Foto bij ~ 079

Louis Tomlinson

Kian heb ik expres nog niks verteld over Colin maar hij schijnt het wel leuk te vinden voor me dat ik weer gewoon uit ga. Eigenlijk weet niemand het nog en dat wil ik nog zo houden. Hoewel ik er beter aan doe om Colin eerlijk te vertellen wie ik ben, voordat het in het nieuws komt. Ik heb in ieder geval nog niks gehoord en heb ik Kian net bij school afgezet. Nu rustig doorrijden naar Caravan King's Cross. Waar ik afgesproken heb om koffie te gaan drinken. Kwart voor tien ben ik er en neem ik Benjamin mee in de reiswieg. Het is dat hij het niet erg vindt. Anders is het erg last minute om een oppasser te vinden voor hem.
'Wilt u wat drinken?' komt iemand vragen en kijkt de vrouw naar de baby. 'Wat een lieverd.'
Ik kijk even naar de menukaart. 'Gewoon koffie met suiker alstublieft.'
De vrouw knikt en kijkt ze naar de baby. 'Er is een ruimte waar u de luier kunt verschonen. Dat zelfde geld als er een fles opgewarmd moet worden.'
'Bedankt maar dat hoeft niet.' Toch hou ik het wel in mijn achterhoofd. Nu heb ik Benjamin al een fles gegeven en een schone luier, voordat ik hierheen kwam.
'Goedemorgen,' klinkt een stem.
Welke ik herken als Colin en kijk ik op. 'Goedemorgen.' Door hem werd ik vanochtend wel wakker met een glimlach. Iets wat ik al heel lang gemist heb. 'Gelijk een eerste vraag, hoe drink jij je koffie?' wil ik weten met een oog op Benjamin, die juist met grote ogen rond kijkt.
Colin pakt een stoel en schuift dichterbij. 'Zwart en soms met wat suiker,' antwoordt hij. 'Dus dit is Benjamin?'
Ik knik. 'Ja, dit is Ben.'
Lachend kijkt hij beter. 'Hallo Ben, leuk je te ontmoeten.'
De baby kijkt verwonderd naar Colin en laat hij dan zijn speen vallen. Welke nog aan een touwtje vast zit. Met vrolijke geluiden, steekt hij zijn armpjes uit.
Voor mij is dat al een goed teken en maak ik de riem vast van de reiswieg. 'Volgens mij mag hij je wel.' Ik til de baby eruit en neemt Colin hem van mij over. 'Hij is anders ook wel rustig.'
Colin gaat zitten met de baby in zijn arm. 'Ik heb nog een nichtje van één jaar oud,' knipoogt hij dan.
Wat op het moment is dat de vrouw terug komt met koffie voor mij.
'Dank je,' knik ik. 'Nog een koffie voor hem. Col, met of zonder suiker?'
Hij glimlacht naar de baby. 'Doe maar met suiker, alsjeblieft.' Al kijkt hij totaal niet naar de vrouw.
'Komt eraan,' zegt ze en noteert ze het. 'Er staan ongeveer twintig meiden buiten,' laat ze mij dan weten. 'Als u wilt kunt u via de achterdeur weg. Helemaal omdat u de baby bij u heeft?'
Mijn blik gaat naar buiten. Waar ik inderdaad een groepje meiden kan zien staan. 'Dank u,' reageer ik, 'als dat geen kwaad kan bij de baas.'
De vrouw lacht wat. 'Ik ben de baas, Louis, koffie komt eraan.'
Colin kijkt vragend op naar mij. 'Ze kent je?'
Oké, ik moet het hem sneller vertellen. Helemaal met de meiden aan de overkant. 'Ja,' zucht ik voor ik verder ga, 'ik ben niet alleen een songwriter. Ik zing ook. Eerst bij een band One Direction.'
Even kijkt hij nadenkend omhoog. 'Daar heb ik wel eens over gehoord.' Daarna fluistert hij wat in Bens oor, die vrolijk terug reageert.
'Wat zeg je nou tegen hem?' wil ik weten.
'Dat hoor je nog wel maar niet hier,' glimlacht Colin. 'Moet ik er dan rekening mee houden dat de muren oren en ogen hebben?'
Ik schiet in de lach. 'Dat valt nu wel mee. Mijn fans die buiten staan, mogen in zulke groepen niet zomaar naar binnen.'
Colin draait zijn hoofd. 'Dus hun staan daar op jou te wachten en dan wil jij via de achterdeur weg.' Hij schudt zijn hoofd. 'Ik ben er ook nog en wil wel helpen,' gebaard hij subtiel naar de meiden. 'Ik kan Ben wel even vasthouden zodat jij je aandacht even aan hun kan geven. Je dankt je carrière wel aan hun dus waarom zou je ze ontlopen.'
'Dat zien we straks wel. Dat wij nu hier zitten, is waarschijnlijk vanavond al in het nieuws,' mompel ik.
Nu haalt Colin zijn schouders op. 'Ik hou niet echt het nieuws bij anders. Net als deze schat, hij slaapt vooral tijdens de dag.'
Ja, dat is zo. 'Klopt, maar hij is al wat langer wakker.'
Dan drukt hij een kus op Benjamins wang. Wat er voor zorgt dat de baby een paar krullen haar te pakken krijgt. 'Hoe lang heeft hij voor slapeloze nachten gezorgd? En hoe heb je deze schat gekregen eigenlijk, of Kian? Annabelle, mijn nichtje, was eigenwijs genoeg dat ze mijn zus en schoonbroer een half jaar van hun nachtrust beroofd heeft.'
Ik neem een slok van mijn koffie. 'Sinds een paar dagen, bijna een week, dat hij me laat slapen van twaalf uur tot half zes. Ik heb gewoon geprobeerd om zijn fles uit te stellen met een kwartiertje.' Ik zie dat de vrouw terug komt met Colins koffie en wacht ik even. 'Een van onze vriendinnen heeft aangeboden om surrogaatmoeder te zijn. Ik ben haar daar eeuwig dankbaar voor.' Wat ook echt zo is. Net als dat ik nooit zal vergeten hoe emotioneel ik was toen Sue het voor het eerst voorstelde.
'Dat kan ik me voorstellen.' Hij kijkt wat dromerig. 'Toch een kind dat half van jou is. Niet iedereen staat daar voor open,' hij buigt zich wat naar mij toe, 'en je moet bereidt zijn een potje te vullen.'
Lachend knik ik. 'Dat ook ja.'
'Hm,' humt hij, 'ik heb anders wel veel over voor mijn vent.' Tegelijk neemt hij een slok koffie.
Het klinkt zo zacht dat ik het nog maar net versta en verslik ik me in een slok koffie. 'Colin?'
'Oké, ik kan waarschijnlijk een hoop van je vinden op internet maar dat ga ik dus niet doen. Wat is je favoriete film?'
'Grease,' antwoord ik en verandert de sfeer meteen. 'En de jouwe?'
'Echt één favoriet heb ik niet maar een paar Batman films en een paar van de oude films van James Bond,' reageert hij.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen