Foto bij 042

my sweet and only,
I want to cover you,
cover you in whichever way
you desire to be covered.
with orchards and emeralds and
intimacy like wind kissing
the pockets of the earth.
I want the beauty to be
overwhelming.
I want it to seep into your skin.

I want to love you into oblivion
and I want you to tremble
when you feel it.
-Christopher Poindexter

Lily-Rose Harper


De zaal was overvol toen ik en Zayn even later op het gangpad tussen de hekkens door wandelden. Op het einde, vlak voor de omheining rond de ring stond dezelfde breed gespierde man die mij en Jim daarnet had doorgelaten. Hij keek achter zich toen Zayn op zijn schouder tikte, en grijnsde onmiddellijk vriendschappelijk. Ontspannen schudden ze elkaar de hand en hadden een -naar ik vermoedde, korte conversatie met elkaar. Door het oorverdovende lawaai van het opgewonden publiek rond ons hoorde ik namelijk geen woord van wat ze aan het zeggen waren. Plots wees Zayn op mij en vroeg iets.
Allebei keken ze in mijn ogen, zodat ik verlegen bloosde en zwak glimlachte. De andere man knikte toegevend en zette een stap opzij. Schuchter volgde ik een wenkende Zayn, tot in de afgezette ruimte rond de ring. Onzeker onder de vele vuile blikken die ik kreeg -zeker van de aanwezige vrouwen en meisjes, bleef ik naar de grond kijken. In de rechterhoek hielden we halt.
"We mogen hier naar de wedstrijd kijken." knikte hij glimlachend. Ik slikte.
"Oké." zuchtte ik bevend. Hij legde zijn hand op mijn schouder.
"Hij kan dit winnen, Rose." probeerde hij me gerust te stellen. Met een verloren blik in mijn ogen keek ik hem aan.
"Op dit punt weet ik zelfs niet zeker of het me zoveel kan schelen. Ik wil gewoon dat Finn hem niet te veel pijn doet en dat hij als dezelfde Harry weer uit die ring komt." mompelde ik. Zayn grinnikte en liet zijn ogen over me heen glijden.
"Je hebt het serieus te pakken. Het is dapper gevoelens te krijgen voor een jongen als hem." knikte hij.
"Ik ben niet de enige." lachte ik bitter, terwijl ik kwaad dacht aan alle andere vrouwen die ofwel voor hem gevallen waren, ofwel stonden te popelen hem te ontmoeten en verleiden. Ze wilden hem allemaal.
"Misschien niet, maar je bent wel de enige op wie hij zelf ook verliefd is geworden." knipoogde hij. Mijn mondhoeken krulden lichtjes omhoog, en blozend beet ik op mijn onderlip. Het was een tijdje stil tussen ons, maar toen keek ik hem aarzelend weer aan.
"Zayn? Hoe wist je dat Finn de scheidsrechter had omgekocht?" vroeg ik nieuwsgierig.
"Harry en ik hadden enkele dagen geleden al een vermoeden dat hij het zou proberen. Ik heb enkele vrienden vandaag op de uitkijk gezet en Finn laten volgen zonder zijn medeweten. We hebben bewijs, dus hij kon niet anders dan akkoord gaan met Tom als nieuwe scheidsrechter. Hij is nog maar pas in New York, dus ik wist zeker dat hij objectief zou zijn tijdens de wedstrijd. Ik ken hem via enkele vrienden uit de bokswereld. Hij ging onmiddellijk akkoord toen ik hem eergisteren vroeg hierheen te komen en scheidsrechter te zijn indien nodig." Ik glimlachte lichtjes.
"Slim van jullie." knikte ik. Hij haalde slechts zijn schouders op.
"We wisten sowieso dat Finn vals zou proberen te spelen. De datum verzetten, de scheidsrechter omkopen... Harry heeft ook verteld wat hij Zac en de rest met jou heeft laten doen. Allemaal geen verrassing als je hem kent." Ik opende mijn mond al om een antwoord te geven, maar werd opgeschrokken door opgewonden geroezemoes rond ons. Met bonzend hart keek ik achter me. Tom liep de afgezette ruimte binnen en klom in de ring. De wedstrijd zou bijna beginnen...
Niet lang erna volgde Zac, die met een arrogante grijns naast ons kwam staan en Zayn een uitdagend blik toewierp.
"Klaar om je Harry te zien afgaan, Rose?" spotte hij, toen hij zijn aandacht op mij richtte. Tot mijn afschuw kwam hij naast me staan, zijn schouder bijna tegen die van mij. Slikkend schoof ik wat meer naar Zayn toe, en blies trillend wat lucht door getuite lippen.
De hele zaal tolde rond me. Angstig kauwde ik op mijn onderlip.
Ik wilde dit niet.
Ik wilde Harry weer bij mij hebben -veilig en gezond. Meer dan ooit verlangde ik naar de warme cocon in zijn bed, onze kleine beschermde wereld waar Harry en ik samen konden zijn -geen restricties en geen gevaar. Gewoon ons twee, alleen en verliefd en gelukkig en samen. Zijn warme lakens contrasteerden sterk met de kille ruimte waar we ons momenteel in bevonden. Harry hoorde hier niet. Hij hoorde niet in het leven dat hij gekregen had.
"Finn werkt dus nog steeds zonder jury?" snauwde Zayn plots. Schichtig keek ik wisselend naar de twee mannen aan weerskanten van me.
"Waarom zou hij? Je weet hoe hard hij regels haat." antwoordde Zac geamuseerd.
"Jury?" vroeg ik kleintjes. Zayn slaakte een diepe zucht.
"In legale bokswedstrijden is er altijd een jury, die rondom de ring zit en het juiste aantal punten toekent. Zo kunnen ze de correcte winnaar op het einde aanduiden. Finn werkt enkel met een scheidsrechter." gromde hij. Zac humde naast me.
"Omdat hij geen jury nodig heeft. Punten zijn niet eens belangrijk in zijn ring. De winnaar is degene die het langst bij bewustzijn blijft." Uitdagend grijnsde hij naar me. Mijn hart miste een slag.
"Hoe bedoel je: het langst bij bewustzijn?" herhaalde ik schril.
"Rose, laat je niet zo opjutten." berispte Zayn me, maar ik bleef met grote bange ogen naar Zac kijken.
"Hmm. Heeft je jongen niet verteld hoe heftig de wedstrijden hier zijn? Er is nooit iemand die het uithoudt tot het einde. Altijd een volledige knock-out." zei hij, en zijn ogen fonkelden sadistisch. Met gejaagde ademhaling keek ik in Zayns bruine ogen.
"Knock-out?" Mijn stem sloeg over, en met tranen in mijn ogen vouwde ik mijn handen in en uit elkaar.
"Drie keer raden wie vanavond op de vloer eindigt." grinnikte Zac duister.
"Zayn?" Ik klonk wanhopig. Hij zuchtte diep en keek de man aan mijn andere kant woedend aan.
"Het is niet gezegd dat één van hen vanavond knock-out geslagen wordt, Rose. De scheidsrechter bepaalt zelf na elke ronde wie wint. Als ze het allebei volhouden tot het einde, of als één van hen de ander tien seconden op de grond kan houden, kan er ook een winnaar aangeduid worden." mompelde hij. Ik snifte en veegde een verloren traan weg, net toen Jim zich vanuit het gangpad naar ons haastte en zich met een geërgerde blik tussen mij en Zac wrong.
"Valt hij je lastig?" gromde hij. Ik reageerde niet, te druk bezig met me zorgen te maken over Harry. Jim merkte het.
"Je moet in hem geloven, Rose. Hij kan dit." zei hij op indringende toon. Snel knikte ik, terwijl ik met mijn tanden in mijn onderlip geboord mijn tranen verdrong. Hij zuchtte diep en bracht zijn lippen tot bij mijn oor, zodat ik zijn stem kon ontcijferen in het aanzwellende lawaai rond ons.
Mensen joelden, gilden en juichten opgelaten terwijl Tom in de ring zijn handen ophief.
"Ze vechten tien rondes van drie minuten, met een korte pauze na een kwartier. Na elke ronde duidt Tom een winnaar aan. In normale wedstrijden bestaan er strafpunten bij overtredingen, maar Finn hanteert amper regels in zijn ring. Boksers mogen elkaar ook onder de gordel raken en worden niet snel uit elkaar gehaald wanneer het gevecht te heftig wordt." legde hij het spel snel uit. Ik slikte moeizaam.
"Harry is in goede conditie vanavond, Rose. Hij is gemotiveerd, oké? Heb vertrouwen in hem." vervolgde hij nog.
"Oké." fluisterde ik stilletjes.
Jim boog van me weg en luisterde met gekruiste armen naar Toms introductie: "...wedstrijd tussen de twee beste boksers uit The Bronx!" Opnieuw gejoel.
"Eerst de eigenaar van deze ring, al jaren een legende in het boksmilieu van New York: de ervaren en getrainde Finn Peterson!" Het publiek werd haast gek toen Finn met een arrogante grijns vanuit de gang de zaal binnen wandelde. Hij droeg enkel een zwarte boksshort en een paar zwarte, nieuw uitziende bokshandschoenen, die hij zelfverzekerd in de lucht stak toen hij de aandacht van de duizenden mensen rond zich opmerkte. Gefrustreerd snoof ik.
Hij klom behendig via de stoel onder de touwen rond de ring door, en ging met een zelfingenomen grijns naast Tom staan, zwaaiend naar de massa.
Ik keek Zac kwaad aan toen hij overdreven enthousiast op zijn vingers floot.
"Ze zeggen dat zijn tegenstander onverslaanbaar is! Hier is de talentvolle en ijzersterke Harry Styles!" Ik hield mijn adem in toen ik hem door het gangpad zag lopen, zo zelfverzekerd, zo gefocust en intimiderend. Het gejuich voor hem was zo mogelijk nog luider, maar in tegenstelling tot Finn reageerde hij er niet op, en wandelde met een geconcentreerde frons verder. Hij droeg rode, versleten bokshandschoenen en zijn rode boksshort laag op zijn smalle heupen, zijn tatoeages dansend op zijn gebruinde, blakende huid. Hij zag er onweerstaanbaar uit.
Ik hoorde enkele meisjes achter me opgewonden kirren, tot mijn frustratie. Heel kort keek hij in mijn ogen toen hij naar de ring stapte. Ik glimlachte zwakjes naar hem en klapte afwezig in mijn handen, net zoals de rest van het uitgelaten publiek rond ons.
Gedecideerd kroop hij evenzeer onder de touwen door, en ging aan de andere kant naast Tom rechtstaan. Hij keek amper naar de grote groep mensen onder en rond hem, maar zat eerder in zijn eigen wereld. Onzeker blikte ik in Jims ogen. Hij knikte goedkeurend.
Als in een waas zag ik Tom iets zeggen tegen de twee, voor hij een stap achteruit zette en zijn ogen tussen hen in liet flitsen. De vechters zwegen. Er was geen erkenning van de ander, geen handgebaar of blik. Ze haatten elkaar en iedereen mocht het zien.
Ik maakte nog een kort schietgebedje, terwijl Harry en Finn allebei in de juiste houding gingen staan, klaar om aan hun wedstrijd te beginnen. God, ik had tegen dit moment opgezien, en nu het er was, voelde ik me zo mogelijk nog slechter dan ik had verwacht.
Ik snakte direct naar adem toen Tom het startsignaal gaf en de twee boksers rond elkaar begonnen te cirkelen, hun armen als bescherming opgeheven.
"Het moment dat het niet meer lukt kunnen we terug naar de kleedkamer, oké?" riep Zayn nog in mijn oor. Ik knikte vluchtig, maar haalde mijn ogen niet van Harry af. Ik wilde bij hem blijven.
Zenuwachtig beet ik op mijn nagels toen Finn een eerste uitval deed. Ondanks de klappen die volgden, lukte het me niet weg te kijken.
De drie beginrondes waren hels. Harry won de eerste, maar de twee rondes erna waren de overwinningen voor Finn. Tranen sprongen in mijn ogen, terwijl ik met lede ogen moest aanzien hoe Tom de vierde ronde startte.
"Waarom laat hij hem niet pauzeren?" protesteerde ik kwaad en met overslaande stem, maar Jim legde slechts een troostende hand op mijn schouder. Hij gaf geen antwoord.
"Komaan, Harry." snikte ik wanhopig, toen Finn hem opnieuw hard in het gezicht raakte en hij verdwaasd wat achteruit struikelde. Onmiddellijk vond hij de controle over zijn sterke lichaam terug, maar ik zag dat hij uitgeput was en pijn had. Zijn neus bloedde en zijn lip was gezwollen door de herhaaldelijke slagen. Rode kneuzingen ontsierden zijn borstkas nu al, ook al was hij nog maar tien minuten bezig.
Woedend keek ik achter me naar de opgewonden menigte, en ving de ogen van enkele toeschouwers. Waarom waren ze zo uitgelaten? Zagen ze niet wat Finn met hem aan het doen was? Zayn greep mijn pols en maakte een kalmerend geluid.
"Hij kan nog steeds winnen." troostte hij me. Ik rukte me los en keek paniekerig in zijn ogen.
"Ik wil niet dat hij wint! Ik wil dat hij ophoudt met vechten!" huilde ik. Ik keek weer naar de ring, angstig en nerveus. Heel even leek hij de overhand te hebben, maar onmiddellijk erna nam Finn de controle over de wedstrijd weer over. Ik snikte wanhopig toen hij Harry hard op zijn kaak raakte en onmiddellijk erna zijn vuist in zijn maag ramde.
"Fuck, er is iets mis. Hij is veel te gespannen." vloekte Jim naast me. Trillend verstopte ik mijn gezicht in mijn handen en kneep mijn ogen dicht.
Waarom had hij ooit toegezegd dit te doen?
De vierde ronde won Finn ook.
"Hij heeft hierna pauze." mompelde Zayn.
"Als hij het zolang volhoudt." mengde Zac zich vol leedvermaak in het gesprek. Ik wierp hem een razende blik toe en wilde al een stap naar hem toe te zetten om hem uit pure woede een klap in het gezicht te verkopen, maar Jim greep mijn bovenarm en hield me tegen. Ik wist niet waar mijn dapperheid vandaan kwam, maar de hele situatie jutte me in die mate op, dat ik met mezelf geen blijf meer wist. Ik wilde enkel Harry bij me.
"Misschien moet ik haar meenemen naar de kleedkamer tot het voorbij is." opperde Zayn, maar ik schudde onmiddellijk mijn hoofd.
"Nee. Hij heeft haar nodig na deze ronde." protesteerde Jim. Hij keek me aan en fronste.
"Praat met hem. Probeer hem te kalmeren. Ik weet niet wat er scheelt, maar hij is zichzelf niet in die ring." gromde hij. Paniekerig keek ik naar Harry, die genadeloos in elkaar geslagen werd tegen de ringtouwen. Snikkend haalde ik mijn schouders op.
"Hoe dan?" huilde ik. Jim schudde zijn hoofd.
"Verzin iets." snauwde hij haast. Tevergeefs probeerde Harry zich te verdedigen, maar het lukte hem amper de vijfde ronde door te komen.
"Fuck, nog een winst voor Finn. Dit is niet goed." gromde Jim kwaad, toen Tom de wedstrijd pauzeerde. Jim snelde naar voren en hielp een wankelende Harry naar beneden. Zayn gaf me een aansporend duwtje in de rug. Ik schrok op en haastte me evenzeer naar de stoel onder de ring, waarop Harry gepijnigd kreunend ging zitten. Gefrustreerd hijgend trok hij zijn bokshandschoenen uit en dropte ze op de grond naast hem, voor hij het beschermende mondstuk uithaalde en Jim zijn gezicht kort liet inspecteren. Onmiddellijk liet hij zijn onderarmen op zijn knieën rusten en zijn hoofd naar beneden hangen toen zijn trainer klaar was. Zijn zweetdruppels vermengden zich met het bloed op zijn knappe gezicht, en vielen neer op de grond onder hem. Radeloos hurkte ik naast hem, mijn hand op zijn bovenbeen.
"Haz." snikte ik paniekerig. Moeizaam keek hij op in mijn ogen. Hij fronste en schudde zijn hoofd toen hij me opmerkte. Ik leek geen controle over mijn tranen te hebben nu ik hem van dichtbij voor me zag zitten: bebloed, gekneusd en uitgeput. Mijn blik flitste over zijn gesprongen lip, de groeiende blauwe plek rond zijn oog en de bloedspatten onder zijn neus en op zijn slapen. Zijn krullen waren losgesprongen uit het elastiekje en plakten tegen de natte huid van zijn nek.
"Jim, breng haar terug naar de kleedkamer." mompelde hij schor. Jim reageerde niet. Ik schudde resoluut mijn hoofd.
"Ik blijf hier." zei ik direct. Langzaam streek ik zijn slordige krullen weg uit zijn gezicht.
"Lily, ik wil niet dat je me zo ziet. Ga terug." kreunde hij gekweld, terwijl zijn trainer zijn gekwetste arm masseerde. Hij leek amper de energie op te kunnen brengen tegen me te spreken.
"Ik blijf hier. Stop met discussiëren." zuchtte ik. Snel droogde ik mijn tranen. Ik moest sterk voor hem zijn.
"Je kan dit winnen, Harry. Je weet dat je kan winnen." moedigde ik hem aan. Hij schudde verslagen zijn hoofd.
"Ik kan me niet focussen. Ik zie hem en het enige waar ik aan kan denken is aan wat hij met je van plan is als ik dit verlies. Ik zal je nooit veilig kunnen houden, baby." zei hij haast paniekerig, zijn ademhaling moeizaam. Ik greep een waterflesje naast de stoel en schroefde het open.
"Wel als je dit wint. Denk niet aan hem, denk aan jezelf. Aan ons." spoorde ik hem aan. Hij nam het flesje met bevende vingers uit mijn hand en nam enkele slokken. Ik nam een tweede en greep de witte handdoek ernaast.
"Dit is wat hij wilt. Dat je je laat uitdagen door hem en je concentratie verliest. Maar je bent beter dan hem. Je bent sneller en sterker." vervolgde ik, terwijl ik recht ging staan en over hem heen boog. Ik maakte de handdoek nat en veegde het bloed voorzichtig van zijn gezicht. Hij keek naar me op.
"Het kan me niet schelen wat hij buiten deze ring over mij heeft gezegd, oké? Nu is hij enkel je tegenstander, niets meer. En je verliest nooit, weet je nog?" zei ik zacht. Ik staarde in zijn mooie ogen, ontsierd door zijn verwondingen. Hij kromp lichtjes in elkaar toen ik de beurse huid rond zijn wenkbrauw afkuiste.
Toen het meeste bloed weg was, haalde ik mijn vingers door zijn lange vernestelde haar en peuterde het elastiekje eruit.
"Daarbij, je kan niet zomaar verliezen en me met dit schuldgevoel opzadelen. Je vecht deels door mij en ik wil mezelf nog recht kunnen aankijken na vanavond, dus je zorgt maar dat je wint." mompelde ik, terwijl ik zijn bruine krullen, nat door zijn zweet, in mijn handen verzamelde en behendig weer samenbond. Zijn mondhoeken krulden lichtjes omhoog.
Ik voelde Jims ogen op ons branden, maar hij zei geen woord en bleef Harry's lichaam inspecteren. Hij kreunde opnieuw gepijnigd toen zijn trainer met zijn vingers rond zijn onderbuik porde. Ik keek vluchtig opzij en zag hoe Finn vanop zijn stoel spottend naar Harry keek. Hij zag er nog niet half zo slecht uit als de jongen voor me. Zac, die met een brede grijns naast hem stond, trok zijn wenkbrauw uitdagend op en liet zijn ogen langzaam over me heen glijden.
"Fucking klootzakken." stootte Harry met hese stem uit. Snel keek ik weer weg, recht naar zijn knappe gezicht.
"Vergeet hen." reageerde ik, na een korte pauze vervolgend: "Focus je op het boksen." Hij haalde diep adem met een prominente frons tussen zijn donkere wenkbrauwen.
"Oké." zuchtte hij. Ik legde mijn handen rond zijn nek en drukte mijn voorhoofd voorzichtig tegen het zijne. Tranen sprongen weer in mijn ogen. Ik haatte dat hij nog eens een kwartier lang zou moeten vechten.
"Ik geloof in je, Haz." Plots hief hij zijn hoofd wat op en drukte zijn mond zacht op die van mij; hij vouwde zijn handen reflexmatig rond mijn heupen. Zijn lippen voelden droog en gebarsten aan, en ik smaakte zijn zoute zweet en metaalachtige bloed, maar ik kuste hem desondanks gewillig terug. Ik gaf niet om het aanzwellende geroezemoes rond ons. Ik had hem nodig, en een deel van me wenste wanhopig dat hij mij evenzeer nodig had. Het kon me niets schelen dat het volledige publiek ons zag. Niet nu.
"Harry, de zesde ronde begint." zuchtte Jim. Ik hoorde aan zijn stem dat hij het haatte ons te moeten onderbreken. Harry verbrak de kus teleurgesteld en liet mijn middel los. Ik slikte emotioneel toen hij rechtop ging staan en gepijnigd fronste.
Hij boog een laatste keer voorover en kuste me vluchtig, voor hij nog eens snel langs mijn wang streelde, maar me toen definitief losliet.
Verslagen wendde ik me af en wandelde terug naar Zayn, te bezorgd en angstig om aandacht te besteden aan de honderden starende blikken rond me. Ik glimlachte zwak naar hem.
"Fuck, hij is zo fucking lief met je." lachte hij ademloos en verrast. Met een zucht zag ik hoe Harry zijn mondbescherming opnieuw tussen zijn tanden stak en zijn bokshandschoenen weer aantrok. Jim keek hem intens aan terwijl hij hem nog enkele laatste tips en een korte peptalk gaf.
Ik slikte moeizaam toen Harry zich afwendde en onder de touwen door terug de ring in klom. Jim voegde ons met een diepe zucht weer bij ons.
"Dankjewel." knikte hij, terwijl hij me een vriendelijke glimlach schonk. Verlegen keek ik weg.
"Ik hoop dat het heeft geholpen." mompelde ik. Angstig speelde ik met mijn blonde haar toen Tom de zesde ronde startte. Onmiddellijk ging Finn weer in de aanval en deelde enkele rake klappen uit. Met een radeloos piepje zag ik hoe Harry opnieuw achteruit struikelde en gedesoriënteerd probeerde terug te vechten. Tevergeefs.
"Vecht, Harry. Alsjeblieft." smeekte ik wanhopig. Ik boorde mijn tanden hard in mijn onderlip en trilde nerveus. Ik kon het niet langer aan om te kijken naar hoe hij ingemaakt werd door Finn. Ik wilde hem geen pijn zien lijden.
"Fuck!" riep Jim woest toen Harry na drie helse minuten opnieuw een ronde verloor, en energieloos op zijn benen wankelde. Hij was op. Het publiek juichte en joelde uitgelaten, maar ik snikte slechts verslagen.
Hij richtte zijn ogen moedeloos op mij en fronste gekweld toen hij me zag huilen.
Abrupt keek hij Finn echter aan toen zijn tegenstander iets snauwde. Met ingehouden adem keek ik van de ene bokser naar de andere.
"Wat... Wat doet Finn?" vroeg ik angstig.
"De klootzak is Harry aan het uitdagen." gromde Zayn woest. Zac grinnikte naast ons.
"Ik vraag me af wat hij aan het zeggen is." grijnsde hij. Hij keek me veelbetekenend aan. God, nee...
Paniekerig staarde ik naar Harry, die elke controle over zijn lichaam leek te verliezen en gespannen naar zijn tegenstander staarde. Finn riep opnieuw iets naar hem, net toen Tom het begin van ronde zeven signaleerde. Uitdagend begon Finn rond hem te draaien, voor ons onhoorbare dingen roepend. Plots keek hij naar mij en knipoogde met een smerige grijns rond zijn mond. Harry viel hem nog geen halve seconde later aan.
Een angstige snik rolde over mijn lippen toen Finn de uithaal probleemloos blokkeerde en hem van hem af sloeg met een vuist in zijn gezicht.
Huilend wendde ik mijn blik af, mijn handen voor mijn ogen.
"Jim, laat hem stoppen!" smeekte ik, maar Jim zuchtte machteloos. Na een tiental seconden keek ik bang weer op, enkel om te zien dat Finn nu haast afwezig rond Harry slenterde, zijn aandacht verslapt. Hij wist dat hij gewonnen had. Harry hijgde uitgeput uit, zijn prachtige verwonde gezicht vertrokken in pijn.
Finn snauwde weer iets naar hem, en liet zijn donkere ogen kort in mijn richting dansen. Ik zag Harry's rugspieren opspannen. Paniekerig flitsten mijn ogen tussen de twee. Waarom liet hij Finn toe hem zo te manipuleren?
In een laatste wanhopige poging gilde ik: "Harry!" Zijn betoverende groene ogen vlogen mijn kant op toen hij mijn stem hoorde.
"Focus!" smeekte ik hem, hem dwingend zich te herinneren wat ik hem daarnet had gezegd. Jim greep mijn schouder en gaf me een bemoedigend kneepje toen Harry zijn blik weer afwendde en Finn aankeek.
"Oh god, ik kan niet kijken naar hoe hij knock-out geslagen wordt." snakte ik angstig naar adem, voor ik me tot Zayn wendde. De ernst van de situatie drong abrupt volledig tot me door.
"Ik wil hier niet blijven." zei ik, plots draaierig en op het punt hysterisch te worden. Ik moest hier weg.
Hij knikte al, maar Jim greep mijn onderarm en hield me tegen.
"Wacht!" Ik keek oppervlakkig ademhalend naar hem, maar volgde zijn blik en keek evenzeer naar de ring. Mijn lippen verwijdden wat toen ik opeens een verandering in Harry's houding zag. Hij leek uit het niets meer te ontspannen, en plots geconcentreerd leek hij bewust contact te maken met de grond, zijn voeten stevig op de vloer geplaatst.
"Wat..." begon ik. Met mijn hand ter hoogte van mijn hart bleef ik naar hem staren.
"Hij heeft geluisterd naar je." grijnsde Jim plots. Nerveus keek ik de man naast me aan, maar hij zag er haast gerustgesteld uit.
"Dit is de Harry die ik ken." knikte hij goedkeurend. Ik schudde mijn hoofd en durfde in tegenstelling tot hem niet te hopen. Ik beet gespannen op mijn nagels toen ik hem een onverwachts uitval zag doen. Finn, compleet verrast, probeerde zijn gezicht nog te beschermen, maar hij was te laat.
Ongecoördineerd en uit evenwicht struikelde hij achteruit. Harry was in een fractie van een seconde aan de winnende hand, en een regen van slagen en aanvallen viel op Finn neer.
Het publiek ging uit zijn dak, maar op van de zenuwen keek ik slechts trillend naar het schouwspel voor me. Harry was nog steeds doodop, dus de rollen konden elk moment weer omkeren. Hij bleek echter vastbesloten te zijn Finn te laten zien dat hij hem alsnog kon verslaan. De rest van de ronde bleef Harry hem aanvallen, zo constant dat Finn niet eens de tijd had iets anders te doen dan zich proberen te verweren. Het lukte hem amper.
Op het einde van de drie minuten leek hij zelfs niet meer in staat te zijn om op twee benen te blijven staan. Zijn lip bloedde hevig, en gepijnigd greep hij naar zijn rib, met een woeste blik in zijn donkere intimiderende ogen.
De achtste ronde.
Direct sloeg Harry Finn hard in het gezicht toen Tom het startschot gaf. Zayn grijnsde naar me, terwijl Zac ontzet vloekte.
Harry's ontzagwekkende technische vaardigheid was overduidelijk toen hij genadeloos op de man voor hem bleef inbeuken, slag achter slag achter slag. Finn struikelde achteruit en klapte dubbel nadat Harry zijn bokshandschoen in zijn maag had gestoot. Verslagen hief Finn zijn armen op, maar vastbesloten beukte Harry hem met griezelig veel kracht achteruit, recht in de touwen.
Mijn maag draaide toen hij herhaaldelijk in het gezicht geraakt werd, tot het bloed op de grond spatte en hij weerloos ineen zakte. Onmiddellijk kwam Tom tussenbeide en hield Harry op een afstand, terwijl het hele publiek de adem inhield. Met zijn stopwatch in de hand telde hij af.
Als Finn tien seconden bleef liggen...
Tien, negen, acht...
Hij probeerde zich rechtop te hijsen, maar kreunend bleef hij liggen.
Zeven, zes, vijf...
"Komaan, Finn!" brulde Zac naast ons.
Vier...
Harry ving mijn ogen hevig hijgend met die van hem; onregelmatige ademend staarden we elkaar aan.
Drie...
Jim wiebelde ongeduldig heen en weer naast me.
Twee...
Een laatste hopeloze poging van Finn...
Een...
Ik wendde mijn blik af van het bloed op Harry, op Finn, op de grond... Het maakte me ziek.
"Harry Styles wint!" riep Tom. Een opgeluchte zucht verliet mijn lippen, en dankbaar sloot ik mijn ogen, plots volledig uitgeput door de stroom aan adrenaline en stress. Mijn knieën knikte, terwijl Jim naast me juichte en Zayn luid mee joelde met het gek geworden publiek. Mensen stampte opgewonden op de grond en schreeuwden uitgelaten, meer dan bevredigd door de verrassende wending van de wedstrijd. Mijn mondhoeken krulden omhoog, en met tranen in mijn ogen zag ik hoe Tom Harry's hand in de lucht stak.
Lachend liet ik me omarmen en optillen door Zayn. Hij zwierde me vrolijk in het rond.
Toen hij me neerzette, keek ik direct weer naar mijn prachtige, gebroken bokser in de ring, die hijgend en met fonkelende ogen naar me aan het kijken was. God, hij was zo dapper. Zo sterk.
Een vechter.
Plots wankelde hij en ging vermoeid op zijn hurken zitten. Bezorgd nam ik Jims onderarm.
"Hij moet gaan zitten en rusten." zuchtte ik. We liepen alle drie naar de rand van de ring, terwijl mensen recht gingen staan en hun nek uitstaken om een glimp te kunnen opvangen van de winnaar. Een drietal brede mannen, Felix incluis, stonden rondom Finn. Ik hoorde hem woedend snauwen en gekweld kreunen, maar ik was te druk bezig met Harry om er aandacht aan te besteden.
Hij viel bijna naar beneden toen hij vanonder de touwen door gleed. Jim en Zayn vingen zijn uitgeputte lichaam snel op.
"Fucking hell, doe me dit nooit meer aan. Ik kreeg een hartaanval toen hij je in elkaar aan het slaan was, Styles." snauwde Jim, al grijnsde hij toch trots en klopte hem voorzichtig op de schouder.
"Mooie comeback." grinnikte Zayn evenzeer. Harry leek echter niet naar hen te luisteren, maar keek me met grote ogen aan. Ik beet op mijn onderlip en overbrugde de afstand tussen ons, zodat ik zijn middel behoedzaam kon vastnemen.
Hij negeerde zijn eigen verwondingen echter en trok me stevig tegen zijn afgematte lichaam. Onmiddellijk snikte ik opgelucht.
"Ik was zo bang." huilde ik tegen zijn nek. Hij knuffelde me en verstopte zijn gezicht in mijn haar.
"Ik weet het, baby. Het spijt me." hijgde hij schor, voor hij mijn geur opsnoof en zijn vermoeide lijf ontspannen op het mijne liet rusten. Ik hield hem vast en ondersteunde hem met mijn armen rond hem heen. Hij was volledig bebloed en bezweet, maar het kon me amper schelen. Verlangend nestelde ik me tegen hem aan.
"Ik ben zo trots op je." lachte ik ademloos, terwijl ik mijn hoofd achteruit boog en euforisch lachte.
En voor een moment geloofde ik dat ik onmogelijk gelukkiger kon zijn.

Harry ruste drie kwartier uit in zijn kleedkamer, tot hij het gevoel had genoeg op krachten te zijn om terug naar huis te gaan. Hij kleedde zijn moeizaam om, al mijn hulp weigerend, en verzamelde zijn spullen. Tot mijn opluchting had Jim geconcludeerd dat hij geen al te serieuze verwondingen had, en dat hij er wel bovenop zou raken met voldoende rust. Ik vertrouwde hem maar al te graag op zijn woord.
Tussen hem en Harry in wandelde ik even later de gang uit, en tot mijn opluchting zagen we Finn of Zac nergens. Met alle waarschijnlijkheid was hij nog te zwak om iets te kunnen doen nadat Harry hem genadeloos had afgemaakt in zijn eigen ring.
Geïntimideerd keek ik naar Jim toen we de grote zaal binnen wandelden en de grote massa mensen die achtergebleven was, in de hoop Harry te kunnen aanspreken, luid begon te schreeuwen. Met een gefrustreerde zucht schoot Harry achter Zayn door de opening die de bewaker in de hekkens voor ons maakte. Ik was opgelucht dat hij Zayn voorging en er samen met hem zo goed mogelijk voor probeerde te zorgen dat we ons door de grote groep mensen konden wurmen, maar het maakte amper verschil. Angstig liep ik achter Harry en voor Jim mee naar buiten; ik werd haast verpletterd tussen de uitbundige fans die Harry smeekten om een handtekening en een foto. De uitgelaten sfeer maakte hen dapper, want ik vermoedde dat ze in elke andere situatie niets gevraagd zouden hebben. Velen wisten dat hij elke interactie met vreemden doorgaans weigerde, en hij was afschrikwekkend genoeg om hen normaal daadwerkelijk op een afstand te houden. Met een woedend gezicht duwde Harry mensen rond zich weg. Ik keek bezorgd naar hem toen ik zijn gezicht in pijn zag vertrekken. Hij was er niet al te best aan toe...
Toen de massa enkel groter werd en rond ons heen begon te drukken als een verstikkende wolk, draaide Harry zijn hoofd gejaagd naar me om.
"Lily!" riep hij, voor hij zijn hand vloekend uitstak en zijn vingers stevig met die van mij verstrengelde, zodat hij me niet kon verliezen in de dichte groep fans. Meisjes rond me probeerden me van hem weg te duwen, en paniekerig greep ik Harry's pols met mijn andere hand vast. Jim legde zijn schouder kalmerend op mijn schouder en duwde me voorzichtig verder. Ik verstijfde echter en snakte geschrokken naar adem toen ik een stevige greep op mijn achterste voelde. Mijn hand gleed uit die van Harry terwijl ik me walgend omdraaide en met grote ontzette ogen in het gezicht van een duidelijk aangeschoten, zwartharige grote man keek. Met een vuile grijns knipoogde hij naar me.
"Blijf met je poten van haar af." snauwde Jim. Verafschuwd wilde ik me alweer afwenden, maar Harry dook achter me op en nam mijn middel beschermend vast met zijn grote handen.
"Wat is er aan de hand?" gromde hij in mijn oor. De man verbleekte toen hij hem zag, en plots angstig stotterde hij iets. Hij had niet geweten wie ik was. Snel draaide ik me om en legde mijn handen op Harry's borstkas.
"Niets. Zayn wacht, Harry. Je loopt beter verder." spoorde ik hem gejaagd aan. Hij bleef nog een tel in mijn ogen staren, maar wierp vervolgens een woedende blik op de man.
Hij schoot langs me en nog voor ik iets had kunnen doen, had hij de ander een harde duw gegeven. Geschrokken keek ik Jim aan.
"Harry, laat hem los!" hield zijn trainer hem tegen, terwijl de jongens rond ons opgewonden begon te joelen en de meisjes met grote ogen en verwilderde blikken naar het schouwspel staarden.
Jim dwong Harry met zijn handen op zijn borstkas weer achteruit en wierp hem een veelzeggende blik toe.
"What the fuck deed hij met haar?" grauwde hij. Jim antwoordde niet.
"Fucking asshole!" riep Harry nog kwaad naar de zwartharige man, die probeerde te vluchten maar tegengehouden werd door de op sensatie beluste menigte. Abrupt draaide Harry zich om en greep mijn hand weer vast, voor hij me weer achter zich aan naar buiten begon te trekken. Ik liet een trillerige zucht horen, opgelucht dat hij geen gevecht begonnen was, zeker nu hij zo zwak was na zijn wedstrijd.
Ik durfde pas weer normaal adem te halen toen we even later eindelijk buiten stonden. Daar stonden evenzeer fans te wachten op hem, popelend hem te kunnen aanspreken. Gefrustreerd staarde ik naar de meisjes die met flirterige bewegingen naar hem lonkten en giechelend met hun kont draaiden in hun verbijsterend korte, aansluitende jurkjes. Harry merkte het en liet zijn ene mondhoek kort omhoog krullen toen hij over zijn schouder naar me keek. Geamuseerd kneep hij kort in mijn hand, die hij nog steeds met de zijne omklemde.
Gelukkig hadden we in het steegje en in de brede straat erna wat meer ruimte om te wandelen, en met zijn gebruikelijke intimiderende blik wist Harry de mensen voldoende op een afstandje te houden, ook al waren er zeker vier dappere meisjes die op hem af liepen en een gesprek probeerden te starten. Een van hen duwde zelfs een blaadje in zijn vrije hand, maar hij snoof en liet het achteloos vallen. Ik kon een geamuseerde glimlach niet inhouden.
"Ben je met de motor gekomen?" vroeg Zayn nieuwsgierig. Harry knikte.
"Je kan niet zelf rijden. Je bent te gekwetst." protesteerde ik direct, terwijl we Jim volgden naar waar zijn wagen geparkeerd was.
"Jim kan jullie twee afzetten aan de loft, en dan kom ik er wel mee achter, goed?" stelde Zayn voor. Harry knikte kort en legde hem kort uit waar hij zijn motor kon vinden. Snel overhandigde hij hem de sleutel en schudde zijn hand vluchtig.
Met een korte zwaai nam hij ook afscheid van Jim en mij, voor hij zich afwendde en over de stoep weg jogde, in de richting waarin Harry gewezen had. Ik was meer dan opgelucht toen we bij Jims SUV arriveerden en hij de deur opende. Instinctief liet ik Harry eerst achteraan instappen, waarna ik volgde en ons met veel plezier afsloot van de drukte op straat. Vanaf hij plaats genomen had op de lederen zetel en zijn lichaam ontspande, kreunde Harry gepijnigd en sloot hij zijn ogen met een diepe frons tussen zijn wenkbrauwen. Ik klikte zijn gordel voor hem vast en gaf een korte kus op zijn wang.
"Hmmm, ik kon dat zelf, Lil." protesteerde hij vermoeid. Ik reageerde niet.
Jim startte de motor en reed weg, de donkere nacht in.
De hele weg zei niemand een woord. Harry had te veel last van zijn verwondingen, en ik was te bezorgd om hem.
"Stel je trainingen een week uit, oké? Je bent te gekwetst om te sporten. Je volgende wedstrijd is pas over twee weken, dus je kan het je permitteren een paar dagen uit te rusten, Harry." verbrak Jim uiteindelijk de stilte toen hij even later voor de loft afremde en stilhield. Harry snoof.
"Zo erg is het niet. Overmorgen ben ik weer volledig genezen. Ik zie je dan wel." gromde hij, voor hij met een gekwelde grom uitstapte. Jim keek me met een diepe zucht aan via zijn achteruitkijkspiegel, als om te vragen of ik hem wilde tegenhouden wanneer hij binnen twee dagen toch aandrong naar de fitness te gaan. Ik knikte begrijpend met een kleine glimlach rond mijn lippen.
Snel nam ik afscheid van hem en bedankte hem een laatste keer, voor ik Harry volgde en het autoportier dichtsloeg. Zayn had ons al ingehaald, want hij stond op de stoep op ons te wachten, voor de garagedeur van het appartement, nonchalant leunend tegen de muur.
"Rijdt goed." complimenteerde hij Harry's motor, terwijl hij er met een bewonderende blik naar knikte. Harry grinnikte kort en aanvaardde de sleutelbos die Zayn naar hem uitstak. Gapend keek ik toe hoe hij zijn motor binnen parkeerde en de garage opnieuw sloot.
Ik nam een tweede keer afscheid van Zayn, en volgde Harry toen de loft binnen. Hij hield de voordeur galant voor me open. Verrast keek ik hem aan, maar hij reageerde er niet op en nam in de plaats daarvan mijn hand weer vast. Hij was opmerkelijk aanhankelijk.
Ik wreef vermoeid in mijn ogen met mijn vrije hand toen we even later in de lift stonden. Hij streelde met zijn duim over mijn knokkels.
"Dus, wil je nog steeds mee naar mijn wedstrijden, babe?" Ik pruilde.
"Nooit meer." lachte ik zacht. Hij grijnsde, maar kort vertrok zijn gezicht toen hij zijn gewicht van zijn ene op zijn andere been verplaatste.
"Waag het niet." waarschuwde hij me, toen hij mijn bezorgde blik zag. Ik hief mijn hand verdedigend op, al glimlachte ik toch lichtjes.
Binnen zaten Emily, Louis en Niall naast elkaar in de zetel, Hannah en Mia aan de houten keukentafel.
Onmiddellijk sprong Niall recht toen hij ons hoorde binnenkomen. Ik wilde mijn hand al onzeker uit die van Harry trekken toen ik de ontzette, gefrustreerde blikken van zowel de drie meisjes als Louis opmerkte bij het zien van ons tedere gebaar, maar Harry vervlocht onze vingers en hield me tegen.
"Lily-Rose Harper! Waar is mijn gsm? Fucking rotstreek, lieverd!" snauwde Niall kwaad, terwijl ik de voordeur achter ons sloot en schuldbewust naar de blonde jongen keek. Harry grinnikte en keek me evenzeer met opgetrokken wenkbrauw aan.
"Het was niets persoonlijks, Niall. Sorry." verontschuldigde ik me nonchalant, voor ik zijn telefoon uit mijn jaszak haalde en aan hem overhandigde.
"Dankjewel." gromde hij kwaad. Hij keek Harry aan.
"Sorry, maatje. Ik heb het geprobeerd, oké? Je zou trouwens beter uit je doppen kijken met haar. Ze is sluwer dan je denkt." waarschuwde Niall hem.
"Hmmm, ik kan haar wel aan." antwoordde Harry geamuseerd.
"Hoe was je wedstrijd?" vroeg Niall, terwijl hij terug naar de sofa wandelde.
"Gewonnen." zuchtte Harry. Louis lachte spottend en trok Emily overdreven dicht tegen zich aan toen hij onze aandacht ving.
"Zeker? Je ziet er anders verschrikkelijk uit." zei hij kwaad.
"Het heeft wel iets stoers." zei Hannah flirterig, terwijl ze een platinablonde lok rond haar vinger draaide en haar ogen over Harry heen liet glijden. Kwaad trok ik mijn neus op. Ik haatte het wanneer andere meisjes met hem flirtten, ook al had ik geen recht er iets over te zeggen. Hij was niet de mijne -jammer genoeg. Met een vermoeide blik in zijn ogen negeerde hij hun opmerkingen en trok me in de plaats daarvan mee naar zijn kamer. Onhandig zwaaide ik naar iedereen in de woonkamer, ook al wist ik dat geen van hen op dit moment echt fan van me was. De twee jongens waren kwaad op me, en de drie meisjes hadden sowieso al een hekel aan me. Ik zuchtte opgelucht toen Harry en ik eindelijk weer alleen in zijn kamer waren.
Rust.
Hij schopte zijn schoenen uit en kneep zijn ogen even dicht toen hij zijn jas en T-shirt uittrok. Hij had pijn.
"Harry..." begon ik, maar hij opende zijn broekknop en gromde gefrustreerd: "Het lukt wel." Ik negeerde zijn protest en wandelde naar hem toe, zodat ik zijn handen voorzichtig kon wegduwen. Hij zuchtte verslagen en liet toe dat ik zijn zwarte jeans voor hem naar beneden duwde. Ik hurkte voor hem en hielp hem uit de smalle pijpen te stappen.
"Op elk ander moment zou ik ervan genieten je zo voor me te hebben, baby. Jammer dat de eerste keer dat ik je op je knieën krijg onder deze omstandigheden is." mompelde hij, terwijl hij zijn lange vingers langzaam door mijn blonde golven haalde. Mijn wangen kleurden donkerrood, toen ik verlegen naar hem opkeek en aan zijn veelzeggende grijns merkte dat hij een seksuele opmerking had gemaakt. Hij liet zijn ene mondhoek nog verder omhoog krullen toen hij de onschuldige onwetendheid in mijn ogenzag.
"Je hebt een douche nodig." zuchtte ik. Ik ging rechtstaan en liet mijn ogen fronsend over zijn lichaam en gezicht glijden. Angstaanjagend grote kneuzingen en blauw-rode bloeduitstortingen ontsierden zijn borstkas, en leken er extra ernstig uit te zien door de vegen en spatten bloed tussen zijn zwarte tatoeages. Ik wist niet eens of het van hem of Finn was...
De huid rond zijn linkeroog had een paarsachtige kleur en was pijnlijk gezwollen, zijn bovenlip was gesprongen en andere, kleinere blauwe plekken kleurden zijn kaaklijn en jukbeenderen. Dezelfde bloederige sporen op zijn gezicht en in zijn haar maakten het geheel haast te akelig om naar te kunnen blijven kijken.
Hij knikte langzaam en liet toe dat ik zijn hand in de mijne nam.
Met een zucht sloot ik de badkamerdeur achter ons. Hij draaide aan de knoppen in de douche en liet het water al opwarmen, voor hij zich naar me omdraaide en zijn ogen langzaam over me heen liet glijden.
Hij overbrugde de afstand tussen ons en duwde mijn blazer over mijn schouders naar beneden, tot ik in enkel mijn jurkje voor hem stond.
"Harry, ik..." Hij schudde zijn hoofd en bracht zijn handen onder het wijd uitlopende rokje. Ik zweeg. Aangespoord door zijn veelzeggende blik deed ik mijn laarsjes uit en liet hem mijn nylon kousen over mijn achterste naar beneden duwen. Met een zucht nam ik het van hem over en liet ze achteloos naast me vallen toen ik klaar was.
Ik realiseerde me dat ik zelf een douche nodig had, en hoe anders zou ik hem kunnen helpen al het bloed af te kuisen dan het samen met hem te doen?
Haast teder draaide hij me om in zijn armen en opende de rits van mijn bordeaux jurkje, terwijl ik mijn haar uit de weg hield. Hij ademde langzaam uit via zijn neus tijdens zijn zachte kus op mijn hals. Mijn ogen vielen kort dicht, het gevoel van zijn vochtige mond en hete adem verslavend.
Gewillig liet ik hem de mouwen over mijn schouders duwen. Ik stapte uit het jurkje en draaide me om, zodat ik mijn handen rond zijn nek kon leggen en hem heel voorzichtig kon kussen, behoedzaam voor zijn verwondingen. Hij gromde genietend tegen mijn lippen en duwde me tegen zijn wastafel achter me, zijn grote sterke lichaam beschermend tegen het mijne. Met een smakje trok ik me los en glimlachte liefjes naar hem. Hij gleed met het puntje van zijn neus langs mijn slaap en drukte een zachte kus op mijn voorhoofd.
Blozend keek ik naar zijn borstkas toen ik hem mijn beha voelde openen, en ik haalde wat dieper adem toen hij zijn ogen langzaam over mijn lichaam liet dansen.
"Beste beloning die ik ooit heb gekregen na een wedstrijd." mompelde hij hees. Hij greep de rand van mijn broekje en duwde het neer over mijn heupen. Het viel langs mijn benen tot op de grond.
Volledig naakt stond ik voor hem, meer dan ooit bewust van mijn lichaam en al mijn imperfecties onder het witte licht in de ruimte. Hij verwijdde zijn lippen wat en bestudeerde me aandachtig, mijn schaamte negerend. Genadeloos duwde hij mijn handen weg toen ik mezelf wilde afschermen voor hem.
"Je bent een fucking droom. Zo perfect, baby." fluisterde hij, terwijl zijn ogen over mijn reflectie in de spiegel achter me gleden. Elke centimeter van mijn lichaam was zichtbaar voor hem. Ik protesteerde zacht en zette een stap opzij, onzeker wriemelend onder zijn onderzoekende gestaar.
"Ik ben niet perfect, Harry." zuchtte ik. Hij duwde zijn boxer ook naar beneden en wendde zijn blik eindelijk van me af.
"In mijn ogen alleszins wel." reageerde hij. Hij stapte uit zijn onderbroek en greep mijn hand, zodat hij me mee in zijn douche kon trekken. Ik probeerde zo min mogelijk te kijken naar zijn kruis, nog steeds te preuts om me op zijn gemak te voelen wanneer hij volledig naakt was. Het warme water regende op me neer, en op slag relaxed veegde ik mijn natte haar uit mijn gezicht. Ik wendde mijn blik verlegen af van zijn betoverende lichaam en keek langzaam rond me. Met een ontspannen zucht tekende ik op de bedampte glazen wanden. Harry kwam achter me staan en sloeg zijn sterke armen rond mijn middel.
"Harry." las hij, zijn lippen tegen mijn oor, terwijl ik glimlachend letters vormde.
"Lily." vervolgde hij. Hij strekte zijn arm uit toen ik ophield met schrijven, en tekende een hart rond onze namen. Mijn hart maakte een sprongetje.
Een zachte giechel rolde over mijn lippen, voor ik me omdraaide in zijn greep en naar hem opkeek. Onmiddellijk bevroor mijn lach echter. Grote druppels gleden uit zijn haar en langs zijn gezicht, en vermengd met het bloed kleurde het water een misselijkmakend rood. Ik bracht mijn hand omhoog en duwde zijn doorweekte krullen achteruit. Hij zuchtte toen hij besefte waar ik naar keek.
Slikkend nam ik zijn shampoo en spoot wat van de witte substantie in mijn handpalm. Gewillig liet hij me zijn krullen wassen. Hij hield mijn heupen vast terwijl ik balanceerde op mijn tippen om ons verschil in hoogte te compenseren. Toen ik alle zeepresten zorgvuldig had uitgespoeld, herhaalde ik het proces, tot ik al het vuil en het bloed zeker weg had gewassen. In de tussentijd bleef hij onzinnige vormpjes op mijn huid tekenen met zijn ruwe vingertoppen.
Toen ik eindelijk klaar was en ook de restanten bloed op zijn lichaam en gezicht had afgekuist, gaf ik hem een laatste zachte kus op de wang. Hij kneep met een zachte hum in mijn middel en verstopte zijn gezicht in mijn nek.
"Dankjewel, Lil." Ik aarzelde even, maar knuffelde hem toen voorzichtig terug. Ik had geen idee waar zijn plotse aanhankelijkheid vandaan kwam, maar ik zou ervan genieten zolang het bleef duren. Het leek wel alsof er iets veranderd was tussen ons sinds zijn wedstrijd. De manier waarop hij me tijdens zijn pauze had gekust; de moeiteloze, haast reflexmatige wijze waarop hij mijn hand had vastgehouden, niet enkel op straat maar ook daarnet in de woonkamer; zijn knuffels...
"Geen probleem. Ik denk dat al het bloed weg is." prevelde ik tegen zijn natte krullen. Hij hief zijn hoofd op en duwde zijn voorhoofd tegen het mijne.
"Niet enkel hiervoor. Ook voor daarnet. Wat je deed tijdens mijn wedstrijd..." Ik likte over mijn lippen en streek zijn haar uit de weg.
"Fuck, je was zo sterk en dapper. Ik had nooit kunnen winnen zonder jou, prinses." fluisterde hij.
"Natuurlijk wel." protesteerde ik zachtjes, maar hij schudde zijn hoofd.
"Jim had gelijk. Ik had je daar nodig. Jij bent de enige die me kon kalmeren na die eerste rondes. Als jij er niet was geweest dan had ik me nooit kunnen focussen en dan had Finn me waarschijnlijk knock-out geslagen." Ik trok mijn neus op en fronste opstandig.
"Maar je was zelf zo sterk. Je was zo uitgeput, en toch kon je nog van hem winnen." zei ik zachtjes. Hij bracht zijn ene hand omhoog en trok zachtjes aan mijn onderlip met zijn ruwe duim.
"Omdat ik wist dat jij er was. Ik wilde dat je me zag winnen. En ik wilde die klootzak verslaan. Voor jou, baby." Ik drukte mijn lippen zacht op die van hem met mijn handen rond zijn polsen. Terwijl hij me teder terug kuste, hield hij mijn gezicht in zijn grote handen.
"Je deed het zo goed." mompelde ik gesmoord. Ik had een krop in mijn keel.
Hij greep mijn kaakbeen in zijn grote hand en tilde mijn gezicht wat meer op, voor hij mijn lippen open dwong en zijn tong in mijn mond liet glijden. Ik humde zachtjes toen ik zijn bekende smaak proefde en de kriebels in mijn onderbuik elk zenuwuiteinde in mijn lichaam in vuur en vlam zetten.
Ondanks zijn verwondingen kuste hij me toch gepassioneerd, zijn ene hand nog steeds rond mijn kin, zijn andere arm beschermend rond mijn fijne middel. Ik greep zijn nek en snakte lichtjes naar adem toen hij ons draaide en me voorzichtig tegen de koude stenen tegels van de achterzijde in zijn douche duwde. Zijn tong krulde volleerd rond de mijne, voor hij zijn gezicht draaide en het plekje onder mijn oor zacht kuste.
"Harry..." fluisterde ik genietend in zijn krullen. Ontspannen snoof ik zijn geur op. Ik bloosde lichtjes toen een zacht, hoog kreuntje over mijn lippen rolde op het moment dat hij zacht in mijn gevoelige huid beet.
Hij greep mijn hand echter waarschuwend vast toen ik mijn palm voorzichtig via zijn zij naar beneden liet glijden.
"Fucking hell, je maakt het me veel te moeilijk, schatje." gromde hij in mijn oor. Hij boog achteruit en duwde zijn neus tegen de mijne. Pruilend keek ik hem aan toen hij mijn kus afwees.
"Je hebt een veel te grote impact op me." mompelde hij, voor hij met de achterkant van zijn hand over mijn wang aaide.
"Ik mag je effect op me niet zomaar toelaten, Lil. Je weet dat ik de controle over mijn gevoelens voor je niet kan verliezen." vervolgde hij met een zucht. Kort keek ik naar beneden. Zijn voeten leken komisch groot in vergelijking met die van mij.
"Lily..." begon hij, terwijl hij met zijn duim over mijn lip streelde, maar ik duwde zijn hand zacht weg en forceerde een glimlach, al richtte ik mijn ogen niet op.
"Nee, ik begrijp het." antwoordde ik hees. Ik snapte heel goed wat hij probeerde te zeggen. Hij mocht zijn verliefdheid niet laten escaleren. Hij zou nooit toestaan dat hij zich op die manier volledig aan me zou binden. Hij zou nooit van me houden.
Maar hoe zou ik mezelf er uiteindelijk van weerhouden hem in die immens grote mate graag te gaan zien?
"Fuck, ik... Ik wilde dit niet verkloten, baby. Ik wilde je enkel duidelijk maken dat na vanavond... Het voelt plots zo anders voor me -alles tussen ons, en ik moet mezelf eraan herinneren dat het niet oké is. Het mag niet." Hij aarzelde even.
"Je weet dat we... Dat dit alles is. Dat dit altijd alles zal blijven. Toch?" vroeg hij twijfelend. Ik knikte langzaam en keek vanonder mijn wimpers naar hem op.
"Goed. Goed... Want het kan niet anders, Lil." Ik reageerde niet, maar liet mijn handen van hem af glijden.
Hij haalde zijn vingers door mijn natte haar en schraapte zijn keel.
"Dat is toch nog steeds oké voor je?" vroeg hij voorzichtig. Ik dwong mijn mondhoeken omhoog en greep zijn griezelig brede biceps in mijn kleine hand.
"Natuurlijk." loog ik met hese stem. Hij humde en boog voorover. Maar nog voor hij mijn wang had kunnen kussen, kreunde hij gekweld en greep naar zijn zij. Ik fronste bezorgd en nam snel zijn heupen vast.
"Harry?" vroeg ik kleintjes. Vloekend liet hij zijn andere hand uit mijn golven glijden en plaatste hij hem vervolgens als steun tegen de wand boven mijn hoofd.
"Fuck. Het gaat wel." gromde hij, maar ik schudde mijn hoofd en streelde zijn natte krullen ongerust uit zijn gezicht.
"Je moet gaan liggen. Je hebt je te veel moeten inspannen vanavond." zuchtte ik. Zijn gezicht vertrok, en tegen zijn zin ging hij akkoord.
"Ga al naar bed, Haz. Ik kom als ik ook klaar ben." spoorde ik hem aan. Met een korte knik drukte hij nog een kus op mijn slaap, maar wendde zich erna af en verliet de douche. Ik waste mijn haar en lichaam snel terwijl ik hem zich hoorde afdrogen.
Toen ik een kwartier later het licht in de badkamer doofde en snel mijn pyjama aantrok bij mijn valies, sliep hij al. Voorzichtig kroop ik onder het laken naast hem en drukte mijn lichaam heel behoedzaam tegen het zijne, bang dat ik hem kon bezeren. Ik snoof dankbaar zijn geur op en sloot mijn ogen, meer dan opgelucht dat zijn wedstrijd voorbij was en dat ik hem veilig terug bij mij had.

--
Hopelijk kan ik deze week nog eens updaten! Ik doe mijn best!
Dankjewel voor alle reacties, abo's, kudo's,...
Dikke kus!
xxx

Reacties (20)

  • GossipGirl21

    Mooi geschreven hoor

    2 maanden geleden
  • Lizacullen

    Snel verder asjeblieft!!!

    3 maanden geleden
  • Maim

    Aaaahhh I need chapter 43

    4 maanden geleden
  • sannn

    Jouw schrijfstijl is geweldig! Ik kan niet wachten op een volgend hoofdstuk! 🤩

    5 maanden geleden
  • harrystyles_

    ga snel verder alsjeblieeeft x

    5 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen