2015



Hoofdstuk 6.3

Een aardige tijd wist Molly, zich met de was bezig te houden. Zylina en Larkin waren gedaan met kleuren en reden nu op hen driewielertjes door de gangen. Voorzichtig langs hen heen stappend naar het was hok, wist ik die zonder mijn nek te breken te halen. 'Molly' was dan ook mijn vragende stem, ik kantelde mijn hoofd de deurpost rond, zag Molly in een berg was zitten. Mijn ogen werden even groot, 'heb aardig wat was in de wasmachien gekregen' antwoordde ze glimlachend. Ik rolde mijn ogen wees naar een plek dat ze moest gaan staan.
'Ik zal het voordoen wat ik bedoel' mompelde ik een beetje uit mijn doen.
Ze had al klaar kennen wezen, lang en breed.
'Kijk, witte was, hier' somde ik een aantal kledingstukken neer droppend.
De stapel werd kleiner en kleiner, meerdere stapeltjes kleren hadden zich al gevormd.
'Zie je?' vroeg ik het meisje op een vragende manier, ze knikte boog zich door haar knieën en begon verder de vuile was te sorteren.
'Wat mag ik doen als de was gesorteerd is' was haar tinkelende stem.
'Je mag de speelkamer opruimen, de gangen, halletjes, van speelgoed verwijderen, en als het even kan een stofzuiger door de slaapkamer van de dames' knikte ik als waslijst, aan taken voor het meisje. Ze begon te zuchten, haar ogen sloot ze, 'mag ik alleen opruimen en schoonmaken? Niet een fles geven of helpen naar bed brengen' vroeg ze nu, op een toontje dat mij niet geheel beviel.
Een grom verliet mijn mond.
'Ik wil ook zoveel niet, gebeurt ook. Je hebt maar te doen wat je wordt opgedragen' mopperde ik mij haar de rug toe draaiend.
'Sorry' stamelde Molly, ik schudde mijn hoofd.
'Het leven bestaat niet altijd uit leuke dingen, hier moeten leuke klusjes verdient woorden' sprak ik steng.
Ik stapte de gang door naar de keuken, kort gleden mijn ogen naar de wijzers.
Een diepe zucht rolde vervolgens over mijn lippen, het kon ook niet anders, de tijd leek per dag wel uren sneller te gaan.
Langzaam aan begon ik met de aardappelen te schillen, de groentes te snijden en het vlees te kruiden.
Het avond eten was altijd een van de lastigere taken wanneer je alleen was. Zylina en Larkin konden al heel erg goed zelfstandig met een lepel hen eten naar binnen werken, maar Juno en Vajèn moesten toch echt nog geholpen woorden. Langzaam aan alles op het vuur zettend, begon ik de tafel te dekken, voor vier kinderen twee volwassenen. Of Rachel vandaag in ons midden zou eten was nog de vraag.
Ze was erg vermoeid. Uitgeput en leek amper nog van haar bed af te kunnen komen.
'Ben klaar met sorteren' lachte Molly, vier.
'Prima, ga dan gelijk door naar je volgende taak, of ben je vergeten wat je moest doen' riep ik met mijn tinkelende stem.
'Niet vergeten, maar mag ik wat drinken' weerklonk haar stem naast mij.
Ik zuchtte stilletjes, liet zoals gebruikelijk mijn ogen naar de klok glijden, het was nog geen twee uur terug dat ze nog een beker warme thee had weg gedronken.
'Nee, na het avondmaal' sprak ik streng, moederlijk.
Het meisje keek mij kort beteuterd, kritisch aan.
'Maar ik kan het toch zelf pakken' stamelde ze.
'Molly, ik zei: Nee, na het avondeten' herhaalde ik mijn strenge woorden.
Een grom verliet haar mond, op dat moment haalde ik uit.
Een luidde klap was duidelijk te horen, tegen het achterhoofd van Molly aan.
Met grote hele grote verschrikte ogen, tranen welde al op in haar ogen keek ze mij aan. Haar onderlip begon te trillen, 'en durf nu eens te gaan blèren' waren mijn nog strengere woorden. 'Je slaat mij' piepte ze, 'die had je dan ook dubbel en dwars verdient, verwent kreng. Opschieten, opruimen anders kan je zonder avondeten naar je nest' mijn vinger wees naar een ruimte waar ze kon beginnen.
Met sloffende voetstappen, droop Molly af naar de speelkamer van de kinderen.
'Als het eten klaar is, ben je klaar met opruimen, stofzuigen, duidelijk' riep ik het meisje na.
'Je hebt om precies te zijn een uur' was mijn laatste woord.




Jullie zullen mij vast niet geloven als ik zeg dat ik zojuist, Serie 8 uitgeschreven heb van dit verhaal.
Note 2 is ook geschreven en bestaat uit ruim 1900 woorden lang. Aardig wat voer, al zeg ik zelf.
Daarna zal serie 9 verschijnen, die serie gaat bestaan uit ruim 23 delen, en daar zal ook het een en ander aan actie in komen.
Overigens, zullen ze daar al weer een aantal jaar ouder wezen.
Ik kan jullie verzekeren dat ik serie 10 zal schrijven als laatste, met een epiloog.
Waarom, het verhaal is zo uitgebreid geraakt dat er op een gegeven moment een stop op zit.
Het raakt naar zijn einde, en sommige verhalen hoeven ook niet langer te wezen dan ze daadwerkelijk zijn.
Dus vandaar!!
Maar of ik een deel 2 erop gaat maken weet ik nog niet.
We gaan het vanzelf zien, eerst eens zien hoe lang het nog voor mij duurt ik hem als schrijver uitgeschreven heb.
Daarna zien hoe de reactie's, tips, comment's, feedbacks zijn, en als echt noodzakelijk is verbeteren.
Nou genoeg gekletst.
Jullie willen lezen!!!
Hier jullie voedsel!!!
ENJOY

Reacties (4)

  • Pusheen_The_Cat

    ik zou der ook hebben gemept
    je bent niet in een hotel
    je bent in een ondergronds bunker
    en je doet je taken erg sloom Molly >.<

    3 jaar geleden
  • Luckey

    Ik snap izzy reactie wel
    Maar slaan!!!!
    Ze os veranderd!!

    Wil weten wat er allemaal gaat gebeuren nu!!!

    3 jaar geleden
  • Sarouratjex

    oehh Izzy is streng geworden

    3 jaar geleden
  • Teal

    Oh jeetje wat sneu voor Molly..

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen