Foto bij •••• Hoofdstuk 4.11


Sam glimlachte de dagen daarna nog steeds. Ze hoefden de kusscene niet opnieuw te oefenen en iedereen complimenteerde ze met de echtheid ervan, Ilse in het speciaal. Keer op keer schreeuwde die plagerig hoe goed ze bij elkaar paste, dat Sam niet moest ontkennen dat het niet gespeeld was geweest en hoe erg ze het koppelde. Hak kleurde nu ook rood als hij Sam aankeek terwijl hij of zij een compliment in ontvangst kreeg, waardoor Ilse alleen nog maar meer overtuigd raakte van haar gelijk en het nodiger ze het leek te vinden om het onderwerp af en toe aan te slaan, als Sam haar rode kleur eindelijk was kwijt geraakt.
Ze ontwikkelde een soort haat naar Ilse toe wanneer die het onderwerp aansloeg in het bijzijn van Hak en ze vroeg zich dagelijks af waarom ze Ilse er niet van overtuigd had dat ze perfect in de rol van Sue zou passen, zodat ze haar ook vaak zou kunnen slaan, maar die gedachten bande ze dan ook weer snel uit haar hoofd. Misschien was dat toch niet het allerbeste plan of de beste optie allertijden, want dan had ze iemand anders naast haar zijde gehad die Cassiane, of Cassi zoals Sam haar inmiddels noemde, speelde. En dat had ze ook niet gewild, ook al leek dat haast nog een betere optie dan dit beschamende gedoe.
Ze kaartte regelmatig bij Ilse aan dat ze haar gedrag niet waardeerde, maar uiteraard vatte ze dat op als een teken dat ze hem inderdaad leuk vond en maakte dat alles alleen nog maar erger en beschamender.
‘Ik vind hem niet leuk, ik acteerde alleen maar,’ zei ze dan, keer op keer. Zelfs de dag voor de musical (op vrijdag) was ze verplicht dat te herhalen.
‘Wie vind je niet leuk?’ vroeg Hak, die schijnbaar achter hen had gelopen. Sam wierp een woedende blik naar Ilse, die onschuldig lachte.
‘Ze ontkent nog steeds dat ze j-’
‘LATEN WE DOORLOPEN,’ brulde Sam, die een sprint naar één van de tafels in het restaurant nam. Ze zag vanuit haar oog hoek dat Hak overdreven en gecharmeerd een hand door zijn haar haalde. Alsof hij moest bewijzen dat hij inderdaad knap genoeg was om ontkenning te krijgen voor mensen en hun liefde voor hem.
Ze namen alle drie plaats aan de tafel, al had Sam ergens gehoopt dat ze toch hadden besloten ergens anders te gaan zitten.
Het was misschien drie seconden geleden dat ze plaats hadden genomen aan de tafel, overdekt met een wit, netjes tafelkleed, op de zacht bekleedde stoelen wiens rugsteunen zo recht stonden dat het pijn deed aan je rug als je er te lang op zat en je vanzelf naar voren ging leunen, ook al was dat juist slechter voor je rug., toen Ilse en Sam een beker voor hun neus kregen geschoven van één van de bediendes.
‘Dat is niet voor ons,’ zei Ilse dan ook tegen de man, maar die knikte en zei dat het wel voor hen was. Voordat Sam of Ilse kon protesteren, was hij alweer vertrokken. Verbaasd pakte Sam de beker op, hij was gevuld met een gele, haast gouden kleur vloeistof. Het was niet helemaal vloeibaar, eerder troebel. Ze draaide de beker een beetje en zag dat de vloeistof heel langzaam mee draaide, maar veel langzamer dan iets als water had gedaan.
Hak had zich over haar beker gebogen en keek bezorgd en haast walgend naar de beker.
‘Niet drinken,’ beval hij hen, ‘het is nectar.’
‘Wat is er mis met nectar?’ vroeg Ilse verbaasd.
‘Het is het nectar dat je moet drinken om je Spirit Animal op te roepen,’ legde hij uit, ‘jullie hebben het nectar nooit gedronken. Of, nou Ilse jij wel. Maar niet bewust.’
‘Wat?’ Ilse keek verwart naar Hak, ‘Dat is niet waar, ik heb nog nooit van het nectar gedronken. Ik wilde het wel, maar ik kon het niet drinken toen het mijn elfde verjaardag was en ik heb de ceremonie daarna nooit meer uitgevoerd. Ik heb nooit kunnen kijken of ik een Spirit Animal zou kunnen oproepen, maar waarschijnlijk had ik er toch geen dus dat is niet zo erg.’
‘Je hebt er wel één,’ Hak keek Sam aan. Sam herinnerde zich dat Hak al eerder had uitgelegd dat Sam en Ilse Spirit Animals waren, dat Sam Ilses Spirit Animal was, maar Ilse had achteraf aangekaart bij Sam dat ze er niets van geloofde, dat Sam het ook maar beter niet kon geloven.
‘Huh,’ Ilse snapte er duidelijk niks van. Sam trouwens ook niet, die keek alleen verbijstert naar de vloeistof in haar beker die nog steeds zachtjes meebewoog met haar handbeweging. Ze had de neiging om de beker tegen haar lippen te zetten en de vloeistof naar binnen te gieten, maar dat deed ze niet. Ze luisterde naar Haks advies om het niet te drinken, dat leek haar nu het beste. Ze wist niet waarom ze het niet mocht drinken, maar het was bijna vijf jaar geleden dat ze de kans had kunnen hebben om te kijken of ze haar dier op kon roepen en die kans was vergaan. Wat voor effect zou het hebben om het nu nog te drinken? Het was niet eens een speciale dag. En wie zou hen een beker met nectar geven? De Hartendieven, omdat die iets wilde wat te maken had met hen Spirit Animals?
‘Je dronk het op je zestiende verjaardag,’ vertelde hij Ilse, ‘en je riep je Spirit Animal op zonder dat je het zelf doorhad.’
‘Maar dat kan toch helemaal niet? En wat is mijn Spirit Animal dan?’
‘Dat kan wel, omdat ze al bestaat. Omdat ze al leeft. Alleen, je riep een band op tussen jullie, je verbond jullie zielen met elkaar, zeg maar, zodat jullie samen konden vechten en daar krachten voor deelde. Had ik dat jullie niet verteld?’
‘Ik snap het niet,’ het arme meisje leek haar hoofd te breken over dit nieuwe raadsel en over de waarheid en betrouwbaarheid van deze informatie, waarschijnlijk.
‘Je Spirit Animal is een mens.’
‘Wie is het?’ Ilse had nog nooit zo gretig en tegelijkertijd angstig geklonken, dacht Sam. Sam had haar eigen conclusies getrokken en ze dacht dat ze al wist wie het was, als ze zich Haks conclusies goed herinnerde en haar eigen ook nog goed kende. Dus ze schoof onrustig wat verder naar achteren op haar stoel, zodat ze nu ongemakkelijk recht zat, wat haar rug pijnigde.
‘Sam.’

Reacties (1)

  • Samanthablaze

    ‘LATEN WE DOORLOPEN,’ brulde Sam, die een sprint naar één van de tafels in het restaurant nam.
    Gebrek aan subtiliteit, yep, thats me

    ‘Je Spirit Animal is een mens.’
    Dat is te bizar als je bedenkt dat Spirit Animals in rusttoestand kunnen

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen