Harry pov.

Deze dag was zeker goed begonnen.
Ik had heerlijk uit kunnen slapen vanmorgen, daarna was ik met Niall ergens wezen eten en even een rondje door de stad geweest waar ik fantastische fans had ontmoet. En toen, toen had ik zo hard gelachen dat ik er nog steeds buikpijn van heb. Die meiden, die gezichten, de ene languit op de grond en een lol dat ze had. Haar vriendin kon het volgens mij iets minder waarderen maar dat maakte het des te leuker voor ons om het hele optreden te bekijken. Als ik er aan terug denk springen gelijk weer de tranen in mijn ogen en grijp ik mijn buik vast.
We waren nog even blijven zitten met onze fans maar nadat er door die actie bij ons geen zinnig woord meer uit kwam besloten we dat het beter was om te gaan.
Niall kijkt me even serieus aan terwijl we naar de auto lopen maar ik weet zeker dat het aan hetzelfde denkt als mij. Want ook hij proest het uit. Zonder iets te zeggen spelen we afzonderlijk de beelden opnieuw af in onze hoofden.
"Niall echt stoppen nu, ik kan niet meer." Lachte ik terwijl ik hem een klap op zijn arm geef.
"Heerlijk, zulke vrije dagen. Die zouden we vaker moeten hebben." Zegt hij.
Ja vandaag hebben we even een rustig dagje en vanaf morgen zouden we weer elke dag druk zijn voor de komende 14 dagen.
" We hadden gewoon heen moeten lopen." Zegt Niall en geeft me een elleboog. "Hadden we ze kunnen uitnodigen voor de show. Dan was er in elk geval nog iemand geweest die jou slechte grappen leuk vind. Want die blonde houd ook vast van die rare humor. Dat kan niet anders."
"Heee." Zeg ik terwijl ik zie hoe mijn vriend er bij zit alsof hij 1 of ander raar aapje is terwijl hij zichzelf op zijn been slaat en helemaal stuk gaat om eigen opmerking. Wat vind die gast zichzelf grappig zeg. Pffff..

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen