Liam was een nieuwe student uit mijn psychologieklas. Ik had hem nog niet echt gesproken, maar hij leek me wel aardig. Ik wist alleen niet hoe het nu verder moest, nu hij dit gezien had. Ik wist ook niet of Harry hem kende.
"Meneer Styles?" vroeg Liam ietwat onhandig. Ja dus. Vervolgens keek Liam mij aan "Louis?"
Het was de tweede werkdag voor Harry en nu al hadden we problemen opgelopen. Dat geheim houden werd nog een grote uitdaging. Daarbij komende moesten we ook nog eens er voor zorgen dat Liam van niets zou weten.
"Heb je momenteel les Liam?" vroeg ik hem.
"Marketing. Ik moest in het voorraad hok iets voor meneer Adams halen, maar volgens mij ben ik bij de verkeerde deur. Dat is het kunst archief, of niet soms?"
Harry en ik knikte beide. Ik wees naar de deur verderop "ik denk dat je daar moet zijn. Ik help je wel even". Ik stapte langs Harry af en gebaarde naar Liam dat hij mee moest lopen. Ik keek nog een keer om naar Harry en knipoogde subtiel als laatste afscheid. Harry haalde wat materialen uit het kunstarchief en sloot de deur toen weer af, waarna hij met een glimlach weg liep.
Ik richtte me weer op Liam. Ik moest er voor gaan zorgen dat hij niets tegen iemand zei over Harry en mij. Als hij ook maar het meest subtiele nieuwtje liet vallen op school, hadden Harry en ik problemen.
Terwijl ik de spullen pakte die Liam nodig had, besloot ik maar gewoon een beetje vriendschappelijk tegen hem te doen. Ik moest er voor zorgen dat hij me mocht en mijn geheim wou bewaren. We moesten... vrienden worden? Ik had nog nooit zo geforceerd vrienden met iemand moeten worden. Het ging een uitdaging worden, maar het moest kunnen.
"En? Hoe vind je NYU?" vroeg ik maar gewoon.
Liam keek me ietwat verbaasd aan gezien ik daar ineens over begon.
"Groot, maar indrukwekkend. Tot nu toe nog geen spijt gekregen van mijn keuze om hier heen te gaan". Ik knikte "ook al een paar vrienden gemaakt?"
Liam haalde zijn schouders op "ik zit bij een paar klasgenoten in de pauzes, het is beter dan niets".
"Nou, je kunt altijd bij ons komen zitten. Je bent welkom" zei ik vervolgens.
"Dankjewel Louis, ik zal het in mijn achterhoofd houden. Maar nu moet ik echt terug naar de les".
Ik knikte en keek toe hoe Liam weg liep. Net voordat hij de hoek om liep, riep ik hem nogmaals. Liam keek me vragend aan. Ik liep met een versnelde pas naar hem toe "Liam. Ik weet dat we elkaar niet goed kennen, maar wil je alsjeblieft niets zeggen tegen iemand over dat je me net met meneer Styles gezien hebt. Ik wil het je best een keer uitleggen, maar dit mag echt niemand weten. Alsjeblieft, zeg tegen niemand iets".
Liam keek me nog steeds fronsend aan en was even stil "Oké, denk ik, Louis. Maar die uitleg ben je me wel verschuldigd". Ik knikte "die geef ik nog wel een keer". Liam knikte naar me en liep toen weer weg, de hoek om. Ik was even stil blijven staan in de verlaten hal en liep uiteindelijk terug naar de kantine. Ik had geen les meer voordat de pauze begon. Het was een kwestie van hopen dat Liam zich stil hield. Ik zette mijn laptop weer voor me neer en terwijl deze op startte harkte ik met mijn vingers door mijn haar en zuchtte zachtjes. Waarom in godsnaam was ik hier aan begonnen? In welke situatie had ik mezelf nu weer laten belanden?
"Ben je het ook zo beu, het project?" klonk een stem. Ik keek op. Chrissy.

Reacties (3)

  • Smexy

    Oehh, Liam en Louis worden ook beste maatjes, tenminste dat hoop ik.

    3 jaar geleden
  • EvaSalvatore

    liam: YEAH
    crissy; URG

    3 jaar geleden
  • Paardenvriend

    LIAAAAMMMMMMM!!!!!!!! Jeeeejjj.
    Liam houd zijn mondje denk ik wel dicht.

    En wie hebben we daar weer *rolt met ogen* Chrissy. Pffffffffffff

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here