Foto bij Zaterdagavond

Als Sky niet bezig is met een uitdaging, geef ik de hoofdstukken simpelweg de titel van het dagdeel. Anders zouden er namelijk erg lange hoofdstukken komen.

@Gutoskie: elk hoofdstuk zal je een beetje dichterbij brengen...
@tubbietoost: here it is!

Met gesloten ogen sla ik mijn armen om mijn broertje heen. Ondanks dat hij drie jaar jonger is dan ik ben, kan hij me met zijn knuffels altijd veilig en geborgen laten voelen. Ik adem zijn geur in, een mix van scherpe deodorant en helaas rooklucht.
‘Goed je te zien,’ mompel ik tegen zijn borstkas.
‘Je ruikt naar,’ hij fronst, ‘honden?’
Ik glimlach. ‘Dat klopt. Ik ben vanochtend voor het eerst bij een dierenopvang geweest. Ik ga vrijwilligerswerk daar doen.’
‘Gaat het verder goed met je?’ Mica schiet in de lach.
‘Misschien na een douche. Dus als je het niet heel erg vindt, ga ik even die hondengeur van me af boenen.’ Ik ga Mica voor en het voelt steeds vertrouwder om hem binnen te laten in mijn veilige haven. ‘Komt Finn ook?’
‘Ja, binnen nu en een half uur. Ik begin alvast met het eten.’ Mica bekijkt me van top tot teen. ‘Je bent afgevallen.’
Mica’s beste eigenschap is tegelijkertijd zijn naarste. Hij constateert dingen, zonder daarin zich iets van de mening van anderen aan te trekken.
‘Dat zou kunnen.’ Ik klem mijn kiezen op elkaar en draai me om.
Mica trekt zijn jas uit en gooit die op de bank neer. ‘Heb je een biertje trouwens?’
‘Ik heb liever niet dat je drinkt.’ Ik stap de woonkamer uit, naar mijn slaapkamer en ik pak een schoon setje kleding. Ik begeef me naar de badkamer en draai de deur op slot. Onder de douche kom ik zoals gewoonlijk tot rust en lukt het me nergens aan te denken. Ik droog me af, trek mijn kleding aan en föhn mijn haar in model. Uitgerust stap ik mijn woonkamer binnen waar ik bijna direct wordt omhelsd door mijn andere broertje. Zijn knuffels zijn minder sterk, maar even fijn.
‘Het voelt goed om jullie allebei weer te zien.’ Ik kijk van Finn naar Mica en terug.
Mica zet een schaal met waarschijnlijk zijn beroemde kipsalon op tafel, een minder zwaar gerecht dan de kapsalon, omdat het met kip bereid is. ‘Sorry.’ Hij schraapt zijn keel. ‘Ik was weer helemaal de weg kwijt.’ Hij gaat aan tafel zitten en Finn en ik volgen zijn voorbeeld.
‘Ik maak me zorgen om je, Mica.’ Finn kijkt zijn broer aan en ik word altijd lichtelijk jaloers van de natuurlijke verbinding die ze lijken te hebben. Dat kan ook bijna niet anders, als eeneiige tweeling, maar ik voel me af en toe een buitenstaander als ik naar ze kijk.
Mica haalt zijn schouders op en ik haal al diep adem om hem de wind van voren te geven, als Finn me met één blik het zwijgen oplegt.
‘Dat is terecht.’ Mica schraapt opnieuw zijn keel, een zenuwtrekje. ‘Ik wil niets voelen. Dan is drank een prima tijdelijke oplossing.’
Ik schud mijn hoofd. ‘Dat is het niet, Mica.’ Ik klem mijn vingers stevig om mijn mes en vork.
‘Dan voelt het als een prima tijdelijke oplossing.’
‘Ik haat het dat ik je daarin gelijk moet geven.’ Ik bijt op mijn lip en wend mijn blik af. ‘Er zijn zoveel andere oplossingen.’
‘Zo sterk ben ik niet. Ik word alleen dronken, dat doen zoveel studenten. Zo zorgelijk is het niet.’
‘Zij doen het om plezier te hebben, niet om te vergeten. Dat is een levensgroot verschil.’ Ik kijk hem boos aan.
‘Ik heb geen moeder nodig, Sky.’ Mica komt overeind en gooit zijn bestek op tafel neer.
Zijn woorden komen keihard bij me binnen en voordat ik het weet stromen de tranen over mijn wangen. Telkens heb ik weer de illusie dat mijn tranen ooit op zullen zijn, maar tot op heden is het geen waarheid gebleken.
Mica vloekt en slaat zijn armen om me heen. ‘Dat had ik niet moeten zeggen, sorry.’ Hij drukt een kus op mijn haar. ‘Sky?’ Hij haalt zijn vingers door mijn haar. ‘Ik heb wel een beschermende zus nodig. Ook al wil ik niet dat jij je zorgen om me maakt, ik denk dat ik niet zonder jouw bezorgdheid kan.’
Ik sta op en klamp me stevig aan Mica vast. ‘Gelukkig maar, want ik kan niet stoppen met me met jou bemoeien.’
Mica lacht zachtjes en laat me los. ‘Vertel me eens waarom je vrijwilliger bent geworden bij een dierenasiel.’
‘Wat?’ Finn schiet in de lach.
‘Hé! Ik vind het leuk. Trouwens, het is een dierenopvang. Ik werd gevraagd toen ik laatst in de stad was, ze zochten mensen voor de zomermaanden. Het is een dierenopvang die ook kinderen de kans biedt om voor een dier te kunnen zorgen. Ideaal met oog op mijn studie.’
‘Kun je alvast oefenen met juf spelen.’ Mica glimlacht.
‘Waarom heb je ervoor gekozen, Sky?’ Finn neemt zoals altijd geen genoegen met mijn eerste antwoord, omdat hij me door en door kent.
‘Wacht.’ Ik sta op en loop naar mijn slaapkamer om de lijst op te halen. ‘Nummer dertien. Ja zeggen tegen iets waar ik nee tegen wil zeggen. Nummer acht, vrijwilligerswerk doen,’ lees ik voor.
Wat is dat?’ Mijn broers kijken me vragend aan.
‘Een lijst die ik heb opgesteld om mijn zomermaanden eens op een andere manier door te komen. Ik wil graag mezelf uitdagen om nieuwe dingen te doen.’
‘Neem nu eens je rust, Sky. Alleen maar doorrennen gaat je geen frisse start voor je opleiding opleveren. Waarom wil jij altijd de betere versie van jezelf zijn en probeer je de wereld in je eentje mooier te maken?’ Finn schudt zijn hoofd en pakt de lijst van me af, voordat ik het doorheb. ‘Wat word je volgende uitdaging?’
‘Ik wil actiever en gezonder leven, dus misschien het skaten. Dat heb ik al lang niet meer gedaan.’
‘Waarom ben je afgevallen, Sky?’ Mica kijkt me bezorgd aan. Gelukkig ben ik niet de enige in de familie die overbezorgd kan zijn.
Ik haal mijn schouders op, terwijl ik de oorzaken best weet.
‘Sky.’
Er loopt een rilling over mijn rug door de stemklank die hij gebruikt.
‘Ik voelde me rot oké?’ Ik schep een stuk van de kipsalon op, die al een stuk kouder is geworden en begin te eten.
‘Waarom?’
‘Studie afgekapt, broer die ontspoort, vader die verhuist, alleen zijn. Verder niets.’ Ik klem mijn kaken op elkaar. ‘Maar het gaat beter met me sinds een paar uur, dus alsjeblieft.’
‘Ik wil je niet kapot zien gaan.’ Finn zucht diep. ‘Misschien is die lijst niet eens zo’n slecht idee. Als je denkt dat je je daardoor beter gaat voelen.’ Hij kijkt op de lijst. ‘En dan komen Mica en ik binnenkort het doel van bordspellen spelen inlossen. Bereid je alvast voor op je verlies.’
Hoe Finn altijd de sfeer in positieve zin weet om te draaien, is ongelooflijk, maar voelt vaak fijn en vooral welkom. Het zorgt ervoor dat we uren zitten te praten en aan het eind van de avond heb ik er vertrouwen in dat we weer een familie zijn.

Reacties (3)

  • aarsvogel

    Omg mooi hoofdstuk!
    Je zit meteen goed in het verhaal, tip geschreven!

    3 jaar geleden
  • Mulli

    Aaaah dit is zo geweldig.*O*

    4 jaar geleden
  • tubbietoost

    Wil je me alsjeblieftvaker zo wakker maken?? =')
    Ik ben helemaal happy nu ^^
    Vraag me alleen af of Mica zich echt beter voelt..
    Bordspellen <3
    Weer n top hoofdstuk ^^

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen