Foto bij 046

Maps

I am yours.
I am yours as the stars
belong to the sky
and am yours as
the rivers belong
to the sea.
I am yours as your tears
belong to your eyes
and I am yours
as your lungs belong
to the pattern in which
you breathe.
-Christopher Poindexter

Harry Styles


Ik had nog steeds barstende hoofdpijn toen ik rond half twee Jims sportcenter binnen wandelde. De balie was leeg. Ik kromp in elkaar toen de glazen deur achter me dichtviel en het schelle geluid resoneerde door de ruimte.
Fucking kater.
Ik wreef met mijn duim over mijn pijnlijk gebarsten knokkels en vervloekte de vijf dronken zakken die me vannacht hadden uitgedaagd in de vuile straten van The Bronx. Ik was te high geweest om hen allemaal aan te kunnen. Ik zou de last van mijn stramme spieren en beurse kneuzingen maar moeten ondergaan vandaag. Het kon me geen fuck schelen. Ik was al blij dat ik toch één van hen knock-out had kunnen slaan, ondanks mijn intoxicatie.
Misschien had ik me niet in de voor mij veel te bekende donkere buurten van New York mogen wagen vannacht, maar de gedachte aan Lily was te pijnlijk geweest. De wiet die ik had kunnen scoren had de herinneringen aan haar daarbovenop enkel levendiger gemaakt.
De veiligheid van haar omarming, haar roze lippen op mijn huid, haar geur -zoete bloemen en haar onvoorstelbaar heerlijke parfum, haar mooie heldere stem, het gevoel van haar martelend zachte, blonde haar tussen mijn vingers... Zo fucking verslavend.
Maar vooral het kwellende geluid van haar snikken, de tranen in haar prachtige ogen en haar pijnlijke smeekbedes haar niet te verlaten bleven me achtervolgen. Opjagen.
Ik had haar gebroken. Egoïstisch en fucked up als ik was, had ik haar bij me gehouden en haar voor me laten vallen, zelfs al had ik in het begin al geweten dat het haar kapot zou maken. Ik had het toegelaten.
En nu was ik haar kwijt. Ik veronderstelde dat het mijn welverdiende straf was dat haar nu verliezen duizend keer pijnlijker was dan het zou geweest zijn als ik weken geleden sterk genoeg was geweest om haar los te laten.
Ik opende de deur van mijn gebruikelijke kleedkamer, maar stopte abrupt toen ik Demi op tafel zag zitten. De precieze plek waar ik Lily mijn gevoelens voor haar had opgebiecht...
"What the fuck doe jij hier?" gromde ik hees, terwijl de deur achter me in het slot viel. Ze beet op haar onderlip en trok haar benen op, zodat ze haar hielen op de rand van het blad kon zetten. Haar jurk schoof omhoog, haar rode kanten slipje onthullend.
"Ik mis je, Har. En je zag er de afgelopen dagen zo triestig uit. Ik dacht dat je wat afleiding kon gebruiken." zei ze zo zwoel mogelijk. Ik slikte terwijl ze haar gemanicuurde hand over haar dij liet glijden. Ze opende haar benen wat meer toen ze merkte dat ze mijn aandacht had.
"Vertrek, Demi." zuchtte ik, al klonk ik allesbehalve overtuigend.
Ik had sinds mijn intieme moment met Lily geen enkele seksuele ervaring meer gehad met een meisje, en ik kon niet ontkennen dat ik opgewonden was. Daarbij, de stress van de voorbije twee weken had me gespannen en gefrustreerd gemaakt, nog meer dan anders. Fuck, ik had nood aan afleiding.
Afleiding van mijn problemen met Finn, mijn laatste diskwalificatie, mijn kopzorgen... Lily.
Verdomme, ik moest haar vergeten. Hoe fucking moeilijk kon het mogelijk zijn een zeventienjarig meisje uit mijn hoofd te zetten? Ik was zo fucking zwak, niet eens in staat haar te vergeten. Ik slikte en keek weg toen Demi met haar wijs- en middelvinger over de stof van haar broekje heen streelde.
Fuck.
Ze kreunde mijn naam overdreven verlangend. Als ik niet zo fucking geil was geweest, had het me nooit kunnen opwinden. Ik vroeg me af waarom ik al die tijd voldaan was geweest met meisjes als Demi, wanhopig en veel te gewillig. Waarom zou ik mijn tijd verspillen met hen als ik mijn prachtige prinsesje kon hebben? Maar ze was niet echt mijn Lily, of wel? Ze kon de mijne niet zijn...
Ik maakte de fout Demi weer aan te kijken. Ze duwde haar broekje opzij en wreef ruw over zich heen, haar heupen omhoog duwend. Ik klemde mijn tanden op elkaar en liet mijn ogen over haar donkerblonde haar glijden, niet half zo mooi als dat van Lily.
Fuck, stop!
Lily was de mijne niet. Ze was de mijne niet. De mijne niet.
En voor ik wist wat ik deed, wandelde ik naar Demi en duwde haar hand weg. Ze opende haar mond al om te protesteren, maar kreunde in de plaats daarvan schril toen ik haar vingers verving door die van mij. Ze likte zo verleidelijk mogelijk over haar lippen en knipperde met haar wimpers.
"Neuk me, Harry." smeekte ze me. Ik fronste en klemde mijn tanden op elkaar. Zo fucking gemakkelijk... Ik miste op slag de verlegenheid waarmee Lily me gewoonlijk vroeg om intimiteit, zoveel aantrekkelijker en opwindender met haar grote onschuldige ogen en zachte stem. Demi was fucking goedkoop.
Ik opende mijn riem gefrustreerd en duwde mijn broek en boxer naar beneden.
Lily-Rose fucking Harper. Wie had ooit gedacht dat het haar zou lukken de gevaarlijke Harry Styles te laten voelen, hmm? Ze besefte niet eens half wat ze had veroorzaakt toen ze die zomerse dag kennis met me had gemaakt. Dat fucking jonge, martelend prachtige engelengezichtje, zo'n vloek en zegen tegelijk.
Demi nam mijn lengte in haar palm en bewoog haar ervaren hand rond me. Ik sloot mijn ogen en beeldde me Lily in.
Nee.
Met een gefrustreerde grom keek ik Demi in de ogen. Niet Lily. Demi.
Toen ik opgewonden genoeg was, toonde ze me haar vrije hand, een condoom in haar palm. Ze opende het met haar scherpe, fake nagels en rolde het behendig over me heen. Ik aarzelde niet toen ik haar naar de rand van de tafel trok en mezelf met een harde ruwe stoot in haar al veel te vaak genomen lichaam duwde. Demi kreunde mijn naam opgewonden en greep mijn getatoeëerde bovenarmen vast, terwijl ik haar heupen vasthield en met een verlossende zucht in en uit haar bewoog.
Ik gaf haar geen tijd op adem te komen terwijl ik mezelf dieper in haar begroef en mijn vingertoppen hardhandig in haar zonnebankbruine huid drukte. Demi staarde sensueel naar me met haar blauwe ogen, niet bedeesd of verwonderd zoals zij zou doen.
Fucking hell, ik wilde Lily. Hier, nu. In mijn armen, haar kleine prachtige lichaam rond het mijne, terwijl ze me zachtjes smeekte haar goed te laten voelen. En fuck, ik zou haar goed laten voelen. Ik zou al mijn fucking verlangens en noden aan de kant schuiven voor haar. Ik zou haar wereld op zijn kop zetten, haar hoofd laten tollen uit puur genot. Ik zou voor haar zorgen.
Maar het kon niet. Het mocht niet.
Ik dwong mezelf naar Demi te blijven kijken terwijl ik haar nam, als om mezelf te verplichten onder ogen te zien dat ik nooit meer dan dit zou verdienen. Ik zou dit nooit met het meisje van mijn dromen mogen ervaren.
Het geluid van onze bewegende lichamen en Demi's overdreven kreunen vulden de ruimte, terwijl ze wulps onder me bewoog en haar meest gevoelige plekje schaamteloos stimuleerde, vlak boven de plek waar ik diep in haar stootte. Ze stak haar wijsvinger in haar mond en draaide haar tong er verleidelijk rond, ons oogcontact geen seconde verbrekend, voor ze hem weer tussen haar benen bracht.
Ik gromde hees en dreef het tempo op.
De hele ervaring was compleet betekenisloos. Ik voelde niets naast zuiver seksueel genot. Geen vlinders in mijn onderbuik, geen majestueuze kriebels, geen ondraaglijk zalige voldoening. Geen overweldigende gevoelens die me zo fucking euforisch maakten, dat mijn hele bestaan voor een tel zinvol leek te worden. Geen korte, fragiele overtuiging dat ik misschien gemaakt kon zijn voor de persoon bij me.
Geen Lily.
Demi greep de kraag mijn T-shirt en wilde voorover buigen om me te kussen, maar ik draaide mijn hoofd en fronste. Ik wilde geen ander kussen. Niet nu, en zeker niet op deze tafel.
Ze kreunde protesterend, maar zweeg toen ik extra diep in haar stootte en haar de adem ontnam. Ik wilde haar schelle stem niet horen. In feite wilde ik niets van haar. Ik wilde haar scherpe nagels niet langer in mijn huid voelen, ik wilde haar overdreven zoete parfum niet rond me kunnen ruiken, ik wilde haar gezicht niet voor me zien en beseffen dat ze niet het meisje was dat ik wilde.
Het leek eindeloos te duren. Ze slaagde er niet in me zo goed te laten voelen als Lily, en tot mijn grote frustratie liet het me mijn mooie meisje niet vergeten. Wat ik ook deed, ik kreeg haar niet uit mijn hoofd.
Uiteindelijk kwam ik met een hese grom, al voelde het nog niet half zo bevredigend als ik had gehoopt. Ik vertraagde onmiddellijk na mijn teleurstellende climax. Met een binnensmondse vloek trok ik me terug en duwde haar gevoelloos achteruit.
"Harry!" snauwde ze geërgerd, toen ze zich onhandig opving met haar twee handen. Ze pruilde, maar ik negeerde haar. Domste fout van mijn leven... Niemand zou dit ooit te weten mogen komen, zwoor ik. Zeker Lily niet.
Net toen ik me bij de vuilbak van mijn condoom had ontdaan, werd de deur van mijn kleedkamer echter onverwachts geopend. Geschrokken keek ik op.
Ik keek razend naar mijn trainer, die nietsvermoedend naar binnen keek. Onmiddellijk verdonkerden zijn ogen.
"What the fuck, Harry!" Ik trok mijn boxer ontzet op. Wat was zijn fucking probleem?
"Leer fucking kloppen, Jim!" snauwde ik verschrikt. Had die klootzak nog nooit van privacy gehoord? Ik ontweek zijn blik en keek geërgerd naar Demi terwijl ze haar benen met een fake-onschuldige nog verder liet openvallen. Fucking slet.
Met een ruk keek ik mijn trainer echter weer aan, lijkbleek en ontsteld, toen ik hem protesterend hoorde sissen en uiteindelijk paniekerig hoorde mompelen: "Rose wacht..." De adem stokte in mijn keel. Waarom zei hij...? Was ze hier? Was mijn Lily hier? Fuck.
"Lily?" prevelde ik met overslaande stem, net toen ik haar langs Jim naar binnen zag wandelen, haar ogen verward en niet-begrijpend.
Ze maakte oogcontact met mij en snakte direct naar adem toen ze me zag. Vloekend trok ik mijn broek op en keek over mijn schouder naar Demi, die nog steeds in een uitdagende, suggestieve houding met haar benen open op tafel zat, duidelijk opgewonden en net hard genomen. Door mij.
"Harry?" vroeg de engel voor me kleintjes. Mijn hart brak in duizend stukken toen ik haar hoorde, zo fucking gebroken en gekwetst. Ze sloeg haar hand voor haar mond en zette een stap achteruit. Ik gespte mijn riep vliegensvlug dicht en schudde mijn hoofd.
"Lily, wat... Fuck... Wat doe je hier?" gromde ik. Jim legde zijn hand troostend op haar schouder en wierp me een vurige blik toe.
"Wat denk je dat ze hier doet, Harry? Ze was fucking bezorgd om je!" blafte hij. Ik slikte radeloos. Shit, wat had ik gedaan?
"Lily..." begon ik, maar ze wreef in haar oog en schudde haar hoofd.
"Sorry, ik... Ik had niet moeten komen. Ik zie je later wel." zei ze. Ze draaide zich om en glipte weg, onder Jims arm door.
"Verdomme." gromde ik, voor ik de achtervolging paniekerig inzette, roepend: "Wacht, Lil!" Ik rende achter haar aan, en hield haar op het einde van de gang tegen met mijn hand rond haar bovenarm. Ik draaide haar om en fronste gekweld toen ik haar betraande wangen zag. Ze snikte en duwde me achteruit.
"Het spijt me zo, baby." mompelde ik. Mijn koosnaampjes voor haar kwamen zo natuurlijk; smaakten zo zoet en juist op mijn tong... Pas toen ik het tedere woordje over mijn lippen had laten rollen, besefte ik wat ik had gezegd. Verloren keek ik in haar mooie ogen.
Fuck, ze zag er moe uit... Plotse bezorgdheid liet me fronsen en mijn hart harder bonzen.
Ik strekte mijn hand al uit om haar tranen weg te vegen -ik kon het niet verdragen het overduidelijke bewijs van haar verdriet te zien, maar ze deinsde achteruit en keek naar mijn vingers. Dezelfde vingers waarmee ik daarnet een ander had aangeraakt.
"Je hoeft niet... Je hoeft je niet te verontschuldigen, Harry. Je hebt niets mis gedaan." huilde ze. Ik schudde mijn hoofd wanhopig.
"Wat?" mompelde ik verloren. Ze veegde met haar duimen onder haar ogen.
"We zijn niet samen. Je kan doen met haar wat je wil." zei ze, al kon ze een nieuwe snik niet inhouden. Ik opende mijn mond, maar wanhopig bleef ik haar aanstaren, niet in staat een geluid te produceren.
"Ik ben je meisje niet en jij bent niet mijn jongen." ging ze verder met haar fucking mooie, zachte stem. Ik slikte gepijnigd toen ik een steek in mijn hart voelde.
Ik ben je meisje niet.
"Ik wilde niet... Ik wilde haar niet, Lil! Je weet dat ik jou wil! Maar ik... Fuck, ik kan je niet hebben!" Ze haalde haar handen door haar blonde golven.
"Je kan me wel hebben, Haz. Je denkt enkel dat het niet kan." huilde ze zachtjes. Verlangend liet ik mijn ogen over haar kleine figuur glijden. Fucking hell, ik wenste dat ze gelijk had. Zo fucking hard. Maar ze had het mis. Ze snikte opnieuw.
God, ze zag er zo verloren uit. Ik kon me niet langer inhouden en zette een stap naar haar toe. Voor ik besefte wat ik deed, had ik mijn armen rond haar lichaam geslagen en haar tegen me aan getrokken.
"Harry, niet doen!" protesteerde ze. Ik begroef mijn neus in haar golven en snoof haar geur op. Ik wist dat het niet juist was haar te knuffelen -niet nadat ik haar zo had verward en gekwetst, niet na gisteren- maar hoe kon ik het mogelijk niet doen wanneer ze huilend en zo kwetsbaar voor me stondd?
Ze wurmde zich echter onmiddellijk uit mijn greep en zette een stap achteruit.
"Lil, wacht." zuchtte ik, terwijl ze zich omdraaide. Ze luisterde niet.
"Lily!" Ik wilde haar al achterna lopen, maar Jim greep mijn bovenarm ruw vast en ramde me met mijn rug tegen de muur, tussen de twee eerste kleedkamers in.
"Fuck, laat me los!" riep ik, terwijl ik machteloos toekeek hoe ze huilend de inkomhal verliet en naar buiten vluchtte.
"Lily!" schreeuwde ik luid, maar Jim snauwde mijn naam, net toen Demi naast ons opdook, met open mond naar me starend.
"Laat me los!" Ik duwde mijn trainer met alle macht achteruit, maar werd opnieuw tegengehouden toen ik langs hem schoot. Hij greep de stof van mijn jas en trok me hardhandig terug.
"Harry, blijf hier!" Hij greep de kraag van mijn bruine bomberjack en boorde zijn ogen in de mijne.
"Laat haar gaan!" Ik schudde mijn hoofd en keek hem paniekerig aan.
"Wat als ze iets doms doet?" riep ik met overslaande stem.
"Je kan haar nu niet nog meer verwarren! Laat haar gaan, Harry! Je kan haar straks zien als jullie allebei gekalmeerd zijn!" Ik ademde onrustig in en uit, maar rukte me toen los en keek verloren naar buiten. Ze was nergens meer te bespeuren.
"Fuck!" vloekte ik. Jim greep mijn onderarm, maar ik draaide me om en trok mijn arm ruw uit zijn greep.
"Blijf met je fucking poten van me af!" snauwde ik woedend. Hij zuchtte en schudde zijn hoofd, maar zweeg wijselijk. Hij wist dat hij er niet zou in slagen me te bedaren.
"Waarom was ze hier?" riep ik razend.
"Je weet waarom, Harry! Ze zou alles voor je doen! In tegenstelling tot jou is ze wel bereid te vechten voor wat jullie hebben!" antwoordde hij, beschuldigend en op felle toon. Ik klemde mijn tanden op elkaar.
"Het feit dat je haar laat vechten maakt je even fucking naïef als haar! Ze is zeventien, Jim! Ze begrijpt nog niet dat we niet juist zijn! Waarom blijf je je zo fucking hard moeien tussen ons? Het is zonder jou al ingewikkeld genoeg! Ik heb je fucking hulp niet nodig! En Lily ook niet! Je moet ophouden haar zo fucking hard te verwarren door haar het gevoel te geven dat het oké is te blijven proberen! Ze moet me vergeten! Ze zal nooit een normaal leven hebben zolang ik er ben, snap je dat niet?" raasde ik buiten zinnen van woede. Mijn stem echode intimiderend luid in de smalle steriele gang. Demi stond nog steeds naast ons en keek met grote ogen van de één naar de ander. Ik negeerde haar.
"Ze vecht voor je omdat wat jullie hebben iets betekent, Harry! Jullie zijn juist voor elkaar!"
"Ik ben niet juist voor haar! Ze gaat kapot aan de situatie!" riep ik uitzinnig terug.
"Je maakt haar gelukkig! En zij jou! Maar je loopt ervan weg omdat je te bang bent je hart volledig open te stellen voor haar! Je bent een fucking lafaard, Harry!" blafte Jim luid.
"Fuck off!" snauwde ik in zijn gezicht, voor ik langs hem liep en mijn schouder hard tegen de zijne ramde. Ik wierp Demi nog een woedende blik toe, voor ik in mijn kleedkamer verdween en de deur met een klap dichtsloeg.
Ik haatte Jim. Ik haatte hem, ook al besefte ik dat hij heel misschien gelijk had...

Na mijn training vertrok ik zonder nog een woord tegen Jim te zeggen. Hij had haar nooit mogen voorstellen hierheen te komen, en zolang hij het zelfs niet kon opbrengen het te erkennen, kon hij het vergeten.
Ik negeerde Demi toen ik door de inkomhal wandelde en ze mijn naam riep.
"Har, wacht!" Ze rende achter me aan en vloekte toen ze de glazen buitendeur bijna in haar gezicht kreeg. Ik beende naar mijn motor en schudde haar hand met een geërgerde zucht van me af toen ze mijn schouder greep.
"Harry!" Rillend sloeg ze haar armen rond haar lichaam toen ik naast de stoep plaatsnam op mijn voertuig en ze naast me stilhield. De koude wind liet haar zwarte jurk omhoog waaien.
"What the fuck was dat allemaal?" vroeg ze met haar klagerige stem. Hoe had ik haar al die tijd op regelmatige basis kunnen zien zonder haar beu te worden? Ze was goed in bed, dacht ik? Vroeger toch, want daarnet had ze bewezen dat ze even waardeloos was als ik de voorbije weken had vermoed. Wanhopig, goedkoop en idioot. Nog een dom wicht dat voor me gevallen was. Hoe meer ik al die fucking wijven duidelijk probeerde te maken dat ik niets meer wilde dan seks, hoe sneller ze gevoelens voor me kregen. Achterlijk.
Minachtend liet ik mijn ogen over haar gezicht glijden. Ze was niet eens zo knap. Een typisch poppengezichtje, te fel opgemaakt om er ouder uit te zien dan ze werkelijk was. Even doordeweeks als elk ander meisje dat ik ooit had gehad... Elk ander meisje, behalve Lily.
"Een fucking vergissing, dat was het." gromde ik. Ik startte mijn motor. Haar antwoord ging verloren in het luide geronk.
"Harry!" gilde ze kwaad, maar ik schudde mijn hoofd en vertrok, haar samen met al mijn andere fouten met meisjes als Demi op de stoep achterlatend.
Terwijl ik naar huis reed, werd ik zenuwachtig. Ik durfde Lily niet onder ogen te komen.
Met trillende vingers opende ik twintig minuten later de voordeur, en liet mijn ogen over de chaos in de woonkamer glijden. Niall en Aiden lagen languit in de zetel voor de televisie, kijkend naar een belachelijke actiefilm met een te hoog volume. Emily en Louis stonden in de keuken en hielden een luidruchtige discussie -geen idee waarover, terwijl Hannah en Mia aan de houten tafel hun nagels aan het lakken waren. Een sigaret hing nonchalant uit Hannahs mondhoek.
Lily was nergens te bespeuren.
Met gejaagde ademhaling wandelde ik naar Stella aan de glazen tafel.
"Heb je Lily gezien?" vroeg ik. Verdwaasd staarde ze me aan.
"Waarom vraag je dat? Was je niet klaar met haar?" antwoordde ze laconiek. Ik zuchtte geërgerd.
"Heeft ze dat verteld?" snauwde ik. Ze haalde haar schouders op en legde haar handen vlak op haar studieboek.
"Van wat ik deze ochtend heb kunnen horen tussen haar huilbuien door wel, ja." reageerde ze koeltjes. Ik slikte moeizaam en sloot kort mijn ogen.
"Waar is ze?" vroeg ik na enkele seconden enkel verstikt. Stella haalde haar schouders op.
"Twee uur geleden is ze vertrokken met haar bagage." Ik verbleekte en wankelde. Ze was wat?
"Vertrokken?" herhaalde ik schril. Onmiddellijk keek de rest van mijn huisgenoten me evenzeer aan toen ze mijn luide stem hoorden. Het kon me niet eens schelen.
"Chill, ze ging het weekend thuis in Sands Point spenderen. Ze zei dat ze zondagavond terugkomt." kalmeerde Stella me snel, duidelijk geschrokken door mijn abrupte paniek. Ik lachte ademloos en haalde mijn handen ongelovig door mijn haar.
"Sands Point? Serieus?" gromde ik. Verloren haalde Stella haar schouders op.
"Verdomme, Lily." mompelde ik binnensmonds, voor ik naar mijn kamer stormde en de deur daar achter me dichtsloeg. Ik zuchtte trillerig toen ik de lege plek zag waar voorheen haar spullen hadden gestaan. Enkel haar moordend sexy rode jurk hing nog steeds aan een kapstok over de rand van mijn kastdeur. Dat was alles.
Ik viste mijn gsm uit mijn broekzak en stuurde haar onmiddellijk een bericht met de boodschap dat ze me moest laten weten wanneer ze thuis veilig aankwam. Ik hield er nog steeds niet van te weten dat ze buiten ergens was, zonder mij of enige andere vorm van bescherming. Ik vertrouwde Finn niet, zelfs niet wanneer ze niet in New York City was.
Slikkend wandelde ik naar mijn vensterbank en griste mijn sigaretten van het kille oppervlak. Gespannen stak ik één tussen mijn lippen, en met een gepijnigde frons rolde ik mijn schouders achteruit. Mijn lichaam was een wrak na de voorbije slopende weken.
Onmiddellijk viel mijn oog op het verfomfaaide, amper gebruikte boekje naast mijn aansteker, gevuld met checks en nog nooit gebruikt. Ik had niet genoeg geld om fucking checks te gebruiken. Finn leek echter de denken dat ik een fucking fortuin bezat. Ik had vanavond met hem afgesproken in The Bronx om het gevraagde geld te overhandigen.
Duizendvijfhonderd deze keer... Ik was wanhopig. Als hij me deze keer opnieuw vroeg te betalen, was ik fucked. Ik had niet eens genoeg meer om mijn deel van de huur deze maand te betalen, en mijn diskwalificatie tijdens mijn laatste wedstrijd zorgde voor minder opbrengst deze maand.
Maar wat kon ik anders doen dan hem betalen? Ik twijfelde er niet aan dat hij achter Lily aan zou gaan als ik niet deed wat hij vroeg. Vermoeid ontvlamde ik mijn sigaret en nam een gulzige trek, in de hoop dat het mijn stress zou verminderen.
Tevergeefs.
De rest van de namiddag en avond bleef ik doelloos voor me uit staren op de rand van mijn matras, de ene sigaret na de andere oprokend. Wat kon ik anders doen? Gelukkig kreeg ik wel een korte sms van Lil toen ze veilig thuis gearriveerd was.
Om half negen vertrok ik naar de louche plek in The Bronx waar ik de vorige keer evenzeer met Finn had afgesproken om hem het tweede bedrag te overhandigen... Hoe fucking ver had ik mijn gevoelens in godsnaam laten komen dat ik bereid was intussen al drie keer een belachelijk grote som geld op te hoesten? Ik liet mezelf toe de zwakkere te zijn, iets wat ik nog nooit in mijn hele leven had gedaan. Ik was altijd de vechter geweest. De overwinnaar.
Maar hoe was het mogelijk dat ik ondanks de restricties door mijn gevoelens toch het gevoel had dat Lily me enkel sterker maakte? Beter? Gelukkiger?
Ik begreep geen fuck van verliefdheid en al die romantische bullshit. Ik had me er beter nooit mee ingelaten.
Het weer was guur toen ik mijn motor een straat van het donkere steegje parkeerde, en met een opmerkzame frons verschool ik me wat meer in de kraag van mijn jas, mijn handen diep in mijn zaken. Her en der zag ik ongure types in duistere hoekjes, kenmerkend voor dit deel van de stad. Deze buurt was een broeihaard van criminaliteit en gevaar.
Gespannen sloeg ik het vuile steegje in, slechts verlicht door een flikkerend oranje licht boven een garagepoort op het einde, volgespoten met graffititekeningen en vulgaire teksten. Finn stond eronder, al was hij deze keer niet alleen. Ik verstrakte toen ik naast Zac en Dave evenzeer de grote, imposante zwarte man herkende.
Ik fronste diep terwijl ik naast hen halt hield en recht in het grijnzende gezicht van de gangster naast me keek. Ik haatte dat hij enkele centimeters boven me uittorende.
"Styles." knikte hij.
"Mack." gromde ik terug. Ik haatte hem met een passie.
"Heb je het bij?" vroeg Finn gretig. Ik haalde de check uit mijn jaszak en duwde het in zijn vuile handen.
"Dit is het laatste dat je van me krijgt." snauwde ik, terwijl ik hem woest aankeek. Ik duwde een losgesprongen krul terug in het elastiekje dat mijn ongewassen bruine haar uit mijn gezicht hield.
"Hmmm." humde Finn, terwijl hij het schijnbaar betekenisloze papiertje in zijn broekzak stak.
"Als jij het zegt." spotte hij. Ik kneep mijn ogen fijn.
"Ik ben mijn deel van de deal ruimschoots nagekomen. Ik heb van je gewonnen in de ring en ik heb je drieduizend fucking dollar betaald. Tijd om jouw belofte na te komen." waarschuwde ik hem. Hij klakte met zijn tong en grijnsde. Hij draaide zijn hoofd lichtjes en verlichtte zijn zwarte ogen en grillige litteken onder het flikkerende licht boven hem.
"Ah, juist. Mijn belofte. Zeg eens, hoe gaat het met je mooie Lily-Rose? Is ze gelukkig? Veilig?" daagde hij me uit. Ik knarste met mijn tanden.
"Ik heb haar gezegd dat we over zijn. Dus je hebt geen reden meer je druk om haar te maken. Je kan haar vanaf nu met rust laten." gooide ik woedend in zijn gezicht. Ik kneep mijn handen tot vuisten en verstrakte. Als ik mijn geduld nu verloor, maakte ik geen schijn van kans. Ik was niet in uitstekende staat.
"Dus je ziet haar niet meer?" vroeg Finn nonchalant. Hij haalde tabak uit zijn jaszak en verzamelde wat op het flinterdunne blaadje in zijn andere hand. Ik slikte.
"Ze woont op de loft. Natuurlijk zie ik haar nog. Wat is je fucking punt?" mompelde ik, ook al wist ik heel goed wat hij probeerde te zeggen.
"En je denkt dat je haar kan vergeten als je haar nog elke dag ziet?" ging hij nonchalant verder.
"Ik heb gebroken met haar. Is dat niet wat je wilde?" blafte ik. Hij zuchtte en rolde zijn sigaret langzaam op.
"Nee, ik wil dat je gevoelens voor haar verdwijnen. Dat je je zwakte verliest." Ik boorde mijn nagels in mijn handpalmen.
"Whatever. Ik vergeet haar wel." gromde ik. Leugen. Ik zou haar nooit zo makkelijk kunnen vergeten.
"Ja? Gooi haar dan buiten." zei Finn simpel. Hij stak zijn zelfgerolde sigaret tussen zijn droge, vale lippen. Met een dankbare hum aanvaardde hij de vlam van Daves aansteker. Kort liet ik mijn ogen over de drie andere mannen glijden.
Een kille herfstwind woei door het smalle gure steegje. Ik rilde onmerkbaar.
"Zodat je haar op de eerste fucking straathoek kan opwachten?" reageerde ik smalend. Finn keek me scherp aan en nam een trek.
"Dat is net je probleem, Harry. Het kan je nog steeds iets schelen dat ik haar zou opwachten." Ik schudde mijn hoofd en lachte humorloos.
"Je bent fucking gestoord. Natuurlijk kan het me iets schelen!" snauwde ik. Zac grinnikte, maar zweeg snel toen Finn hem waarschuwend aankeek. Ik herinnerde me de tijd dat ik praktisch de leider van de groep was geweest. Finn had zich op de meest sluwe manier een weg naar de top gewurmd, terwijl ik als een fucking puber verliefd aan het worden was op een tienermeisje dat ik nooit kon hebben.
"Zolang dat het geval is, zijn we nog niet waar we zouden moeten zijn, Harry. Vergeet haar. Je kan niet langer geven om haar." zei hij meedogenloos. Ik ademde onrustig in en uit.
"Ik kan mijn fucking gevoelens niet zomaar uitschakelen, verdomme! Ik begrijp dat het voor een psychotische klootzak misschien moeilijk te vatten is dat emoties bestaan, maar kan je op zijn minst proberen te beseffen dat ik tijd nodig heb?" snauwde ik woedend. Finn lachte kort.
"Ik waarschuw je al twee maanden! En toch ben je hopeloos voor haar gevallen! Ik help je net, Harry! Ik bewijs je een dienst door je te verplichten haar uit je hoofd te zetten! Hoe ver wil je het anders nog laten komen? Tot je van haar gaat houden?" zei hij schamper. Ik sloot kort mijn ogen.
"Ik zou het nooit zo laten escaleren." gromde ik.
"Oh, maar ik denk het wel. Wat vinden jullie, jongens?" spotte Finn, kijkend naar Zac en Dave. De twee lafaards humden instemmend.
"Aan dit tempo hou je het geen maand meer vol. Nog enkele weken en dat meisje heeft je volledige hart en ziel. Je bent compleet voor haar aan het vallen en je weet het." beschuldigde Finn me. Ik opende mijn mond, maar vloekte binnensmonds toen ik de woorden niet vond zijn stelling te ontkennen.
Natuurlijk was ik voor aan het vallen, fuck. Ik had mijn gevoelens voor haar al weken niet meer onder controle!
"Ik denk dat je nog wat extra stimulans nodig hebt." zei Finn nonchalant. Hij nam nog een trek en blies de rook uitdagend uit, recht in mijn gezicht.
"Vierduizend dollar. Binnen precies een week." humde hij. Ontzet staarde ik hem aan.
"Vierduizend? Ben je fucking gek? Ik heb geen rosse cent meer over!" snauwde ik razend. Mack grinnikte naast me en hield me scherp in de gaten, wachtend op een moment van zwakte.
"Jammer. Dan zullen we het de op de lastige manier moeten doen." zei Finn schouderophalend. Ik zette een stap naar hem toe en gaf hem een harde duw.
"Je blijft met je smerige poten van haar, begrepen? Eén stap te dicht in haar buurt en je gaat eraan!" grauwde ik woest. Finn struikelde achteruit tegen de poort achter hem en grimaste kort. Hij was nog steeds niet hersteld van zijn verwondingen na onze wedstrijd.
"Denk je? Dan mag je wat beter opletten. Mack houdt haar al twee weken aan een stuk in de gaten." daagde hij me kermend uit. Paniekerig draaide ik me om naar de intimiderende zwarte man achter me. Hij grijnsde, zijn walgelijke tanden scheef en geel.
"What the fuck?" stootte ik met overslaande stem uit.
"Aan de schoolpoort, in de club..." daagde Finn me verder uit. Onrustig flitsten mijn ogen tussen hem en Mack.
"Ik denk dat ze me al kent. Gisteren is ze zelfs nog tegen me aan gelopen op straat. Ik zag de angst in haar ogen." zei Mack sadistisch. Langzaam likte hij over zijn onderlip. Ik voelde me misselijk.
"Ik begrijp je aantrekking tot haar, Harry. Ze is prachtig, je meisje." Ik kookte.
Radeloos en woedend wilde ik hem al aanvallen, maar Finn en Zac grepen elk een schouder en trokken me terug.
"Dat zou ik niet doen, Styles. Eén blik op je en het is duidelijk dat je conditie niet schitterend is. Als je wil voorkomen dat er straks geen Harry meer over is om haar te beschermen, zou ik me inhouden." grinnikte Finn. Ik klemde mijn tanden op elkaar en keek met donkere ogen naar Mack, die nonchalant een zakmes uit zijn broekzak haalde en het opende. Uitdagend drukte hij het puntje tegen zijn hals en maakte een veelzeggende snijdende beweging in de lucht.
Hij was zo dramatisch. Fucking belachelijk.
Ik rukte me ruw los en draaide me om naar Finn.
"Vierduizend." was het enige wat hij snauwde, voor hij knikte naar de andere drie en nog een trek nam.
"Je hebt een week. Als we het geld volgende vrijdag niet hebben, gaan we achter haar aan." dreigde hij nog, voor hij de rook in mijn gezicht uitblies en langs me stapte.
De paniek raasde door mijn trillende lichaam toen ik me omdraaide en de vier mannen van me weg zag lopen.
"Fuck." mompelde ik, terwijl ik mijn bevende handen tegen mijn ogen drukte en duizelig hurkte op de smerige grond. Vierduizend dollar? Ik had amper een honderdste van dat bedrag op mijn rekening staan...
Maar als ik geen geld had, dan maakte Lily geen schijn van kans. Ik schudde mijn hoofd wanhopig en kneep mijn ogen stijf dicht, ook al hielp het me niet de horrorbeelden te verjagen.
Met onregelmatige ademhaling begroef ik mijn gezicht in mijn armen en liet me neervallen op mijn knieën.
"Shit, Lily." prevelde ik. Ik maakte een wanhopig geluidje terwijl ik voor me zag hoe Finn haar te pakken kreeg. De smerige dingen die hij met haar zou doen...
Hoe zou ik haar ooit kunnen beschermen?
Plots misselijk kokhalsde ik, en plaatste mijn handen op de grond. Met tranen in mijn ogen greep ik naar mijn keel.
Fucking Mack hield haar al dagen in de gaten. Twee weken aan een stuk had hij haar bestudeerd, zijn walgelijk perverse blik over haar heen laten glijden, zich met alle waarschijnlijkheid ingebeeld wat hij met haar wilde doen, zich verkneukelend dat er een moment zou komen dat Finn hem toestemming zou geven achter haar aan te gaan...
Finn zou haar nooit sparen. Hij zou haar kapot maken. Mijn Lily... Mijn engel. En er was niets dat ik kon doen om het te voorkomen.
De gruwelijkste voorstellingen lieten mijn maag draaien, en terwijl duizend fucking nachtmerries mijn gedachten overnamen, leegde ik mijn maaginhoud op de smerige grond onder me. Ik veegde walgend en ademloos langs mijn mond toen ik klaar was en het brandende gevoel in mijn keel verdween. Hijgend sloot ik mijn ogen en kroop achteruit, zodat ik met mijn rug tegen de garagepoort achter me kon zitten en trillend op krachten kon komen.
Er moest een manier zijn... Ik kon het risico niet nemen iets illegaals te doen en ontdekt te worden. Dan kon ik Lily zeker niet langer veilig houden.
Een hele tijd bleef ik zitten, radeloos en paniekerig. Net toen ik begon te aanvaarden dat ik fucked was en dat ik onmogelijk een manier zou vinden om vierduizend dollar te verzamelen in één week, maakte ik de klik.
Ademloos keek ik naar het einde van het steegje, mijn ogen groot.
Ik wist precies hoe ik genoeg geld kon verdienen...

--
Nog een extra hoofdstukje deze week! Sorry voor alle irritante personages die tussen Harry en Lily proberen te komen;)
xxx

Reacties (7)

  • GossipGirl21

    Mooi geschreven.

    2 maanden geleden
  • JoTOMLINSON

    Oiiii ik denk dat Harry de kunstwerken van zijn broer zal verkopen...
    Dit verhaal is geweldiggggg

    2 maanden geleden
  • NicoleStyles

    hahah zonder drama ook geen super duper geweldig verhaal hè
    aah je maak het te te fucking spannend nu moet ik weten waar lilly is klink bijna net zoals Harry ;)
    (H)

    2 maanden geleden
  • VampireMouse

    Nooh wat maak je het weer spannend!!!!

    2 maanden geleden
  • Maim

    Yayyyy een hoofdstukje op mn verjaardag! 😊

    Ik hoop zo dat Finn een keer oprot

    2 maanden geleden
    • Iluna

      Gelukkige verjaardag!! <3 xxx

      2 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen