Ik sta op een plek die ik niet ken. De koude wind ruist langs mijn oren. Ik sta niet in mijn pyama , maar in een uniform. Af en toe hoor ik kanon schoten. Opeens weet ik waar ik ben. ik ren weg naar een dicht gegroeide bos en hoop dat ik niet gepakt zal woorden. het blijft een tijdje stil. uit het niets zie ik een groepje mensen lopen. ik ken ze ergens van, het is mijn familie ik spring uit de boom en knuffel ze plat. mijn ouder zeggen tegen mij: waar was je we hebben je overal gezocht. ik kan er niks aan doen ik was hier in de arena. opeens hoor ik geritsel. we rennen zo hard als we kunnen. er springt iets uit de bosjes en toen was het zwart.
uit het niets sta ik op een begraafplaats. ik loop een beetje rond en kijk op de graf stenen. op een van die stenen staat de naam van mijn vader Rupert litles. ik schrik me dood, ik kijk op de stenen daarna en daar staan de naam van mijn moeder en mijn zusje en..... van mij. alles wordt zwart.

Reacties (2)

  • scintillare

    Vaag, maar spannend!

    4 jaar geleden
  • hadestown

    Tot nu toe spannend!
    Misschien wel handig als je haakjes gebruikt als iemand wat zegt, dat is het wat overzichtelijker en leest het fijner. Het is nu vrij onduidelijk wanneer eindigt wat de ouders zeggen, en of het tweede deel wel door de ouders wordt gezegd of door iemand anders (:

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen