Rosemary Olivia Williams

Met het lepeltje roerde ik door mijn thee met verse pepermunt. Nu nog net iets te heet om te drinken. Ik keek op bij het horen van mijn naam. We zaten met z'n allen aan een tafel in een klein, gezellig cafeetje. Aan mijn rechterkant zat Oliver en links van me Sam. Tegenover me Isis en rechts van haar zat dan weer Harry die druk in gesprek was met Caden, waar hij naast zat. Schuin links tegenover me zat Rae en aan het hoofd van de tafel - links naast Rae en Sam - zat Aidan.
'Bloody Mary,' zei Oliver grijnzend. Lachend porde ik hem in zijn zij, waardoor hij verontwaardigd een stukje van me af schoof.
'Ik dacht dat we eindelijk over de por-fase van Rose en Olly heen waren!' riep Rae.
Oliver en ik schudden elk hard ons hoofd en Oliver zei verontwaardigd: 'Rae toch.'
'Dus,' richtte Olly zich weer op mij. 'Bloody Mary.'
Bij het horen van de bekende bijnaam schudde ik mijn hoofd.
'Hoe gaat het daar zo in Londen?' vroeg Oliver grijnzend. Hij wist dondersgoed dat ik een hekel had aan die oude bijnaam.
Enthousiast begon ik te vertellen over de film.
Ik wierp een snelle blik op Harry en zag hem nog steeds druk in gesprek met Caden. Precies op dat moment lachte hij hard om iets wat Caden had gezegd. Zijn vrolijke lach klonk helder door het café. Caden keek grijnzend om zich heen en snel wendde ik mijn blik af, voordat iemand kon zien dat ik naar Harry had zitten staren.
'Ik hoorde dat je moet zingen,' zei Oliver. 'Ik wist niet dat je dat kon.'
'Tja,' mompelde ik. 'Je weet wel, de soundtrack en zo.'
'Huh,' zei Oliver verward. Ik keek hem fronsend aan.
'Je weet toch wel wat een soundtrack is?' vroeg ik lachend.
Hij haalde een hand door zijn haar. 'Ja, ja tuurlijk. Het is gewoon... Ik dacht dat Harry de soundtrack zou doen. En ja, jij en hem gaat nu niet zo goed, hè?' zei Oliver lachend.
Ik slikte even en mompelde: 'We doen het samen.'
Oliver staarde me een tijdje ongelovig aan, waardoor ik zenuwachtig heen en weer begon te schuiven op m'n stoel.
'Okay,' antwoordde Oliver. Ik zag hem naar Harry kijken. Ik volgde zijn blik en zag Harry naar me kijken. Hij glimlachte voorzichtig, maar ik sloeg snel mijn ogen neer. Meteen het moment dat ik in zijn ogen keek, begon mijn hart al sneller te kloppen. Niet dat ik hem leuk vond of zo, absoluut niet, maar hij deed iets met me. Iets wat alleen hij kon, wat alleen hij bij me los maakte. En die groene ogen van hem... zucht.

Ik draaide de sleutel om in het slot en duwde de voordeur open van mijn oude huis. Een vrolijke Rae liep achter me aan naar binnen toe.
Na een leuke dag met vrienden hadden Rae en ik besloten naar mijn huis te gaan om bij te kletsen. In het bijzijn van alle anderen had ik het niet met haar over Harry kunnen hebben, zeker aangezien Harry daar zelf ook was.
We hingen onze jassen op en liepen door naar de woonkamer. Stephan en Alessa waren waarschijnlijk ook al thuis van werk en school. En ja hoor, daar zaten ze op de bank.
Alessa zat op haar telefoon en keek op bij het horen van onze voetstappen.
Ze schoot overeind en vloog op me af. 'Rose!'
Lachend sloeg ik mijn armen om haar heen.
Al snel trok Alessa zich terug uit de knuffel. 'Ik wist niet dat je naar Holmes Chapel zou komen!'
Ik haalde mijn schouders op. 'Spontane beslissing.'
Alessa draaide zich om naar Rae en gaf haar ook een knuffel.
Stephan stond op en trok me in een vader-dochter knuffel. Ook al was hij niet mijn biologische vader, voelde hij wél als mijn echte vader.
'Goed je weer te zien, Rose,' zei Stephan. 'Hoe gaat het in Londen?'
Ik knikte zachtjes en mompelde iets wat moest lijken op "wel goed".
Even later zaten we met z'n allen op de bank.
'Rose,' begon Alessa. 'Weet je wie er in Holmes Chapel is?'
Ze sprong enthousiast op en ik had al zo'n idee waar dit heen ging. 'Uhm, de koningin?'
'Nee, nee,' Ze rolde met haar ogen, 'Harry Styles!'
Haar ogen begonnen te stralen en ik probeerde te glimlachen, maar dat mislukte fataal.
Ja, ik heb gelogen tegen Harry. Nooit had ik Alessa verteld over Harry. Het lukte me gewoon niet. De anderen in mijn familie lieten die keuze aan mij over, aangezien het mij was overkomen.
En toen Alessa een fan van hem werd, werd het voor mij alleen nog maar moeilijker. Vooral omdat ik hem zo graag uit mijn gedachten wil bannen.
Maar toen ik die blik in Harry's ogen had gezien, het moment dat hij vroeg of Alessa hem herinnerde...
Ik kon het niet over mijn hart krijgen om hem teleur te stellen.
En ik weet dat nergens op slaat om medelijden met hem te hebben, maar op dat moment gebeurde het gewoon.
Het nieuws dat ik met Harry de hoofdpersonen in een film zou gaan spelen, sloeg dan ook in als een bom. Het gegil dat ik aan de andere kant van de lijn had gehoord, was zo oorverdovend hard geweest dat ik de telefoon een aantal meter van mijn oor had moeten houden.
Alessa's ogen werden groot. 'Hoe is hij?'
Ik trok een wenkbrauw op en ik zag dat Rae gespannen haar adem in hield. 'Wat bedoel je?'
'Is hij aardig? Jij speelt met hem in een film, ik niet!' lachte Alessa.
Ik ontspande en Rae blies opgelucht haar adem uit.
'Tja,' begon ik. Ik keek naar mijn schoot, alles om Alessa's blik te vermijden. 'Wel oké, hoor.'
Ik slikte even.
Rae stond op en zei: 'Zou ik Rose even mogen lenen? We hebben nog een hoop te bespreken.'
'Natuurlijk,' glimlachte Stephan.

We zaten op mijn bed, een stel kussens in onze ruggen.
'Brand maar los.'
'Waarover?' vroeg ik.
'Mister Styles.'
Rae keek me nieuwsgierig aan. Ik slikte opnieuw, sloot mijn ogen even en begon te vertellen.
Ik begon bij het moment dat ik hem weer voor de eerste keer zag, in het hoofdkantoor van Universal Pictures. Hoe hij achter me aan was gekomen naar de damestoiletten en ik bijna mijn afspraak had gemist.
Ook vertelde ik over mijn nieuwe vrienden op de set en hoe Harry en ik flink ruzie hadden gemaakt op de binnenplaats, maar daarvoor toch nog wat lol hadden gemaakt.
Over de fotograaf, die me, ookal wilde ik het liever niet toegeven, nog behoorlijk bang had gemaakt. Hoe ik erachter was gekomen dat één van mijn favoriete liedjes van One Direction was.
Dat Harry me geholpen had met de enorme menigte buiten het appartementencomplex. Over de vele ruzies, de shipname, dat we overal op het nieuws waren.
Het feit dat Harry al meerdere liedjes over me had geschreven, verzweeg ik. Voor nu. Eerst wilde ik het daar met Harry over hebben.
Al die tijd was Rae stil en luisterde aandachtig naar mijn verhaal. Toen ik klaar was trok ze me in een knuffel.
Op dat moment hield ik het niet meer vol en begonnen de tranen één voor één uit mijn ogen te glippen.
Zacht snikte ik en Rae's greep om mijn middel heen werd steviger.
Opeens galmde de bel door het huis. We hoorden hoe de deur werd geopend en Rae en ik keken allebei geschrokken op bij het horen van het plotselinge gegil.

---
Hallo!
Sorry dat het alweer zo lang geleden was, maar ik liep helemaal vast bij dit hoofdstuk.
Wie is nog meer helemaal in love met Harry's nieuwe album? En ik houuuuuu van Nialls nieuwe nummer Slow Hands!
Morgen komt de Apple Music film van Harry uit en ik verheug me er zoooooooooooo op! De trailer was al fantastisch!
Wie gaat er naar Harry toe in de heineken music hall / afas live? Ik niet... :-(
xx
(Sorry voor 2x activeren, ging per ongeluk)

Reacties (6)

  • Abadine

    Geweldig verhaal!

    2 jaar geleden
  • FollowYourDream

    Ooooh, ik hou zoveel van je verhaal!
    Sowieso is het Harry die aan de deur staat:)

    Arme Rose! Ik denk toch dat Alessa ooit achter de waarheid gaat komen..

    Xxx

    2 jaar geleden
  • heikoricky

    Snel weer verder hoor.. zit helemaal in je verhaal.

    En zeker weten helemaal in love met zijn album en kan ook niet wachten. En gelukkig met veel pijn en moeite ga ik in november wel.. ben zo vreselijk blij 😍😍

    2 jaar geleden
  • EvaSalvatore

    Ik miste je! Snel meer aub! Hihi xx

    2 jaar geleden
  • Medi

    Snel verderr!!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen