2014



Hoofdstuk 5.2

De dagen verstreken, de kalender begon voller en voller in de kruizen te raken. Ik was zo slim geweest aan te duiden wanneer ik er achter was gekomen dat ik zwanger was. Zo vriendelijke gevraagd aan Flynn of hij alsjeblieft een paar testen wilde halen met een venstertje dat je de precieze tijd kon zien van een zwangerschap. De man fronste even vreemd, hij begreep het niet. Maar kwam na een winkelcentrum bezoek toch terug met de juiste benodigde producten. Opgelucht als ik was zuchtte ik dan ook dat de man vertrokken was.
Niet zonder moeite, Zylina en Larkin hingen aan zijn enkels, de man mocht niet vertrekken.
Papa moest blijven, dat was zeer duidelijk.
Na een langevinger een tuitbeker limonade had hij zijn dochters omgekocht en kon hij zonder moeite vertrekken.
Het lawaaierige toongeluid wat ik inmiddels al niet eens meer hoorde gierde, op dat moment was ik de badkamer ingedoken met een van de clear blue testen. Dat was een zwangerschapstest, dat je liet zien hoeveel weken je ongeveer zwanger was. Dat was perfect, waarom, we konden geen zorg vanuit het ziekenhuis en of een verloskundige praktijk krijgen. Net zoals mijn eerste dochter, mijn kind, pracht, de parel, zou dit niet zonder gevaren gaan verlopen.
Met heel erg veel moeite, lang opgehouden plas, begon ik een van de testen te testen.
De spanning voelde ik al met de minuut toenemen. Normaal gesproken moest je het met je eerste de beste ochtendurine testen. Maar in mijn geval, was het mijn avondurine. Mijn wangen vol blazen en de lucht weer uitademend, probeerde ik mijn ogen niet op het venstertje te laten glijden. De minuten waren nog niet verstreken, maar toch leek er al iets te verschijnen op de test. Kriebels nestelde zich in mijn buik en met een vluchtige blik, scande ik het zicht van het glaasje. Mijn ogen verwijdde zich kort, en van uit schrik, begon ik gelijk te hikken.
12 - 16 weken stond er op het schermpje afgedrukt.
Van schrik liet ik mij op de rand van het bad zakken. Tranen voelde ik al vollopen met vocht.
Dit kon gewoon niet waar zijn, dit mocht niet het geval wezen. Toch?
Seppe was al in weken niet te bereiken, niet voor serieuze gesprekken, hij had te te druk met bouwen van het droomhuis. Tenminste, dat is wat de man vertelde. Hij vond dit huis waarin ik woonde, perfect, zelfs heel erg goed. Maar na wat onenigheid, de groei dat het gekregen heeft zal het met de tijd ook weer te klein wezen. De twee mannen leken mij te gaan vertrouwen.
Seppe nam mij al eens in de zoveel tijd mee naar boven, het bos in.
Flynn nam mij wel eens mee het huis zelf in, of de achtertuin waar niemand ons kan zien.
Ik droomde er al vaak van, dat Seppe, mij kwam halen. Met mijn gezin, mijn kinderen, boven de grond te mogen leven.
Een zucht rolde over mijn lippen, het gehuil van Larkin, mijn pleegdochter, vulde mijn gehoor, ik veerde mij recht, stond met een paar stappen in de woonkamer, waar ik het meisje met een opgetrokken wenkbrauw aankeek.





Zoals jullie weten zit ik al ver voor jullie met schrijven.
Op het moment ben ik bezig in hoofdstuk 8 serie, en ben ik nu al zeker van dat ik tot ongeveer serie 12 zal schrijven.
Jullie hebben voorlopig nog genoeg voer, om tot jullie te nemen.
Zoals ook dit chapter, heel erg veel plezier met lezen, Enjoy...
Before, you have reed the words.

Reacties (3)

  • Pusheen_The_Cat

    dat gaat hard
    kan ze het wel aan ?
    wordt dat haar wel is gevraagd ?
    en als je ze nodig hebt zijn ze gevlogen:(

    3 jaar geleden
  • Luckey

    Dat word druk met 4 kinderen!!!
    En ze is al 4 maanden!!
    Seppe move your ass naar je kindje!!
    Nu kan Flynn helpen met het verrassen van seppe!!
    Als je toch vooruit geschreven hebt
    Møre voedsel please!!!

    3 jaar geleden
  • Sarouratjex

    Dat word druk met 3 kinderen snel verder

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here