Foto bij 0

Hij keek haar vanonder zijn wimpers aan. Zijn ogen weerspiegelden het brandende vuur dat achter het meisje brandde. Zij had haar nagels in haar handpalm gedrukt en staarde met een verlegen uitdrukking naar de jongen voor haar. Stiekeme vlinders vlogen rond in haar buik en gelaten sloeg ze haar ogen neer.
Zijn vinger zette zich echter onder haar kin en duwde haar hoofd omhoog. Gedwongen staarde het meisje hem aan, terwijl ze nog eens haar nagels in haar handpalm zette. De ogen van de jongen voor haar gleden van haar gezicht naar haar handpalm, waar hij haar bewegingen volgde. Hij pakte haar hand en verstrengelde zijn vingers met de hare. Zij, te bang en te verlegen om iets te zeggen, staarde de jongen aan. Zijn ogen ontweek ze angstvallig, want ze was niet in staat om in de ogen te kijken die ze zo bewonderde.
'Kijk me aan,' fluisterde hij.
Het meisje beet zacht op haar lip terwijl ze de jongen in zijn ogen aankeek. Het leek alsof haar hart een moment stilstond. Ze kon niet om zijn ogen heen. Ze waren zo bruin als kastanjes in de herfst. Zo bruin als een cappuccino bij de Lekke Ketel. Zo bruin als de chocolade op een ijsje bij Florian Fanieljes IJssallon op de Wegisweg.
Het waren de ogen die zij zo bewonderde, de ogen die haar zo intimiderend konden aankijken, waardoor ze zelf niet terug durfde te kijken. Maar nu, lichtelijk gedwongen, kon ze er niet omheen. Ze waren prachtig en ze behoorden tot de jongen die zij al even prachtig vond.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen