Foto bij Prologue | OOO

De proloog! Let me know what you think!

"Mike! NEE!" De schreeuwende stem werd gestopt doordat Michael de deur tussen hen dichtduwde en daarmee hij Ashton opsloot. Donders goed wetende dat de jongen niet tegen afgesloten ruimtes kon. Maar hij had hem gewaarschuwd, toch? Michael had hem gewaarschuwd dat Ashton de grens opzocht. Hij had hem laten weten wat de consequentie zou zijn. Mike zakte door zijn benen en ging met zijn rug tegen de deur aan zitten. Het trilde af en toe, ten teken dat Ashton aan de andere kant nog steeds tegen de deur aan het slaan was.
"Mike alsjeblieft..." Het trillen van de deur was gestopt. Michael kon horen dat de jongen aan de andere kant zich tegen de deur aan op de grond liet zakken. Zich op die manier overgaf. Michael zuchtte, draaide de deur van het slot en duwde de klink omlaag. Hij hoorde Ashton wegkruipen van de deur en opende hem toen. De jongen met het bruine haar zat in elkaar gedoken tegen de muur aan. Mike duwde de deur verder open, liep op zijn onzekere af. Soepel pakte hij de jongen op en liep met hem de ruimte uit. Hij liep naar Ashtons slaapkamer en legde de jongen in bed. Hij wilde weglopen maar Ashtons koude hand klemde zich om Michaels pols. Mike keek om, Ashtons waterige ogen keken hem aan.
"Blijf bij me, alsjeblieft..." Zijn stem klonk zacht. Breekbaar. Angstig. Michaels blik verzachtte en hij klom over Ashton heen. Ging achter hem liggen en sloeg zijn armen om de jongen heen. "Ik ga nergens heen." zei hij. Ashton draaide zich naar hem toen en nestelde zich tegen Michaels borst aan. Na even viel de jongen in slaap.
Michaels gedachten woelden. Waarom had hij dit gedaan? Hij had Ashton in paniek laten raken. Dit hele systeem sloeg eigenlijk helemaal nergens op. Niemand verdiende het om zo te leven. Misschien was het tijd dat hij en Ashton eens met Luke gingen praten.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen