Maanden gingen voorbij. We hoorden niks meer van Ashton of Niall. Of naja, iedergeval ik niet. En aangezien Demi niks zei, vernam ik dat zei eigenlijk ook niks gehoord had. Het was bijna het einde van het jaar, niet van het schooljaar, maar december, zeg maar. We waren al een tijdje bezig om een stage te regelen, die na de vakantie, in het nieuwe jaar zou beginnen. De tijd begon dus wel een beetje te dringen om een goed stage adres te vinden. Na het avond eten zou ik er aan beginnen. Demi riep dat het eten klaar was. Het was een gewoonte om met z’n alle te eten. Een dampende pan met spaghetti stond voor ons klaar. Demi haar specialiteit. Gulzig schepte ik als eerste op, waardoor de blikken op de gezichten van Levi en Drew stonden. Ik keek hun aan en begonnen te lachen. “Lau, hoe gaat het eigenlijk met je stage zoeken” vroeg Demi. “Mwah, heb eigenlijk nog niet gekeken. Dacht er zo aan te beginnen” zeg ik nonchalant. “Misschien kunnen we samen kijken?” vroeg ze. “Gezellig” zei ik iets te over enthousiast, waardoor weer iedereen in de lach schoot. “Maar ik meen het Deem, het lijkt me gezellig”. Levi en Drew praatte ondertussen over dingen die ik niet begreep. Na het eten gingen we naar boven. We besloten op Demi haar kamer te kijken naar wat stages, toen ik plots een welbekende pling hoorde op mijn laptop. Ik had weer eens mail. Dit keer was het niet een gewone mail. Ik las hem snel door en begon met ongeloof er naar te staren. Demi keek met me mee en begon te stuiteren. “Laur, dit is geweldig!” riep ze uit.
Beste Lauren, Namens Modest! wil ik je bedanken voor de aanmelding voor de stage, die je op jouw school hebt gedaan. Hierbij willen we mede delen dat jij samen met Brittany Young bent uitgekozen voor deze stage. Wij hopen je te zien op maandagochtend 22 september om 9 uur scherp. Met vriendelijke groet, William Frank.
Hieronder stond nog een adres. Ik bleef naar het scherm staren. Ik kon dit niet geloven. Tegelijkertijd voelde ik me lullig tegenover Demi. Zij had zich ook ingeschreven. Ik keek opzij. Op haar gezicht stond wel een glimlach, maar als beste vriendin kon ik zien dat deze niet echt was. "Het spijt me Deem, ik had zo graag gewild dat wij dit samen zouden doen" ze knikte zachtjes, terwijl haar glimlach verdween. "Maar ik gun het je echt hoor Lau." Sprak ze me toe. Hierdoor omhelsde ik haar. Wat een lieverd was het ook. "Zullen we dan een stage voor jou gaan zoeken?" Stelde ik voorzichtig voor. Ze knikte en we gingen gelijk aan de slag.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen