Foto bij Bonus: leer die jongen kennen

@Apa: en of ze dat gaat doen!

Ik ga proberen om wekelijks een stukje te blijven uploaden, maar ik zit momenteel in een erg drukke studieperiode en de voorraad hoofdstukjes loopt steeds verder terug helaas... Toch ga ik ervan uit dat ik gewoon wekelijks blijf posten, want ik vind het schrijven erg leuk en wil dit graag ook volhouden, voordat ik uit het verhaal raak. Ik maak hoe dan ook dit verhaal af, dat jullie dat weten haha (:

Het is alleen omdat Mica me ertoe dwingt, houd ik mezelf voor als ik naar het park skate. Ik ga ervan uit dat Casper op het bankje zal zitten, zoals iedere keer tot nu toe. Ik rol met mijn ogen als ik zie dat het bankje leeg is. Natuurlijk is hij er niet op het moment dat ik al mijn moed bijeen heb geraapt. Voor het eerst baal ik ervan dat ik mezelf een week een digitaal verbod heb opgelegd, maar er is geen vezel in mijn lijf die eraan denkt om dat te verbreken. Dan maar dagenlang wachten, ik zal de uitdaging volhouden.
Ik laat me op het bankje zakken en denk aan zo’n tien jaar geleden, toen Mica, Finn en ik altijd opdrachten voor elkaar verzonnen. We daagden elkaar uit om in de hoogste boom te klimmen, kikkers op je hand te laten zitten en takjes te gooien naar de gemene buurvrouw. Geen van ons heeft ooit geweigerd, hoe bizar de opdrachten soms ook waren. We hadden blind vertrouwen in elkaar en datzelfde voel ik nu ik hier in het park zit te wachten op een jongen die ik eigenlijk helemaal niet ken. Mica zei dat het goed voor me zou zijn, dus doe ik het. Mijn hele leven doe ik al wat anderen van me verwachten en ik had me voorgenomen dat nooit meer te doen, maar dit vroeg Mica. Mijn bloedband zegt me dat weigeren geen optie is. Ik zou hem laten vallen en dat is het laatste wat ik wil.

‘Sky.’
Het is geen begroeting, eerder een constatering.
Ik sla mijn ogen open en houd mijn hand boven mijn ogen, zodat ik Casper aan kan kijken. ‘Casper.’ Dezelfde toon.
Hij glimlacht en komt naast me zitten. ‘Ik had je hier niet verwacht.’
‘Ik jou niet. Je zei de vorige keer dat het mijn bankje was.’ Ik buk om mijn skates losser te maken, als ik voel hoe mijn voeten tintelen.
‘Moet ik opstaan?’ Hij haalt zijn hand door zijn haar en glimlacht flauw.
Ik schud mijn hoofd. Zou ik ooit de eerste indruk die hij op me maakte, kunnen wissen? Zijn arrogantie en kille houding hebben een enorme afstand tussen ons gecreëerd, al ben ik me er van bewust dat ik dat ook zelf heb kunnen doen. ‘Als je maar niet weer een gesprek afkapt voordat ik dat kan doen.’
‘Je doet anders tegen me.’ Opnieuw een constatering.
Ik haal mijn schouders op.
‘En ik heb het idee dat bij jou nooit iets zomaar gebeurt. Al heb ik er geen problemen mee. Integendeel. Het is beter dan een berichtje.’ Casper zucht diep en sluit zijn ogen. ‘Dit is de reden waarom het mijn favoriete bankje is. Je zit er altijd in de zon. Als die schijnt tenminste.’ Hij houdt zijn ogen gesloten, wat mij de tijd geeft hem eens beter te bestuderen.
Zijn haar is aan de lange kant en bij ieder ander had ik gevonden dat hij naar de kapper moest, maar het lijkt bij Casper te passen. Hij heeft een zachte uitdrukking, valt me op, terwijl ik eerst alleen de strakke lijnen maar zag. Ik glimlach als ik een moedervlek naast zijn rechteroog zie zitten, bijna op zijn haargrens. Mica heeft precies hetzelfde. Het zorgt voor een punt van herkenning, nu ik iets doe waarvan ik zelf niet snap waarom ik het doe.
‘Je weet dat staren onbeleefd is?’
Ik schrik op uit mijn gedachten en voel mijn wangen warm worden. ‘Mijn broertje heeft ook zo’n moedervlekje naast zijn oog. Dat viel me op.’ Ik vraag me af waarom ik het vertel. Mica zei dat ik hem moest leren kennen, niet andersom. Laat staan dat ik iets over mijn familie zou vertellen.
‘Hoe oud is hij?’
‘Achttien. Net als mijn andere broertje. Ze zijn een tweeling.’
‘Dat lijkt me bijzonder. En hoe oud ben jij?’
’21. Jij?’
’Een jaartje ouder. De meest volwassene van ons tweeën dus.’ Casper grijnst.
‘Jongens lopen altijd achter in hun ontwikkeling.’ Ik kijk Casper niet aan. Ik weiger toe te geven dat het me best een aardige jongen lijkt, maar door dat niet toe te willen geven, weet ik al dat ik mijn mening over hem aan het veranderen ben.
‘Sky, zeg eens eerlijk waarom je nu anders tegen me doet.’ Casper kijkt me recht aan.
Tot dat moment had ik me niet gerealiseerd dat zijn ogen even licht zijn als zijn haarkleur. Het geeft hem een bepaalde uitdrukking die fel en zacht tegelijkertijd is. Deze jongen is één en al tweestrijd.
‘Wil je dat echt weten?’
Hij knikt.
‘Mijn broertje zei dat ik je moest leren kennen.’
Casper lacht ongelovig. ‘Doe je alles wat je broertje zegt?’
‘Nee. Maar wel als hij me uitdaagt.’
‘Uitdagingen lijken sowieso centraal bij je te staan.’
‘Mica zei dat ik jou moest leren kennen. Hij heeft niet gezegd dat ik je ook maar iets over mezelf moest vertellen.’ Ik grijns.
‘Toch doe je dat al, dus je snapt dat ik benieuwd ben waarom je ineens tegen mij wilt praten, in plaats van dat je me van je wegduwt. Figuurlijk. Of merk ik dingen die je zelf niet merkt?’
Ik schud mijn hoofd. ‘Ik weet precies wat je bedoelt en je hebt gelijk.’ Ik haal diep adem. ‘Zie ik je morgen weer op dit bankje?’ Ik laat mijn adem weer ontsnappen.
‘Is dit een date?’ Casper grijnst breed.
‘Nee, dat was arrogant.’ Ik zet me af tegen het bankje en draai me naar Casper om. ‘Fijne dag.’
‘Jij ook, Sky. Tot morgen.’

Ik vind het verschrikkelijk dat ik fluitend mijn huisje binnen stap. Niemand zou ooit nog zoveel invloed op me mogen hebben. Mede daarom wilde ik mezelf uitdagen met dingen die ik in mijn eentje kon doen. Ik zou me op mezelf kunnen richten, niet op anderen. Het zou me de rust geven waar ik zo naar verlangde. En nu al wordt mijn humeur grotendeels beïnvloed door iemand die ik niet had opgenomen op de lijst met uitdagingen. Eigenlijk wil ik Mica de schuld geven, maar ik weet dat mijn nieuwsgierigheid en mijn behoefte aan contact de reden is dat ik Casper wil leren kennen. Eén ding is zeker: ik zie dit slechts als een extra uitdaging, wat geenszins door elkaar mag lopen met de andere uitdagingen, laat staan met de reden om mezelf zo uit te dagen.

Reacties (3)

  • aarsvogel

    Ik vind Casper eigenlijk best wel cool.

    2 jaar geleden
  • tubbietoost

    Volgens mij word het echt een komisch koppel =')
    Succes met je studiedrukte! Hopelijk heb je binnenkort zomervakantie!!

    3 jaar geleden
  • Brett

    Ik ship ze stiekem nu al wel een beetje, hahaha.

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here