Rustig liepen we in het zonnetje door verschillende straten en keken onze ogen uit terwijl we langs allerlei etalages kwamen.
"Ik denk dat wij het hier de komende dagen wel vol gaan houden" zei ik terwijl ik Kim een knipoog gaf.
"Dat denk ik ook wel" zei ze dan ook met een lach terug.
Nadat we iets te eten hadden gevonden zochten we een bankje op waar we even rustig in het zonnetje konden genieten van onze broodjes.
Toen onze broodjes op waren zat ik nog heerlijk genietend de omgeving in me op te nemen en zag daarbij een klein groepje mensen verderop staan die nogal enthousiast waren ergens over.
Lachend gaf ik Kim een por met mijn elleboog "happy egg moment" en wees naar het groepje.
Daardoor schoot ze ook in de lach en zaten we nu samen naar de gebeurtenis die zich even verderop afspeelde te kijken.
Ik dwaalde een beetje af in mijn eigen gedachten tot ik opschrok door een por en een gil van Kim.
Zodra ik in haar witte gezicht keek schrok ik pas echt. Wat was er gebeurt? Er kon toch niks gebeurt zijn? Ik zat al die tijd naast haar en ze is niet weg geweest.
Nog steeds zonder iets uit te kunnen brengen kijk ik haar aan. De enige reactie die ik kreeg op mijn vragen was haar wijzende vinger die weer dezelfde kant op wees als waar we zonet nog zo om moesten lachen.
"Dat is... Dat is.." stamelde ze.
Ik keek naar waar haar blik zo op gefocust op stond.. "Ja, ik weet wie dat is" mompelde ik toen ik zag wie daar stond

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen