2013



Hoofdstuk 4.9

'Heb je, je weten te vermaken' was de warme vriendelijk, doch strenge stem van Seppe. De man was nog maar net door de sluisdeur van mijn appartement. Of zijn eerste vraag, luidde al door de huiskamer. Kort blikte ik gapend op, wreef in mijn vermoeide ogen en knikte schamper op zijn woorden.
'Ik vermaak me prima' gaapte ik met een glimlach, 'hoe was het bij Isa' ik fronste mijn wenkbrauwen.
De laatste tijd leek Seppe mij erg goed te vertrouwen, we hadden gewoon gesprekken over het dagelijkse leven. Ook over wat hij dus boven doet, dus in de daadwerkelijke maatschappij. Waar ik, diep, diep, diep onder verborgen zat.
'Ze is nog steeds erg koppig' bromde de man zijn haar uit zijn gezicht wrijvend.
'Hmff, denk toch dat ze te jong, moeder wordt' knikte ik bedenkelijk.
'Ik heb gelezen gehad' stamelde ik stilletjes verder.
'Bij tieners/pubers zijn de eerste paar weken cruciaal. Ze moeten een speciale band opbouwen met hen pasgeboren kind. Een volwassen vrouw, koestert die hormonen al, een tiener/puber niet, specifiek' legde ik de man uit. 'Dat weet ik, love' mompelde de man, mij een kus op de wang drukkend. 'Dus, als je de baby weg haalt bij haar. Zal ze nooit een moeder/kind band opbouwen' kwam er fluisterend over mijn lippen.
'Dat weten we, love. Maak je geen zorgen, het komt goed' fluisterde Seppe, liefkozend in mijn oor.
'In de tijd dat de baby geboren is heb je 10 uur stroom per dag' fluisterde de man. 'De baby moet meerdere flesjes per dag aan eten, tot zich krijgen' begon Seppe met zijn verhaal. Ik begon te grinniken, te lachen, 'Seppe' kwam er hikkend over mijn lippen. 'Ik heb alle boeken gelezen die je mij gegeven heb. Ik heb alle informatie tot mij genomen. Als het mij nu nog niet lukt om voor mijn eigen kind te zorgen als het geboren is, is dat wel heel erg slecht. Je zei toch dat je mij vertrouwde, probeer me dan ook daadwerkelijk te vertrouwen' kwam er licht knorrig over mijn lippen.
De man wist dat ik het niet altijd vriendelijk bedoelde.
Dat het niet altijd koek en ei zou zijn, maar dat was toch in iedere relatie.
Ongeacht hoe de relatie ontstaan is.
Oké, mijn relatie met de man was, ongezond. Zeer ongezond. Maar ik wist niet beter, ik had niet beter. Kreeg niet beter.
Hier wegkomen? Ging gewoon niet, te veel sloten, weinig ontsnappingsroutes. De tijd dat je daadwerkelijk alleen gelaten werd, was nihil, zo klein, die zat er gewoon niet in. Buiten? Wat was dat? Is dat? Hoe lang is dat geleden dat ik dat geroken, gezien, gevoeld heb? Ik kon het mij niet eens meer herinneren. Ik wist dat de bladeren groen waren, het water blauw, en de lucht vaak grijs kleurde.
Natuur. Een vreemd iets.
Kort gleden mijn handen over mijn gebolde buik. Een voet van de baby maakte gelijk een afdruk in mijn gebolde buik. Het liet gelijk weten dat het er zat, het zijn/haar territorium was. Verboden terrein. Een grinnik rolde over mijn lippen. 'Je kan wel voor je eigen kind zorgen. Daar twijfel ik niet aan' mompelde Seppe, bekomen van mijn uitbrander. Hij wist dat het meeste met de zwangerschap te maken had.
Ik gewoon niet te veel gezeik aan mijn hoofd wilde hebben, om een vervroegde bevalling te voorkomen.
We wisten al niet hoeveel weken ik precies was, en moesten alles op de bolle fooi doen, op een duidelijke gok.
'Ik zal zorgen dat de voedselkamer bevoorraad wordt' sprak Seppe zich recht drukkend. 'Zodra Flynn terug komt van uitzending, zal ik een aantal weken op kazerne zitten. Ik moet jongelui trainen voor vertrek. Flynn zal af en toe komen checken, jij zorgt voor Isa, maar daarvoor krijg je nog tekst en uitleg' Seppe zijn wenkbrauwen waren gerezen, ik knikte op zijn woorden.
'Oké, begrepen' kwam er tinkelend over mijn lippen.
'Ga nu maar, voordat ze argwaan krijgen' grijnsde ik knipogend.
Seppe drukte nog een kus op mijn lippen en verdween de gang door, een deur door, gevolgd door een andere deur, waarbij er weer een rinkelend geluid door het gebouw luidde, dat moest Seppe ook nog veranderen, het geluid moest zachter, zodra de baby geboren was moest er rekening mee worden gehouden. Het was niet dat de baby, echt nummer één was, in geen geluid maken als het slaapt.
Maar, we moesten de meest luidde tonen toch wel dempen.
Ik wilde niet dat de kinderen gehoorbeschadiging zouden oplopen van al die vergrendelingen.


7.2 in de maak.
Verdienen jullie een volgend hoofdstukje.
Jaaaa, het duurt nu niet meer zo lang of de 4 serie is al weer gedaan...
Dan zitten jullie alweer in de 5 serie!!
Waar het ietsje spannender wordt, maar ook best saai is...
Daarna komen jullie bij het awesome grote gedeelte van serie 6...
En tjaa, zoals je al las, ben ik atm serie 7 aan het beschrijven!!!
Enjoy this chapter....
Want voor je het weet heb je hem verslonden

Reacties (1)

  • Luckey

    OK vraag me 1 ding af alleen
    Wat gebeurd als ze ineens moet bevallen en Seppe komt niet?
    Dat word nog wat!
    Møre!!
    Wil weten hoe dit verder gaat!

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen