Foto bij Chapter 172.1 ||

Nadieh Ramsey


'Are you sure it's a good idea to see Emre? After all he hurt you and I don't want to see him doing that again.' Zuchtend draaide ik me om naar m'n zus toen mijn lippenstift goed zat. Ze stond met haar rolkoffer in de deuropening van mijn kamer, klaar om weg te gaan met Alexis.
'I need closure, Anne. If I want to move on with Theo and Finley is involved I need closure on what happened with Emre, and I'm planning to get that. It's the adult thing to do.' Anne glimlachte.
'Fine, that sounds really mature.' Ik grijnsde en omhelsde haar.
'Have fun with Alexis okay? Don't have too much sex.' Anne rolde haar ogen en grijnsde, voordat ze uit mijn kamer stapte. Ik hoorde de deur dichtgaan en glimlachte even. Ik was blij voor Anne dat haar relatie weer zo goed ging, alleen lag de mijne nu aan stukken. Eigenlijk was het best ironisch.

Niet veel later ging ik ook weg. Emre en ik hadden afgesproken bij een restaurant in het centrum en het duurde niet lang voordat ik hem vond. Hij grijnsde breed naar me en kuste mijn wang. We werden naar een tafeltje bij het raam begeleid en schijnbaar had Emre die gereserveerd. Ik zocht er niets achter, dus gingen we gewoon door met bestellen en was het eten ook heerlijk. We hadden nog wat drankjes na, totdat ik eindelijk buiten de moed het om de vraag te stellen.
'Emre, why... why did you want me to get an abortion? Why did you walk away?'
Hij keek me met grote ogen aan en keek toen naar beneden.
'My career was just starting, Nadieh, it wasn't a good starting point.'
'You mean a family with me wasn't a good starting point?' vroeg ik met een bekrompen stem.
'Nadieh..'
'No, you just ditched me! I had no choice and I'm still struggling with that until today! You're just an arrogant ass!'
'I was hurt too, you know.' Emre's blik veranderde en hij duwde me tegen de muur van het restaurant aan, waarna hij zijn gezicht vlak bij me hield. 'Shall I remember you what it felt like? Do you want that?' vroeg hij gevaarlijk en probeerde me te kussen. Ik hield mijn hoofd opzij en probeerde hem weg te drukken, maar hij was veel te sterk. 'Don't resist.' siste hij. Ik keek hem bang aan. 'You always liked it, you don't have to be scared.'
'What are you trying to do?! I'm still with Theo!'
'I don't care. You didn't either right? When he was married?' Zijn gezicht kwam weer dichterbij en ik rook de dranklucht uit zijn mond komen. Ik moest hier weg, weg van hem. Mijn handen hield hij vast, dus daar kan ik niks mee. Vol adrenaline probeerde ik zo hard en snel mogelijk met mijn knie omhoog te gaan en raakte hem waar ik wilde. Hij kromp in elkaar en ik kon wegkomen, niet voordat ik hem nog een keer duwde en toen de eerste beste taxi pakte die ik zag.
'To where?' vroeg de chauffeur en even wist ik het niet. Emre wist waar ik woonde, dat was geen optie. Ik dacht niet dat hij me kwam opzoeken, maar alleen zijn vanavond was toch ook wel weer wat teveel. Ik keek hem sprakeloos aan en barstte toen in tranen uit. Al snotterend noemde ik het adres op, waarna de chauffeur begon te rijden en ik nog een keer achteruit keek. Emre stond nog steeds voorover gebogen en ik voelde mijn hart nog steeds op snel tempo doorslaan. Ik was weg. Weg van hem. Wat dacht ik wel niet met die afsluiting?! Met een bang hart keek ik door het raam. Als ik straks eindelijk bij Theo's huis was, wist ik dat ik álles moest vertellen. Als hij me binnen wilde laten, dat was natuurlijk punt 1. Eindelijk kwamen we bij het huis, waar ik de taxichauffeur wat geld gaf en zelf snel om me heen keek. Ik wist niet dat Emre me zo bang kon maken en wat deed ik ook gek; hier kwam hij toch nooit. Meerdere keren drukte ik gehaast op de bel, waarna de deur eindelijk openging. Ik was net gestopt met janken, maar toen Theo verscheen, kon ik mezelf echt niet inhouden.
'Can I please come in.' vroeg ik snotterend aan Theo, die me haast met open mond aankeek.
'Of course you can!' Theo stapte opzij zodat ik erdoor kon, sloot de deur achter zich en draaide zich naar mij toe. 'What's wrong?' De tranen stroomden over mijn wangen en ik wilde niets liever dan me aan hem vastklampen, dus dat deed ik dan ook. Ik drukte mijn hoofd in zijn shirt en ik wist dat er make-up vlekken op zouden komen, maar dat boeide me niet.
'Please don't leave me.' zei ik zachtjes, stotterend en met lange halen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here