Foto bij Chapter five | OO5

Heel erg bedankt voor de lieve reacties! Hier hoofdstuk 5. Hier komt lichte vorm van aanranding in voor. Kan triggerend zijn.

POV: Sunset

"Je - je moet - wat?" Nee, dit kon niet. Dit kan hij niet menen. Ik wil niet dat hij zomaar aan me gaat zitten.
"Luke - alsjeblieft. Er moet iets anders mogelijk zijn..." stamel ik. Luke zucht en schud zijn hoofd.
"Sorry Sunset. Als mijn moeder je straft is het echt alleen maar erger. Ik doe niets ergs met je."
"Niets ergs? Je wilt me aanraken!" mijn stem verheft zich.
"Sunset klaar! Ga naar boven en wacht daar op me." Ik schrik van zijn stem, sta op van de bank en ren de trap op. Boven loop ik de kamer in waar ik al eerder in ben gestuurd en ga op het bed zitten. Ik sla mijn armen om mijn borst heen en kruis mijn benen. Wat gaat er nu gebeuren? Ik kijk de kamer rond en zie inderdaad in de hoek boven in de muur een rood knipperend lampje. Het is heel klein, je ziet het alleen als je ernaar kijkt. Maar er hangt dus een camera. Luke's moeder houdt hem inderdaad in de gaten.
Niet veel later komt Luke de kamer binnen. Hij sluit de deur achter zich en blijft dan tegen de deur aan staan. Ik blijf op het bed zitten en kijk hem aan. Ik weet dat mijn blik angstig zal zijn. Maar ik ben bang.
"Rustig maar, ik ga je uitleggen wat ik ga doen." Begint Luke. Ik knik langzaam. "Ik wil dat je je shirt en je broek uitdoet. Verder niets, alleen dat. Dan wil ik dat je in het midden gaat staan. Ik zal achter je gaan staan en je rond je benen en je borsten aanraken. Ik wil dat je stil blijft staan. Ik zal beginnen met 30 seconden. Elke keer dat je beweegt, expres, zal er 10 seconden bij komen." Luke stopt en kijkt me aan. "Begrepen?" vraagt hij dan. Ik slik de brok in mijn keel weg en knik. Hij knikt terug en ik sta op. Ik draai mijn rug naar hem toe en trek aarzelend mijn shirt over mijn hoofd. Dan trek ik mijn broek uit. Even blijf ik trillend staan, dan kruis ik mijn armen voor mijn borst, draai me om naar Luke zonder hem aan te kijken en zet een paar stappen naar het midden van de kamer. Ik voel Luke naar me kijken. Hij zet een stap dichterbij, legt twee vingers onder mijn kin en duwt mijn hoofd omhoog. Zodra ik hem aankijk, en op die manier dus gehoorzaam, laat hij los en gaat hij achter me staan. Luke legt zijn handen in mijn zij en laat zijn duimen over de huid bewegen. Ik verstijf. Ik vind het doodeng, omdat ik dit nog nooit gevoeld heb. Niet op deze manier. Ik heb nog nooit in zo weinig kleding voor een jongen gestaan. Onbewust druk ik mijn armen nog harder tegen mijn borst aan.
"Ik ga je armen voor je borst weghalen, Sunset. Ik wil dat je ze langs je lichaam houd. Oke?" Het is geen vraag, en dat weet ik. Luke pakt mijn polsen vast en trekt mijn armen voor mijn borst weg, langs mijn lichaam. Hij drukt ze tegen mijn heupen tot ik ontspan. Dat laat hij los en slaat één arm om mijn middel heen. Hij laat zijn vingertoppen over mijn ribben heen gaan. Ik krimp in elkaar, een angstig gepiep komt uit mijn keel.
"30 seconden maar meisje. Het gaat nu in." Luke trekt me steviger tegen zich aan, houd me vast met de arm om mijn middel. Op deze manier kan ik bijna niet weglopen. Luke's andere hand legt hij om mijn borst. Ik bal mijn handen tot vuisten maar doe er alles aan om stil te blijven staan. 5 seconden voorbij...
Luke begint zachtjes mijn borst te kneden. Ik heb de neiging om weg te lopen. Hem te slaan, eigenlijk.
"Luke alsjeblieft..." Mijn stem breekt en ik begin te huilen.
"10 seconden, Sunset." Hij laat mijn borst los en zijn hand gaat tussen mijn benen.
"Luke nee!" De tranen stromen over mijn wangen nu. Dan laat hij los en doet een stap naar achteren. Ik laat me op de grond zakken en sla mijn armen om mijn lichaam. Luke pakt de deken en legt die over mijn schouders.
"Laat me alsjeblieft even alleen..." huil ik. Luke zucht, wil zijn hand op mijn hoofd leggen maar ik duik in elkaar, dus loopt hij weg. Zodra de deur weer dichtvalt grijp ik de dekens vast en de tranen stromen over mijn wangen, maar ik hou de geluiden in. Waarom had hij dit gedaan?

Reacties (2)

  • Snapple

    gaaf weer!

    3 jaar geleden
  • Page394

    Wow, echt heftig! Maar knap geschreven hoor!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here