Foto bij OO3

WOW! 7 kudos?!!! IK BEN ZO BLIJ WAKKER GEWORDEN BEDANKT ALLEMAAL sorry voor al de spel fouten sommige toetsen doen een beetje ongesteld

Ashley S. Murphy

Die hele ochtend in Edinburgh moet ik aan Harry denken, alhoewel ik hard mijn best doe om hem uit mijn hoofd te zetten en de jongeman te vergeten.
Constant zie ik zijn duizeligmakende groene ogen voor me, die af en toe bedekt zijn door zijn weelderige lokken. Zijn lippen die zwoel over de achterkant van mijn hand gleed, daardoor gingen de verleidelijke tintelingen door mijn arm.
Is dit alles zonder betekenis geweest? Waarschijnlijk wel. Harry is vast gewend om dergelijke gevoelens bij vrouwen/meisjes op te roepen en hij is er fucking goed in ook! Het heeft hem ongetwijfeld niets gedaan. Daarom denk ik ook dat de gevoelens niets voorstelde, maar mijn hart denkt daar heel anders over. Het is wel een slecht moment om mijn leven op z'n kop te zetten. Ik moet er echt alles aan doen om finaciële zekerheid voor mijnzelf en mijn moeder te waarborgen, dat is het belangerijkste. Ik moet lange dagen maken om de schulden, die mijn vader heeft achtergelaten, nadat mijn moeder uiteindelijk van die ellendling gescheiden is, af te betalen. En natuurlijk is het leuk om een man aan mijn zijde te hebben, die kon me veiligheid en steun aanbieden. En in mijn ogen is er slechtséén type man erger dan een vrouwenversierder die van gokken houdt, een playboy dus, die al zijn geld weggooit aan dure kleren, auto's en feestjes voor zijn vrienden. Buiten dat woont Harry in een ander continent! Stel je voor, al die weken die ik zonder hem moet door brengen, en niet weten of hij me wel trouw blijft. Ik wil helemaal niet denken aan de kosten van het internationaal bellen en vliegtickets!!
Waar de fuck ben ik toch mee bezig?!
Mijn knieën knikken als ik terug denk aan de gebeurtenis van vanochtend, snel grijp ik naar de ijzeren trapleuning om mijn evenwicht te behouden.
Doe normaal! Ik weet vrijwel niets van deze man en nu sta ik hier te dagdromen over een voorhand mislukte relatie?!
Ben ik mijn verstand aan het verliezen?

×

Aan het eind van de dag heb ik ervoor gezorgd dat iedereen goed gegeten heeft, en hun plek hebben gevonden in Caledonia Hotel. Met mijn mappen en duizenden brochures in mijn hand zoek ik een rustig plekje op in de lounge van het hotel. Vanaf nu wil ik geen vergissingen maken op de reis. Vastberaden sla ik de map open van Edinburgh.
‘Goed idee.’ Een zware stem laat me verschrikt opkijken. Met een ruk keer ik me om.
‘Wat doe jij nou hier?!’ Mijn mondhoeken krullen in een breede glimlach bij het zien van Harry voor mij, een siddering van geluk schiet door mijn lichaam heen. Tegeijkertijd is er een waarschuwende stemmetje die mij zachtjes maande: laat je niet van je stuk brengen!
‘Zaken,’ spreekt hij snel.‘Heb je hulp nodig met de kaart?’
Ik kan het niet helpen een lach te onderdrukken. ‘Dat geen kwaad kunnen doen. Alhoewel morgen het meeste wandelend gaan doen. Ik begrijp trouwens niet eens wat er mis is gegaan, ik verdwaal bijna nooit!’ Spreek ik overtuigend.
Harry gniffelt en gaat naast me zitten om de kaart van dicht bij te kijken en wijst op een symbool. ‘Kijk, hier is het mis gegaan. Je had de volgende afslag moeten nemen, meteen na het meer. Dan was je goed aangekomen.’
‘Ja,ik ben er inmiddels al achter. Ik voel me zó stom. Bedankt trouwens dat je het voor me hebt opgenomen. De meeste mensen in de groep zijn heel aardig, maar er is wel een lastige bij.’
Er zijn vier paren in de groep, drie daarvan zijn getrouwd en enigszins al op leetijd. Het andere stel is in de dertig en al een ruime tijd samen. Daarnaast nog een alleenstaande man van veertig die zijn stamboom aan het natrekken is, en een vrouw in de veertig die houdt van reizen in een groep.
Een diepe frons verschijnt op zijn gezicht. ‘Hoezo lastig?’
‘Ze zijn nooit tevreden, of althans, ze doen alsof ze niet tevreden zijn. Ze willen waarschijnlijk hun geld terug . Wij hanteren een niet-goed-geld-terug clausule.’
‘Je wilt me toch niet vertellen dat eventes verdwalen afbreuk doet aan een hele vakantie?’
Ik haal mijn schouders op. ‘Het zal je verbazen. Er zijn mensen die zich inschrijven met wetenschap wanneer ze maar genoeg klagen, de helft van hun geld terug krijgen. Natuurlijk slaat het nergens op maar we zijn een klein bedrijf en we kunnen onze dergelijke toestanden niet veroorloven. Dus accepteren we het verlies.’
Harry schudt ongelovig zijn hoofd en kijkt me met een strakke blik aan. Zijn irissen van zijn ogen zijn ogen zijn donkerder en intenser dan ik me heb herrinerd heb.
‘Je bent niet hier bij toeval, klopt dat?’ Vraag ik zonder erbij na te denken. Hij kijkt op van zijn glas whiskey, het lijkt erop alsof hij hier op gewacht heeft. De gedachte alleen zorgt voor een warm gevoel door mijn lichaam.
‘Hoe heb je me gevonden?’
‘Nou, dat was niet moeilijk; toen je uit je busje stapte zag een brochure liggen van Caledonia op de passagiersstoel, ik ging ervan uit dat je daar zou logeren.’
‘En is er een speciale reden om mij te achtervolgen?’ Vraag ik uitdagend. Hij kijkt me pijnzend aan met zijn lippen stijf op elkaar.
‘Ik denk dat ik nog niet klaar was met de rondleiding.’



×
thnx everyone

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen