Foto bij 2. Mother

Chapter 2! Vanaf nu kan je al een beetje de verschillen zien. Ik weet niet wat er in mn hoofd omging vroeger, maar wat een warboel was mijn verhaal!
Ik herschreef chap 1 zonder chap 2 gelezen te hebben en moest dit tactisch schrijven.. Huehue..

Anyways, vanaf nu staat alles in het Nederlans en.. Drumroll please.. ENGELS
Bij de Spoiler button helemaal onderin kan je voortaan in het Engels de chap lezen
Be aware, ik schrijf liever in het Nederlands en Engels kan soms crappy zijn

- NEDERLANDS -

Kazumi schrok meteen wakker na die stem gehoord te hebben. Heel haar lichaam was bezweet van de spanning die ze voelde in haar nachtmerrie. “H-Het was maar een droom.. Elke dag weer zo’n soort droom..” met haar hand streek ze even over haar borst, pakte haar ketting vast en frunnikte er eventjes aan. Elke dag krijgt Kazumi zo’n soortgelijke droom. Soms gaat de droom iets verder, soms blijft het hetzelfde en soms komt er iets bij. De een soms iets vreselijker dan de ander. “Waarom.. Roep ik altijd mama in mijn droom.. Ik ken mijn moeder niet eens..” Met een zucht dacht ze terug aan de droom die ze had en vergeleek het met de andere keren dat ze die droom gehad heeft. Elke keer weer staat er een vrouw op de achtergrond. Een vrouw met halflange rode haren. Het enige wat de vrouw doet in haar dromen is met een kille blik haar kant op kijken, terwijl ze iemands handje vast heeft. Een klein meisje met dezelfde rode haren als Kazumi zelf heeft. “Zou zij mijn moeder zijn?” Hoofdschuddend liet ze haar kettinkje los. Natuurlijk is zij niet haar moeder. Ze was al jaren geleden gestorven. Net na mijn geboorte heeft haar vader altijd gezegd. “Het is vast mijn verbeelding.. Papa voedt me al sinds mijn geboorte in zijn eentje op.. Hoe houdt hij dat toch vol.. Mij opvoeden in zijn eentje en ik heb ondertussen alleen maar dromen waarbij ik voor mijn moeder gil.. Ze bestaat niet eens meer..”
Met een zucht keek ze uit het raam. Een warme traan gleed over haar wang. Zo snel als die traan gekomen was, was hij ook weer weg door haar arm die het wegveegde. Tranen zijn een teken van zwakte.. Even zette ze zich af op het bed, liep naar haar kledingkast en haalde alles tevoorschijn wat ze nodig moest hebben voor haar allereerste schooldag. De eerste keer dat ze les zou krijgen tussen andere kinderen. Kinderen die haar toch alleen maar eng aankeken als ze langs hun liep.
Nadat ze zich gedoucht had trok ze haar zwarte kimono aan die gouden lijntjes had en een goud geborduurd bloemenpatroon met een vlinder op het voorflapje. Ze spande een wit bandje om haar middel om alles bij elkaar te houden en om haar wapens aan vast te binden. Snel kamde ze de klitten uit haar haren, deed het in een vluchtige paardenstaart en wierp even een vluchtige blik naar de persoon in de spiegel. Haar ogen waren nog een beetje rood van de tranen die eerder over haar wang gleden.
Zo vluchtig als maar kon liep ze haar kamer uit en keek om zich heen om te kijken of haar vader ergens te bekennen was. ‘Gelukkig.. Hij is volgens mij niet thuis.. Ik heb echt geen zin in een rare peptalk of een ‘Oh mijn kleine meid wordt zo’n grote meid nu!’-praatje..’ dacht ze bij zichzelf terwijl ze bijna op haar tenen van de trap af liep. Even wierp ze een blik achterom, maar toen ze weer vooruit keek zag ze een stel bruine ogen die ze maar al te goed herkende. “Kazumi, waar ga je zo sneaky naartoe? Wil je niet dat je vader je ziet.?” “Vaderfiguur. Wat zouden meisjes van mijn leeftijd rond deze tijd moeten doen? Naar school gaan natuurlijk.”


- ENGLISH -

Kazumi sat in her bed after she heard that voice. Frightened about what happened in her dream. Her body was all sweaty and gross from the tension in her nightmare. “I-It was just a dream.. Every day the same kind of dream..” she took her necklace in her hand and began to play a bit with it. It calmed her a bit when she did that. Every day she gets the same dream over and over again. Sometimes it’s a little bit different, but most of the times it’s the same. Some more horrible than the dream before. “Why.. Do I always scream for my mother.. Like, I don’t even know her.. And how could I..” She sighed and thought of the dream she had tonight and all the other dreams she ever had. There’s always a woman in the background. A woman with red hair till her waist. The only thing the woman ever does in her dreams, is looking at her with the same deathly eyes. She’s standing next to a child with the same red hair as Kazumi and she’s always holding her hand. “Could she be my mother?” Kazumi shook her head almost immideatly and let go of her necklace. Of course she’s not her mother. She died years ago when she gave birth to Kazumi, that’s what her father always told her when she asked about her mother. “It’s just my imagination.. The woman can’t be my mother.. My dad raised me since the beginning on his own.. How does he do it.. How? He raised me on his own and I’m almost crying for my mother in every dream.. And she doesn’t even excist anymore..”
She looked through the window and sighed. A teardrop ran down her cheek. That teardrop was almost gone as fast as it came. Tears are a sign of weakness. She hopped of her bed and walked to her closet and got everything she need for her first day of school. The first time she’s learning with other childeren. Childeren who look at her as if she’s some kind of monster with their creepy eyes.
After she showered, she put on her black kimono with golden flowers and a butterfly on the front. On her waist she put a white band with her weapons in it.
She brushed her hair and took a fast look in the mirror. Her eyes were a bit red because of the tears she had earlier.
As fast as she could she walked out of her room and looked around her. Kazumi didn’t want to see her father. Not today. She couldn’t handle the ‘Oh my big girl is finally a big girl!’- talk. She tiptoed of the stairs. With a fast look she looked after her and when she looked in front of her she could see the familiar brown eyes. “Kazumi, why are you tiptoeing like this? What are you going to do?” “Fatherfigure.. What are girls my age doing? Well? Going to school ofcourse.”

Reacties (1)

  • Luckey

    hahahah
    leuk leuk leuk
    ben benieuwd naar de rest

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen