Foto bij Een bijzonder weerzien

Een kort en ontspannen dutje voordat alle anderen komen kan vast geen kwaad.

'Ja maar er is nergens anders plek!' Een zware jongensstem fluistert net iets te hard voor Fanny om doorheen te kunnen slapen. Ze hoort de cabinedeur een stukje verder opengaan en hoort de jongen nu nog dichterbij dan eerst. Toch houdt ze haar ogen gesloten. 'Het moet dan maar hier hoor...' de stem klinkt iets onzekerder dan eerst maar komt steeds dichter haar kant op, tot ze een andere stem hoort. 'Ze moet gewoon weten wat haar plek is en dat is dus niet hier op ONZE plek!' Die stem herkende ze maar al te goed. Het was Draco Malfoy, een vervelende etterbak uit Slytherin. Hij zat een klas hoger dan haar, maar voelde zich een paar rangen hoger dan haar. Ze heeft nooit helemaal begrepen waarom, maar hij had altijd wat te fitten op haar. Misschien kwam het omdat ze van Huffelpuff was, of omdat hij duidelijk kon merken dat ze zelf ook een pesthekel aan hem had.

Nog voor ze kon bedenken of dit wel zo verstandig was, onderbreekt ze het gekibbel van de jongens: 'ik zit hier prima hoor. Je mag er wel bij komen zitten?' Ze glimlacht zelfverzekerd maar vanbinnen voelt ze zich met schaamte vullen. Langzaam komt ze overeind te zitten, niet willen laten blijken dat ze duidelijk spijt heeft van haar woorden. Ze geeft het niet graag toe maar Draco kan erg intimiderend zijn en ze heeft menige confrontaties meegemaakt waarbij ze, zodra ze uit zijn zicht was, huilend in het toilet opsloot. 'Wat maakt dat jij denkt dat je hier mag zitten, Huffelkut?' Lacht Draco gemeen terwijl zijn vrienden, Fanny noemt ze eerder slaven, geforceerd meelachen. Fanny haalt haar schouders op en laat haar hoofd kort naar de grond zakken. Even glijd haar blik op de arm van Draco, zag ze daar nou een tattoo? Vlug heft ze haar hoofd weer op en glimlacht ze op dezelfde gemene manier terug naar de jongens. 'Ik wist niet dat Tatoeages de nieuwste Slytherin trend waren? Ik dacht dat je dat iets voor dreu-' Draco's gezicht wordt ineens rood als een boei terwijl hij een abrupte beweging maakt om haar tot stilte te dwingen. Blijkbaar had ze een geheim van hem ontdekt want de andere jongens kijken hem vragend aan. Draco's hoofd begint langzaam weer zijn oude vertrouwde lijkbleke kleur terug te krijgen en hij kijkt haar met een dodelijke blik aan. 'Als je braaf je kop houdt mag je hier blijven zitten.' mompelt hij, eerder beschaamd dan vastberaden.

Omdat Fanny niet nog meer stennis wil schoppen en ook omdat ze het gevoel heeft dat ze een bijzonder onderwerp heeft aangekaart, besluit ze maar de rest van de rit haar mond te houden. Terwijl de vrienden van Draco druk aan het kletsen zijn over nieuwe spullen die ze gekregen hebben van hun ouders, vakken die ze eindelijk kunnen laten vallen dit jaar en wie ze het allermeest haten van Huffelpuff en Gryffindor, blijft Draco opvallend stil. Soms betrapt ze hem erop dat hij zenuwachtig haar kant uit kijkt, maar hij of zij kijkt dan snel weg. Het is een ongemakkelijke rit voor hen allebei en de opluchting is duidelijk van beiden gezichten af te lezen wanneer de trein tot stilstand komt. Als Fanny in de deuropening staat om weg te gaan, net nadat de vrienden van Draco de coupe verlaten hebben, duwt Draco haar met zijn schouder terug naar binnen. 'Ik zou maar oppassen met je bijdehante opmerkingen euh...' Fanny zou toch zweren dat na alle pesterijen van de afgelopen jaren hij toch wel op zijn minst haar naam zou onthouden. 'Fanny!' Antwoord ze geïrriteerd en enigszins beledigd. 'Dat ja, nu moet je eens goed naar mij luisteren. Er zijn dingen waar je je liever niet mee bemoeit. Dus ga maar lekker door met je simpele Huffelpuf leventje en laat mij met rust.' Nog voor hij er iets achteraan kon zeggen, was ze al weggelopen.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen