In dit deel van de stad was het rustig. Koningsdag had zijn sporen achtergelaten in het Vondelpark, maar de mensen waren verdwenen. Harry had nog altijd zijn arm om mijn middel, wat niet erg gemakkelijk liep. Ik haalde zijn hand dan ook van mijn middel, maar bleef zijn hand vasthouden. Hij gaf me een klein kneepje, waardoor ik op keek naar de jonge popster. De maan en lantaarnpalen deden zijn ogen glinsteren in de duisternis. Ik glimlachte terug, terwijl de spanning steeg en zo ook mijn hartslagfrequentie. In stilte liepen we verder, genietend van het achtergrondgeruis van de drukke stad. Hoe laat zou het zijn? Op een bankje lieten we ons zakken, waarna ik dichter tegen Harry aankroop. Hij liet mijn hand los en sloeg zijn armen om me heen. Verder zeiden we niks. We waren ons, we waren onszelf en niemand stoorde ons. Het voelde heerlijk. Ik wilde dat het moment nooit ophield. Dat ik voor altijd naast hem kon zitten op deze manier. Dat het niet uitmaakte wie hij was, wie ik was en wat wij waren. Zo was goed. Zijn armen om me heen, die me veiligheid en kracht boden. Het gevoel van liefde, ook al wist ik niet zeker of dit liefde was. We zeiden niks over morgen of over gister, we leefden in het nu. Ik legde mijn hoofd op zijn schouder en sloot mijn ogen. Zijn ademhaling werd mijn focus, waardoor ik kleintjes glimlachte. Zijn armen trokken me dichter tegen zich aan.
‘Feline?’ De vragende stem deed me opkijken. Harry’s ogen keken vragend en ietwat verward. ‘Ik…’ Hij zweeg en haalde een hand door zijn haren. ‘Je weet dat dit… Wij… Dat kan niet, dat weet je toch?’ De aarzeling in zijn ogen was duidelijk zichtbaar. Eveneens als het verdriet en teleurstelling. Ik legde mijn hand op zijn wang.
‘Ik weet het. Laten we genieten van de avond, toch?’ De wijn had nog zeker invloed op me en ik voelde de warmte weer opborrelen. Het verdriet van dit moment, van zijn woorden, wist ik weg te drukken. Die liet ik morgen pas toe. Met een kleine glimlach streek hij een plukje haar uit mijn gezicht en bestudeerde mijn gelaatsuitdrukkingen. Zijn hand bleef in mijn nek hangen, waardoor ik mijn hart tegen mijn borstkas voelde bonzen.
‘Vertel me iets, waar ik altijd aan kan vasthouden.’ De pijn, het verdriet en de wanhoop was duidelijk in zijn stem hoorbaar. Wat was dit? Wat ging er in godsnaam in hem om? Ik keek hem aan in zijn groene ogen, die me wanhopig probeerde op te nemen.
‘Laat het los.’ Ik probeerde te glimlachen, maar het ging moeizaam. Nam hij afscheid? Zijn ademhaling raakte mijn gezicht. De trilling van zijn mondhoeken ontging me niet, eveneens als de vocht in zijn ogen. Wat gebeurde er? Ik voelde zijn hand in mijn nek branden en wachtte. Hij sloot zijn ogen en leunde met zijn voorhoofd tegen de mijne. Onze neuzen raakten elkaar, waardoor ik ook mijn ogen sloot en mijn armen om zijn nek sloeg. Ik voelde een traan langs zijn wang stromen, waardoor ik me ietsjes terug trok. Verbijsterd en overdondert. Met mijn vingers liftte ik zijn gezicht op, waardoor hij me kon aankijken. Hem zo zien, het deed meer met me dan goed voor me was. Met mijn duimen streek ik zijn wangen droog en trok hem naar me toe. Voorzichtig kuste ik hem. Zijn lippen waren vochtig en warm van de tranen. Ik voelde zijn armen om mijn middel glijden, die me op zijn schoot trokken. Ik glimlachte tegen zijn lippen aan en sloeg mijn armen om hem heen. Teder kuste hij me terug. Zijn lippen de mijne verkennend. Langzaam trok ik me terug en keek opnieuw in zijn groene ogen. De tranen waren opgedroogd en zijn ogen twinkelden. Terwijl we elkaar aankeken, borrelden het verlangen op. Dit keer duwde hij zijn lippen op de mijne. Vuriger nu. De warmte overviel me als een tsunami, waarin ik niks anders kon dan hem terug kussen. Zijn tong vond de mijne en namen het spel over. Harry’s lichaam was tegen de mijne gedrukt, waardoor ik de hitte door mijn lichaam voelde stromen. Mijn handen gleden over zijn borstkas en gleden uiteindelijk terug naar zijn nek, waar ik hem nog iets meer naar me toe trok. Innig en vol overgave waanden we ons in onze eerste kus. Het was magisch. Het voelde goed. Het voelde meer als niks. Was het dan toch liefde? Luid gelach deed me terugdeinzen. Twee jongens liepen al lachend voorbij. Ze mikten bierflesjes in de prullenbak naast ons, maar mistte. Het glas spatte uiteen op de grond. Al grijnzend en joelend liepen ze verder. Ze hadden geen idee dat ze een beroemdheid hadden lopen toejuichen. Opgelucht haalde ik adem. Terwijl ik de jongens nakeek, drukte Harry een kusje in mijn nek. Zijn haar kriebelde. Ik keek met een glimlach weer naar de jongen tegenover me. Zijn ogen werden serieus en zijn armen verlieten mijn middel.
‘Ga met me mee vannacht.’ Opnieuw vroeg hij het niet, hij commandeerde het. Toch was de smekende stem me niet ontgaan. ‘Alsjeblieft.’ Ik glimlachte naar hem en drukte een kus op zijn lippen.
‘Was je van plan me nu alleen naar huis te laten gaan dan,’ prevelde ik tegen zijn lippen. Wild schudde hij zijn hoofd en sloeg zijn armen stevig om me heen. Opnieuw kuste hij me. Opnieuw klonk in de verte gelach en gejoel. Ik maakte me los van Harry’s omarming en stond op.
‘Niet hier. Ik wil niet gezien worden.’ Mijn hand stak ik uit, waarna Harry die aannam. Hand in hand liepen we het vondelpark door, richting het hotel. Hoe dichter we bij het hotel kwamen, des te luchtiger ons gesprek weer was. De pers was voor het hotel verdwenen, waardoor we gewoon rustig konden doorlopen. Harry liep de trappen op en begeleidde me door het hotel heen. Voor zijn kamerdeur bleef hij staan en stak de sleutel in het slot. Mijn hart klopte weer in mijn keel. Wat was ik aan het doen? Lang de tijd om te twijfelen had ik niet, aangezien de hotelkamer al werd geopend. Harry liet me voorgaan, waardoor ik in een luxe kamer terecht kwam. Mijn hart sloeg een slag over. Ik wist niet of dat kwam door de schoonheid en de grootte van de kamer of door het feit dat Harry me toch in zijn slaapkamer had weten te krijgen. Aarzelend keek ik om. Harry hing zijn jas over een stoel in de ruimte en schopte zijn schoenen uit. Vervolgens keek hij me onderzoekend aan.
‘Gaat het wel? Je ziet een beetje bleek?’ Met die woorden liep hij naar de waterkoker en zette thee. Hoewel hij de vragen lief bedoelde, werd ik er gek van. Wat moest ik ermee? Ik wist het antwoord zelf namelijk niet. Zenuwachtig besloot ik Harry’s voorbeeld te volgen en deed mijn schoenen en jas uit. Ik plofte neer op een stoel in de kamer – dit leek me veiliger dan het bed- en nam de ruimte goed in me op. Harry was druk in de weer met de thee en rommelde wat in het keukentje. Vervolgens plofte hij op de bank neer en zette de kopjes thee voor me neer. Ik glimlachte dankbaar en vouwden mijn handen om het glas. Zwijgend keken we elkaar aan. ‘Ik heb je niet meegenomen voor de seks,’ leek Harry mijn gedachte te raden. ‘Ik wilde je gewoon naast me hebben vannacht.’ Zijn woorden deden me mijn ogen verlegen en beschaamd neerslaan. De woorden waren ongelofelijk lief, dat wist ik ook wel. Ik had namelijk wel een beeld bij zijn leven dat hij meisjes alleen meenam voor de seksuele ervaring. Het luchtte me op dat dit anders was. Ik nipte aan mijn thee, waardoor ik gelijk mijn gehemelte verbrandde. Vlug zette ik mijn thee weg en trok mijn knieën op.
‘Ik heb geen spullen.’ Aarzelend keek ik Harry aan. Hij glimlachte en stond op. Uit de koffer, onuitgepakt, haalde hij een joggingbroek en een lekker groot t-shirt. Hij legde het naast me neer en plofte weer op de bank neer. ‘Dank je.’ Hij haalde zijn schouders op en maakte een wegwerp gebaar.
‘Wil je even douche?’
‘Dat komt zo wel. Eerst thee.’ Met die woorden pakte ik mijn thee glas weer op en nam opnieuw een slokje. Het was nog steeds heet, maar wel drinkbaar. Harry pakte zijn mobiel erbij, waarna ik zijn voorbeeld volgde. Ik was meer dan vijf uur geleden voor het laatst online geweest. Tot mijn verbazing zag ik dat het half één was. Dat verklaarde de vermoeidheid wel. Ik wilde net op mijn mobiel de facebookapp openen, toen Harry deze uit mijn hand rukte. Zijn ogen stonden verwilderd. De angst schoot gelijk te binnen. Wat was er?


Hooi allemaal,
De groetjes vanuit een hostel in Milaan! Ik wil jullie bedanken voor alle leuke en lieve reacties! Ik heb daarom besloten nog een hoofdstukje te plaatsen. Het internet is nu nog goed en ik heb nu ook de tijd!
Mochten jullie benieuwd naar mijn reis zijn, dan zou je op instagram een blik kunnen werpen op de naam @thesilencefeeling of @demidegooijer_
Anyway, veel leesplezier! Wat denken jullie dat er gaande is?
Ik ga lekker slapen!

Xx

Reacties (3)

  • Efflorescence

    Oh wauw. Ik liep een paar hoofdstukken achter en het was een verrassing om door te kunnen blijven klikken. Ik heb het gevoel dat er paparazzi aanwezig was in dat park en dat Harry dit heeft ontdekt.

    4 jaar geleden
  • MR11

    Wow die kus is echt prachtig beschreven. Holy shit.

    4 jaar geleden
  • Teal

    Echt heel mooi geschreven!
    Hoop wel dat je nog wat activeert de komende dagen, want dit einde maakt me heel nieuwsgierig naar meer hahaha

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen