En we gaan vrolijk verder met 24 Abo's!! Ben benieuwt wat jullie van hoofdstuk 2 vinden:)

'Ga terug naar bed.'
Ik kijk mijn moeder met opgetrokken wenkbrauw aan, terwijl ik een glas vul met water. 'Mam, ik moet werken.'
'Vandaag niet.' Ze haalt een hele stapel papieren uit een envelop en legt die op tafel. 'We moeten wel kunnen eten vanavond.' Ik ga tegenover haar zitten en kijk nieuwsgierig naar de stapel. Bovenop ligt een foto van een jongen. Hij komt me bekend voor. Ik hoor mezelf kreunen als het tot me doordringt. 'Mam, ik weet niet of ik me dit jaar wel ga opgeven.'
'Natuurlijk geef jij je op! Doe is normaal Isra.' Ze pakt de foto van Za'afiel en bekijkt de informatie op de achterkant. 'Hoe kom je daaraan?' Ik neem een slok van mijn water.
'Gekregen.'
'Gekregen?'
'Ja.'
'Mam! Geef eens wat duidelijkheid.' Grom ik geërgerd. Mamma legt de foto neer en kijkt me doordringend aan. 'Dit jaar weet ik zeker dat je word getrokken. Vandaag gaan we samen alle informatie verzamelen over de mannen, zodat je weet wiens hart je moet veroveren.'
Ik kauw nadenkend op mijn lip en frons mijn wenkbrauwen. 'Hoezo weet je dat zo zeker?' Ik vertrouw dit niet. Mijn moeder is gestoord. Gestoord slim. Misschien wil ik niet eens weten wat ze verzonnen of gedaan heeft.
'Ik ken iemand.' Ze glimlacht tevreden en pakt de volgende foto. Volgens mij heette die jongen Elias Meyer, maar dat weet ik niet meer helemaal zeker. Ik zucht en drink mijn glas leeg. 'Ik ga niet meedoen, mam.' Ik sta vastbesloten op en wil mijn schoenen pakken. Razendsnel schiet mijn moeder langs de tafel op me af en duwt me terug. Met een klap beland ik op de kruk en kiep achterover tegen de muur. Mijn moeder duikt bovenop me en grijpt mijn keel vast en begint te knijpen. Ik worstel angstig onder haar greep heen en weer, wetend dat ik mijn moeder niet kan verslaan.
'Luister jij eens even goed, madam. Jij gaat meedoen aan deze wedstrijd of je dat nu wil of niet! Je moet niet zo egoïstisch zijn! Denk aan het geld waarmee je mij en je vader kunt onderhouden. Je zult nooit meer honger hebben!' Ze laat me los, maar klemt haar benen strakker om mijn lichaam. Ik grijp naar mijn pijnlijke keel en slik moeizaam. 'Je doet wat ik zeg!' Bij die woorden heft mijn moeder haar hand en laat hem vol in mijn maag belanden. Ik klap dubbel, terwijl mama overeind springt. Haar voet beland in mijn zij.
Ik kreun en duw mezelf dichter tegen de muur aan, hopend dat ik er doorheen zal vallen. Dat gebeurt niet en mijn moeder staat als een wild dier boven me. 'Je hebt niets te willen Isra.'
Bij die woorden draait ze zich om en gaat rustig aan tafel zitten, alsof er niets is gebeurd. Ik strompel overeind en dwing mezelf naar de badkamer te lopen. In de spiegel zie ik dat mijn moeder niet hard genoeg heeft geknepen om een blauwe plek te veroorzaken, gelukkig. Naar mijn maag en zij kijk ik niet. Ik leg een natte handdoek op mijn nek en sluit bibberig mijn ogen.
Waarvoor doe ik dit eigenlijk? Kon ik maar ontsnappen aan dit leven. Kon ik maar even ergens rust vinden. Ik kijk naar mijn handen. Mijn vingers zijn lang en sierlijk, maar er zitten eelt plekken van het harde werken. Ineens kraakt er een plank. Mijn ogen schieten naar de deur. Daar staat de Tamsen tweeling te gluren.
Ik doe dit voor hen. Zonder mij zullen ze verhongeren.
'Kom maar.' Ik zet een glimlach op en open mijn armen. De twee sprinten op me af en leggen beide hun hoofd op mijn schouder.
'Jullie weten dat ik van jullie houd, hè?'
Beide knikken ze en ik aai ze over het hoofd. We blijven even zo zitten. 'Goed,' ik spring overeind en grijns naar ze, 'het is weer een nieuwe dag en een nieuw begin. Ga jullie aankleden en geniet van deze dag!'
De meiden sprinten weg en even later hoor is ze lachen in de slaapkamer. Ik hang de natte handdoek in de tuin om te drogen en ga terug naar de keuken waar mijn moeder nog steeds aan de eettafel zit.
'Goed, waar moet ik precies op letten?' Ik pak de volgende foto van de stapel en kijk mijn moeder strak aan. Haar bruine ogen knijpen even samen, maar dan glimlacht ze. 'Ze moeten sowieso uit klasse A komen, als we het doen, doen we het goed. Klasse B is geen optie. Daarnaast moeten ze nog een hechte familie hebben. Wie weet zit er dan nog wat bij voor de Tamsen.'
Ik laat mijn oog op de foto vallen. Een vrolijke jongen lacht naar me. Zijn haar is lichtbruin en hij heeft prachtige blauwgrijze ogen. Zijn kaaklijn is strak, maar staat een beetje scheef. Dit geeft hem een schattig effect.
Calisto Ciro Pellegrino, staat boven zijn foto. Wat een mooie naam. Mijn oog valt op het kuiltje in zijn wang en ik kan er niets aan doen. Hij is knap. Ik sla de foto met tegenzin om, om de informatie te lezen. Het is direct al mis. Calisto's vader is vijf jaar geleden overleden. Aan moederskant heeft Calisto een alleenstaande oom.
Ik leg Calisto weg en pak de volgende foto. Hazel-kleurige ogen kijken me intens aan. Het gezicht van deze jongen staat zo neutraal dat het bijna eng is. Kagan Shaw staat erboven. Klasse B. Hmmm, niet wat mijn moeder zoekt, maar ik ben toch wel lichtelijk benieuwt.
Ik sla de foto om en bekijk de informatie. Hij heeft drie broers en nog twee zussen. Een groot gezin dus.
Ineens begint mijn moeder te lachen en zwaait met een foto. 'Ja, deze hier is een uitstekende kandidaat!'

Reacties (5)

  • Dessert

    Oeps ik was er even niet maar nu had ik meer stukjes om in een keer te lezen !
    Je hebt echt een heerlijke schrijfstijl. Echt erg van die moeder trouwens, het zal je maar gebeuren:(
    Snel verder!!

    3 jaar geleden
  • Helgenberger

    Oh god.

    3 jaar geleden
  • Lorem

    2.4?

    3 jaar geleden
  • OosterEiland

    Kagan zet hem op XD

    3 jaar geleden
  • Ravenmeisje

    Heftig, maar heel mooi

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen