Ik moet eerlijk zijn ik helemaal vergeten was verder te schrijven aan dit verhaal (druk leven). Maar no worries, het alternatieve einde gaat er helemaal komen en het wordt een afgerond geheel. Ik hoor eigenlijk aan mijn masterinschrijving te werken, maar ik ga nu hieraan werken. Hah.
Heel veel dankjes aan de mensen die enthousiast gereageerd hebben! (: Luf joe <3
(Btw, ik zat Too much to ask te luisteren terwijl ik deze intro schreef (het hoofdstuk heb ik stiekem al een tijd geleden geschreven, oeps) en ik bedacht me opeens weer hoe ik dat een ontzettend goed nummer vind en dat het in mijn hoofd echt bij uitstek een nummer is dat heel erg over Niall en Jay gaat. Als in: het past zo perfect dat ik bijna zou denken dat Jay echt bestaat. Of dat Niall mijn gedachten leest. Zoiets.)

Na Jays voicemailbericht, dat ik later op de avond dat ze hem had achtergelaten te horen kreeg, twijfelde ik of ik haar terug moest bellen. Misschien was het universum inderdaad tegen ons en moest ik het maar gewoon laten zitten.
De twijfeling duurde nog geen dag, want toen ik de volgende morgen wakker werd, was ik er zeker van dat ik Jay moest zien te bereiken. Ik belde haar terug op maandagavond, maar ze nam weer de telefoon niet op. Op woensdag kreeg ik een gemiste oproep die alleen maar van haar kon zijn. Het universum was echt tegen ons. Ik wist dat Jay dat als grap had gezegd, omdat zij nooit in zulke dingen zou geloven, maar het leek er op het moment verdacht veel op.
Op vrijdag kreeg ik haar dan eindelijk te pakken. Even verwachtte ik dat de telefoon weer op voicemail zou overgaan, maar voordat dat gebeurde, kreeg ik een stem aan de andere kant van de lijn te horen.
‘Hi?’
‘Hey, is this Jay? It’s me, Niall.’
‘Oh right, I thought so, hi. It’s me, Jay. You know, I was just thinking of trying to call you again, tonight.’
‘What a coincidence,’ zei ik, een beetje opgelaten, omdat ik gedeeltelijk zo blij was dat het eindelijk gelukt was om Jay te bereiken en gedeeltelijk niet echt wist wat ik tegen haar moest zeggen, nu het eindelijk zo ver was. ‘Maybe the universe wasn’t against us after all.’
Jay moest lachen aan de andere kant van de lijn. ‘Well, I guess not.’
‘So how have you been?’ vroegen we vervolgens allebei tegelijkertijd aan elkaar. We moesten er ook allebei tegelijk om lachen.
‘You first,’ zei Jay toen.
‘Well, pretty good, I guess,’ antwoordde ik maar. ‘A lot has changed since we last spoke, but it’s all been good. I’ve had more free time in the last months than I had been used to for the last few years, so yeah. It’s all good. And you?’
‘Yeah, I’ve been fine,’ mompelde Jay. ‘A lot has changed for me too, since we last spoke.’
Het was alsof we zoveel tegen elkaar te zeggen hadden dat de woorden er niet echt uit kwamen. Ik gewoonweg niet geloven dat het de Jay was die ik zo ontzettend erg gemist had die ik nu aan de telefoon had.
‘You think it would be better for us if we could talk face to face or something? I’ve been meaning to see some more of the Netherlands for quite a while now, so…’ Dat was gelogen. Ik had dit net op het moment bedacht. Misschien wilde ik Jay gewoon weer een keer zien, omdat telefoongesprekken niet de lading dekten die er blijkbaar nog steeds tussen ons in hing. ‘Maybe we could meet somewhere, grab some coffee, or tea, or drinks, or dinner.’
‘I’d love that,’ antwoordde Jay gelijk, alsof ze al jaren op deze woorden had gewacht. ‘Have you ever been to Utrecht?’

Welke idioot vloog er naar Nederland om daar met zijn ex-vriendin af te spreken? Het was niet iets wat normale mensen meestal deden, besefte ik, terwijl ik mijn vliegtickets boekte. Ik had mijn reis naar Nederland ingepland na een paar dagen promotietour in Londen, zodat het in elk geval niet al te ver vliegen was en minder overdreven leek. Het duurde nog een maand voordat ik überhaupt een paar dagen vrij had en zoiets als dit kon gaan ondernemen. Ik zuchtte.
Was het wel een goed idee? Ik was oude wonden aan het openmaken. Het had zoveel pijn gedaan toen Jay en ik stopten met elkaar te spreken, dat ik het bijna weer voelde nu ik dacht aan hoe ik haar weer zou gaan zien. Ik had tientallen liedjes over haar geschreven, waarvan This Town er toevallig nog een van de best geslaagde gevallen was. Het was moeilijk om liedjes te schrijven over een verloren liefde zonder al te zeikerig te klinken, vandaar dat de meeste in de prullenbak waren beland.
Het was me uiteindelijk, ergens toen in 2014, gelukt om het hele gedoe met Jay een beetje achter me te laten en niet te denken aan wat er was gebeurd, me alleen de goede delen van onze relatie en die geweldige zomer in New York te herinneren en verder te gaan met mijn leven als zorgeloze vrijgezel. Doordat ik dit jaar was gaan backpacken en door de nieuwe solonummers die ik met haar in mijn hoofd had geschreven, was ze echter in mijn hoofd opgedoken, met alles wat daarbij hoorde, zowel alle prachtige herinneringen als de pijn die ik om haar gevoeld had. Als ik eraan terugdacht, voelde negentien zo’n stuk jonger dan drieëntwintig, gewoon om hoe mijn herinneringen van die ene zomer in New York in zon leken te baden, zonder dat er een wolkje aan de hemel te zien was. Ik had altijd geprobeerd dat zorgeloze dat me aan Jay deed denken toe te passen op de rest van mijn leven, maar op sommige dagen ging het makkelijker en natuurlijker dan andere.
Misschien was het wel goed als Jay en ik eindelijk wat afsluiting kregen, hield ik mezelf voor, terwijl ik op de website van de luchtvaartmaatschappij mijn betaalgegevens invoerde.

Reacties (2)

  • X_justme

    God waarom is het toch altikd als ik quizlet open dat ik meteen dit verhaal voor de 3000ste x wil lezen... maar ff, niall is gwn te schattig zo. Omg en ik ga m live zien over 10 dagen! Sws dat ik dan ool hier aan moet denken hahah

    2 jaar geleden
  • LarryNiam

    Love it <3
    Snel verder:)

    2 jaar geleden
    • BlueJays

      I'll try (: Of in elk geval om het volgende hoofdstuk met minder tijd ertussen te plaatsen dan ik met deze heb gedaan. Maar ik ben blij dat je het leuk vond!

      2 jaar geleden
    • LarryNiam

      als het niet lukt gewoon de tijd nemen hoor, vond het leuk om weer een hoofdstukje te lezen. ben gewoon te benieuwd naar de komende stukjes:)

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen