Op de dag van Harry's sollicitatiegesprek, was ik mee gegaan naar het campus. Ik had gezegd dat ik zo lang Jamie ging vermaken op onze kamer. Buiten het zicht van iedereen had ik Harry een vluchtig kusje gegeven en succes gewenst. Ik had hem gezegd dat hij me kon vinden in mijn kamer na afloop van zijn gesprek. Iets waar hij zich zeker aan zou houden zei hij. Ik had gedaan alsof ik hem niet echt kende zodra we naar binnen liepen en onze wegen zich scheidde. Ik wou per slot van rekening geen argwaan wekken wanneer er wel roddels zouden komen over onze kus. Op een rustig tempo was ik naar onze slaapkamer gelopen, om daar vervolgens een verlaten ruimte binnen te stappen. Waar was Jamie? Wellicht was hij bij Dave. Nou ja, hij kwam misschien nog wel terug vanmiddag.
Ik schopte uit automatisme mijn schoenen uit en graaide vervolgens een leesboek van het bureau. Ik liet me op mijn eigen bed vallen en zette een kussen tegen de muur aan, om daar vervolgens tegenaan te gaan zitten.
Ergens was ik wel een beetje nerveus voor Harry. Maar goed, zoals ik hem ook verteld had: ze zouden dom zijn als ze hem niet aan namen. Harry was een goede en erkende kunstenaar en verdiende deze positie. Het ging Harry heel wat inspanning en moeite kosten om zijn kennis aan te scherpen, maar ik zette dat niet op onmogelijk. Zodra je iets echt leuk vond, was leren ook gelijk gemakkelijker. Dat ze hem nu, zodra hij aangenomen zou worden, boeken mee zouden geven om te bestuderen zou me weinig verwonderen. Hij moest zich per slot van rekening ook wel voorbereiden op de theorielessen. Ergens vond ik het nu wel jammer dat ik geen kunst lessen volgde, gezien ik hem dan nog vaker kon bewonderen. Harry was vast een damn sexy teacher. De ene leraar waar iedereen het in de gangen van de school over zal hebben. Meiden die hem wouden daten, kerels die hem wouden zijn. Of daten, dat kon natuurlijk ook. Maar nee, hij was van mij. Hij ging alleen zijn charmes gebruiken bij mij zei hij. Ik was er trots op. Ik wou er onderhand al mee gaan pronken. Maar goed, ook dat ging voortaan lastiger worden. Ik kon niet zomaar met hem gezien worden buiten school. Ik kon op school niet opvallend veel met hem om gaan. Ik wist niet of hij nog fatsoenlijk naar mijn kamer kon komen. Ik moest maar hopen dat er geen foto's waren van die avond op het feest van Patrick. Ik wou Harry per slot van rekening niet in de problemen brengen. Ik mocht dan wel meerderjarig zijn; een relatie tussen een student en een leraar leek me nooit echt legaal. Het maakte me nerveus, maar tegelijkertijd was er iets opwindend aan. We moesten stiekem doen. Er was iets mysterieus aan. Maar zodra we in Florida waren was Harry volledig van mij. Daar kon ik gewoon met hem over straat en met hem pronken. Daar kon ik gewoon op het strand lopen hand in hand, zonder dat iemand dat raar vond. Ik moest veel inleveren, maar kreeg er ook genoeg voor terug. Ik kon er van genieten hoe andere mensen Harry enorm knap vonden en waarbij ik diep van binnen wist dat hij van mij was.
Ik was hoe dan ook benieuwd wat de uitslag ging worden en verdeed zo lang mijn tijd aan het boek lezen. Het had dan ook zeker een uurtje geduurd voordat Harry de deur van de slaapkamer opende. Ik keek hem nieuwsgierig aan. Harry keek fronsend rond "ben je alleen?"
Ik knikte "ik weet niet waar Jamie is".
Harry sloot de deur achter zich met een grijns en liep naar me toe. "Then let's celebrate babe" fluisterde hij zachtjes, waarna hij me een kusje gaf.
"Je bent aangenomen?" vroeg ik enthousiast.
Harry knikte "ik mag maandag voor het eerst meelopen, kijken of het bevalt". Ik grijnsde breed. "welcome to NYU professor Styles" fluisterde ik zachtjes.
Harry kwam dichter tegen me aan zitten "celebrate with me Lou". Ik was aan de ene kant bang voor het feit dat Jamie binnen kon komen. Aan de andere kant wou ik me volledig laten gaan. Ik koos voor dat tweede.

Reacties (1)

  • EvaSalvatore

    Ik zou ook voor t tweede gegaan zijn... jammer jamie

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen