Foto bij Chapter 184.1 ||

Alexis Sanchez


Toen ik binnenkwam, keek ik Anne vreemd aan. Ze leek helemaal in haar eigen wereld verzonken en zat voor zich uit te staren op haar bank. Ik zette de pizza's die ik had opgehaald op tafel en liep grijnzend op haar af terwijl ik mijn jas uitdeed, maar er kwam geen reactie. Zat ze nou nog steeds zo in over Blake?
'Guapa! Que tal?' zei ik toen maar, plaatste mijn hand op haar schouder en kuste haar zacht. Anne glimlachte waterig naar me.
'Sorry, I didn't hear you come in.'
'I figured. What's bugging your mind?' Anne zuchtte.
'Just the whole Blake story, but that's gone now you're here. Let's enjoy the pizza.' Ze wilde het er duidelijk niet over hebben dus liet ik het daar maar bij. De rest van de avond was nog best gezellig en het was jammer dat ik de volgende dag weer op moest staan. We maakten ons klaar en ontbeten nog even gezellig, totdat we op Colney kwamen en onze wegen moesten scheiden. De trainingssessie verliep goed en ik oefende mijn traptechniek nog na de training individueel, totdat ik de perfecte boog in bal had zitten en daarna de gym opzocht voor wat krachttraining. Ik douchte, ging nog bij Anne langs die druk bezig was. Ik ging naar huis om Atom en Humber uit te laten, al werden mijn ogen groot toen ik de Bentley zag. Met open mond liep ik ernaartoe en keek mijn ogen uit naar het ingeslagen raam en de stukken glas die eromheen lagen. De auto zat bovendien vol met krassen. Wat was hier gebeurd?
'What the hell happened?' vroeg Mesut Özil, die naast me stond en het blijkbaar ook had gezien. Nou ja, het viel moeilijk om het niet te zien.
'I... I don't know..' bracht ik uit en kreeg mijn ogen niet van de auto af.
'This can't be some crazy fans, right?' zei Mesut en wreef over zijn gezicht. 'And it's only your car.' Ik keek hem aan en knikte.
'Yeah you're right. It's only mine,'

Nadieh Ramsey


Theo en ik hadden een chill-avond op de planning staan, wat eigenlijk wel fijn was. Ik had het leuk gehad met Finley en was blij dat ik mezelf pushte om het zo te doen. Ik zag dat Theo er intens gelukkig van werd en dat werkte dan ook weer op mij, hoe cheesy dat ook moest klinken. Ik grinnikte om mezelf.
'Why are you so smiley?' grijnsde Theo die binnen kwam met twee borden eten en gaf er 1 aan mij. Er lag een dampend rijstgerecht op met kip en heerlijke saus. En cashews!
'Nothing.. Why wouldn't I be when my man is cooking?' Theo moest nu ook lachen en zette zichzelf neer op de bank, waarna hij de afstandsbediening pakte en een serie op Netflix opzocht.
'Which episode were we at again?' vroeg hij toen hij Breaking Bad had gevonden.
'Five I believe.' antwoordde ik met een mond vol rijst. Theo lachte en zette de aflevering op. Na de aflevering hadden we het eten ook op, wat weer ruimte maakte voor mij om me volledig tegen Theo aan te gooien.
'I loved how you dealt with Finley.' grijnsde Theo en aaide over mijn hoofd.
'I know. I saw it on your face and besides you told me like a thousand times.' merkte ik op, waarna hij zijn ogen rolde.
'Fine, that's true.' Plotseling ging zijn mobiel en aangezien die op tafel lag, kon ik er beter bij en gaf de telefoon aan Theo.
'It's Melanie, what could she want?' vroeg ik. Theo haalde zijn schouders op en ging met zijn handen door mijn haar terwijl hij opnam en naar Melanie luisterde. Ik kon het niet laten om met mijn ogen te rollen toen ik haar vervelende stem hoorde en pakte ook maar mijn eigen mobiel om mijn berichten te checken.
'Mel.. Are you insane?' vroeg Theo toen verward. Ik zag aan zijn gezicht dat hij uit het veld was geslagen en kwam zelf overeind. 'No, this can't be happening! Why would you even move there?!' riep Theo toen en stond op, waarna hij begon te ijsberen. Hij liep naar de keuken en ik hoorde dat hij zijn stem verhief, alleen kon ik niet de precieze woorden horen. Na een tijdje bleef het lange tijd stil en besloot ik te gaan kijken in de keuken, waar ik Theo aantrof die boven het aanrecht hing.
'Babe? What happened?' vroeg ik ongerust en liep op hem af, waarna ik mijn hand op zijn rug legde. Hij keek naar me op toen ik dicht bij hem stond met een betraand gezicht, waardoor ik alleen nog maar meer schrok.
'I can't believe she'd take him again from me, Nadieh, I just can't.'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen