Foto bij 6.4 [16+]

Voor de jonge, onschuldige lezertjes onder ons:
De daad begint vanaf de regel die in het rood is aangegeven, daarvoor is het gewoon een gesprekje tussen Connor en Rowan, dat niet eens zo erotisch getint is.

Connor veegde zijn tranen uit zijn gezicht en probeerde zijn innerlijke zelf tot rust te brengen. Hij voelde zich zo belabberd dat dat niet eens een probleem bleek te zijn. Hij had niet eens meer de fit om in paniek te raken. Het enige wat hij nog kon doen, was proberen de leegte in zijn brein te vullen met genoeg afleiding.
      ‘Max ziet nog steeds groen,’ zei Connor. Hij wilde klinken als de irritante betweter die hij was, maar zijn stem was vlak, alsof het eerder een mededeling was dan een verwijt.
      Rowan keek op van het boek dat hij las, sloeg het dicht en antwoordde: ‘Ik zei dat het langzaam zou gaan.’
      ‘Maar echt zo langzaam?’ Hij vond niet eens de kracht om die ‘zo’ te benadrukken zoals hij in zijn hoofd had gedaan.
      ‘Het komt omdat ik alleen mijn eigen magie kan beheersen. Die wonde was een soort van “besmet” met de magie van een ander, dus ik heb mijn magie er gewoon rond gezet. Mijn magie is nog steeds actief bezig met het onderdrukken van die rode magie. Zodra de rode magie tot rust komt, gaat het groen ook verdwijnen. Ik kan er echt niets aan doen om het sneller te laten gaan.’
      Connor ging er niet op in, waardoor Rowan stilaan besefte dat er iets niet helemaal oké was. Hij ging aan de rand van zijn bed zitten, klaar om op Connor af te stappen als dat nodig was. ‘Gaat het wel? Je bent een stuk minder irritant dan gewoonlijk.’
      Zelfs die opmerking kon Connor niet wegkaatsen zoals hij normaal gezien zou doen. Hij liet het gewoon over zich heenkomen en bleef stil en bewegingloos staan. De dynamiek die hem normaal zo tekende, was volledig verdwenen. Hij glimlachte mager. ‘Zeg Rowan, ben je verliefd op River?’ Connor was heel erg goed in het spotten van verliefdheid en Rowan had zelfs nooit zijn best gedaan om het onder stoelen om banken te schuiven.
      ‘Ja.’ Het was een simpel antwoord, zoals alleen Rowans antwoorden simpel konden zijn.
      Connor glimlachte net iets breder, maar zijn ogen waren dof en nog steeds rood door de tranen die hij had gelaten. Het kwam niet over als een speelse, plagende glimlach, dat wist hij zelf ook wel. ‘Welkom in de homoclub! We hebben knappe jongens, diepgaande gesprekken, goede seks en regenbogen!’
      Rowan schudde zijn hoofd. ‘Ik wacht nog even met me aan te melden. Ik wil kinderen, misschien. En het maakt niet uit. Ik ben verliefd op River, maar hij is getrouwd met Laila en ze zijn gelukkig samen. Dat is wat liefde is, zeker? Blij zijn dat iemand gelukkig is, ook al is dat niet samen met jou.’
      ‘Je bent niet bepaald blij.’
      ‘Jij ook niet,’ merkte Rowan op. ‘Eli…’
      ‘Zwijg even over Eli, oké?’ Connor had een dreigende pas naar voren gezet, maar ging al snel terug op zijn plekje staan. ‘Ik wil even niet meer aan hem denken. Ik wil even helemaal nergens meer aan moeten denken!’ Connor kreeg een idee. Het was het meest smerige, meest gemene idee dat hij ooit had gehad, maar op dat moment leek het de enige optie. Hij schoot naar voor, tot hij vlak voor Rowan stond. Gevaarlijk dichtbij, zo dicht dat hij Rowans warme, zwoele adem in zijn nek voelde.
      Connors nekharen gingen recht overeind staan, langs de ene kant uit angst voor wat hij zou doen, langs de andere kant vanwege de opwinding die zich in zijn maag begon op te stapelen. Connor gaf Rowan niet de kans om te ontsnappen door zijn hand in Rowans nek te leggen en hem zo dichter naar hem toe te trekken zodat hun lippen elkaar raakten.
      Als Eli er zo van overtuigd was dat Rowan zijn grote liefde was, dan zou Connor hem een echte reden geven om dat te geloven.
      Hij maakte zijn hand los van Rowans nek en gebruikte beide handen om hem tegen de matras gedrukt te houden. Rowan was sterk – veel sterker dan Connor. Als hij wilde, dan zou hij een twijgje als Connor zo van zich af kunnen slaan, maar hij onderging iedere aanraking, iedere streling gewillig, bijna alsof hij dit ook echt wilde – bijna alsof hij echt geloofde dat Connor en River dezelfde persoon waren.
      Connor kuste hem met alles wat hij had. Hij vond van zichzelf dat hij meer weg had van een goedkope hoer die wanhopig geld probeerde te verdienen dan van de prins die hij was. Het kon hem niet langer schelen hoe hij overkwam. Het was niet alsof hij ook maar iets te verliezen had.
      Zodra zijn kussen intiemer begonnen te worden en Connor zijn hand wilde laten afzakken naar dat ene plekje dat hij nog nooit had gezien, duwde Rowan hem heel lichtjes bij hem weg, zonder ook maar iets van de sfeer of de passie weg te nemen. Hoe dan ook voelde Connor zich gekwetst en keek hij Rowan aan zoals hij Eli had aangekeken toen hij had gezegd dat ze een pauze moesten inlassen.
      ‘Rustig, Connor,’ fluisterde Rowan. Zijn stem was hees, sexier dan Connor zich kon herinneren. ‘Je moet deze dingen niet snel proberen te doen, dat is niet leuk. Voor niemand.’ Connors ogen gingen langzaam open van verbazing: Rowan probeerde hem niet tegen te houden. Hij wist niet of hem dat blij of verdrietig zou moeten maken.
      Connor kuste hem opnieuw, langzamer. In plaats van hem af te likken als een wilde hond liet hij de kus heel rustig over zich heen komen. Hij besteedde aandacht aan ieder detail: aan hoe hun tongen zich in elkaar verstrengelden, hoe Rowan heel lichtjes op zijn lip beet, hoe Rowan naar perzik smaakte, en hoe Rowans hand heel langzaam weggleed in Connors broek. Hij voelde de hitte van Rowans hand op zijn edele delen. Het was een vreemde warmte die hij nooit eerder had gevoeld, maar een enorm bevredigend effect gaf toen Rowan zijn vingers over zijn penis liet glijden.
      Connor, die een moment lang helemaal niets had kunnen doen door de verrassing die Rowans aanraking met zich meebracht, besloot ook in actie te schieten en trok zijn T-shirt van zijn hoofd. Hij probeerde even sexy over te komen als Rowan, faalde en kwam vast te zitten in zijn eigen mouwen. ‘Geweldig,’ mompelde hij.
      ‘Voor iemand die constant seks heeft ben je hier enorm slecht in,’ zei Rowan met een geniepig lachje. Hij haalde zijn hand weer uit Connors broek en hielp hem met zijn T-shirt, waarna hij de rollen omkeerde en zichzelf bovenop Connor legde, waar hij zijn kleren zonder enig probleem op de meest erotische manier ooit kon uittrekken. Connor was jaloers op zijn gave – waarschijnlijk kwam het gewoon door zijn magie.
      Rowan drukte een kus op zijn voorhoofd en op dat moment stond Connors wereld even stil. Het hoorde niet op deze manier te gaan. Dit was intiem, die kus was er te veel aan. Die kus maakte dat het niet langer gewoon om lust draaide, maar steeds meer begon te neigen naar liefde – en dat kon hij niet aan. Hij wilde dit alles onderbreken, maar hij kon het niet. Hij kon Rowan niet van zich afduwen, want telkens wanneer hij zijn huid onder zijn handen voelde, voelde Connor zich veilig; dan leek het alsof hij opnieuw thuiskwam en er helemaal niets was gebeurd.
      Nu hij op het punt stond om seks te hebben met Rowan, was hij er echt in geslaagd alles te vergeten wat hem was overkomen. Toen hij de rits van Rowans broek open probeerde te krijgen, dacht hij niet aan Eli, of aan zijn vader die de volgende dag onder de grond zou liggen. Het enige wat hij zag, het enige wat zijn hoofd terroriseerde, was de gedachte aan Rowan en zijn lichaam dat zo warm en zo aangenaam voelde tegen het zijne.
      ‘Connor…’ begon Rowan, met een stem die de mood volledig neerhaalde. Connor zou bijna vrezen dat zijn erectie het zou begeven bij zo’n nonchalante stem. Het leek bijna of Rowan zou zeggen dat hij even wat chips zou gaan halen omdat hij honger had – het zou Connor helemaal niets verbazen als hij dat ook effectief zou doen. Rowan was altijd een vreemde jongen geweest.
      ‘Wat?’ Connor zette zichzelf een beetje recht en nam Rowans gezicht in zijn handen. ‘Wat is er?’
      Rowan nam één van Connors handen in de zijne en streelde met zijn duim over zijn handpalm. De blik in zijn ogen was prachtig. Het was een blik die Connor voor het eerst in een paar weken weer oprecht kon laten glimlachen. Het was een blik die hem het gevoel gaf dat hij toch nog iets goed kon doen in deze wereld, die stilaan naar de haaien ging.
      ‘Je moet me even helpen,’ zei Rowan.
      ‘Helpen met wat? Klaarkomen?’
      ‘Ongeveer.’
      Connor fronste.
      ‘Ik weet niet echt hoe het verder moet,’ biechtte Rowan op met een verontschuldigende glimlach, die helemaal misplaatst was op zijn gezicht. Connor had nooit gedacht dat hij op zo’n semi-schaamtevolle manier kon glimlachen, aangezien Rowan altijd de zekerheid zelve was geweest.
      ‘Hoe… wat verder moet?’
      ‘Seks.’
      Connor wilde een harde opmerking maken in de trant van ‘hoe kun je dat nu niet weten?’, maar slikte zijn woorden meteen in. Rowan was pas iets langer dan een week uit zijn cel. Natuurlijk wist hij het niet. Hij had nog nooit seks gehad, laat staan met een man.
      ‘Geen probleem,’ zei Connor. Hij wurmde zich onder Rowans lichaam vandaan, wierp Rowan even een bemoedigende blik toe en draaide zich daarna om. ‘Er is maar één gaatje, Ro,’ zei hij speels. Connor keek achterom om te zien hoe Rowan ervoor stond, en zag hoe hij twijfelde met de onzekerheid van een kind. ‘Doe maar,’ zei Connor. ‘Je kunt echt niet veel misdoen.’
      Connor duwde zijn lichaam iets dichter naar Rowan om het makkelijker te maken voor hem. Niet veel later voelde hij hoe Rowans handen over zijn heupen streken. Hij was te traag, vond Connor. Te traag in alles wat hij deed. Zelfs toen hij na lang twijfelen eindelijk bij Connor binnendrong, was het te traag. Zijn voorzichtigheid sierde hem en was op de een of andere manier schattig, maar zijn sloomheid was tergend. Connor werd gevuld met een pijnlijk verlangen naar een hoger tempo, maar het was net dat verlangen dat alles net een tikkeltje opwindender maakte.
      Het voelde niet zoals Eli, en Connor merkte dat hij dat niet eens zo erg vond.

Reacties (3)

  • Value

    als daar maar geen buitenechtelijke kinderen van komen(cat)

    3 jaar geleden
  • Danson

    DIT IS ZO SCHATTIG en lief en leuk en yes I love it

    3 jaar geleden
  • Spunlay

    Woehoe(hoera)

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen