Lieve allemaal, voor zover er nog mensen zijn die dit lezen,

Het is inmiddels zo'n drieëneenhalf jaar geleden dat ik DITR heb afgerond en tot op deze dag is het nog steeds het langste verhaal dat ik ooit geschreven heb, en een verhaal wat voor mij persoonlijk heel veel heeft betekend en waarvan ik op de een of andere manier nog steeds heel veel om de personages geef. Het bewijs daarvoor is dat de eerste keer dat ik This Town hoorde, ik dit gelijk automatisch aan Niall en Jay relateerde.
Inmiddels is het 2017, het jaar waarin 'The last pages' van DITR zich afspelen, het jaar waarin Jay Niall opbelde en ze elkaar in Londen ontmoetten, wat destijds in de toekomst geschreven was, maar wat nu inmiddels alweer zover is en de tijd lijkt zo snel te zijn gegaan en er is zoveel veranderd (voor mij tenminste) en wat destijds ver weg leek, is nu alweer voorbij.
Goed, tot zover mijn sentimentaliteit. In de tijd dat ik de laatste hoofdstukken van DITR schreef, speelde ik al met het idee om, als ik dan nog op Quizlet zou zitten, in april 2017, het moment dat DITR's epiloog zich afspeelt, iets nieuws van DITR los te laten, iets van een extra hoofdstuk of zo, gewoon als verrassing en gewoon om het idee. Het ging echter allemaal niet zoals ik had gepland, dus het lukte niet om in april 2017 met iets te komen. Daarom nu, in december 2017, net voor het jaar voorbij is, alsnog een uitvoering van dit idee. Inmiddels heeft Niall echter zijn eerste soloalbum Flicker uitgebracht, waarop nog veel meer nummers staan die ik aan Niall en Jay zou kunnen relateren (wat ik in mijn hoofd dan ook volop doe).
Hoewel ik er niet in geloof, vind ik het idee van alternatieve universums soms heel interessant, het idee dat ergens de wereld op een bepaalde manier anders is, omdat je bijvoorbeeld ergens in je leven een andere beslissing hebt genomen. Ik heb me DITR altijd als afspelend in een soort alternatief universum voorgesteld waarin One Direction de zomer van 2013 heeft doorgebracht in New York om daar een album op te nemen en waarin Niall een relatie had met Jay en waarin One Direction nooit uit elkaar is gegaan.
Ook vind ik het idee dat DITR alternatieve eindes zou kunnen hebben leuk. Ik heb hier, nadat ik DITR had afgerond al ooit eens een tijdelijk hoofdstuk geplaatst met daarin een van die alternatieve eindes, namelijk wat er gebeurd was als Niall wel de telefoon had opgenomen in Page 162. Zo heeft DITR in mijn hoofd nog een paar alternatieve eindes.
Nostalgia is als het ware een alternatief einde (geen vervolg helaas, voor de mensen die daarop gehoopt hadden) voor DITR dat zich in dit universum zou kunnen afspelen, waarin One Direction een 'pauze' heeft genomen en alle leden aan hun solocarrières kunnen werken. Het bestaat uit een paar hoofdstukken die ik in de komende tijd hier online zal plaatsen, en die elk gelinkt zijn aan één of meerdere nummers van Niall. Je moet het zien als wat er gebeurd zou kunnen zijn als de laatste pages van DITR (alles vanaf 'The little page inbetween') niet gebeurd zou zijn. Daarnaast is het geschreven vanuit het iets volwassener perspectief van een twintigjarige en is het allemaal wat minder suikerzoet, waar ik persoonlijk alleen maar tevreden over kan zijn. Het leven gaat niet altijd over rozen, als het ware, dus misschien is dit ergens wel realistischer, aangezien niet alleen het leven van Niall, maar ook dat van Jay in deze versie een hele andere wending heeft genomen. Ik hoop dat het inleidende stukje voor Nostalgia, dat ik vorige week heb geactiveerd, jullie hier al een beetje en idee van heeft gegeven.
Ik moet er trouwens wel bij zeggen dat ik al begonnen was dit te schrijven toen This Town net was uitgekomen, dus dit ook het punt in de tijd (eind 2016) waarin 'Nostalgia' zich afspeelt. Nog een stukje nostalgie, wat dan ook een soort centraal thema in dit alternatieve einde zal zijn. (; Ik ben zelf ironisch gezien niet een heel nostalgisch persoon, met het hele 'hier en nu'-denken dat ik Jay ook heb meegegeven, maar het schrijven van iets wat met dit verhaal te maken heeft, heeft natuurlijk wel iets heel nostalgisch.
Ik kan alvast beloven dat het me niet gaat lukken om alles af te schrijven en te activeren voor het einde van 2017 (want dat is al bijna en veel tijd voor schrijven heb ik niet de laatste tijd). Maar ik ga het wel schrijven.
Even een recap voor wie het niet meer precies weet: op dit punt in het verhaal zijn Niall en Jay na een stomme ruzie aan de telefoon uit elkaar gegaan, en hebben ze elkaar sindsdien niet meer gesproken. Dit is gebeurd in 2014, dus dit speelt zich twee jaar later af.
Ik denk dat er nog maar een paar mensen zullen zijn die dit zullen lezen, maar ik hoop dat jullie het leuk vinden om te lezen (je bent natuurlijk nergens toe verplicht, misschien dat al deze alternatieve eindes voor jou niet nodig zijn en dat kan prima. Ik vond het vooral voor mezelf nodig om het op te schrijven).

Liefs,
Charlotte

PS
Dit hoofdstuk heb ik geactiveerd op mijn 21ste verjaardag. Jay is 21 op het moment dat dit hoofdstuk zich afspeelt. Dit is de eerste keer dat ik even oud ben als Jay terwijl ik over haar schrijf.
Also, dat betekent dat het inmiddels zo'n vijf jaar geleden is dat ik dit veerhaal bedacht, toen ik 16 was. Er is zoveel veranderd in die tijd, maar dat mag op zich ook wel, bedacht ik me, want vijf jaar is bijna een kwart van mijn leven tot nu toe. Wauw. Soms moet je even van dit soort besefmomentjes hebben.
PPS
Ik besef dat deze inleiding veel langer is dan het hoofdstuk zelf, maar in dit geval was de uitleg wel even nodig.

Eind September 2016
Hey Jay, it’s Niall. I’m not sure if this is still your number, but I hope it is. Listen, I know we haven’t spoken in quite a while… Well, that’s an understatement. I know we haven’t spoken in a few years. I’m not even sure why I’m doing this. I’ve just been thinking about you a lot lately and… Just call me back if you get this, okay? I mean, if you want to. Bye.

Twee maanden eerder, Nialls pov
‘I mean, it would be a great one to start with, but would you be comfortable with that as well, Niall? You’ve told me it was a really personal song to you.’
Ik had nauwelijks zitten opletten, totdat ik me opeens weer besefte dat er tegen me gepraat werd. En ik dacht even na. ‘Yeah, I think…’ Ik moest even zwijgen om mijn gedachten op een rijtje te zetten. ‘No one knows who this song’s actually written about, and it’s vague enough, so no one has to know the story behind it, you know. I can just tell people it’s a song about my hometown, without mentioning anything about an ex-girlfriend, who, by the way, I haven’t seen in years, so I guess it’s okay. Besides,’ voegde ik toe, 'it's definitely not the only song I've written with this person in mind. So, like, it's kind of hard to avoid that problem. And I like the song, so...'
‘Great.’ De manager van de platenmaatschappij klapte in zijn handen. ‘So the first single will be This Town and we’ll release it before you’ve actually finished the album, so people will get an idea of what you’ve been up to.’
Ik knikte. ‘Great.’

Reacties (5)

  • X_justme

    Oh ik had mn account eerder moeten openen. Ik hou zo veel van dit verhaal en wil dit nu gewoon 100x lezen net als ik met het verhaal heb gedaan hahah

    2 jaar geleden
  • GusWaters

    Oh wauw, ik checkte vandaag mijn account nog eens na een aantal maanden niet actief geweest te zijn maar dit maakt echt mijn dag! Ik kan je niet beloven dat ik regelmatig zal lezen aangezien ik niet regelmatig meer hier op Q ben maar jij zorgt ervoor dat ik hier nog wel af en toe eens zal ronddwalen om dit verhaal te lezen!
    Ik was een enorme fan van DITR dus je weet niet hoe gelukkig je me maakt met dit vervolg!

    2 jaar geleden
  • Chasing1D

    Dit is zo fijn!! Een vroeg cadeautje voor de feestdagen of zo, thank you for sharing this with us (:

    2 jaar geleden
  • VampireMouse

    omg, je maakt me zo gelukkig met zo iets kleins!!

    2 jaar geleden
  • TAMOCHi

    I’m so happy right now.
    Oh. My. God.

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen