Foto bij Chapter four | OO4

POV Luke

De deurbel gaat. Ik heb Sunset gevraagd of ze Condor wilde uitlaten, dus ze is nu weg. Ik weet al wie er voor de deur staat. Met een zucht sta ik op en open de deur. Inderdaad, het is mijn moeder. Ze laat zichzelf binnen en doet de deur dicht. Ik zucht en volg haar terug naar de woonkamer.
"Dus... Waarom ben je hier?" vraag ik dan, aangezien ze zelf geen gesprek begint. Ze gaat op de bank zitten en kijkt me aan.
"Nou nou, ook fijn om jou weer te zien. Hoe gaat het met je nieuwe Onderdanige? Is ze een beetje makkelijk? Dient ze je?" vraagt mijn moeder.
"Mam, ik wil niet dat ze me dient." Begin ik.
"Nonsens. Ze moet je dienen, daar is ze goed voor. Ze moet je gehoorzamen en jij moet zorgen dat ze gehoorzaamd. Doe je dat niet dan neem ik het over."
Ik rol geïrriteerd met mijn ogen. "Het gaat prima."
Mijn moeder lacht spottend. "Oh ja? Waar is ze dan nu? Weet je precies wat ze doet?"
"Ze is Condor uitlaten. Waarschijnlijk is ze zo terug." kaats ik terug. Op dat moment gaat de deurbel opnieuw. Ik sta op, maar mijn moeder is me voor. Ze loopt naar de deur en doet open. Ik loop erachter aan en kijk Sunset, die voor de deur staat, recht aan. Waarschuwend.
"Oh, ehh. Goedemorgen mevrouw." zegt Sunset wat gespannen, maar ze weet zich goed te herpakken moet ik zeggen. Mijn moeder laat haar ogen over het meisje heen gaan. Sunset krimpt een beetje in elkaar.
"Wat is dit?" Sunset had een pak taartmix vast. Die had ze blijkbaar gekocht.
"Een mix om een taart te bakken, mevrouw..." stamelt Sunset. "Dat leek me leuk, ook voor Luke." Angstig gaan haar ogen langs mijn moeder naar mij. Ik knik haar geruststellend toe. Mijn moeder is er echter niet blij mee.
"Dus Luke wist niet dat je dit ging kopen?" haar stem klinkt vol met afgunst. Sunset slaat haar ogen neer.
"Mam, zo kan het wel weer. Sunset deed haar best." Ik loop naar Sunset toe en pak de hond van haar over. "Doe je jas en je schoenen maar uit en wacht in de woonkamer." zeg ik tegen haar. Snel doet ze wat ik zeg en loopt dan in snel tempo de hal uit.
"Ze gehoorzaamde niet aan je." Zegt mijn moeder. Haar toon is streng. Dat is iets wat ik van haar heb.
"Jawel, ze gehoorzaamde uitstekend. Ik heb haar niets gezegd of wel of geen taartmix. Ik vind het goed van haar dat ze initiatief toont."
"Straks gaat ze initiatief tonen om je tegen te werken. Je moet dit nu de kop in drukken. Je moet haar straffen. Vandaag nog." Met die woorden loopt mijn moeder de deur weer uit. Ik kijk haar na en sla dan de deur met een klap dicht. Ik haal de riem van Condor's kop af en de hond wandelt naar de woonkamer. Ik volg de hond en kijk dan Sunset aan. Ze kijkt met een schuldige blik in mijn ogen.
"Sorry, ik wist niet dat - als ik had geweten dat het niet mocht had ik het niet gedaan." stamelt ze. Ik schud meteen mijn hoofd.
"Het mag ook van mij. Ik heb niets tegen taartmix. Ik vind het hardstikke leuk dat je dit initiatief neemt. Mijn moeder heeft alleen een ander inzicht op de Onderdanigen." probeer ik uit te leggen. Ik zucht.
"Maar," ga ik verder, "Mijn moeder heeft camera's in huis hier geplaatst. Om me te controleren. Het punt is dus, ik moet je straffen. Anders doet zij het, en geloof me, dat wil je niet." Ik blijf strak voor me uit kijken. Toch voel ik Sunset naast me verstijven.
"Wat voor straf?" vraagt ze voorzichtig.
Ik kijk haar aan en leg dan een hand op haar been. Dichtbij haar kruis, redelijk naar de binnenkant van haar benen gaan. Zoals verwacht verstijft ze en trekt geschrokken haar benen weg.
"Aangezien je zo reageerd... Aanrakingen..." Ik zucht. "Je moet je aan me overgeven, Sunset."

Reacties (2)

  • Page394

    Omg spannend! Snel verder!

    4 jaar geleden
  • Snapple

    Oei ben benieuwd!

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen