2010



Hoofdstuk 1.7

'Izzy' de lage stem van de man, deed mij opkijken. Recht in zijn grijze kijkers.
'Tijdens je verhuis, zal je het een en ander meekrijgen. Wees braaf, lief, gehoorzaam. Je weet dat je dan beloond woord. Gedraag je - je niet, wordt het gestraft' vulde de zelfde stem mijn gehoor. Rillend keek ik de man aan, 'ik zie dat jij anders bent Izzy, anders dan Zita en Rosá, Seppe heeft het zich best lastig gemaakt' weerklonk zijn lage, stem, in een ratel verder. 'Zita verhuist morgen naar Frankrijk, als ze zich gedraagt zal ze terug samen komen met haar zoon Devon. Gedraagt zij zich niet, ontneem ik haar de zorg, en is het kunstje koud gemaakt' lachte de man met zijn lage, valse stem.
Ik begon het angstaanjagend, koud te krijgen, de rillingen liepen over mijn rug.
Zijn strelende, warme ruwe vinger gleed over mijn wang. Huiverig bleef ik stil, braaf zitten.
'Ik moet je helaas weer insluiten. Seppe komt zo thuis' de man trok mij recht. Drukte nog een reep hazelnootchocolade in mijn handen. 'Eerlijk delen' bromde hij, terwijl hij mij naar het luik drukte. Hij begon te wroeten aan de vele sloten, en met heel veel kracht trok hij het zware houten plaat open. 'Nou kom op' mopperde hij wat ongeduldig, alsof hij een grote fout had gemaakt. Hij gaf me een set. Met een doffe harde dreun lag ik beneden in de kelder. Tranen waren in mijn ogen geschoten van pijn. Een pijnkreet wist ik te onderdrukken, nadat de man mij ruw aan mijn nu dan kapotte shirt, naar mijn matras trok. In een paar bewegingen de ketting rond mijn enkel had geknoopt en de sloten had dicht geklikt.
'Had je maar door moeten stappen. Mond dicht, stoppen met snikken, anders kan je dat onmiddellijk weer inleveren' gromde hij wijzend verder. Na zijn uitbarsting stapte, hij het houten trappetje op, verdween door het luik en ketende het vervolgens weer goed op slot. Rosá en Zita keken mij vragend, verwonderend aan. Nieuwsgierig uiteraard. Ook naar de chocolade wat ik had gekregen.
'Wat moest hij' fluisterde de twee in koor.
'O, ik mocht wassen' mompelde ik simpel, mijn schouders optrekkend.
Ik brak de reep in heel wat stukken. Begon een stuk chocolade naar Rosá te werpen die het behendig ving. Ook gooide ik een stuk naar Zita, die al snel gulzig haar stuk had overmeesterd. Hoofdschuddend, legde ik de rest weg in het kastje. 'Niet meer' was de beteuterde gezicht van Zita, 'later' mompelde ik knikkend. 'Niet alles in een keer' fluisterde ik verder.
'Ik moet dringend met jullie praten' fluisterde ik op een zekere dringende toon. Zowel Zita als Rosá vonden noodzakelijk hen ketting op te tillen en in de richting van mijn matras te komen. Ze lieten zich beide op het beton zakken. Kort rilde de twee, van het verschil in temperatuur. 'Wat dan' fluisterde ze in koor, een grinnik verliet mijn mond. 'Luister en huiver' knikte ik om te beginnen. 'Zita, verhuist morgen naar Frankrijk, de man met grijze ogen' ik fronste mijn wenkbrauwen, 'Sebastiaan' mompelde Rosá bedenkelijk. 'Sebastiaan dus' fluisterde ik fronsend verder, 'vertelde mij dat dus net' ik begon te rillen. 'Wat' siste Zita kwaad, zowel Rosá als ik vlogen naar Zita toe, om krulde haar mond, zodat ze geen verder geluid kon maken.
'Stil, toch eens met het geroep van je' siste ik haar nu kwaad toe.
'Ik mag het je niet eens vertellen, dus wees potverdomme blij dat ik het je vertel' gromde ik.
Zita leek al wat rustiger te worden, waardoor we onze handen van haar mond lieten glijden, 'je moet je leren gedragen, braaf zijn. Dat heb je mij ook gezegd, weet je nog, het hele begin. Dat ik hier net was, ik de regels niet kende. Ik attendeer je er nu zelf op. Zolang jij je niet gedraagt, krijg je Devon niet te zien en ook de zorg niet over hem. Dus als ik jouw was, gedraag je' siste ik haar, toe.
Rosá begon te fronsen. 'Heeft hij ook iets over mij gezegd' ze rilde kort. Ik schudde mijn hoofd.
'Nee' mompelde ik stilletjes.
Geritsel weerklonk, dat gaf het teken dat Rosá en Zita zich moesten maken dat ze in hen hoek zaten.



LAATSTE chapter voor vandaag: 20-04-2017.
Morgen komt er weer voer online, ik kan morgen waarschijnlijk ook pas weer schrijven. Aangezien ik redelijk wat voorraad heb, geeft het niet als ik even een korte kleine break neem. Overigens moet ik wel zeggen, dat ik niet waarschuw, waar de 16+ precies staat. Het verhaal is ook echt alleen geschrikt voor die leeftijd, ben je jonger is het toch echt op eigen verantwoordelijkheid, het te lezen. Je weet zelf of je er tegen kan of niet, en of je er van wakker ligt of niet.. Nou dat toch maar even gezegd te hebben. HEEL veel plezier met dit HOOFDSTUK..
Nog een te gaan, dan is de 1 serie af!!!

Reacties (1)

  • Pusheen_The_Cat

    :Y) jummy jummy chocolaaaaa
    wees daar inderdaad maar zuinig op dames ^^
    nu wordt de groep uit elkaar gerukt omdat ze ergens anders heen vervoerd worden
    vindt ik eigenlijk niet leuk:X
    ik wacht geduldig op nieuw leesvoer(dance)

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen