Uiterlijk beschrijving:

*Zylina: Heeft een dikke bos zwart krullend haar, ze heeft heldere blauwe ogen met lange volle zwarte wimpers. Dunne zwarte wenkbrauwen en een lichtbruine huidskleur zoals haar moeder Izzy. Ze heeft een tenger, kleine, smal postuur.

*Larkin: Heeft dunne bruine haast zwart gekleurd krullend haar, haar heldere groene ogen, gevuld met haar korte wimpers en iets te brede wenkbrauwen maken haar gezichtje af. Ze heeft een bleke huidskleur zoals haar moeder Isa, heeft een wat mollig, lang postuur.

2014



Hoofdstuk 5.1

Gestrest, licht vloekend liep ik een aantal rondjes door de badkamer. De zwangerschapstest sierend op het randje van de wasbak. Mijn lippen tuitte ik kort en mijn wangen blies ik vol lucht. Dit was gewoon niet te geloven, het kon gewoon geen waarheid wezen. De afgelopen weken, de misselijkheid, huilbuien, mijn lichaam dat zich weer begon te veranderen. Wrijvend met mijn hand over mijn gezicht, greep ik met mijn andere hand de test vast.
Mijn ogen gleden opnieuw naar het venstertje en de twee strepen leken toch echt niet te gaan verdwijnen.
Nu begreep ik waarom mijn menstruatie zo vreemd was. Waarom ik het tot op heden nog steeds niet was.
Ik legde de test op de plank boven bij de baddoeken.
Dit moest ik over een aantal dagen bespreken met Seppe. Het kon niet anders, het was zijn kind. Hij had mij immers meegenomen naar het bos. Met mij in de wilde natuur, seks gehad. Met al twee kinderen in het huis, een derde op komst vanuit Isa en dus nog ook een vierde opkomst vanuit mij, begon het toch wel wat te kriebelen. Isa woonde nog steeds in het gedeelte hiernaast.
Door haar eerdere gedrag, roekeloosheid dorste Flynn en Seppe het niet aan, haar bij ons te plaatsen.
Hoe pijnlijk het ook voor het meisje was, dat ze zo haar kind maar eens per week voor drie uur kon zien.
Er niet zelf voor kon / mocht zorgen.
Mij eenmaal verkleed, stapte ik op de kamer van de meisjes af. Beide lagen ze nog snoezig te slapen in hen ledikant. Vertederd gleden mijn ogen over Zylina, ze had zich op haar zijde gedraaid, haar schattige bos zwarte krullen rond haar hoofd geslagen. Ik draaide mij een slag, gelijk scande mijn ogen het bedje van Larkin, ze was weer is onderste boven gedraaid. Ze lag met haar hoofd op haar voeteneind.
Een grinnik rolde over mijn lippen.
Hoofdschudden, begon ik het meisje voorzichtig wakker te schudden.
Gapend, knipperend met haar glanzende twinkelende heldere ogen keek ze mij onderzoekend aan.
Ik glimlachte breed, trok haar voorzichtig rechtop en tilde haar daarna haar ledikant uit tegen mijn lichaam aan.
'Goedemorgen prinses' glimlachte ik het meisje op de commode plaatsend.
Gebrabbel verliet haar mond en klappend in haar handjes probeerde ik haar te ontdoen van haar pyjama. Na wat worstelen, Larkin op haar rug gelegd te hebben kon ik eindelijk haar vieze luier verschonen. Haar in propere nette kleren stoppen en haar in de woonkamer op haar speelkleed zetten.
De routine die ik mezelf had aangeleerd was zo, makkelijk.
Eerst ik aankleden, dan de kinderen wekken, verschonen, eten geven daarna ontbijten. Dan waren de kinderen rustig aan het spelen in de woonkamer, kon ik na mijn ontbijt alles opruimen, schoonmaken, beginnen aan bepaalde taken van het huishouden. Dan kwamen we al tegen het middag uur aan waar de kinderen hen lunch zouden krijgen. Ik samen met hen in de keuken at.
Dan zouden we op het middag uur zitten. Daarin speelde ik een uur met de meiden samen, en apart, zodat ze ieder evenveel quality time kregen. Zich evenveel gewaardeerd voelde. Daarna nam ik een uur voor mezelf, en daarna lag het eraan of Flynn of Seppe nog op visite zou komen. Gebeurde dat niet begon ik aan het avondmaal, waar ik ook met mijn meiden samen at. Na het eten was het al snel badder tijd.
Na hen warme badje, kregen ze een verhaaltje en stopte ik ze in hen warme bed.
Dan was mijn dag, afgelopen, het zorgen voor mijn meiden voor de komende uren gedaan.
Ze sliepen, waren vertrokken tot de volgende morgen.
Straks met nog twee baby's zou dat, helemaal opschieten woorden. Vooral omdat de jongste twee kinderen vaker de fles nodig hadden. Ik keek er naar uit, maar ik keek er ook tegen op. Dan zat ik in mijn eentje in een huis, vol met kinderen. Waarvan er twee daadwerkelijk van mezelf waren. En twee die ik onder mijn vleugels had gekregen van Flynn en Seppe.
Omdat ze mij vertrouwde.






Ja, VOEDSEL!!!!
Ik hoor knorrende, rommelende, grommende magen, die nodig gevuld moeten worden!!
Hahaha, nou hier is dan het tweede chapter van de 5e serie!!
Enjoy, the moment!!!

Reacties (2)

  • Pusheen_The_Cat

    whuaaattt
    nog meer kindjes ??
    dit is toch niet te geloven ?!!
    ongelooflijk:X

    3 jaar geleden
  • Luckey

    Omg!!!
    Ze is gewoon weer zwanger!!
    De jongens moeten der echt gaan helpen
    Ze kan niet zelf nu bevallen mettwee kinderen en zorgen er voor enzo
    Dat word hem gewoon niet!!!
    Møre voedsel!!!
    Honger!!!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here