"Ik hoorde dat Jamie en Alison een date hebben gehad?" begon ik zelf maar tegen Chrissy.
Ze knikte "Alison klonk zeer positief. Hoe reageerde Jamie?"
"Ook goed. Het zou gezellig zijn geweest" vertelde ik. Ze knikte.
"Is het nog gelukt met die opgave waar je gisteren voor belde?" ging ik verder.
Ze knikte weer "ik ben er uiteindelijk zelf uit gekomen. Maar goed, wat hulp is natuurlijk altijd gezellig hè".
Ik knikte ook.
"Als diegene niet zomaar weg sluipt uit je kamer" voegde ze toe, als een terugkoppeling aan die ochtend dat ik weg geslopen was. Ik zuchtte zachtjes "ja sorry ik moest nog veel aan school werken".
"Oh ik dacht al dat het aan mij lag" gaf ze toe. Ik schudde mijn hoofd. Het lag dan ook niet specifiek aan haar, meer aan de situatie met Harry. Chrissy had daar niet specifiek een rol ingespeeld, alleen van degene die me gerust had willen stellen. Gezien ik er in mee was gegaan, was dat gerust stellen ook wel gelukt gokte ik zo. Ik mocht dan niet helder nagedacht hebben; het was gebeurd. Er was niets meer aan te veranderen en in een bepaalde mate had ik daar vrede mee. Dat wilde dan weer niet zeggen dat ik het nogmaals zou doen. Chrissy was een vriendin, niet meer dan dat.
"Ik hoorde dat Harry een lerarenpositie heeft weten te bemachtigen?" ging ze uiteindelijk verder.
Ik keek op van mijn project en knikte. "Netjes" reageerde ze.
Net op dat moment klonk de bel. Chrissy kwam weer overeind, nam afscheid van me, en liep toen naar haar eigen lunchtafel. Ik wachtte netjes op Jamie en Dave en de rest van de groep die normaal bij ons zat in de pauze. Toen Jamie en Dave aan kwamen lopen en bij me kwamen zitten, begroette we elkaar even uitgebreid.
Jamie en Dave verwikkelde zich vrijwel gelijk in een of ander gesprek over lessen en leraren die ze liever gehad hadden. Ik luisterde half mee, maar ik had meer mijn aandacht gevestigd op Liam die wat verderop liep. Ik hoopte oprecht dat hij wat meer in deze richting kwam gelopen en ik hem kon wenken. Ik moest Liam in de gaten houden. Hij had dan wel beloofd dat hij niets zou zeggen, maar was hij altijd eerlijk? Ik kende hem niet eens echt.
Mijn hart sloeg een slag over toen hij dichterbij kwam. Het was nu of nooit. Ik keek naar Liam en zocht oogcontact met hem. Dat duurde een tijdje. Ik wenkte dat hij moest komen en bij ons kon komen zitten. Liam keek onhandig om zich heen en woog zichtbaar zijn opties af. Uiteindelijk kwam hij langzaam naar ons toe gelopen en kwam naast me staan. Ik schoof de stoel naast me achteruit en klopte op te stoel. Liam nam plaats en glimlachte onhandig naar Jamie en Dave, die er spontaan stil van gevallen waren.
"Jongens, dit is Liam. Liam, dit zijn Jamie en Dave" zei ik maar toen er niets duidelijk werd gezegd. Jamie en Dave glimlachte even vriendelijk naar Liam "hey Liam".
Liam begroette ze terug. Je kon zien dat hij zich ietwat ongemakkelijk voelde.
"Ben je nieuw hier Liam?" vroeg Jamie al snel. Liam knikte gelijk.
"Waar kom je vandaan?" vroeg Dave verder. Dit was al een manier om het gesprek te starten. Ik was al lang blij dat ik niet de enige was die de moeite wou nemen om er een fatsoenlijk gesprek van te maken. Om er voor te zorgen dat Liam mij ook nog wel mocht, besloot ik me zelf ook in het gesprek te vermengen en te vragen naar zijn leven. Dat kwam geïnteresseerd over en schepte vast wel een band. Dat ik het alles deed om mijn geheim te verbergen, liet ik maar achterwege. Daar moest ik niet aan denken wanneer ik een serieuze vriendschap wou beginnen.

Reacties (2)

  • Smexy

    I love this so much!

    2 jaar geleden
  • EvaSalvatore

    I NEEEED MORRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRREEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE louis op school:)zo normaal vind ik ook erg leuk om over te lezen (en ik ben benieuwd of ze vrienden worden )

    KUDO!(flower)

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen