laat.
En na mijn zelfmoord poging had iedereen opeens oog voor me. Het stond namelijk in de krant en het was een dagje op het nieuws als ''Vermist meisje wilt zelfmoord maar komt toch terug'' belachelijke titel vind ik zelf, maar ja daar had ik niks over te zeggen. Op school werd ik populair en iedereen had spijt dat ze me ooit hadden gepest. Ik heb nu op mijn
vwo-diploma en ben net klaar met mijn zang- en dans studie. Ik zou niet willen zeggen dat ik het gelukkigste meisje ooit ben. Maar ik ben wel het gelukkigste meisje op dit moment.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen