Hallo, dit is Thror sorry dat ik zo lang niks heb geschreven maar ik had het heel druk en toen ik eindelijk tijd had, had ik 1% inspiratie:(
maar ja, ik zal nu zoveel mogelijk proberen te schrijven.


Vandaag volgen we de avonturen van de aardige maar gehate Mason van Detta.

Een maand voor het de brief van Zweinstein
"Wie is hij?"
"Weet ik niet maar ik vind hem eng!"
"Ken je zijn ouders?"
"Ik heb van Mathilda gehoord dat zijn ouders in Azkaban zitten"
"Wie zijn z'n ouders dan?"
"Rodolpus en Bellatrix van Detta"
"WAT!!!"
"Ja ik schrok ook"
"Hebben de van Detta's kinderen gekregen?!"
"Ja blijkbaar wel"
"Daar komt ie!"
"Oh nee rennen!"
Ik had het allemaal gehoord en ik had geen idee hoe het feit was uitgelekt, maar zodra we op Zweinstein zouden zitten zou ik ze terugpakken.
als je al op Zweinstein komt!

Een week voor de brief van Zweinstein
Ik begin nu toch echt wel zenuwachtig te worden, ik heb namelijk nog steeds geen brief gekregen van de school waar ik zo graag naartoe zou willen, en ieder kind in het dorp heeft er al een gekregen.
Ik hoor ze hoopvol fluisteren dat ik nog geen brief heb gekregen en er misschien ook geen zal krijgen.
Als ik naar huis loop (de grootste villa van het hele dorp) dan denk ik aan de informatie die ik vandaag heb verkregen.
Als ik mijn kamer rondloop en naar mijn muur loop en de volgende foto op mijn kamer muur prik bekijk ik mijn hele collectie foto's van mensen die niet wisten dat ze gefotografeerd werden.
En NEE ik ben geen stalker maar gewoon een fotograaf zonder toestemming.
Mijn ogen vallen op de dochter van de apotheker: Lisanne, die in haar bed ligt te huilen omdat ze net gedumpt is door haar vriendje (NOGMAALS GEEN STALKER!).
Ik kijk naar een foto die ik heb gemaakt van het 5 jarige zoontje van de plaatselijke hospiheks, hij zit in de plaatselijke magische zandbak.
Het zand vormt zich om hem en wordt een enorm zandkasteel. En ik neem precies een foto als hij met puur geluk op zijn gezicht opkijkt. Ik wordt plotseling uit mijn gedachten opgeschud als ik beneden in de hal voor de deur een geluid hoor:
"Weet je zeker dat hij niet thuis is?"
hoor ik iemand zeggen, dan antwoord een andere stem: "ja ik weet het heel zeker",
"Waarom is zijn deur dan niet op slot",
"Oh bij Merlijns gebroken dakpannen nog aan toe"
Ik loop heel stil de trap af en zie de 2 indringers in mijn huis, het zijn Lisanne en Peter (broer en zus) en ze kijken heel erg schichtig om zich heen.
"WIE WAAGT ZICH IN MIJN HUIS?!" roep ik angstaanjagend.
ik zie ze schrikken en geniet van de blik op hun gezicht.
Uiteindelijk bekomen ze van de schrik en vragen allebei tegelijk: "Wie ben jij en waarom heb je ons zo laten schrikken?"
"op welke vraag moet ik eerst antwoord geven?" vraag ik, ze kijken elkaar aan en dan zegt Peter "Wie ben jij?"
Mijn naam is Mason van Detta"
Dan zegt Lisanne "Het is dus waar! De van Detta's hebben inderdaad een kind gekregen!"
"nou, of je me hun kind zou moeten noemen weet ik niet, maar ik ben wel door hen gemaakt" zeg ik.
Wat bezielt me?! ik praat nooit met mensen, laat staan zo open!
"Hoe kan dat nou weer?!" vraagt Peter verbaasd.
"dat gaat je helemaal NIETS aan!" schreeuw ik, en rustiger: "en als antwoord op je tweede vraag, als iemand mijn huis ongevraagd binnenkomt dan kun je er van uitgaan dat ik die mensen de stuipen op het lijf zal jagen, en aangezien jullie nog niet te bang zijn om bij mijn huis weg te blijven moet ik dat jullie maken!"
(je moet even weten dat ik normaal nooit zo gemeen ben tegen mensen maar zeg nou zelf, ze breken gewoon in!) Plotseling schrikken broer en zus zo dat ze op de grond vallen, naast hen sta, ik! En aan de andere kant van de hal komt er nog een ik door een deur, net als ze willen wegrennen komt er door de voordeur nog een ik naar binnen, zelf sta ik boven nog aan de trap maar mijn magische evenbeelden bezorgen ze waarschijnlijk een hartverzakking, dan begin ik te spreken, uit vier kelen komt mijn stem en ze klinken precies hetzelfde, "ALS IK JULLIE WAS, (oh woordgrapje ik ben al met mijn vieren) DAN ZOU IK HEEL SNEL DOOR DE DEUR RENNEN" Dan verplaats ik mijn bewustzijn naar de ik bij de voordeur en ik spreek met een losse stem "Mits jullie ZWEREN nooit meer ongevraagd mijn huis binnen te dringen!"
"D-dat zweren wij" zeggen ze met een bevende stem
"Mooi als jullie nu zouden willen gaan dan zou ik dat heel erg op prijs stellen" zeg ik vriendelijk en ik hou de deur open
"Ik heb nog een vraag" zegt Lisanne.
"Wat dan?" vraag ik.
"hoe deed je dat?"
"wat??"
"Die evenbeelden!"
"Waar hebben jullie het over?"
"Je weet waar we het over hebben jij duister kind!"

Als de deur dicht gaat laat ik me op de vloer zakken en de magische evenbeelden verdwijnen,die trucjes zijn echt vermoeiend maar ik heb ze weggejaagd.
"duister kind" grinnik ik "inderdaad Lisanne, inderdaad"

HMMMMMM??! zei een stem die ik niet kende in mijn hoofd.
Watte, ben ik nog in leven? waar ben ik?
Wie ben jij?! dacht ik.
Mijn naam is: Heer Voldemort, en jij zal mij dienen!

Reacties (5)

  • Histoire

    Arm ventje.

    4 jaar geleden
  • Trixie116

    Sorry, het is natuurlijk erger, z'n moeder is gestorven in de slag om Zweinstein, toch? Evrn worse.

    4 jaar geleden
  • Trixie116

    Wow, dat was het wachten waard!! Wat verschrikkelijk om hem te zijn.. Ik vind het nou al erg dat ik zoveel sympathie voor hem voel en dat hij dan opgescheept moet zitten met niet alleen zo'n zwaar leven ( zeg nou zelf- doodalleen in een lege villa met je ouders in de gevangenis - maar ook nog eens een Voldemort in zijn hoofd. .. Please meer van dit!

    4 jaar geleden
  • GoCrazy

    Mooi hoofdstuk! Ik kan me al voorstellen hoe het is om ineens vier dezelfde mensen rondom je te hebben, ik denk dat ik me echt rot zou schrikken!xD

    4 jaar geleden
  • Thror

    En? Hoe vonden jullie mijn eerste hoofdstuk sinds jaaaaaaaaaaaren?
    Sorry als het niet helemaal leuk is maar ik ben nog een b'tje roestig!

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen