De volgende ochtend werd ik wakker door zonnestralen die op mijn gezicht schenen en een dichtslaande deur. Verdwaasd knipperde ik met mijn ogen. De herinneringen kwamen terug als een vage droom. Alsof het te mooi was om waar te zijn. Voetstappen deden me omdraaien. Harry kwam met een grote glimlach de kamer binnengelopen. In zijn handen droeg hij een dienblad met jou d’orange, broodjes en allerlei lekkerheden. Hij had zijn zwarte joggingbroek weer aangedaan en zijn grijze t-shirt gaf hem een nonchalant uiterlijk. Toch zag hij er nog steeds ongelofelijk goed uit. Ik trok de dekens wat meer naar me toe om mijn lichaam te bedekken en strekte me tevreden uit. Harry zette het dienblad voorzichtig neer en kroop weer naast me in bed. Zijn groene ogen gleden onderzoekend over mijn gezicht, waardoor ik vragend terugkeek. Een verklaring bleef echter achterwege. In plaats daarvan trok hij me in zijn armen en drukte een kus op mijn lippen.
‘Goedemorgen.’ Zijn begroeting en uiterlijk gaven me opnieuw een warm gevoel en zorgden voor de vorming van een glimlach op mijn gezicht.
‘Wat heb je allemaal gehaald?’ Nieuwsgierig kroop ik half over hem heen om een blik te werpen op het dienblad. Niet dat ik van plan was om ondankbaar te doen. Verlekkerd keek ik naar de croissantjes, het eitje en de kuipjes jam. Goedkeurend keek ik Harry aan. Hij glimlachte trots terug en streek met zijn handen door mijn haar. Het verliefde gevoel drukte ik weg. Niet willen toegeven dat er sprake was van liefde, ontweek ik Harry's groene ogen.
‘Dat verdien je,’ vertelde hij me met een grote grijns, wat hem een kus opleverde. Ik pakte zijn t-shirt van de grond en trok deze vlug aan. Dat gold ook voor mijn slipje. Vervolgens klom ik over hem heen het bed uit en zette de waterkoker aan. In het kleine keukentje pakte ik twee mokken en een theezakje.
‘Je hebt nu al een slechte invloed op mijn studie,’ vertelde ik Harry, terwijl ik met een grote grijns opkeek van de thee. Hij haalde een hand door zijn haren en schonk me een vragende blik.
‘Mijn college is al zo’n twee uur bezig,’ vertelde ik hem, toen hij het niet leek te begrijpen. De verklaring deed hem geschrokken opveren.
‘Is het erg als je dat mist?’
‘Ik denk dat er vandaag zo’n veertig procent is komen opdagen vanwege koningsdag gister,’ grinnikte ik. ‘De meeste zullen wel te brak of te lui zijn om op de Universiteit te verschijnen. Het blijven studenten.’ Ik schonk het hete water in de kopjes. De armen die zich om mijn middel krulden, deden me opnieuw stralen. Voor de derde keer die ochtend schoot een warm gevoel door mijn lichaam. De seksuele aantrekkingskracht die ik al vanaf het begin voelde, werd versterkt door het vertrouwen dat voortvloeide uit de openheid. Het zorgde ervoor dat ik niet ontkennen dat dit een gewone betekeningsloze one night stand was, terwijl er onmogelijk meer uit deze nacht zou voortvloeien. Ik zuchtte diep en pakte de groene thee uit het doosje.
‘Wat is er?’ Harry drukte een kusje in mijn nek en draaide me om. Zijn groene ogen keken me opnieuw onderzoekend aan. Vervolgens tilde hij me op en zette me op het kleine keukentje. Ik vouwde mijn benen om zijn middel, waardoor hij dicht op me stond.
‘Het was kort maar krachtig.’ Ik haalde mijn schouders op en overhandigde hem zijn kop thee. Hij nam het niet aan. Aan zijn gezicht zag ik dat ik de sfeer had verpest.
‘We zouden het kunnen proberen.’ Harry’s woorden kwamen aarzelend, alsof hij er zelf niet in geloofde. Resoluut schudde ik mijn hoofd en zette de kop thee terug. Ook al wist ik dat dit voorstel alleen al mij bevoorrechte, ik kon het aanbod niet overwegen. Ik wilde het niet overwegen. Uit zelfbescherming.
‘Dat moeten we niet willen.’ Ik pakte zijn handen en drukte er een kus op. ‘Wij allebei niet.’ Zijn ogen staarden naar onze handen en een zucht ontglipte zijn lippen.
‘Ik kom in november weer naar Nederland. En tussendoor kan ik komen als ik tijd heb. En misschien kan jij in je vakanties naar Londen komen?’ De woorden kwamen in een stormvloed uit zijn mond. Alsof hij er al over na had gedacht.
‘November is pas over zes maanden. En dan is je tour bezig, wat betekent dat je het te druk hebt om me echt te zien.’ Ik keek hem onderzoekend aan. Hij maakte een instemmend geluidje.
‘Je kan mee?’ De vragende ondertoon onderging me niet. Hij glimlachte kleintjes, maar ik zag dat hij zelf ook het antwoord al wist.
‘Ik wil wel studeren. En ik heb mijn leven hier. Mijn vrienden, mijn familie.’ Harry liet mijn hand los en pakte de kop thee van het aanrecht.
‘Ik weet het. Ik wil je ook helemaal niet meenemen. Dat wil ik je niet aandoen.’ Hij slenterde naar bed en plofte neer op het randje. Zwijgend deed ik een poging om zijn houding te peilen, maar hij ontweek mijn blik. Langzaam volgde ik hem met mijn eigen kop thee en nam naast hem plaats. Zwijgend staarden we naar het lekkere ontbijtje, maar onze eetlust was verdwenen. Toch pakte ik een croissantje en doopte het in de jam. Ondanks de beladen sfeer probeerde ik te genieten van het eten, van het moment en van zijn gezelschap. Het was moeilijk.
‘Misschien ooit,’ vertelde ik hem. ‘Als jij wat meer rust hebt en ik wat ouder ben.’ Ik keek hem aan en legde mijn hoofd op zijn schouder. Hij drukte een kus op mijn kruin.
‘Misschien.’ Ik sloot mijn ogen en luisterde naar zijn ademhaling. ‘Mag ik dan op het minst je nummer? Dan weet ik hoe het met je gaat.’ Harry's stem was schor en de vraag kwam aarzelend, hij leek haast onzeker. Met een glimlach keek ik op en staarde in zijn groene ogen.
‘Natuurlijk.’ Hij overhandigde zijn mobiel, waarna ik mijn nummer erin zette. Hij stuurde vlug een berichtje, waardoor ik mijn mobiel zag oplichten. Een hartje. Hoofdschuddend keek ik de krullenbol aan. Hij haalde met een glimlachje zijn schouders op. Vervolgens aten we in stilte verder. Hier en daar spraken we over zijn plannen, over zijn nieuwe album en over de premières. Ik vertelde hem kort over mijn aankomende weken, waar hij nieuwsgierig over doorvroeg. Veel meer viel er niet te vertellen. Het was afbouwen naar een afscheid. We wisten het beide, maar allebei wilden we er niet aan geloven. De thee was op, eveneens als het lekkere ontbijtje. Ik stond op en begon me om te kleden. Mijn mobiel was bijna leeg, wat niet veel goeds voorspelde voor de terugreis. In de badkamer poetste ik mijn tanden en fatsoeneerde mijn haar. Harry volgde mijn bewegingen nauwlettend. Ik negeerde het. Met mijn mobiel in mijn zak, Harry’s zonnebril in mijn haar en enigszins gefatsoeneerd liep ik de hotelkamer weer in. Harry stond een beetje onwennig tegenover me. Niet wetend wat te doen begroef hij zijn handen in zijn zakken. De stilte overviel ons, beladen met verdriet en besluiteloosheid. Zonder iets te zeggen omhelsde ik hem. Ik moest op mijn tenen staan om hem te omhelzen, wat me ondanks alles deed glimlachen. Hij wikkelde zijn armen stevig om me heen en snoof mijn geur nog een keertje op. Ik deed hetzelfde en sloot mijn ogen. Wat had ik op mezelf afgeroepen? De knuffel duurde te kort, veel te kort. Toch was ik het die hem uiteindelijk losliet. Zijn groene ogen haakten zich in mijn blik vast, waardoor er een brok in mijn keel vormde.
‘Succes met alles.’ De woorden zweefden betekenisloos door de ruimte. Was dit het? Ging ik zo afscheid nemen?
‘Jij ook,’ beantwoorde hij me stilletjes. Zijn ogen waren inmiddels op de grond gericht. Ik schraapte mijn keel en knikte kleintjes. Vervolgens draaide ik me om en liep naar de deur. Voordat ik de deur opende, draaide ik me om. De krullenbol keek me vragend aan.
‘Vergeet je me niet?’ Mijn vraag deed hem glimlachen.
‘Jou vergeten? Nooit.’ Hij kwam op me aflopen en trok me nog één keer in zijn armen. Vervolgens hing hij zijn ketting om mijn nek. ‘En nu jij mij ook niet meer.’ Hij keek me kort aan en drukte zijn lippen op de mijne. Ik wilde hem terug kussen. Ik wilde hem zo graag terug kussen, maar ik deed het niet. Het zou alles slechts moeilijker maken. Hij liet me los en knikte me toe.
‘Harry,’ glimlachte ik kleintjes en opende de hotelkamer deur.
‘Feline,’ beantwoorde hij me en keek me na, terwijl ik de hotelkamer uitliep. Ik keek niet om. Hoewel ik dat heel graag zou willen. Ik wilde niet weten hoe hij keek, ik wilde zijn blik en gezichtsuitdrukking niet zien. Zodra ik in de lift stond, zette ik mijn zonnebril op en vocht tegen de tranen. Dit was het dan. Mijn korte, onvergetelijke affaire met Harry Styles.


Hi guysss,
Ik heb goed en slecht nieuws... hahaha. Hou je vast:
Tot volgende week zondag post ik even niks meer, omdat ik over de komende hoofdstukken niet helemaal tevreden ben. Dus daar wil ik nog even naar kijken als ik terug ben na vakantie! Het goede nieuws ( ik vind t goed nieuws) is dat ik super enthousiast ben over een OP verhaal die ik voor mijn examens ben begonnen en waar ik na de vakantie graag aan verder ga. Dit verhaal zal niet op Quizlet komen, omdat ik hoop er serieuzere doelen mee te behalen dan alleen vermaak! Nu vind ik het handig ter perfectionering van het verhaal, om alvast proeflezers te hebben die op een positieve manier feedback kunnen geven. Ben je geïnteresseerd naar aanleiding van mijn schrijfstijl in deze story, dan kan je even berichtje sturen en dan zal ik je op de hoogte houden van die 'roman.' Anyway, veel leesplezier!!

En bedankt voor alle lieve reacties! Het doet me echt veel op een positieve manier!

Reacties (5)

  • Efflorescence

    Ugh. Ik houd absoluut niet van dit soort afscheidsmomenten. Laten we hopen dat het lot hen snel weer zal laten herenigen.

    3 jaar geleden
  • Smexy

    Oh wauw, opnieuw prachtig geschreven.
    Het breekt m'n hart toch wel een beetje dat ze niet samen kunnen blijven.

    Ik ben ontzettend benieuwd hoe het nu verder zal lopen, maar neem je tijd.

    x

    3 jaar geleden
  • FollowYourDream

    Oh nee nee nee neee!!!!!! Ze mogen geen afscheid nemen !!!! :'(
    Dit is zo'n mooi en realistisch verhaal! Wow!
    En je schrijft bovendien nog eens heerlijk ook!
    Ik hoop dat ze elkaar snel gaan terugzien!

    Ik wil gerust proeflezen zijn, als je wil! (Ik weet niet of ik je een pb moet sturen of?) Maar ik zeg het al, tijdens het schooljaar heb ik niet immens veel tijd...

    En die reacties verdien je echt!

    Xxx

    3 jaar geleden
  • Brett

    Oh damn, hier kreeg ik toch wel even tranen van in m'n ogen. Jezus.

    3 jaar geleden
  • Teal

    Naaawh ik wil niet dat ze afscheid nemen ☹️

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here