Foto bij IIX. Back Then, Right Now

***


‘Kijk uit!’ hoorde ik iemand roepen, maar ik was te verdiept geweest in mijn boek om op tijd te reageren. De volleybal landde op mijn schoot en stuitte recht tegen mijn neus aan. Mijn boek viel in het zand en mijn zonnebril viel van mijn neus af.
‘Shit, gaat het?’ hoorde ik een mannenstem vragen. Door het zand in mijn ogen moest ik een aantal keren knipperen voor ik een duidelijk beeld had van de jongen. Zijn helderblauwe ogen keken me bezorgd aan. Zijn vuilblonde haren zaten door de war en zijn lichaam was gespierd, maar niet zo overdreven als bij al die jongens in de sportschool.
‘Ja, het gaat wel,’ mompelde ik.
Hij pakte mijn boek en zonnebril uit het zand en overhandigde ze aan mij.
‘Je neus bloedt,’ zei hij toen geschrokken. Uit automatisme ging ik met mijn vingers naar mijn neus. Mijn vingertop kleurde inderdaad rood van het bloed.
‘Kut,’ mompelde ik.
Met mijn schone hand zich ik in mijn tas naar zakdoekjes, die ik uiteindelijk vond.
Ik drukte het papieren zakdoekje tegen mijn neus en keek naar de jongen.
‘Je mag wel weer gaan volleyballen, dit gaat zo weer over,’ zei ik hem. Ik keek naar zijn drie vrienden, die volgens mijn ongeduldig begonnen te worden. Hij wierp een blik over zijn schouder en zag hetzelfde.
‘Weet je het zeker?’ vroeg hij, terwijl hij de volleybal vastpakte.
‘Ja, ga maar, ik ga niet dood van een beetje bloed,’ probeerde ik er een grapje van te maken.
De jongen stond op en liep terug naar zijn vrienden. Halverwege keek hij nog een keer naar me om en ik zag dat de bezorgde blik nog niet geheel van zijn gezicht was.
Ik klopte het zand van mijn zonnebril en zette deze weer op mijn hoofd. Vervolgens ging ik in mijn boek op zoek naar waar ik was gebleven en toen ik het eindelijk had gevonden was mijn neus gestopt met bloeden en was ik de jongen alweer vergeten.

Tegen het eind van de middag had ik mijn boek uit en besloot naar huis te gaan. Ik had ondertussen ook wel zin in iets te eten gekregen. Ik stond op en trok mijn strandjurkje over mijn bikini aan. Ik klopte het zand uit mijn handdoek en stopte al mijn spullen terug in mijn tas. Ik stapte in mijn slippers en toen ik zeker was dat ik niks vergat liep ik richting de parkeerplaats.
‘Hey, gaat het weer een beetje?’ Ik keek op en zag dezelfde jongen voor me staan.
‘Ja, heb er geen last meer van,’ zei ik met een glimlach.
‘Kan ik het misschien goed maken met een biertje?’ Hij gebaarde naar zijn vriendengroep, die wat muziek op hadden staan en bezig waren een barbecue aan te krijgen. Ze hadden allemaal een biertje in hun hand en eigenlijk zag het er heel gezellig uit.
Hij zag duidelijk de twijfel in mijn ogen. ‘Kom op, het is een prachtige vakantiedag aan het strand, je kan me niet wijsmaken dat je iets beters te doen hebt.’
Ik keek hem in zijn felblauwe ogen en voor ik het zelf helemaal door had, had ik al ja gezegd.


***


‘Hey, waar zit je aan te denken?’ vroeg Niall me, terwijl hij me een koud biertje voorhield.
‘Aan die keer dat je me een bloedneus sloeg met een volleybal,’ lachte ik. Niall nam naast me op de handdoek plaats en glimlachte.
‘Ergens ben ik blij dat ik dat gedaan heb, anders had ik hier nu nooit naast je gezeten,’ zei hij. Met een glimlach legde ik mijn hoofd op zijn schouder.
‘Zal ik je een geheimpje vertellen?’ vroeg hij me. Nieuwsgierig keek ik hem aan.
‘Ik deed het expres.’
‘Wat?’ Ik ging rechtop zitten en keek hem vragend aan.
‘Ik zag een prachtig meisje een boek lezen. Dat is tegenwoordig zeldzaam, iedereen zit alleen maar op zijn telefoon. Ik had alleen iets te goed gemikt vrees ik, want het was nooit de bedoeling om je daadwerkelijk te bezeren. Ik raakte lichtelijk van slag door je bloedneus, waardoor ik het flirten compleet vergat,’ gaf hij eerlijk toen.
Wat schattig, dacht ik bij mezelf, maar ik zei het niet hardop. Jongens hadden nu eenmaal een hekel aan het woord schattig.
‘Je hebt het die avond helemaal goedgemaakt. Samen naar de zonsondergang kijken en vervolgens vragen of ik mee een stukje ging wandelen.’ Ik dacht terug aan die avond, aan hoe hij voorzichtig mijn hand had vastgepakt terwijl we samen door de branding liepen. Ik was in een avond compleet voor hem gevallen, zoals ik nog niet eerder voor een jongen had gedaan.
‘Aan het eind van de avond kon je niet van me afblijven,’ zei Niall met een grijns.
‘Dat is niet waar,’ lachte ik. ‘Je bent gewoon een goede zoener.’
‘Gelukkig,’ zei hij, voor hij zijn lippen op die van mijn drukte.

‘Ga je mee wandelen?’ vroeg Niall me. We hadden samen naar de zonsondergang gekeken en het strand werd nu verlicht door de maan. Hij stond op en stak zijn hand naar me uit om me overeind te helpen. Hand in hand liepen we richting de branding. Ik glimlachte toen het water over mijn blote voeten rolde. Het water was gelukkig niet al te koud.
Ik leunde tegen hem aan terwijl we samen verder liepen.
‘Oh, kijk! Een hartje.’ Met een glimlach wees ik naar het handje in het zand. Toen ik beter keek zag ik dat onze initialen erbij stonden.
Boven het hartje stond een pijl. Verbaasd keek ik Niall aan, die me met een gebaar zei dat ik de pijl moest volgen. Nieuwsgierig volgde ik de pijl, die uitkwam op een groter hart, helemaal belegd met schelpjes. Boven het hart stond iets in het zand geschreven. Ik zette een paar stappen in die richting tot ik het kon lezen.
‘Wat?’ stamelde ik verbaasd toen de woorden tot me doordrongen. Ik draaide me om naar Niall in de hoop voor meer uitleg. En die kreeg ik ook.
Niall zat op één knie voor me in het zand, in zijn hand een zwartfluwelen doosje met een prachtige ring. Sprakeloos keek ik hem aan.
‘Lieve, lieve Lena,’ begon hij, en ik merkte hoe mijn handen lichtelijk begonnen te trillen.
‘Precies drie jaar geleden heb ik een bal in je gezicht geslagen, en hoewel dat een vreselijk begin is, is het wel het begin geworden van ons sprookje. Ik ben als een blok voor je gevallen, voor je prachtige ogen, maar ook voor je intelligentie en je humor. Je bent de vrouw van mijn dromen en ik wil geen dag meer zonder jou doorbrengen.’ Hij haalde een keer diep adem en keek me aan. ‘Allerliefste Lena, wil met me trouwen?’ herhaalde hij de woorden die in het strand geschreven stonden.
Ik zakte door mijn knieën, zodat onze gezichten nog maar enkele centimeters van elkaar verwijderd waren. ‘Ja, fluisterde ik.
Hij haalde de ring uit het doosje, ik en zag hoe zijn handen ook lichtelijk trilden. Hij schoof de ring om mijn vinger en kuste me vervolgens, alsof het de eerste keer was.


Hi! Daar ben ik weer. Deze keer met een iets korte one shot, maar hopelijk niet minder leuk! Geniet van jullie vakantie en ik hoop dat ik snel weer een nieuw verhaal kan plaatsen. X

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen