Jaja
Deze dame heeft nog maar 1 dag vrij.. dan moet ik weer aan de slag. En tja dan en k vrijdag zaterdag en zondag vrij... dus lekker genieten...
Enjoy this chapter

2014



Hoofdstuk 5.7

Ik had zojuist Zylina en Larkin ingestopt, een grote pot thee gemaakt, tot ik opschrok van het luidde geluid van de voordeur. Ik fronste mijn wenkbrauwen, liet mijn blik afglijden naar de klok, 19:47 stond er in rood gekleurde letters. Draaide mij op de bank, naar de ingang van de woonkamer, een verschrikt gezicht van Flynn, knal rode wangen.
'Wat is er' kwam er droog, rustig over mijn lippen.
'Het is begonnen' piepte de man, met enkele gebaren. Ik rees mijn wenkbrauw, bedenkelijk, 'begonnen' mompelde ik niet geheel begrijpend.
'Ja, schiet nou op, Isa' Flynn begon hysterischer te reageren.
'Oké, breng mij heen, ga dan terug voor op te passen' mompelde ik, mij recht drukkend van de bank, stapte ik richting Flynn.
Ik stapte voor de man uit, door de deur en sloeg gelijk rechts af, de donkere gang in dat leidde naar het vertrek van Isa. Flynn haalde zijn bos sleutels uit zijn zak, draaide de stalen deur van Isa open. Geleidelijk dat ik binnen stapte, zag ik een puffende, pijn verbijtende Isa. Ik knikte naar Flynn dat hij kon vertrekken, de man sloot de deur, waarbij ik met grote ferme passen naar de kast begon te stappen.
Grote witte doeken uit het kabinet trekkend, handschoenen aantrekkend, stapte ik op Isa af.
Het meisje keek mij met smekende, betraande ogen aan. 'Ik wil het niet, kan het niet' stamelde ze, tussen de weeën door.
'Rustig Isa, ga zo comfortabel mogelijk liggen, adem in door je neus en adem het uit door je mond' waren mij geruststellende woorden. Het meisje probeerde zo rustig mogelijk te gaan liggen, maar keer op keer wanneer er een wee opzette, leek ze in paniek te schieten. 'Rustig, als er een wee komt, puffen. Ik ga zo kijken hoeveel centimeter je ontsluiting is, als je ontsluiting volledig is, mag je zodra er een wee komt, persen. Net zoals je gedaan hebt bij Larkin' glimlachte ik Isa, geruststellend toe, het meisje begon te knikken.
Haar gloeiend rode wangen en dikke grijze wallen onder haar ogen vertelde mij dat ze uitgeput was.

'Je ontsluiting is volledig, je mag straks mee persen als er een wee op treed' knikte ik streng. Ik had heel wat kussens achter haar rug/nek geplaatst, zodat ze comfortabel kon persen als dat nodig was. 'Ik wil er niks mee te maken hebben, ik voel mij een broed kip' huilde ze, tranen rolde over haar wangen. Een zucht rolde over mijn lippen. Fronsend schudde ik mijn hoofd, maar nog voor ik iets kon zeggen, begon Isa, te persen, met een wee, mee. Ik glimlachte zoet, in de weet dat ze er toch niets van zou menen. Het kwam door de pijn, de druk, de emotie dat er bij kwam kijken.
'Goed zo, persen' waren mijn aanmoedigende woorden.
Het hoofdje van de baby kwam eruit, Isa begon te gillen, het deed pijn. 'Mee persen op de wee, Isa, anders scheur je uit' sprak ik streng, het baby'tje helpend te wereld te komen. Isa begon te persen, haar adem in te houden, de schouders van het baby'tje kwamen er langzaam een voor een uit. Waardoor de rest van de bevalling vlotter verliep, het baby'tje in mijn handen.
Drukte ik het gelijk op de buik van Isa, ze keek er kort naar, maar draaide al snel haar kop om.
Ik knelde de navelstreng af, pakte de schaar en knipte het vervolgens door. Mijn hoofd draaide ik naar de klok, 23:48 stond er met rood gekleurde neonletters afgedrukt. 'Gefeliciteerd, met een dochter' grinnikte ik.
Drukte mij recht, trok de handschoenen uit, en begon zorgvuldig de geboorteakte in te vullen.
Tijd, datum, jaar, ik begon te fronsen, 'heb je al een naam' vroeg ik stilletjes.
'Juno' mompelde Isa, ze liet haar hoofd in het kussen vallen. Een zucht rolde over mijn lippen, ze was weggevallen. Had zoveel energie nodig gehad met de bevalling. Ik pakte voorzichtig het baby'tje begon haar in te wikkelen in doeken en legde haar vervolgens in de weegschaal. Na alle testen gedaan het hebben, het baby'tje aangekleed te hebben, legde ik het in het wiegje naast het bed van Isa.
Controleerde Isa, ze had een normale hartslag, veel bloed verloren maar met veel bedrust zou ze zo herstellen.
De stalen deur van Isa haar kamer werd geopend, en daar stond Flynn.
Zijn gezicht, angstig, 'gefeliciteerd met je dochter: Juno' glimlachte ik wijzend naar het baby'tje in dat ik in de wieg gelegd had.
Flynn stapte op zijn dochter af, begon foto's te schieten.
Een grote glimlach sierde zijn lippen.
'Bedankt, Izzy' knikte de man, oprecht gelukkig.
Ik begon de kamer van Isa schoon te maken, op te ruimen. Na alles aan kant te hebben, drukte Flynn, Juno in mijn armen.
'Jij zorgt voor haar. Isa is te zwak en daarbij jij bent een moeder' knikte Flynn, mij de kamer van Isa uitdrukkend. Sloot hij de deur in het slot, liep ik gelijk door naar mijn eigen appartement en legde het baby'tje vervolgens in de wieg in de babykamer.

Reacties (3)

  • Pusheen_The_Cat

    dit is echt abnormaal
    Isa zorg voor je kroostje
    en Izzy, stel grenzen, je loopt jezelf voorbij als je zo doorgaat !!

    3 jaar geleden
  • Sarouratjex

    Snel verder

    3 jaar geleden
  • Luckey

    Eigen schuld Lisa
    Dat je een broed kil voelt
    Je kon ook voor je kinderen gaan zorgen
    Ben benieuwd hoe verder!!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here