Foto bij •••• Hoofdstuk 4.10


Sam vond haar weg terug naar het hotel en sliep die nacht beter dan ze ooit had gedaan. Een glimlach verscheen op haar lippen en ze nam zich voor om het die volgende dag, als ze naar het musicalgebouw liepen, aan Ilse te vertellen wat er allemaal gebeurt was die vorige avond. Wat Hak vertelt had.
Maar haar glimlach verdween die ochtend al snel toen ze ontdekte dat haar arm lichtelijk pijn deed. Ze trok haar mouw omhoog en ontdekte een snee in haar bovenarm, al had ze geen idee hoe ze er aangekomen was. Gister had het er nog niet gezeten. Haar blik gleed naar het raam, hij stond op een kleine kier. Toen ze ging slapen had ze hem dichtgedaan. Angstvallig liep ze naar het raam toe, deed hem dicht omdat een koude tocht haar in het gezicht waaide. Ze besloot er niet al te veel aandacht aan te besteden, misschien had ze hem wel opengedaan en was het vergeten of had iemand van de schoonmakers van het hotel het opengezet.
Ze kleedde zich aan en liep vervolgens naar de badkamer, waar ze een doosje vond. Slaappillen. Het drong tevens niet tot haar door dat er meer achter kon zitten dan dat het dezelfde reden moest hebben als de pijnstillers die in haar tas hadden gezeten. Het moest wel te maken hebben met haar wonden, nietwaar? Waarom zou ze zich er druk om maken? Dus ze gooide het hele doosje weg, omdat ze wist dat ze het toch nooit ging gebruiken en herhaalde wat ze gisteren had gedaan.
Eerst ging ze naar benden om te ontbijten in het restaurant van het hotel, toen liep ze samen met Ilse naar het gebouw, maar ze vertelde haar niets over de vreemde snee op haar arm, want het leek zo onbelangrijk. Ze zou het later wel vertellen, maar ze had zich waarschijnlijk gewoon opengehaald aan iets, dat was veel minder interessant dan het vertellen van Haks informatie.
Echter drong Ilse alleen maar aan om te vertellen wat er nou helemaal precies gebeurt was, ook al was dat lang niet zo boeiend als ze waarschijnlijk gehoopt had. Maar Sam vertelde haar dat Hak haar in een omhelzing had getrokken en haar had vertelt dat ze haar pillen moest nemen. Tot haar grote ongenoegen keek Ilse daarbij triomfantelijk, ze had iemand achter haar staan die het er mee eens was dat Sam haar pillen moest nemen, waardoor haar mening en haar standpunt overtuigender leek, vermoedde Sam. Maar ze was het er nog steeds niet mee eens.
De repetities gingen een enorm stuk beter dan de vorige dag en ze vorderde een groot stuk. Echter had Ilse haar tekst niet geweldig geleerd, maar Sam moest toegeven dat ondanks dat, ze de tekst goed kende. Beter dan ze eigenlijk wilde toegeven, omdat ze het nog steeds niet waardeerde dat haar vriendin zo weinig instudeerde. Ze wist dat ze morgen al een aantal scenes zouden hebben met Sue en ze keek er ontzettend naar uit, al keek ze natuurlijk het aller meeste uit naar het moment waarop zij en Hak moesten zoenen voor het stuk. En dat zou deze middag al zijn, bedacht ze zich, opgewonden vervolgde ze het rest van het oefenen.
Ze bedacht zich hoe gelukkig ze was op dat moment. Ze speelde haar DTFY musical, Ilse en zij hadden de hoofdrol, Hak speelde mee, maar ze had ook geen zorgen meer en enkel plezier, want ze vergat door het acteren al het andere. Ze vergat zelfs de beelden van Revan onder de douch en Hak die ze ook had gezien, dacht ze, in haar badkamer. Ze vergat Amelia die had gebeld een paar dagen geleden, ze vergat hoe ze mensen bijna gewurgd had, maar ze vergat ook dat ze ooit zo zenuwachtig was geweest voor de audities, terwijl ze de rol gewoon gekregen had. Het bevestigde haar gedachten erbij toen ze besloot te auditeren en Ilse over te halen om het ook te doen. Ze waren gewoon Cassiane en Fayline, ook al zei Ilse dat ze Cassiane niet was. Maar ze wist dat de musical gebaseerd was op een televisie programma, een Japanse tekenserie die ze als kind graag gezien had en zelfs had verder gekeken toen ze veel ouder was. Zij en Ilse hielden ontzettend veel van dat programma, Inazuma Eleven genaamd en ze hadden er altijd al van gedroomd om er iets als een fanfictie over te schrijven, maar ze hadden er nooit echt tijd voor gehad.
Toen Sam hoorde van de musical, had ze haar vriendin meteen opgebeld om haar enthousiast te vertellen dat ze nu eindelijk een fanfictie konden spelen, want natuurlijk haast even goed of zelfs beter leek dan een fanfictie schrijven. Merkwaardig genoeg had het idee van de musical en de personages heel veel geleken op het idee waar ze samen over nagedacht hadden. Het had allemaal zo toevallig en geluk geleken, Sam hield ontzettend van zowel Inazuma Eleven als van acteren en het bij elkaar leek de perfecte combinatie.
Ze wist dat de musical daarom ook zou groot zou worden, omdat Inazuma Eleven een populaire anime was en er waarschijnlijk veel vraag was naar een musical, met de meeste van de personages uit het eerste seizoen. Dat overigens redelijk veel afleveringen telde. Als men geen zin had om ze te kijken, dan konden ze de musical gewoon bezoeken en hadden ze het eerste gedeelte van de afleveringen gewoon gespeeld gekregen, samengevat in maar een paar uur.
Dat was ook één van de dingen die de musical zo belangrijk voor Sam maakte, alhoewel ze niet kon ontkennen dat ze hem vooral wilde spelen om haar talent nog meer te ontwikkelen, zou en moest dit één van de beste musicals worden die ze ooit gespeeld had.
Hak en zij namen na de middagpauze hun scene samen door en ze keken elkaar even nerveus aan, want ze wisten allebei wat er aan zat te komen. De scene waarin hun lippen elkaar zouden moeten raken. En al was het niet echt en zou het maar enkel een gespeeld stuk zijn, toch voelde Sam er veel voor om haar gezicht tegen dat van Hak aan te drukken.
Ze was dan ook zeer gelukkig toen dat stuk van het oefenen van de stukken van de musical aanbrak, een warm gevoel zich verspreidde door haar buik en ze de smaak van zijn lippen mocht proeven. Ze besloot het op dat moment, Hak was de jongen van wie ze hield, ook al kende ze hem nog maar zo kort en hij was niet van Yona of van wie dan ook. Hak was van haar.

Reacties (1)

  • Samanthablaze

    Hak was van haar.

    Hoor je dat Yona? MINE

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen