"W-wat? Nee, hoe kom je daar bij Harry?"
"Louis ik wil dat je eerlijk bent" reageerde ik gelijk.
"Harry wat heeft ze tegen je gezegd?"
Ik beet op mijn lip en liet mijn gezicht in mijn handen zakken, waarna ik een keer diep zuchtte.
"Wat heeft ze gezegd?" drong Louis nu ietwat aan terwijl hij zijn hand op mijn schouder legde. Ik schudde zijn hand van mijn schouder af en keek hem toen ietwat gekwetst aan.
"Ze heeft gezegd dat jullie meer dan vrienden waren en dat nu nog steeds zijn. En zodra ik dat zou verhinderen, zou ze haar foto van onze kus op het feest aan de schoolleiding laten zien".
Louis keek me ietwat verbaasd aan. "Dat kan ik me niet voorstellen dat Chrissy zoiets zou zeggen".
Ik keek hem ietwat geïrriteerd aan "verwacht je nou echt dat ik dit allemaal verzin?"
Louis schudde gelijk zijn hoofd "nee, natuurlijk niet. Maar ik zie Chrissy daar echt niet voor aan".
"Nou, ze zei het wel" zei ik zuchtend.
"Ik geloof je, Harry. Maar wat verwacht je nu precies van mij?"
"Heb je ooit met Chrissy gedatet?"
Louis zuchtte en knikte toen "langer geleden, ja. Maar dat was nog voordat ik jou überhaupt kende".
"En wanneer is de laatste keer geweest?" vroeg ik verder.
Louis speelde onhandig wat met zijn eigen vingers "de keer dat we ruzie hadden".
Dat verklaarde een hoop.
"Hmm" was het enige dat ik uit bracht, zichtbaar teleurgesteld. Louis bleef me aan kijken "het was een bevlieging. Een fout. Een daad uit emotioneel zijn. Ik bedoelde er niet meer mee".
"Hoe kun je nou met iemand in bed duiken waar je niets voor voelt?" vroeg ik koppig verder.
"Je hoort toch wel wat je nu zegt hè?"
Ik zuchtte met een ietwat grinnikende ondertoon "je hebt een punt".
"Hoewel ik me nog steeds niet in kan beelden dat Chrissy zoiets zou zeggen, geloof ik je op je woord, Harry. Maar hoe wil je dit aan pakken?"
Ik haalde mijn schouders op "ik wil je echt niet kwijt. Maar ik wil mijn reputatie ook niet vergooien door één foto".
"Dat word extra opletten" concludeerde Louis.
Ik zuchtte "ik wil die foto weg hebben".
"Dat gaat nogal lastig worden. Dan moeten we al op de een of andere manier Chrissy's telefoon bemachtigen en de foto verwijderen, om vervolgens te hopen dat ze het niet naar haar vriendinnen doorgestuurd heeft of op haar laptop heeft staan".
"Dan moeten we eerst eens op haar kamer zien te komen, laat staan dat ze het niet door moet hebben dat we aan haar persoonlijke bezittingen zitten" ging ik verder op zijn commentaar.
Louis knikte "dat klinkt vrij hopeloos. Het is niet alsof ik haar sleutel even kan stelen en dat haar telefoon en laptop de hele dag gewoon op haar kamer liggen".
"Nou.. Er is één manier om daar te komen en haar vertrouwen te winnen" zei ik ietwat onzeker. Ik wilde het plan niet eens voorstellen, gezien het me helemaal niet goed liet voelen. Het was enorm fout zelfs. Maar goed, ik wilde die foto echt weg hebben.
"Ik hoop toch niet dat je denkt wat ik denk" zei Louis zachtjes.
"Oh jawel, ik ben bang van wel" zuchtte ik.
"Je wil toch niet dat ik-" begon hij.
Ik begon met knikken.
"Dat wil ik zelf niet eens en dat kun jij toch ook niet willen, of wel soms?"
Ik schudde mijn hoofd "natuurlijk wil ik dat niet. Maar als het die foto laat verdwijnen, kan ik me daar overheen zetten. Als de foto verdwenen is kunnen we ook weer gewoon samen zijn".
"We moeten er dan alsnog voor zorgen dat ze ons niet nog een keer samen fotografeert" probeerde Louis nog.
"Dat klopt, maar dan zullen onze lippen wellicht niet elkaar raken".
Louis zuchtte diep en speelde wat met de dekens "ik heb er echt helemaal geen zin in, maar voor jou overweeg ik het".
Ik kroop naar hem toe en gaf hem een kusje op zijn mond "dat zou ik heel erg lief vinden. Nou ja, een soort van dan".
Louis trok me ook naar beneden zodat ik ging liggen en speelde vervolgens met mijn haar "oké dan".

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen