Oei, een addertje. Wat gaat er gebeuren?

‘En wie is dat meisje dat daar staat? Ik ken haar ergens van, maar ik heb verder geen idee!’ lacht Robinia, doelend op Glace.
Sirius loopt naar voren en zegt stotterend: ‘Mam, pap, rest van de familie, dit is mijn vriendinnetje, Glace.’ Ze pakken elkaars handen vast.
‘Glace? Dochter van Nives en Gunnar?’ vraagt Spica. Glace knikt.
‘Wat heb ik jou lang niet gezien! Hoe gaat het met je ouders?’
‘Het gaat nu weer beter, dat weet ik zeker. Ik krijg binnenkort een broertje of zusje!’ zegt Glace enthousiast.
Dan tikt Stellarius met zijn stok op de grond, zodat iedereen opkijkt.
‘Sorry dat ik dit theefeestje onderbreek, maar we moeten nog steeds de hele tijd veranderen. Ik stel voor dat Acacia en Glace nu snel terug in de tijd gaan, dan komt alles zo snel mogelijk goed.
‘Dat is goed,’ zegt Acacia.
‘Wacht, wat? Moet ze in de tijd reizen? Ik laat mijn dochter dat echt niet doen, Stellarius! Je bent dan wel Aartsmagiër, maar over mijn dochter heb je niks te zeggen!’ zegt Saturno. Laten ze nou echt hun dochter in de tijd reizen?
‘Lieverd, weet je nog wat ik laatst heb gezegd?’ Spica probeert hem te kalmeren.
‘Ja, heb vertrouwen,’ zucht hij. ‘Maar daar gaat het niet om! Ik wil niet hebben dat Acacia alleen in de tijd gaat reizen!’
‘Ze gaat ook niet alleen; ik ga mee,’ zegt Glace dan.
‘Natuurlijk, maar sorry, ik vertrouw dit niet, al dat tijdreizen. Wat als er per ongeluk weer iets veranderd wordt? Ik wil mijn kinderen en vrouw niet nog een keer verliezen,’ zegt Saturno.
‘Pap, hou nou eens op met dat wantrouwen! Ik ga gewoon, of je dat nou leuk vindt of niet! Dat is de Ridderplicht, dat weet je toch?’ zegt Acacia, ze had zich er nog niet mee bemoeit.
‘Ik vind het helemaal oké!’ zegt Spica snel, voordat haar man kan antwoorden.
Acacia kijkt haar dankbaar aan en gaat dan met Glace aan het klokje draaien.
Ze verdwijnen meteen.

Ze verschijnen weer in het Heksenrijk, en dit keer al in de toren, in de precieze zaal.
Het karretje komt binnenrijden, en snel tovert Acacia het zo dat iedereen versteent staat. Glace loopt naar het karretje en pakt snel de mosselschaal, gooit hem uit het raam en gaat weer bij Acacia staan.
Ze blijven staan kijken tot de kar weer weg is, en Strega raar staat te lachen.
‘Er is niks dat we nu nog willen zien, in deze tijd, toch?’ vraagt Glace dan.
‘Nee, volgens mij niet.’ Acacia haalt haar schouders op.
‘Echt niks?’
‘Nou… misschien kunnen we kijken hoe het met mijn ouders gaat?’
‘Cool, reisje door de rijken!’
Dan worden ze weer geteleporteerd (door Acacia deze keer) en komen ze weer boven in het Orkenrijk.
‘En nu op zoek naar mijn ouders! En dan ga ik even bij Halvestaart langs, heeft hij ook wat gezelschap!’ Acacia stapt verder, met Glace achter zich aan, die inmiddels wel weet dat niemand hen kan zien of horen.

Na een tiental minuutjes lopen komen de twee bij een klein kampje aan, volgens Acacia ligt het in het Sprekende Woud.
‘Laat me raden, mijn ouders zijn hier langs geweest!
‘Vast wel, je kan hier gewoon de sporen van mensen ruiken!’
Acacia kijkt Glace raar aan. ‘Kan jij dat ruiken? Is dat niet smerig?’
‘Ja, heel erg.’
Dan lopen ze weer verder, hopend dat ze een bekende tegenkomen.

‘Glace, moet je kijken! Daar is Halvestaart!’ Acacia staat aan de rand van het bos, en wilt naar de draak lopen.
‘Wacht even, Acacia, weet je zeker dat die draak je niet aanvalt?’ vraagt Glace angstig.
‘Natuurlijk valt hij me niet aan, hij kent me al vanaf dat ik klein was. En ja, ik weet dat we in het verleden zitten, maar hij zal toch wel iets van me herkennen?’
‘Jij weet beter dan ik hoe jouw magie werkt, maar misschien kan je hem een stukje van de toekomst laten zien. Ik weet dat hij je niet kan zien, maar vast wel je aanwezigheid voelen!’
‘Ik wil de geschiedenis niet overhoop halen, net nu alles weer oké is,’ mompelt Acacia.
‘Oké, maar dan valt er hier voor ons ook weinig te beleven, toch? Misschien kunnen we beter naar huis gaan!’
Acacia knikt en draait aan het klokje, waarna ze eindelijk weer in hun eigen tijd belanden.

Reacties (1)

  • Allmilla

    Hé hé, eindelijk is alles in orde. Hopelijk eet nu niet generaal Hogezee die mossel op of zo, want dan zijn we terug bij begins af aan...

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen