Foto bij Chapter 175.1 ||

Theo Walcott


Ik kon het maar niet van me afzetten. Nadieh zei nochtans dat er niets gebeurd was, maar toch bleef ik met een wrang gevoel zitten. Het was duidelijk uit haar verhaal af te leiden dat Emre geen verlegen jongen was. Ik mocht er niet aan denken of ik werd kotsmisselijk.
Die nacht bleef ik maar woelen en zag telkens het arrogante gezicht van Emre voor me. Had Nadieh niet gezegd dat hij nog enkele dagen in Londen verbleef om een blessure te behandelen? Ik wilde hem gerust nog een paar extra blessures geven, dacht ik geniepig, maar tikte mezelf snel op de vingers. Hoe gefrustreerd ik me ook voelde, fysiek geweld zou het alleen maar erger maken. Ik was die keer in de nachtclub nog niet vergeten toen ik iemand een mep had verkocht.
Misschien moest ik gewoon aanvaarden dat ik Emre niet kon laten boeten. Het was gewoon zo kut om machteloos te zijn in deze situatie.
De volgende ochtend liet ik Nadieh uitslapen en belde naar Melanie dat ik niet op Finley kon passen vandaag. Nadieh had me meer dan ooit nodig en ik wilde niet dat Finley's aanwezigheid haar van streek maakte. Nu ik wist hoe de vork in de steel zat met Emre en de abortus, leek me dat het beste.
Ik was in de keuken aan het opruimen toen Nadieh binnenkwam.
'I'm sorry for yesterday,' mompelde ze en sloeg haar ogen neer.
'There's nothing to apologise for! I'm glad you came to me and trusted me enough to tell me what happened,' zei ik. Ik ging voor haar staan en drukte haar vervolgens tegen me aan voor een stevige knuffel.
'You're too sweet, Theo,' glimlachte ze en keek me toen weer twijfelachtig aan. 'Is it okay if I stay here for a bit longer? I don't feel like being alone.'
Ik maakte er geen punt van. Tuurlijk mocht ze blijven!
'I do need some of my stuff, though,' zuchtte ze toen.
'I can get it for you.'
'Really? You don't have to...'
'Nadieh, come on, how long does it take to get to your apartment? 5 to 10 minutes? Just tell me what you need and I'm gonna get it while you rest a bit.'
Ze glimlachte dankbaar en maakte toen een lijstje van wat ze nodig had. Ik stapte meteen in mijn auto en reed naar haar appartement om de spullen op te halen. Mijn ogen vormden zich tot kleine spleetjes toen ik niemand minder dan Emre voor de deur zag staan. Hij stond alsmaar op de bel te drukken en zijn geduld raakte stilaan op.
'What the hell are you doing here?' riep ik al van ver.
'Theo, hi! This is where Nadieh lives, right? I keep ringing the doorbell but no answer.'
'How dare you show your face around after yesterday,' gromde ik. Ik rechtte mijn rug en rolde mijn schouders naar achteren om meer indruk te maken.
Emre staarde me achterdochtig aan. 'What did Nadieh tell you? That I tried to kiss her? C'mon, you should know by now that she's a huge drama queen so take everything with a pinch of salt.'



Anne Ramsey


We hadden vandaag een hele volle dag om te doen en laten wat we wilden. Na een lekker en uitgebreid ontbijt op onze kamer gingen we naar het strand voor een wandeling met de honden. Daarna gingen we naar een pittoresk vissersstadje in de buurt waar we door de oude straten kuierden en lunch hadden in een pub. In de namiddag bezochten we nog een authentiek kasteel, want Wales stond nu eenmaal bekend voor z'n historische kastelen dus wilde ik dat Alexis graag laten zien.
'That was a fun day, wasn't it?' vroeg ik toen we 's avonds weer in de bed & breakfast waren.
'Yeah, loved it! It's just very nice to be away from all the pressure for a bit,' vond Alexis.
'Pressure?' Ik liep door naar de badkamer en liet het bad vol lopen. Ik had eerder al gezien dat het zelfs een bubbelbad was dus het zou jammer zijn om er geen gebruik van te maken.
Alexis lag languit op bed en vertelde verder. 'The media writing shit articles about me, the team is not performing as well as I want to,...'
'You can't do anything about that, babe. Some things just aren't in your hands.'
Ik had me intussen omgekleed - eerder uitgekleed - en had een satijnen badjas om me heen gegooid. Ik verscheen zo in de deuropening en Alexis vergat meteen waarover hij aan het praten was.
Geïnteresseerd trok hij zijn wenkbrauw op. 'Are you still wearing something underneath?'
Ik keek hem uitdagend aan. 'Why don't you find out?'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen