Foto bij H.43.

Het laatste stukje van het vorige hoofdstuk:
Plotseling bekruipt een onheilspellend gevoel mij en puur instinctief laat ik mijn lichaam verslappen en val ik op mijn knieën, waar door ik helemaal onderwater verdwijnt.
En dat doe ik net op tijd.
Net achter mij boort een werpmessen zich door het wateropppervlak, waarbij het mijn hoofd maar op 2 centimeter mist.
Ik grijp het wapen en vanonder het trillende wateropllervlak zie ik de tribuut naderen.
Het os William Faddle.
En het werpmes dat mij zojuist op een haar miste, is niet de enige die hij bij zich draagt.

Ik zwem zo snel ik kan naar de oever, waar ik de relatieve veiligheid van de jungle in ren.
Ik zigzag om bomen heen, buk als ik langs dichte struiken ren, zodat hij mij tijdelijk niet kan zijn.
Ondertussen weeg ik het werpmes dat ik heb bemachtigd in mijn hand en voel aan hoe ik het beter vast kan pakken nu dat het nat is, rekening houdend met het feit dat het iets gladder u's dan normaal.
En in de tussentijd probeer ik geen van William's werpmessen in mijn lijf te krijgen.
Ik draai mij even om om te kijken waar hij is en zie dat ik ongeveer twintig meter voorsprong is.
Dan zie ik plotseling het werpmes door de flikkering van het licht en merk op dat het recht op mij af komt.
Het is met me gedaan. denk ik een fractie van een seconde, maar ik herpak mijzelf.
In een verbazingwekkend reflex beweeg ik een heel klein beetje opzij en grijp ik ineens het mes uit de lucht wanneer mij dat passeerd.
Even kan ik zelf niet eens geloven dat mij dat gelukt is, maar ik herinner mij de naderende woesteling en ren door.
De steekwond brengt een misselijkmakende pijn met zich voort en ik weet dat ik iets moet doen: wat dan ook.
Ik pak het droge werpmes in mijn rechterhand en maak een hork van 180 graden, zodat ik William Faddle recht aankijk.
En net op het moment dat ik het mes op een perfecte manker werp, doet hij hetzelfde.
Midden in de licht botsen de twee projectielen.
Het scherpe, hoge geluid is vreselijk naar en bezorgt mij kippenvel.
De twee wapens vallen doelloos op de grond.
Dan veranderd er iets in mijn tegenstander: hij begint ook te zigzaggen.
Zijn defensieve houding verteld me dat zijn werpmessen op zijn.
Ik, daarentegen, heb er nog een over.
Één mes.
Één mes waarmee ik het allesbeslissende schot mee moet leveren.
Als ik mis wordt het een vuistgevecht en dan verlies ik, zeker in deze conditie.
Hij hoeft maar een keer mijn wond te raken en hij kan mij slachten als een lammetje.
Ik laat alle concentratie naar mijn vingertoppen stromen, de zenuwen die ervoor zorgen dat ik het mes in mijn hand voel prikkelen en ik maak mij klaar voor die ene worp.
Mijn voeten vormen een ritmisch gedreun op de vochtige aarde, die van William ook, maar in een ander ritme.
Als een muzikale vlucht rennen we daar dan.
Leven en dood.
Als ik mocht kiezen, het leven voor mij, de dood voor hem.
Voor de tribuut uit District 6 geldt waarschijnlijk het tegenovergestelde. Maan draai ik mij om, zie de jongen rennen, schat zijn bewegingen in en werp die perfecte worp.
De tijd dat ik wacht tot mijn projectiel doel raakt lijkt ondraaglijk lang en het lijkt alsof ik het mes in slow motion kan zie tollen.
Dan treft het doel en er klinkt een halve schreeuw, die de dood snel afkapt en zijn lichaam valt op de grond.
Eerst zakt hij door zijn knieën, dan valt zijn lijf voorover.
Er klinkt een luid kanonschot.
Ik hijg na, maar dan dwing ik mijzelf naar hem toe te lopen en zijn spullen te pakken.
In leven willen blijven voelt heel dom nu, omdat ik toch van plan ben om uiteindelijk te sterven.
Maar ik moet nog even blijven leven om ervoor te zorgen dat Tyson wint.
Dat hij wel leeft.
Dat hij zijn familie terug zal zien.
Hoe graag ik ook zal willen dat dat voor ons beide zou kunnen gelden.

Reacties (3)

  • BethGoes

    Heb het toch gelezen.... ook al mist er nu een stukje en aangezien in elk hoofdstuk zich iets heel belangrijks afspeeld is het wel jammer... maar ja... snel verder!

    4 jaar geleden
  • BethGoes

    HUh? HE??? WAAR IS HOOFDSTUK 42 GEBLEVEN???

    4 jaar geleden
  • DeNaamIsGideon

    maar Tyson heeft je f*cking verraden.

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen