Ik word wakker van het geschreeuw van Finnick hij had weer een nachtmerrie over de Hunger games. Nu ik zwanger ben heb ik mijn slaaprust nodig maar met Finnick naast me met nachtmerries en mijn eigen nachtmerries krijg ik geen kans om te slapen. Het is 2 in de ochtend ik zit rechtop in bed ik pak Finnick zijn hand en vraag hem of hij weer een nachtmerrie had. "Ja" zei hij met een bange stem hij zit naast me met tranen in zijn ogen..." ik wou ze niet vermoorden maar ik moest wel voor mijn eigen leven" ik weet hoe het is ik heb op mijn 15de mee gedaan ik trainde altijd met mijn 1 jaar oudere zus die ook haar 15de werd getrokken ze deed het omdat ze altijd naar district 4,10,11,12 wou reizen in ruil daarvoor zou ze op haar 15de meedoen ik protesteerde maar ze was vastbesloten. We trainde elke dag daarop af toen ze 15 was was ze 1 van de dodelijkste 15 jarigen met messen. Op de dag van de boete van de 72ste jaar van de Hunger games werd ze getrokken ze ging met 1 of andere jongen die we allebeide niet kenden hij ging als 1 na laatste dood Sascha was in die tussen tijd beste vrienden met hem geworden hij ging dood voor haar ogen.... ze was verdrietig maar opgelucht dat ze had gewonnen iedereen hier in district 13 juichte Ookal won ze voor district 10 mijn moeder en ik waren heel erg opgelucht dat ze nog leefde.... dat jaar daarop was het de 73ste Hunger games ik werd getrokken... ik schrok ik stond te huilen op het podium ik hoorde mijn moeder krijsen Sascha stond stilltjes te huilen. Ik had met haar getraind dus was ik wat voorbereid, niet dat dat me minder bang maakte. Er kwam eer andere jongen bij me staan ik zat al bij hem op school en hij heette Jeff. Jeff stond bekend als dat populaire kind. Al zijn vrienden stonden met verbazing naar ons te kijken, we moesten handen schudden. Zijn handen voelden klef hij zweette helemaal. Ik hoopte dat mijn zus mijn mentor was maar nee... ze mochten nog heel even bij me kijken ze stonden allebei te huilen net zoals het gebeurde bij mijn zus haar Hunger games. Op de weg naar het capitool was het verder stil tussen mij en Jeff we konden onze mentor ook niet vinden. De week daarnaar zijn we in het capitool de mensen hebben rare make-up en lange wimpers.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen