Harry trok zich na een tijdje langzaam terug uit ons intiem momentje en bekeek me aandachtig. Met zijn grote handen veegde hij mijn wangen droog.
‘Wat wil je doen vanavond?’ Hij nam me mee mijn kamertje in en plofte neer op mijn bureaustoel. Liefdevol trok hij me op zijn schoot en streek een pluk haar uit mijn gezicht.
‘Je had al een plan toch?’ Aarzelend keek ik hem aan en glimlachte kleintjes. Het verschrikkelijke gevoel was nog niet verdwenen. Ik betwijfelde of het ooit zou verdwijnen.
‘Ja, maar als jij iets anders wil, dan doen we dat.’ Hij glimlachte ietwat verlegen, waardoor ik grinnikte.
‘Nee, jouw plan is prima. Ik laat me verrassen, maar…’ Met een klein, verlegen glimlachje stond ik op en gebaarde naar mijn bed. ‘Ik wist niet wat ik aan moest doen.’ Met een geamuseerde grijns wierp Harry een blik op mijn bed. Hij stond op en bekeek de jurken met een frons. Vervolgens wees hij naar het zwarte jurkje. Dankbaar pakte ik hem op en duwde Harry vervolgens richting de deur. Onschuldig stak hij zijn handen in de lucht en liep de gang op. Ik hoorde hem lachend de woonkamer in lopen. Vlug kleedde ik me om en besloot gewoon all stars aan te doen. Alhoewel… Besluiteloos keek ik naar mijn schoenen. Met een diepe zucht trok ik toch mijn all stars aan en pakte mijn clutch voor mijn mobiel en huissleutels. Zenuwachtig stapte ik de gang op en vluchtte naar de badkamer. Daar fatsoeneerde ik mijn gezicht vlug. Thijn kwam de ruimte binnenlopen en floot goedkeurend.
‘Dit staat je toch iets beter dan je sportkleding,’ grinnikte hij. Ondanks mijn zenuwen moest ik lachen.
‘Dat is een compliment denk ik.’ Hij verdween al grinnikend in het douchehokje, waarna het water begon te stromen. Ik mikte mijn mascara in mijn kastje, schreeuwde Thijn gedag en begaf me naar de woonkamer. Daar was het inmiddels druk. Sarah’s stem was waarschijnlijk drie huizen verderop nog hoorbaar. Ik schudde mijn hoofd en gooide de deur open.
‘Feline,’ tierde Sarah enthousiast en ze sprong op me af. Al vrolijk deinsde ze op en neer en trok me in een knuffel. ‘Je ziet er goed uit,’ fluisterde ze in mijn oor. ‘Eveneens als je vlam.’ Lachend liet ze me weer los en zette een kop koffie voor zichzelf. Ik lachte kleintjes om haar abnormale persoonlijkheid. Harry bekeek me van top tot teen, maar ik deed alsof ik het niet doorhad. In plaats daarvan liet ik me keuren door Hanna. Ze begon mijn haar te fatsoeneren, wat me geïrriteerd een stap achteruit deed deinzen.
‘Moet je geen hakken aan?’ Het kritische stemmetje van mijn huisgenote onderging me niet. Ze was het meisje-meisje type. Ik daarentegen hield van vrouwelijkheid, maar je vond mij niet op een make-up afdeling of andere vrouwelijke clichés. Ik hield van avontuur en genoot ervan als ik door mijn gympen door de straten kon rennen of over het strand. Alleen betwijfelde ik of Harry dat ook in gedachte had, waardoor Hanna’s opmerking me toch weer onzeker maakte. De bemoeial besloot het Harry te vragen. Zijn groene ogen flitsten heen en weer tussen Hanna en mij. Haar vraag deed hem lachen en enigszins opluchten, aangezien hij door de vraag begreep waar de discussie over ging. Hij haalde zijn schouders op, dacht kort na en schudde toen zijn hoofd.
‘Dit is makkelijker.’ Hij gebaarde naar mijn gympen. Vervolgens stak hij zijn hand uit. ‘Zullen we dan gaan?’ Ik knikte vluchtig, aangezien mijn huisgenoten me op mijn zenuwen werkten. Laat staan Jessica… Wat moest ik haar zeggen? Ze zou vast vragen hebben. Arme Adam… Ik schakelde vlug mijn gedachtes uit en liet me door Harry begeleiden. Voor het grachtenpand stond geen chauffeur, wat ik wel verwacht had. Het luchtte me enigszins op. Nieuwsgierig liep ik met Harry mee langs de grachtenpanden, over de klinkertjes naar een parkeerplaats. Daar ontgrendelde hij een zwarte, glanzende Porsche. Overdondert door de mooie auto liet ik Harry de bijzittersdeur open maken. Drieëntwintig en zo’n auto… Dat kon niet iedereen zeggen. Het waren de details die me deden beseffen dat Harry niet een gewone jongen was. Harry startte de motor, draaide de radio aan en keek me met een grote glimlach aan. Een warm gevoel stroomde door mijn lichaam, van spanning en nieuwsgierigheid. En terwijl ik hem zo zag lachen, met sprankelende groene ogen en een bloedmooie glimlach, verdween alle twijfel. Ik wilde weten wat er voor ons haalbaar was… Ik wilde weten of ik van hem kon houden, onvoorwaardelijk. En hij van mij. Harry reed de parkeerplaats af, waarna we algauw op de snelweg reden. Het begon te schemeren, waardoor ik genietend mijn hoofd tegen het raam aanlegde. Nieuwsgierig hield ik de borden in de gaten en genoot van het laatste beetje zonlicht in mijn gezicht. Harry neuriede zachtjes mee met de muziek, waardoor ik genoot van zijn privé-concertje. We zeiden niks, maar dat voelde niet als ongemakkelijk. Het was juist fijn. Ik kon rustig overdenken waar ik mee bezig was en hij was waarschijnlijk ook nog alles aan het verwerken. Voor mijn gevoel had ik te vaak bij de jongen gehuild. Tot mijn verbazing reden we richting Zeeland. Ik veerde overeind toen we op het strand afreden. Vragend wierp ik een blik opzij, maar Harry reageerde slechts met een knipoog en hield zijn lippen stevig op elkaar. Ongeduldig tikte ik met mijn voet.
‘Niet zo ongeduldig jij,’ grinnikte de Engelsman. Beschaamd keek ik opzij en stopte mijn zenuwtrekje.
‘Sinds wanneer weet jij iets van Nederland?’
‘Sinds ik een meisje niet meeneem op een date zonder onderzoek gedaan te hebben.’ Hij lachte, waarna hij de auto parkeerde tussen de duinen. Ik klikte mijn riem los en stapte vlug uit. De heerlijke zeewind blies mijn haren gelijk door de waar. Genietend sloot ik mijn ogen, maar opende deze toen ik een hand op mijn onderrug voelde. Harry grinnikte en duwde me vooruit. Was ik zo langzaam? Zenuwachtig liet ik me begeleiden. Mijn all stars zakten weg in het zand, waardoor ik wist dat ik de goede keuze had gemaakt. Harry daarentegen leek zich enigszins te irriteren aan het zand in zijn schoenen. Ondanks mijn zenuwen moest ik lachen om de onhandige voetstappen, die Harry maakte. Een wanhopige poging het zand in zijn schoenen te beperken. Vragend keek hij me aan.
‘Had je niet beter slippers aankunnen doen?’ Ik gebaarde naar zijn schoenen. Hij haalde zijn schouders op en mokte iets terug. Ik kon het niet verstaan. Lacherig haalde ik mijn schouders op, trapte mijn schoenen uit en begon te sprinten. De wind zorgde ervoor dat ik het geschreeuw niet hoorde. Des te dichter ik bij de zee kwam, des te meer ik me bewust was van Harry’s voetstappen achter me. Ik gilde het dan ook uit, toen hij me in een soepele beweging over zijn schouder tilde en nog dichter naar de zee rende. Angstig probeerde ik te kijken wat hij van plan was. Toch genoot ik van zijn dreigende handeling, wetende dat hij meer zou lijden onder het zoute zeewater dan ik. Mijn jurkje was redelijk kort, waardoor mijn benen de schade beperkte. Hij daarentegen had een lange broek aan en zou meer schade hebben aan de nattigheid. Ik besloot me over te geven en liet me ontspannen over zijn schouder hangen. Het bloed begon inmiddels wel naar mijn hoofd te stijgen. Zoals verwacht stopte Harry voor het water en zette me neer. Dat had hij niet beter niet kunnen doen. Met een geniepig lachje en een uitdagende blik in mijn ogen liep ik het water in. Hij keek verward, maar toen hij doorhad wat ik van plan was, was hij al te laat. Grijnzend trapte ik in het water, waardoor de spetters tegen hem aanvlogen. Beledigd keek hij me aan, waarna ik lachend verder het water inliep. Met mijn ogen op Harry gericht, waande ik me verder in het water. Doordat ik mijn rug naar de open zee had gekeerd, had ik niet door dat er een grote golf op me afkwam. Ook Harry zag het te laat, waardoor zijn schaterlach uiteindelijk mijn oren vulde. Boontje komt op zijn loontje, zou mijn vader hebben gezegd. Bedroefd keek ik naar mijn jurkje, die het inmiddels niet overleefd had.
‘Kom,’ Harry wenkte me lacherig en trok zijn jasje uit. Ik liep op hem af en nam hem dankbaar aan. ‘Mislukte zeemeermin,’ grinnikte hij en pakte mijn hand vast. Grijnzend keek ik op naar de krullenbol en haalden mijn schouders op.
‘Beter dan een angsthaas.’ Met een glimlach op mijn gezicht staarde ik over het water uit, waar meeuwen al krijsend overheen vlogen. Het zonnetje ging bijna onder, waardoor de lucht een oranje gloed over het water heen wierp. Ik zuchtte en keek Harry dankbaar aan. Terwijl de wind door mijn haren waaide, drukte ik een kus op zijn wang.
‘Bedankt, dit had ik nodig.’ Verlegen keek ik voor me uit en liep stug door, terwijl het zand onder mijn voeten wegzakte. Hij sloeg zijn arm om me middel en trok me in een knuffel.
‘Ik wil je iets vragen,’ fluisterde hij in mijn oor. Verbaasd keek ik op en wachtte nieuwsgierig af. ‘Zou je volgend weekend naar Londen willen komen?’


Woow, 52 abo's en 10 bladwijzers! Ik heb de laatste weken/maanden een beetje dit verhaal verwaarloost en dat spijt me. Ik weet ook dat de kwaliteit van deze hoofdstukjes lager ligt en ook dat vind ik zonde. Ik hoop ondanks de mindere kwaliteit, dat jullie alsnog genieten van het verhaal. Ik ben inmiddels terug van mijn vakanties, heb mijn introweek gehad en heb dus weer tijd over! Ik hoop die tijd te kunnen besteden aan dit verhaal en dus weer het verhogen/ verbeteren en het leuker maken van dit verhaal! Veel leesplezier en tips/ ideeën/ complimenten zijn welkom! (:

Reacties (5)

  • Efflorescence

    Ah, wat een leuk hoofdstukje. Ik hou echt van die momentjes tussen Harry en Feline. Top verhaal.

    3 jaar geleden
  • FollowYourDream

    Mindere kwaliteit? Nee, echt totaal niet! Je mag nog steeds enorm trots zijn op dit verhaal!

    Wat een.hoofdstuk!
    Ik hoop echt dat ze ja zegt om naar Londen te gaan!

    Xxx

    3 jaar geleden
  • Smexy

    Ik vind het alsnog prachtig geschreven, geen zorgen.
    Wat zijn ze cute, ik hoop echt dat dit iets wordt.
    En ze moet ja zeggen, wat ik ook wel denk dat ze gaat doen.

    3 jaar geleden
  • Teal

    Ahhhhh cute dit

    3 jaar geleden
  • Long

    Ik ship ze echt best wel erg. En het is absoluut niet mindere kwaliteit, hoor, ik lees het nog altijd met een grote glimlach (:

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen