Tja, ik kon het gewoon niet laten om een extra hoofdstuk te uploaden :3 Welkom bij het einde van hoofdstuk 1! Gefeliciteerd als je het tot zover hebt gehaald d:

We gaan vrolijk verder met 21 Abo's (:

Positieve reacties zijn van harte welkom onder het hoofdstuk. Mocht je de drang hebben om positief feedback en/of spellingfouten door te geven, heb ik graag dat je dit doet via een privéberichtje c:

Veel lees plezier:D

De glimlach van Maeret Merv schittert al van het scherm af.
'Hij is altijd zo vrolijk.' Murmelt Ulan met het stokje in haar mond. Glimlachend knik ik en wacht gespannen af wat hij te vertellen heeft. 'Goedenavond volk van Sodowir! Welkom bij Het nieuws van acht!' Er klinkt een stukje van het volkslied en Maeret lacht nog breder in de camera. 'We beginnen vanavond met een stukje politiek. Onze staatssecretaris Cynbel Russom-'
Mijn aandacht haakt af en ook Ulan slaakt een diepe zucht. 'Dat doen ze expres! Waarom kunnen ze niet gewoon direct beginnen met Spel van de Liefde?'
'Tja.' Zeg ik en haal mijn schouders op. 'Wil je wat drinken?'
Ulan knikt en ik loop naar de keuken. Door het raam zie ik Nakato staan. Ze knijpt in de handdoek en een straal water beland over de gele paardenbloemen. Ik klop op het raam en maak een drinkgebaar naar Nakato. Ze knikt, knijpt nog een laatse keer in de handdoek en rent naar binnen. Haar stampende voeten galmen door het huis.
'Jij maakt echt veel lawaai.' Hoor ik Ulan zeggen als Nakato de kamer inloopt. 'Zijn ze al begonnen over het Spel?'
'Nope.'
Ik schenk een klein laagje smaakstof onder in de bekers en vul de rest op met water. Met drie bekers loop ik terug naar de woonkamer. 'Net op tijd!' Roept Nakato, ook zij heeft nu een zoethoutstokje in haar mond. Snel geef ik de bekers, pak ook een zoethoutstokje en plof naast ze op de kussens.
'En dan is het nu eindelijk tijd om,' Maeret Merv wiebelt even met zijn wenkbrauwen, 'om de eerste beelden van de 15 mannen van Spel van de Liefde te laten zien!' Maeret maakt een klein vreugden dansje. De Tamsen tweeling zucht. 'Ga nu doohooorrrr!' Roept Nakato. 'Ssst.' Sust Ulan.
'Elke man wordt geïntroduceerd met een klein intro-filmpje, daarna zal hij hier het podium op komen om naast me te komen schitteren!' Maeret showt de lege plaats naast zich en lacht zijn stralende witte tanden bloot. 'En dan nu, op naar man nummer één!'
Het beeld hapert even en springt dan over. Een prachtige groen bos komt in beeld. Zonnestralen schijnen door het bladerdek op de prachtige bruine grond en geven een twinkelend effect op het groene mos. Onder een dikke boom zit een jongen. Hij lacht naar de camera. De lach in voorzichtig, een beetje onwennig zelfs. Zijn haar is lang, heel lang voor een jongen. Het komt tot over schijn schouders. Zijn groen-blauwe ogen schitteren in het licht van de zon. Zijn stem is een beetje hees en ruw als hij begint te praten.
'Mijn naam is Za'afiel. Ik ben twintig jaar oud en op zoek naar een lief, betrouwbaar meisje. Waar ik het meest van hou is dit bos. Het geeft me veel rust en het is gewoonweg prachtig om naar te kijken, zoals je kunt zien.'
De Tamsen tweeling begint te giechelen. 'Hij lijkt op een meisje!' Roept Nakato. 'Nee joh,' roept Ulan, 'zie die bleke huid, volgens mij is het een vampier!'
'Die bestaan toch helemaal niet, sufferd.' Nakato slaat zichzelf hoofdschuddend voor het hoofd.
Het filmpje is afgelopen. Maeret Merv komt weer in beeld, terwijl Za'afiel het podium komt oplopen. Hij zwaait, nog steeds onwennig, naar de camera en glimlacht verlegen.
Bij het tweede filmpje zien we een groot huis. Om het huis ligt een enorme tuin. Bij de voordeur staat een vrolijk kijkende jongen. Zijn blonde haar krult aan alle kanten en dat geeft hem een nog vrolijker gezicht. Zijn blauwe ogen schitteren terwijl hij een arm om de vrouw naast zich slaat. 'Mijn naam is Robert. Ik ben 25 jaar oud en een klasse A. De belangrijkste vrouw in mijn leven is mijn moeder, maar ik voeg daar graag een vrouw aan toe!' Hij drukt een kus op de wang van de vrouw naast zich. Dat moet zijn moeder zijn.
'Hij is wel schattig.' Mompelt Nakato. 'Veel te oud!' Roept Ulan. Ik grinnik en kijk de Tamsen tweeling fronsend aan. 'Jullie zijn elf, elke man die hieraan meedoet is veel te oud voor jullie.'
De meiden giechelen en het derde filmpje word afgespeeld. Een blinkende rode auto straalt in het zonlicht. Achter de auto schittert de zee vol parels. Op de motorkap zit een lange, gespierde man. Zijn hand glijd door zijn prachtige, kastanjebruine haar terwijl zijn blik gefocust is op de zee. De camera draait langzaam om hem heen, zodat we hem van voren kunnen zien.
'Zie zijn ogen!' Roept Ulan verbaasd. Ik kijk nog eens goed en zie het ook. Zijn linkeroog heeft twee verschillende kleuren. 'Whaw.' Fluister ik zachtjes. 'Wat mooi.'
'Mijn naam is Tobias.' Zijn stem is laag en heel mannelijk. 'Ik ben 25 jaar oud en een klasse B. Ik ben mijn moeder vroeg verloren, waardoor ik veel bij mijn oom en tante over de vloer kwam. Mijn oom was dol op auto's. Deze auto heb ik van hem gekregen en ik zal het leuk vinden als er over een tijdje een vrouw inzit.'
'Ik wil wel in die auto!' Roept Nakato. Ik zucht diep. 'Ja, ik ook wel.'
De Tamsen tweeling kijkt me verbaasd aan. 'Oeh, jij vind hem leuk!' Roepen ze in koor. Ik schut lachend mijn hoofd. 'Doe normaal jullie twee! Ik kan iemand toch niet leuk gaan vinden alleen door een filmpje? Liefde werkt heel anders hoor.'
'Hoe weet jij dat nou? Je bent nog nooit verliefd geweest!' Nakato begint te schaterlachen. 'Ja,' valt Ulan bij, 'als je naar papa en mama kijkt hoef je zelfs niet verliefd te zijn om bij elkaar te zijn.'
Nu kan ik ook mijn lach niet inhouden. 'Ja, waarom die twee nog bij elkaar zijn weet ook niemand!'
Samen schateren we van het lachen en dat voelt heerlijk. Ik aai m'n zusjes over hun hoofd, terwijl we de rest van de filmpjes bekijken. Als het is afgelopen stuur ik ze naar bed.
'Wil je alsjeblieft nog een verhaaltje voorlezen?' De Tamsen tweeling trekt een pruillipje. Ik pak het oude boek van oma erbij en lees een klein stukje voor. Als dat is afgelopen geef ik ze allebei een kus op het voorhoofd.
'Isra?' Klinkt de vragende stem van Ulan. 'Hmmm?' Doe ik. 'Ga je je weer opgeven voor Spel van de Liefde?'
Ik kijk mijn zusjes aan en haal mijn schouders op. 'Ik weet het niet, lieverds. Ik weet het echt niet.'

Reacties (4)

  • Hansen

    Leuk om te zien dat je mijn rol gebruikt! Ik heb nu al zin in het volgende hoofdstuk (:

    3 jaar geleden
  • Helgenberger

    Love it.*O*

    3 jaar geleden
  • Lorem

    Oeh Zaffie zit erin. :3
    Hij komt best schattig over zo. XD

    Leest wel lekker dit.:)

    3 jaar geleden
  • Ravenmeisje

    Prachtig, ik zie het helemaal voor me. Je hebt er een nieuwe fan en abo bij.:)

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen